Fragmenten uit een reisdagboek: India

Toen we gisteren rond vier uur Jaisalmer naderden, bleek dat onze reisgids niet had gelogen: de stad doemt op als een fata morgana. Iedereen is meteen klaarwakker en enthousiast en wordt nog enthousiaster als we ons hotel (met zwembad!) zien.
Vanmorgen hebben we ons door een lokale gids door het fort laten leiden, waar zo’n 5000 mensen wonen, van generatie op generatie, allemaal families in de Brahman- en Rajputkaste. De tour door het fort bevalt goed, dus we plakken er een rondleiding door de mooie gouden stad aan vast.
We bewonderen de bouwstijl van de haveli’s en gewone huizen. Op de muur van sommige woningen staat een afbeelding van Ganesh, de god van de voorspoed, en een datum, dat blijkt de trouwdatum van de bewoners te zijn. We leren ook, op deze laatste dag van april, dat het geluk brengt om in mei te trouwen, en horen dan opeens een hoop tromgeroffel en herrie. Er is een tilak gaande: de ceremonie op de dag vóór het huwelijk, waarbij de wederzijdse families officieel de huwelijksafspraken bevestigen.

dag 12: Jodhpur
Vandaag staat Jodhpur op het programma. Om de een of andere reden kunnen we niet met de bus naar de stad maar er zijn twee jeeps geregeld. Bovenop het fort, dat trouwens ook een museum heeft met een verzameling howdohs (olifantszadels), heb je een prachtig uitzicht over de blauwe stad. Je ziet de blauwgeschilderde huizen in het centrum, de oude stadsmuur en de klokkentoren. Nadat we de Chamunda Devi-tempel hebben bezocht, waar net een ceremonie begon, zijn we met een riksja naar het centrum gegaan en hebben de bazaar bekeken. De temperatuur was inmiddels flink opgelopen, dus zijn we na de lunch en een (koele) stadswandeling, met de jeep teruggegaan naar het hotel.

dag 15: Jaipur
In Jaipur kijken we allemaal onze ogen uit. Wat een mensen, wat een verkeer en wat een dieren. Dit kun je thuis niet overbrengen, dit moet je zien, beleven en ruiken. Auto’s, bussen, fietsen, maar ook riksja’s, ossenwagens en kamelenwagens, alles probeert zich een weg te banen. Het Paleis der Winden in de roze stad is de moeite waard. Vanavond met busjes naar het Tijgerfort geweest, waar je een prachtig uitzicht hebt over de stad met duizenden lichtjes. Helaas waren we te laat voor de zonsondergang, maar we hebben ons prima vermaakt. Er was vuurwerk en we hebben heerlijk gegeten op een gezellig binnenplein in het fort.

dag 18: Agra
Tring tring, onze wake up call klinkt al om vijf uur want we gaan de Taj Mahal bekijken bij zonsopkomst. De hele groep is op deze ‘vrije dag’ vrijwillig opgestaan en als we naar de Taj Mahal lopen is het donker, maar zeker niet rustig in Agra. Precies om zes uur gaat het loket open. Nadat onze tassen zijn doorzocht op rookgerei, koek/snoep en zelfs toiletpapier, dat niet mee naar binnen mag, maar in een kluisje moet achterblijven, stappen we eindelijk de tuin binnen. De Taj is in een woord indrukwekkend, nog groter en mooier dan hij lijkt op alle plaatjes. Als de zon eenmaal op is hebben we heel wat foto’s gemaakt.

dag 20: Khajuraho
Het lijkt erop dat iedere vierkante centimeter van iedere tempel bewerkt is met de meest gedetailleerde afbeeldingen. De tempels zijn ronduit fantastisch. Goddelijke nimfen, aspara’s, dansen bijna weg uit hun stenen omhulsel. De sensuele, erotische afbeeldingen blijken al heel wat archeologen en nietsvermoedende toeristen het schaamrood op de kaken te hebben gebracht. In ieder geval is te zien dat de mensen in vroeger dagen véél leniger waren dan wij nu zijn. Er bestaan trouwens verschillende theorieën over het waarom van zoveel seks in deze tempels. Het zou een stenen uitbeelding kunnen zijn van de Kama Sutra, een seksuele handleiding voor puberende Brahmaanse jongens die opgroeien in afgelegen tempelscholen. Een andere theorie claimt dat de afbeeldingen de tempels moeten behoeden voor blikseminslag. De regengod Indra, die bliksem veroorzaakt, staat in de Indiase mythologie bekend als voyeur. Hij zou het dus nooit in zijn goddelijke donder halen om zoiets heerlijks met bliksem te verwoesten. Maar er zijn ook veel andere alledaagse handelingen zichtbaar, dus misschien zijn de beeldhouwwerken wel gewoon een viering van alle aspecten des levens.

Dag 22: Varanasi
Uitgerekend op deze dag, wederom vol van de nieuwe indrukken, ben ik aan de beurt om een stukje voor het reisverslag te schrijven. Hoe kan ik nu alles wat we vandaag gezien, beleefd, geroken en gevoeld hebben, kort opschrijven?
We werden al om tien over vijf beneden verwacht om op de Ganges de zonsopkomst te bekijken. Per fietsriksja laten we ons naar de boot vervoeren waar de bootsman ons al staat op te wachten. De zon komt schitterend op aan de onreine kant van de rivier, waar niemand woont, terwijl aan de andere kant de stad ontwaakt. Moeder Ganges wordt aanbeden. Het wateroppervlak is enorm smerig, maar de gemiddelde Indiër schroomt niet om kopje onder te gaan of zelfs te drinken van het water dat zo heilig zou zijn dat de gelovigen er niet ziek van kunnen worden. Verder zie je mensen hun tanden poetsen met een vinger, kleren wassen, bidden en aan ochtendgymnastiek doen. We varen ook langs de burning ghats, maar bij deze crematieplaatsen mag je uiteraard niet fotograferen. Ik sta weer stijf van de indrukken.