Canada in de winter, van thermo-ondergoed tot badkleding

In Vancouver staan onze Canadese gidsen Rosemary en Elgin ons op te wachten met het bekende Djoserbordje. Als de groep kompleet is en alle bagage op het dak van onze minivans ligt, vertrekken we naar het hotel in Vancouver.

Normaal gesproken werken we op kantoor bij Djoser, Linda op de administratie en Petra op de afdeling luchtvaart, maar afgelopen februari hebben we de stoute (sneeuw)schoenen aangetrokken voor een winterreis, met Djosergroep, naar Canada.

Die eerste middag hebben we nog even de tijd om de stad te ontdekken: de indrukwekkende skyline van Vancouver, het havengebied, Gastown en Stanley Park. In Clearwater, in het nationale park Wells Grey, beginnen we de eerste ochtend met de sneeuwschoenwandeling. Helaas heeft de sneeuw het hier dit jaar een beetje laten afweten, dus die sneeuwschoenen hebben we niet nodig. Maar zelfs met minder sneeuw is deze wandeling de moeite waard: schitterende uitzichten en je komt geen toerist tegen. Onze gids Kevin leert ons van alles over de omgeving en de beren die hier leven. Hij laat ons berenholen zien en klauwsporen op de bomen. Gelukkig zijn de beren in diepe winterslaap! Tijdens een zoektocht naar elanden leert Kevin ons de moose-roep.

De fanatiekelingen onder ons pakken zich goed in (muts, helm en niet te vergeten thermo-ondergoed) voor een tocht op een sneeuwscooter. Kevin legt uit hoe je zo'n apparaat moet besturen en dan voert de mooie witte route langs prachtige uitzichtpunten en over paadjes door een bos van dikbesneeuwde naaldbomen. Neem je de bocht iets te wijd, dan beland je tot boven je knieën in de sneeuw. Geen nood, Kevin komt jou en je scooter enthousiast uitgraven.
Onze gids Rosemary heeft vrijwilligers geregeld die ons een middag les willen geven in curlen, een van de populairste sporten in Canada. Eigenlijk komt het neer op bowlen, maar dan op glad ijs. Voordat we aan ons eerste wedstrijdje kunnen beginnen, werken we ons vier uur lang in het zweet, lopen blauwe knieën en armen op en veroorzaken heel wat barsten en scheuren in het ijs, tot grote schrik van de vrijwilligers. Het is een superleuke ervaring en de inzet van deze vrijwilligers om een groep Dutchies les te geven, wordt enorm gewaardeerd. De vorige Djosergroep heeft hiermee zelfs de plaatselijke krant gehaald!

Bij Jasper staat de icewalk op het programma, een wandeling met een gids door de Maligne Canyon. We krijgen megakaplaarzen aan met een soort spikes die ons helpen grip te houden op het ijs, zodat we niet bij elke stap onderuitgaan. De gids leidt ons door de 50 meter diepe kloof waar we genieten van de prachtig blauw bevroren watervallen. Soms is het oppassen en moeten we ons, om niet door het ijs te zakken, netjes verdelen. Aan het eind van de dag is het, na een rondje op de schaatsbaan en nog een over de gemakkelijkste langlaufloipe, heerlijk bijkomen in de hot tub met uitzicht op de Rocky Mountains. Gelukkig hadden we de badkleding niet vergeten.

De weg naar Canmore is een van de mooiste: de beroemde Icefields Parkway. We kunnen wel "oh" en "ah" blijven roepen: prachtige bergtoppen, bevroren watervallen, meertjes en indrukwekkende gletsjers. Bij de Weeping Wall zien we ijsklimmers tegen de spectaculaire bevroren watervallen. Het ziet er erg stoer uit, maar het is wel erg hoog, dus we vinden het eigenlijk een opluchting dat ijsklimmen niet in het Djoserprogramma zit.
Vanuit Canmore, aan de rand van Banff National Park, kunnen we van alles doen, van langlaufen en wandelen tot ijsvissen, skiën en sledehondentochten maken. Maar eerst staat een ijshockeywedstrijd van de Canmore Eagles op het programma. Hier grijpen we onze kans om de lokale supporters te tonen hoe je uit je dak kunt gaan bij een sportwedstrijd. Nadat we ze de wave hebben geleerd, laten we een paar Nederlandse spreekkoren horen. Al snel hebben ze het is stil aan de overkant en hop hop hop hoppetee onder de knie.

We verdienen de pizza voor de luidruchtigste fans. Wanneer de Canmore Eagles dan ook nog winnen en het hele team als dank voor ons gejuich een buiging op het ijs maakt, kan de avond niet meer stuk.

Voor de sledehondentocht, een van de hoogtepunten, moet het thermo-ondergoed weer uit de rugzak. We krijgen instructies voor de besturing en leren een paar woordjes hondentaal (hike, whooooo, good dog). Dan worden we ingedeeld in groepjes van drie, per slee met zes husky's. De voorste twee honden zijn de leiders, af en toe kijken ze achterom om te zien of de slee nog bemand is. In het midden lopen twee jonge husky's in opleiding en de achterste honden zijn de sterkste. Na wat gestuntel op de eerste meters (wat moesten we nou ook alweer roepen om ze te laten stoppen???) hebben we het helemaal onder de knie en zoeven we door prachtig besneeuwd gebied. Na deze spectaculaire tocht warmen we bij een vuurtje onze handen en tenen, met een beker warme chocolademelk.

The place to be voor skiliefhebbers is Sunshine Village bij Banff. De laatste twee dagen van onze vakantie genieten we hier van stille pistes, snelle liften en supersneeuw. Na de gevarieerde Canadese landschappen en de vele verschillende activiteiten is dit skiparadijsje een schitterende afsluiting.

Winterreizen naar West-Canada: 12 dagen vanaf € 1495,-. Vertrekdata van december tot en met maart. Zie deze site of de Djoserbrochure.

  
^{Aan de informatie in deze artikelen en verhalen kunnen geen rechten ontleend worden.}