Reisverslag Rajasthan/Noord-India&Nepal sept 2006

Rondreis India en Nepal

4 september 2006 tot 7 oktober 2006

Logboek

5 september

Na de lange vlucht en het late tijdstip waarop we deze afgelopen nacht op bed lagen konden we de eerste ochtend in Delhi lekker uitslapen. Om half 10 had de groep zich verzameld op het dakterras voor het ontbijt en het welkomspraatje van Mari, onze reisleidster.

Na de introductie en het voorstelrondje zijn we er met autoriksja’s op uit getrokken. Wonderbaarlijk dat er zo weinig ongelukken gebeuren, iedereen rijdt van hot naar her en waneer ze veranderen van rijdbaan wordt dit vergezeld met een luid getoeter.

Allereerst hebben we het Ghandi-house bezocht. Zijn laatste verblijfplaats is naar de oude staat teruggebracht. Zijn laatste voetstappen, die lopen van zijn kamer tot aan de plek waar hij is omgebracht, zijn omgezet in beton. Het bijbehorende museum vertoonde veel leuke en grappige technische snufjes maar omdat we zoveel meer wilden zien van Delhi hebben we de rondtocht gehalveerd.

Na een korte rit in de riksja stopten we bij de India Gate alwaar we werden omringd Indiërs die ons hun waar probeerden aan te smeren. Ze waren niet bij ons weg te slaan.

Na de lunch zijn we richting Jama Masjid gegaan. Een aantal mannen van de groep mochten alleen naar binnen gehuld in een rok wat natuurlijk een aantal grappige foto’s opleverde. Na de tempel vervolgden we onze weg richting het Rode Fort (Lal Qila) waar we eerst werden overstelpt door souvenirs. Verderop waren oude gebouwen en een rustig park te vinden.

In het restaurant liet iedereen zich het Indiaase eten goed smaken en kon men een beetje bijkomen van alle indrukken.

6 september

Vandaag gingen we voor het eerst met de bus op paps en lieten Delhi achter ons. Mukundgarh was het doel van een zeer hobbelige en voor sommige ook pijnlijke rit. Onderweg zijn we dwars door dorpjes heengereden waar mensen vaak langs de weg wonen en werken. Kappers die hun klanten scheren in kleine houten keetjes, karren met daarop diverse soorten geschild en ongeschild fruit en mensen die slapen in hun niet afgebouwde huis. De meeste indruk maakten toch wel de tentenkampen die met enige regelmaat verrezen langs de weg. Sommige lagen zelfs bij de entree van supermoderne kantoorflats.

Het ontvangst in het Mukundgarh Fort, ons hotel voor 2 nachten was verrassend. We werden als prinsen en prinsessen ontvangen met muziek en kransen van Afrikaantjes. Ook kreeg iedereen een bruin-rode tika tussen de ogen. De kamers deden niet onder aan het ontvangst. Grappige muur- en plafondschilderingen, het kleurgebruik en de piepkleine deuren maakten het helemaal af. Na de kamer- en zwembadinspectie vertrokken een aantal naar het dorpje. Lange blanke mensen zijn een attractie op zich voor de bewoners maar vooral de kinderen hoopten veel chocola, pennen en rupees te kunnen scoren.

In de tuin konden we heerlijk genieten van het vakantiegevoel en na een drankje konden we aan tafel. Tijdens het eten werden we vermaakt met een traditionele dans die werd opgevolgd door een poppenspel.

Moe maar voldaan ging iedereen op tijd naar de zijn kamer toe.

