Costa Rica: fragmenten uit een reisdagboek

Dag 3: San Jose - Quepos
Een paar uur na de koffiestop stonden we de 'frisse lucht' van de Pocas vulkaan op te snuiven. Een aantal van ons haalde herinneringen op aan school:"Daar stonk het op dezelfde manier naar stinkbommen!". Gelukkig waren het maar vlagen zwavellucht en tijdens de wandeling over de rand en in de bossen rook het alleen maar lekker fris. Overal waren vogels te zien en te horen: zwarte, groene, bonte, en een rare vogel met een radio. Onze vogelkenner Leo noteert de eerste vogels van zijn lijst van vogelsoorten in Costa Rica. Na een lange zit in de bus gaapten de krokodillen ons aan. Wat een grote bek hebben die zeg. Nog een paar uurtjes in de bus, en dan……Quepos. Wessel & Sheila

Dag 7: Monteverde
Om acht uur vertrekt de bus richting Aerial Tram, Finca Ecologica en Hidden Valley. De groep splitst zich. Enkelen beginnen met de wandeling in Finca Ecologica, anderen starten met een rondrit van de Aerial Tram. Stefan, Sandra, Gerrit en ik proberen de Hidden Valley te vinden. Onze wandeling lijkt in het begin vrij zwaar, maar valt uiteindelijk eigenlijk wel mee. Er zijn prachtige uitzichten: een waterval en een prachtig dal met de bergen daar omheen. We zien nog een mooie regenboog veroorzaakt door nevel en zon. Hij wil zich blijkbaar niet laten fotograferen, want hij floept weg als we een foto willen schieten. Aan het einde van de wandeling zien we nog een mooie vogel, die na informatie bij Leo een Mot blijkt te zijn.

In Finca Ecologica maken we wederom een mooie wandeling, nadat we bij de ingang vriendelijk zijn begroet door een troep neusberen die direct controleren of we ook wat eetbaars bij ons hebben. Onderweg komen we Hans, Joke, Jan en Roeli tegen, die in totale extase kijken naar een echte toekan. De brulkikker die wij hadden verzonnen blijkt niet te bestaan. Het mysterie van het geluid wordt op-gelost; het blijkt van de toekan te zijn! Vervolgens wagen we een afdaling naar de waterval. Gerrit en Stefan gaan zelfs zover dat ze beneden achter de stroom kunnen staan. Gelukkig was de waterval het waard, want de weg terug omhoog is afzien: veel stijgen en het is vreselijk slipperig.

Bij de uitgang van het park genieten we nog eens van de neusbeertjes die een stel bezoekers te slim af zijn. Met z'n allen hangen ze om de man met een stukje brood. Zijn vrouw vindt dat zò leuk dat ze de auto opent om een fototoestel te pakken. Terwijl zij de foto maakt zien wij achter ons een neusbeertje van de autostoel springen met een compleet brood! Binnen 'no time' rennen alle neusbeertjes al piepend en schreeuwend achter 'de beer met buit' het bos in!
Theo

Dag 9: Liberia
Om 6 uur ging de wekker. Na een snelle douche zijn we gaan ontbijten in het hotel. Om 8 uur zat iedereen weer kwiek en opgewekt in de bus. Voordat we op weg gingen naar Rincon de la Vieja hebben we eerst nog een bakkertje aan-gedaan om onze lunch in te kopen. Nadat iedereen z'n tas weer vol lekkers had, konden we op weg.

Om 9:15 kwamen we aan bij het park. Het bleek ontzettend hard te waaien. Marc en Leo ontdekten al een slachtoffer van de wind, een vleermuis zat vast in het prikkeldraad. De vleermuis bleek nog te leven en dus werd er een reddingsactie op touw gezet. De vleermuis werd uit het prikkeldraad gehaald en op de grond gelegd. Na een kaartje te hebben gekocht begonnen we aan de wandeling van modderpoelen. Het bleek een park waar je af en toe best moest klauteren om verder te komen. Een keer ging het met mij dan ook mis. Ik wilde een rivier oversteken via de stenen en deed niet, zoals een aantal voor mij deden, de schoenen uit. Het ging eigenlijk best goed totdat ik bij de laatste steen mijn evenwicht verloor en met een voet in het water terecht kwam. Gelukkig was het warm weer, en was mijn sok weer snel droog (de schoen duurde wat langer).Tijdens de mooie wandeling waarin je je verbaast over de grote verschillen in landschap in Costa Rica, hebben we onze broodjes gegeten en even geluierd op het gras. Op een boomstronk ontdekten Marc en ik een Boa Constrictor! Helemaal voldaan, omdat we nu een slang in het wild hadden gezien, konden we weer verder. In de bus kwamen de verhalen over ieders belevenissen. De canopy-tour was ontzettend gaaf geweest

Jeanet

Dag 19: Boccas del Toro
Na relaxed van een ontbijtje genoten te hebben, ga ik met Sheila en Wessel naar de scuba-shop. (de rest van de groep is al eerder met een bootje de zee op gegaan). Duikspullen worden uitgezocht en aangemeten en na een check van onze deskundige gaan we met de catamaran op zoek naar mooie duikplekken. Het heeft vannacht flink geregend en gewaaid dus het is voor de dive-master Jacko ook even kijken waar we heen kunnen. Hij vindt al gauw ons eerste duikplekje. We worden in onze uitrusting gehesen en kunnen ons achterover in zee laten vallen. Met z'n zessen gaan we naar beneden. Fantastisch! Koraal in diverse kleuren, formaties en vormen, met daartussen allerlei kleuren zeesterren en vissoorten. Na een uur bijgetankt te hebben op het dek maken we ons klaar voor de tweede duik. Hier zien we nog meer vissen en zelfs een (heerlijke) kreeft tussen het koraal die op me ligt te wachten. Oh nee, vandaag eet ik wat anders. Ook nog diverse barra-cudas, een flinke aal van zo'n 1,5 meter en andere grote vissen. Als mijn luchtvoorraadmeter alweer bijna de nul nadert is het tijd om naar boven te gaan.

Vermoeid maar voldaan worden we terug-gevaren naar Bocas. Daar hebben we een heerlijke lunch en een ligplek op het strand verdiend. De zeegeluiden op de achtergrond geven me inspiratie voor dit stukje. Straks nog lekker eten en luisteren naar de verhalen van de rest van de groep.
Marc