Brigitta

7 september

Vanochtend uitgeslapen opgestaan. Tijdens het ontbijt bleek dat de vloek van de Farao ook hier inmiddels had toegeslagen. Na het ontbijt vertrokken we per bus naar Nawalgarh. Hier hebben we onder begeleiding van onze gids 3 haveli’s bekeken. Deze koopmanshuizen waren voorzien van kleurrijke fresco’s. de toenmalige eigenaren moeten zeer welvarend zijn geweest gezien de hoeveelheid tekeningen. In de eerste haveli was een school gevestigd. Wij mochten voor wat afleiding zorgen door de geconcentreerde scholieren af te leiden met ons fotograferen. Het viel op dat de leerlingen cursus windows kregen. Er was echter geen pc te bekennen, alles ging vanaf papier. Al lopende naar de tweede haveli door de smalle en zeer drukke straten van Nawalgarh, te veel en te grote voertuigen konden de meesten van het hart ophalen aan de fotografie. Veel markante gezichten, veel kleurige klederdrachten. Allerlei ambachtslieden die vanuit de meest kleine en vuile ruimtes hun beroep uitoefenden. De tweede haveli werd gerestaureerd. Dit gebeurde wel netjes maar zeer amateuristisch. De tocht naar de derde haveli ging wederom te voet door het dorp. Vlak voor de haveli werden we geconfronteerd meteen bult stinkend afval. Hierop waren vredig de “heilige”koeien aan het grazen. Het meest bijzondere aan de derde haveli was de spiegelkamer. Deze kamer was rondom versierd met grote en kleine spiegels en fresco’s.

Na de laatste haveli werden we door onze gids meegenomen naar zijn huis. Hier maakten we kennis met zijn familie; ouders, broers, zussen, neefjes en nichtjes. Hier kregen we thee met een door de reisleidster meegenomen zoet maar wel lekker koekje. De familie van de gids behoort niet tot de middelgroep in Nawalgarh. Zelfs voor ons doen hadden ze een flink huis. Van al deze cultuur en het wandelen word je toch wel hongerig dus op naar het restaurant. Hier hadden de mannen meer oog voor de vrouw van de eigenaar dan voor de maaltijd, er werden dan ook weer de nodige foto’s gemaakt. Als dank voor het nuttigen van de lunch kregen we allemaal een gelukssymbool om de pols geknoopt.

En dan nu linea recta naar het hotel waar ondergetekende en een paar reisgenoten genoten van onze eerste uurtjes zwembad.

Voor het eten nog even een gezamenlijk biertje gedronken in de tuin. Tijdnes het eten konden we  nogmaals genieten van de dans en het poppenspel die nu voor een nieuwe groep toeristen werd opgevoerd. Zij konden het schijnbaar niet waarderen daar de performers geen tip kregen. De maansverduistering om 23:37 uur hebben we niet gezien, iedereen lag al te slapen.

8 september

Bijtijds zaten we al aan de ontbijttafel om rond 7:30 te vertrekken richting Bikaner. Om half negen kwamen we aan in het plaatsje Fatehpur om ons een uur daar te vermaken. Na enige haveli’s  van de buitenkant gezien te hebben wandelen we een woonbuurt in. Wat opvalt is dat de huizen vroeger erg mooi moeten zijn geweest. Helaas ziet het er nu erg verwaarloosd uit. Halverwege een straatje zagen we een nieuw huis. Hiervoor stonden twee dames te praten. Toen we zeiden dat het een mooi huis was werden we uitgenodigd binnen te komen. De vrouw des huizes liet ons trots haar nieuwe en grote woning zien. tijdens het bekijken van de van alle gemakken voorziene woning werden we uitgenodigd voor de thee. De rest van de  daar wonende familievond het ook interessant want de groep werd steeds groter. Ne het bekijken van de trouwfoto’s, de vrouw des huizes was net getrouwd,moesten we helaas weer vertrekken daar de bus stond te wachten. Zie je deze gastvrijheid in Nederland al dat in een willekeurige straat een huisvrouw 8 Indiase toeristen uitnodigd vor een kopje koffie? Ik niet!

Rond 1 uur kwamen we aan in het luxe resort van Bikaner. Iedereen had ’s middags de tijd om zichzelf te vermaken. Dit was bij het zwembad geen probleem.

’s Avonds met de tuk-tuk naar Bikaner voor het avondeten. Vooral de cappucino werd gewaardeerd.

De avond werd afgesloten met een koel biertje bij het hotel.

Martin

9 september

Vandaag rustig de dag begonnen. Na een heerlijk ontbijt in ons hotel zijn we met de bus naar de Karni Mata Tempel geweest ( deze ligt in Deshnok) waar veel ratten vertoeven. Een paar dames, waaronder ik,leek het niets omdat we wat bang waren maar we hebben onze schoenen uitgetrokken en zijn toch met de hele groep mee naar binnen gegaan. Gelukkig kregen ze genoeg te eten dus we hadden er niet veel last van. Nadien waren we wel wat trots op ons zelf dat we het gedaan hadden.

Nadien zijn we met onze bus naar Bikaner gereden en hebben het Junagarh Fort bezocht. Voor ‘t eerst een heerlijke kop koffie gedronken ( want Nederlander blijven we ook in India want ‘t was koffie tijd).

Bij het Fort aangekomen hebben een paar een hele schoolklas blij gemaakt met ballonnen. Dit viel in goede aarde en er werd luidkeels “thank you” geroepen.

In het Fort hoorden we hoe de maharadja’s het vroeger hadden gehad en hoe ze leefden. Eén van hen had zeker 365 vrouwen( wat je maar leuk vindt). Het was zeker de moeite waard om het te bezoeken.

Nadien in een restaurant een soepje gegeten en dan op naar de oude stad Bikaner. Wat een drukte, viezigheid, bedrijvigheid van mensen, autoriksja, kamelen en honden. Koeien, ossen en kinderen die je aanklampten en vragen om pennen en rupees.

Na nog wat tijd te nemen om het onderhandelen hoeveel rupees per riksja terug kwamen we moe en maar met heel wat indrukken weer in ons hotel. s’Avonds na een lekkere douche  gezellig een koud en warm buffet gehad. s’Avonds hebben we’t niet zo laat gemaakt en zijn we op tijd naar bed gegaan om nagenoeg uitgerust te zijn voor de kamelensafari.

Voor nu tot morgen.

10 september

We waren vandaag hooggespannen; Hoe zou het gaan met de kamelensafari?

Nadat iedereen een kameel had uitgezocht kon het avontuur beginnen. Je moet je zeker goed vasthouden als de kameel in de benen komt. Toen iedereen goed zat ook met de benen in de stijgbeugels gingen we op pad. We werden vergezeld van twee kameelkarren vol met eten en drinken. Na plusminus anderhalf uur hebben we een stop gemaakt. Voor de lunch, welke heerlijk was, werd een laken gespannen voor de schaduw. Hier konden we heerlijk onder slapen, eten of lezen. Na een lange pauze zijn we weer vertrokken ( nu was het al minder erg om op te stappen)

s’Avonds kwamen we aan (midden) op een slaapplaats, we werden opgewacht met gezellige muziek bij de ingang. Er werd ook een kampvuur gemaakt wat zeker gezellig was maar wel erg warm. Hierna hadden ze een cateraar ( is ons hotel) laten komen voor een heerlijk avondmaal. Na nog wat te hebben nagekletst zijn we op tijd gaan slapen, niet in de tentjes maar lekker buiten, in de open lucht want het was warm genoeg ( was wel wat hard).

11 september

s’Morgens de volgende dag werden we gewekt met een fluitliedje, dit was relaxed wakker worden! Lekker ontbeten en toen op de kamelenkar terug naar het hotel waar we dus nog konden douchen. Hierna “hup” de bus weer in en op weg naar Jaisalmer voor een nieuw avontuur.

Els

12 september

In Jaisalmer hebben we uitgeslapen om rond 9 uur te gaan ontbijten ( wat een luxe) Met een riksa naar de citygate en vandaar door een winkelstraat naar het fort gelopen. De lokale winkeliers denken dat we een containerschip hebben; ze proberen je van alles en nog wat te verkopen.

In het fort zijn allemaal steegjes dus je raakt zo de weg kwijt. In het midden zit een Jaïnistische tempel vol met vleermuizen. De steenbewerking is ongelofelijk knap gedaan. Op de weg terug zagen we een klein kochie van ongeveer 6 jaar zijn behoefte doen in de goot. Als afsluiting van de dag hebben we met zijn allen gegeten in restaurant Trio, erg lekker!

13 september

Vroeg op, 6 uur, erg hé. Van Jaisalmer naar Jodhpur gereden in ongeveer 5 uur. In het hotel snel de spullen gedumpt en in een riksja gesprongen die ons naar het fort reed. Het fort ligt 135 meter boven de stad. Je kan je niet voorstellen hoe ze de stenen omhoog hebben gekregen. De vertrekken van de maharadja zijn zeer luxueus en koel. Weer in de riksa naar het centrum van Jodhpur gereden (de clocktower). De wijk eromheen is een grote markt, erg druk en levendig.  De winkeliers proberen van alles om je naar binnen te krijgen. Om 7 uur verzamelen in het restaurant “On the Rocks”. Heerlijk gegeten en daarna lekker slapen.

Teun

14 september

Dag 11 Jodhpur-Ranakpur-Udaipur. Vroeg opgestaan, 6:30 uur ontbeten en rond 7 uur in de bus voor een lange busrit van zo’n 260 kilometer. Dat hebben we geweten. Een hele slechte weg en de chauffeur had af en toe behoorlijk haast. ’s Middags hebben we een de kolossale Jain-tempel bekeken wat zeer indrukwekkend was. Diverse personen uit de groep kregen een broek of jurk aan want blote schouders, bovenarmen en bovenbenen dat kan niet. Was wel komisch om te zien. Ter plekke uitleg gekregen om mooie foto’s te kunnen schieten. Eind van de middag aangekomen in Udaipur in een fijn hotel.

’s Avonds boven op het terras gegeten en rond 10:30 naar bed gegaan.

Vergeet zowat op te schrijven dat we tussen de middag “local” hebben gegeten. Het kostte maar 15 roepies en heel leuk om mee te maken.

15 september

Wat een leuke stad. Na een rustig begin ( 9 uur ontbijt) City-Palace bekeken. Voordat we daar gearriveerd waren vergaapte menigeen zich al aan diverse souvenirs. Het City-Palace was absoluut de moeite waard, een complex van verscheidene paleizen. Een groot gedeelte ervan wordt nu als museum gebruikt. Daarna heerlijk taart met cappucino genuttigd bij Edelweis. Vervolgens zijn we met een groot gedeelte van de groep gaan shoppepn. Het varieerde van overhemden laten maken tot henna aanbrengen op de handen. Vervolgens heerlijk iets gedronken in het hotel, ons opgefrist en daarna weer in het hotel gegeten.

p.s. een aantal hebben tussen de middag luxe gegeten in het Lake Palace. Ze vertelden dat het een mooie ervaring was.

Annemieke

16 september

Dag 13 van Udaipur naar Jaipur. Mari had er voor gezorgd dat we al vroeg (6:30 uur) konden ontbijten. De bedoeling was om 7:30 uur de lange rit naar Jaipur te starten maar Djoser had toch eerst iets anders voor on in petto, geheel tegen onze verwachting in: een facultatieve, kosteloze, geheel verzorgde sightseeing-tour door Udaipur met als thema: “Wie weet waar de bus staat?” Zelfs Mari, die toch al heel wat mee gemaakt heeft was hierdoor volledig verrast. Na een drink/plas-stop in een A1-restaurant kwamen we uiteindelijk terecht in een zeer lokale gelegenheid met wel zeer lokale gewoontes. Het toppunt was wel de met zorg bereide lassi die nagenoeg iedereen spontaan liet staan. Alhoewel goed bedoeld, viel de lassie niet echt in de smaak bij ons. Tip voor de volgende India-Nepal-reis: sla dit restaurantje over en neem het daaropvolgende A1-restaurant. Rond 17:00 uur kwamen we bij ons hotel “Bissau Palace” aan. Een prachtig hotel waarvan de oude stijl goed bewaard is gebleven. De kamers zouden wel een renovatie kunnen gebruiken. Om 19:00 uur hadden we ons in het net gestoken om ons vervolgens per taxi (op z’n chic) naar de lokale Mc Donalds te laten vervoeren. Tijdens dit ritje door het centrum van Jaipur viel het hectische verkeer, het lawaai, de bedelende kinderen, etc. meteen op. Bij de Mc Donalds hebben we ons tegoed gedaan aan de gewoonlijke fastfood waardoorheen wel een vleugje India  was te proeven. Na ons met fietsriksha’s terug naar het hotel te hebben laten vervoeren en een leien ruzie met één van de chauffeurs de kop te hebben ingedrukt, hebben we nog een uurtje wat gedronken op het dakterras van ons hotel. Einde dag.

17 september

Ontbijt om 8 uur. Om 9 uur vertrek per taxi naar een aantal bezienswaardigheden. Allereerst de Hawa Mahal aangedaan, het sprookjesachtige Paleis der Wind. Op basis van de beschrijvingen in de boekjes had ik het me groter voorgesteld dan het in werkelijkheid was. Na wat foto’s en filmpjes gemaakt te hebben weer verder naar het Amber Fort dat mooi hoog gelegen was op een berg. De luie toeristen konde zich per olifant naar boven laten transporteren. Van het fort binnen weinig gezien, weinig van ons hadden de puf ( het was zeer warm en klam) om veel meer energie te verbranden. Het was natuurlijk ook al weer het zoveelste fort dat we konden bekijken. Bovendien kwamen allerlei kooplieden op ons af als vliegen op…..

Nadat we weer bij onze taxi’s waren aangekomen zijn we naar een goed restaurant gereden voor de lunch. De koelte was op dat moment zeer welkom. Na de lunch zijn we even gaan pinnen alvorens we een rondleiding kregen in een textielfabriekjewaar uiteraard een winkel bijhoorde waarin allerlei mooie stoffen getoond werden. Menigeen onder ons heeft daar cadeautjes voor thuis gekocht. Voor het diner had de groep zich opgesplitst in drieën; eigen hotel, pizzahut en restaurant Indiana, laatste was in ieder geval een aanrader voor volgende groepen van Mari. Gespreksonderwerpen aan tagel varieerden van communicatie tot de Indiase vriendjes van Mari. Tijdens het eten was er folklore dansen en sommigen van ons moesten er ook aan. Terug in het hotel nog wat gedronken, Mari geholpen met haar telefoongesprek, het hoeslaken van Annemieke en Hans kunnen bewonderen en de blouse van Brigitta kunnen zien en natuurlijk de alledaagse……. Gespreksonderwerpen aangesneden ( je weet wel) Einde dag.

Minou

18 september

Vandaag is het maandag, normaal een werkdag, hier ook een beetje! Ivonne zit wat in de lappenmand, de rest is naar de Pink City en de bazaar. ’s Middags is iedereen weer aan het zwembad om de dag door te nemen. Wie zal het zeggen met deze hitte, rust  doet ons even goed, met de Telegraaf van Dyon en Els. Onze groep is niet zo groot maar wel heel leuk en gezellig, aan tafel en daarnaast. Dyon, Els, Martin, Teun, Maaike, Hans, Annemieke, Brigitta en Minou zijn vandaag de stad in en wij doen het dus rustig aan vandaag, alléén vandaag!

Terwijl we hier zitten gaat de old-timer een rondje rijden. ’s Avonds naar de film, een hele belevenis, er wordt geklapt, gelachen en gefloten. Op zo’n moment mis je de taalbeheersing maar ach, het was een leuke ervaring. Einde van de dag na een biertje natuurlijk.

19 september

We zijn vroeg wakker, ontbijten en dan de bus in! Naar Agra. Het is weer een hele slechte weg. Wij ervaren dat tot dusver door heel Rajastan, maar toch zijn ze er klaar voor want hier ligt alles klaar! ( over tientallen kilometers waren ze begonnen aan wegverbetering maar niets wordt afgemaakt)

De moorse moskee onderweg was prachtig, wel weer de verkopers van je afslaan, heeft ook weer wat. Aangekomen in Agra, allemaal direct  het zwembad in, heerlijk! Vanavond eten we in het hotel. Morgen moet de stoet vroeg op om de Taj Mahal op zijn mooist te kunnen filmen en fotograferen.

20 september

De Taj Mahal het blijft schitterend en imposant kolossaal mooi!

Vanmiddag gaan we een gekoelde mall in om te shoppen! Daar hadden de Indiërs nog niet van gehoord, zo’n mall, wat nu. Toch nog wat gevonden maar dat was het toch net niet. Lekker geluncht (pizzahut) en wat gerust met 42 graden buiten. Vanavond de verjaardag van Annemieke, dat is dan weer een lichtpuntje!

21 september

De wekker liep heel laat af, om acht uur pas. Gehaast om negen uur gaan ontbijten, want de dag was gelukkig vrij te besteden. Veel leuke winkeltjes, daarna diner en naar bed want morgen gaan we naar Varanasi.

22 september

Gearriveerd in Varanasi met de nachttrein. Het was wel een spektakel om in de coupé te komen. ’s Morgens, na vertraging van 2 uur, aangekomen in een toch wel rustige stad. Eerst naar het hotel gegaan, wat ontbeten en gerust. ’s Middags met een gids Varanasi door, een belevenis, zo druk hebben we het nog niet meegemaakt. We hebben één van de Ghats bezocht, en daar via smalle weggetjes naar toe gelopen. We dachten dat het meer lawaaierig, meer vervuild, meer chaotisch zou zijn dan bijvoorbeeld Delhi. Het viel allemaal mee, relatief gezien.

p.s. Toch heel apart, helemaal niet zoals wij dat kennen, die religie. Ook hoe dat iemand te water wordt gelaten, met stenen verzwaard, door een slang gebeten of jonger dan 12 of alleen!

Vanavond gegeten bij El Paradosa ofzo, het was echt lekker, nou slaap lekker.

23 september

Vandaag uitgeslapen, ontbeten en de stad in naar een Ghat maar de regen gooide roet in het eten. Alles maar dan ook alles is nat, “Natural rain” zegt een Indiër dus gedoucht ben je. Want dat is de bedoeling als het regent; iedereen laat zich ook nat regenen. Wij, (Hans, Annemieke, Martin, Minou Ivonne en ik) zijn bij het Rode Fort aangekomen, waar omheen goud en zilver voor de overledenen wordt gekocht. We hebben koffie met gebak gegeten bij “Bread life Bakery” en de restjes aan de hond gevoerd die ons daarna achtervolgde in de hoop nog een keer getrakteerd te worden.

Laat in de middag gaan we op een open boot de Ganges op, wie weet! Er worden ook lijken in het water gedumpt, verzwaard met stenen. Een aantal dagen later worden die “lijken” door bepaalde mensen opgevist en begraven.

De ceremonies zijn zeer mooi om naar te kijken, wanneer ’s avonds de lichten branden en de 7 mannen hun ritueel uitvoeren, is dat zeer apart om te zien. Op de boot wat gegeten en terug naar het hotel.

24 september

Uitgeslapen, ontbeten en de stad in! Langs de hoofdweg, Singghat road zeggen ze, dat geloven we en kijk we komen er ook! Fantastisch!

Leuk geshopt, Hans en Martin hebben bij de plaatselijke kapper een hoofd- en gezichtsmassage gekregen, Martin is zelfs geknipt, grandioos gewoon!

’s Avonds heerlijk gegeten, toch weer vroeg naar bed  ter voorbereiding op de volgende dag.

p.s. Varanasi was nat, modderig en heel spannend!

Ivonne en Jan.

25 september

Maandagochtend, vertrek met de bus vanuit Varanasi. Op naar Nepal! Kijk er erg naar uit om weer wat anders te zien. India was bijzonder met al zijn mensen, drukte, steden, viezigheid, wonderlijk maar soms zo vermoeiend. Aangezien we de komende twee dagen met de bus reizen vind ik het leuk om een stukje tekst uit het boek van Dolf de Vries op te schrijven. Er ging vaak veel door mijn hoofd in India en hij omschrijft het zo herkenbaar.

“Waarom bezorgd India iedere reiziger zo’n schok?

Is het alleen de verbijsterende armoede? Het alom aanwezige lijden? Is het de confrontatie met hindoeïsme, mohammedanisme en boeddhisme? Of komt de schok juist doordat India een land van uitersten is. Tot in de verste uithoeken van het land, tot diep in de natuur, van de kleinste steegjes tot de breedste avenues, altijd is er een tempel, een chorten, een beeld. Na een tijdje weet jedat is een Sikh en dat is een Sadku. Als je je huiswerk gedaan hebt weet je dat die man met een doekje voor zijn mond een volgeling van het jaïnisme is. Maar dan ben je er nog lang niet! Iedere minuut van de dag word je geconfronteerd met die armoede die in werkelijkheid nog veel aangrijpender is dan het beeld dat je van de televisie, foto’s en verhalen had gekregen. De gelatenheid waarmee de armen hun lot ondergaan. Ik denk dat er drie mogelijkheden zijnvoor de buitenstaande die India bezoekt; je verzuipt en India laat je nooir meer los. Je vlucht. Of je bepaald een grens tot hoever je wilt gaan. Je blijft bewust buitenstaander. De constante vraag “waar sta ik nu zelf?” werkt inspirerend en verlammend.”

27 september

’s Middags aankomst in Chitwan wat een verademing! Mooi uitzicht, lieve mensen. Even lekker  uitrusten en wat gegeten ’s avonds bij het hotel. de volgende dag vroeg opgestaan voor de jungle walk. Eerst met een kano over de rivier, daarna de bossen in. Mooi, niet veel gezien. Het gras staat ook erg hoog na de regentijd. Maar het was al heerlijk om door de natuur te lopen. Aangekomen bij de rivier nog wat overstekende olifanten gezien, met een kleintje erbij. Was leuk om te zien!

’s Middags nog een wandeling gemaakt met Annemieke, Hans, Martin, Jan en Ivonne onder begeleiding van een gids. Wat een dorpswandeling had moeten zijn werd weer een “jungle walk”. Een kleine dan. Jan en Ivonne hadden besloten geen jungle walk te doen die ochtend maar kregen hem ’s middags toch weer terug. Al met al toch gelachen. Nog een drankje aan de rivier bij terugkomst. ’s Avonds bij KC gegeten, wat ook een “meeting point” werd voor de komende dagen. Erg lekker gegeten. Zowel ’s ochtends als ’s avonds.

Maaike

30 september

Om 4:45 uur wake-up call voor vertrek naar Sarangkot. Ik twijfel nog even of ik wel mee moet gaan vanwege mijn “exploding head” van de dag ervoor maar ik waag het erop. Maaike heeft een buik die haar dwingt thuis te blijven en Jan en Ivonne kiezen voor een lekker rustig ochtendje. De taxi brengt de geslonken groep en Teun als volgzame motorrijder een heel eind de berg op maar het laatste stuk moeten we toch zelf naar boven lopen. Tijdens de klim krijgen we al een goed uitzicht op de besneeuwde bergtoppen. In het dorpje besluit ik niet meer verder te gaan om zo wat energie te sparen voor de afdaling. Ik vermaak me prima met het uitzicht over het Pewameer, de mensen in het dorpje en mijn telelens. Wanneer de rest terugkomt gaan we samen ontbijten. Teun en Dyon gaan dezelfde weg terug om vervolgens een stuk te gaan toeren  terwijl de rest aan een flinke afdaling begint. Hans voelt zich al de hele ochtend niet prettig en wanneer we een bus passeren maakt hij gretig gebruik van de mogelijkheid om zich te laten rijden. Met z’n vijven lopen we verder. Aan het meer drinken we nog wat en de rest van de dag gaat iedereen zijn eigen gangetje.

Brigitta

2 oktober

Om half acht vertrokken uit Pokhara. Gelukkig verloopt alles prima, onderweg nog even gestopt waar wij hebben geraft. Een ieder heeft foto’s gemaakt bij een hangbrug die over de rivier was gespannen. De weg was rustig vanwege festiviteiten en rond twee uur kwamen we dan ook in Kathmandu aan. De koffers op de kamer gezet en diverse straten doorgelopen. De straatverkopers waren weer volop aanwezig.

3 oktober

Al weer de laatste dagen in Nepal. De tijd vliegt. Vandaag staan 3 onderdelen op het programma. ’s Morgens met drie taxi’s vertrokken. Het eerste onderdeel was een stupa. De oudste stupa dateert uit de 7^de eeuw omringd door diverse winkeltjes die vaak door Tibetanen gerund en bewoond worden. Bouddhanath is de grootste stupa van Nepal, het heeft 110 gebedsmolens. Het tweede onderdeel was Bakthapur, een koningstad. Volgens de beschrijving zou het er uit moeten zien zoals het in de 17^de eeuw is gebouwd. Staat op de lijst van het Werelderfgoed Unesco. Eenmaal aangekomen in Bakthapur kreeg iedereen een aantal uren de tijd het stadje te bekijken. Het stadje bestaat uit kleine straatjes en huizen met schitterende houtgesneden luikjes, panelen, etc. Ook hier weer tempels en marktplaatsjes met snuisterijen. Ondanks de beschrijving was er nog veel motor- en autoverkeer en dat was zeer irritant.

Als derde onderdeel zijn we naar Pasupatinath gegaan; het hindoe-heiligdom met ghats waar net als in Varanassi lijkverbranding worden gehouden. Wij konden van dichtbij meemaken hoe een vrouw van 40 jaar door haar zoons werd gecremeerd. Het was bijzonder indrukwekkend er zo dicht op te staan.

Hans

4 oktober

Na een heerlijk ontbijt zijn we gezamenlijk vertrokken naar Durbarsquare, het oude hart van Kathmandu. Afscheid genomen van 2 leden van de groep die eerder naar huis gaan vanwege verplichtingen. Op Durbarsquare vind je het Koninklijke paleis Hanuman Dokha en het huis van Kumazi, de levende godin. Ook hier tref je weer heel wat souvenirverkopers aan. ’s Middags heerlijk vertoefd in een zwembad van een ander hotel, want daar heb je af en toe wel dringend behoefte aan. ’s Avonds heerlijk gegeten in een Italiaans restaurant.

5 oktober

Vandaag gaan 2 van de groep bungyjumpen. Spannend! Twee andere leden gaan mee voor de gezelligheid en om te filmen. De overige, behalve 1 die helaas ziek was) zijn een korte trekking gaan doen. Heerlijk om weer eens actief te zijn. s’ Avonds heerlijk gegeten in steakhouse Norfield. Helaas niet met de complete groep , want de de leden die naar het bungyjumpen waren gegaan, waren niet op tijd terug in het hotel. Afscheid genomen van Maaike die nog verder gaat reizen in Nepal en Thailand.

6 oktober

De laatste dag. Gemengde gevoelens. Aan de ene kant fijn om weer naar huis te gaan. Aan de andere kant, afscheid nemen van een lange periode India en Nepal.

Ook wel raar om afscheid te nemen van onze reisleidster Mari en de reisgenoten. Als je zolang en intens met elkaar optrekt. Een lange reistijd staat nog voor de boeg, maar dat mag de pret niet verder drukken.

p.s. het bungyjumpen was een groot succes en de trekking was heerlijk! Echt de moeite waard!

Annemieke.