16 dagen Rajasthan paleizen route (december)

8/12

Aankomst Delhi 23.15 uur plaatselijke tijd (1 uur later vertrokken).

Voordat zo’n vrachtschip leeg is duurt even. Douane op echt Indiase wijze – kalm-aan.

Reisbegeleidster Paulien stond ons uiteraard op te wachten. Reuze leuke spontane meid.

In de bus naar het hotel – haast een uur rijden, ong. 2.00 uur in bed.

9/12

Om ong. 9.00 uur ontbijt en daarna even met elkaar om de tafel voor de kennismaking.

Ieder vertelt iets van zichzelf.

Paulien doet het voorstel om als eerste het Rode Fort te bekijken, de oude stad en de moskee.

De meesten gaan mee.Het Fort is zeker de moeite waard, moet indrukwekkend mooi geweest zijn in de bloeitijd.De moskee vind ik iets minder.

Een mooie afsluiting vormde het bezoek aan de Sikh-tempel, we werden door een medewerker ontvangen, kregen een rondleiding door gehele complex. Een grote keuken waar voor gasten, vooral behoeftigen, werd gekookt door vrijwilligers, grote gebedsruimte en gastenverblijven voor mensen die van ver komen. Erg interessant !Daarna op Indiase wijze, met 9 personen in een jeep terug naar het hotel. Het lijkt me een leuke groep mensen, er is al goed onderling contact.

Op met de trein van Delhi naar Bikaner.We hebben 4 persoons coupé’s en krijgen lakens en dekens. Om 8.30 aankomst in Bikaner na een traject van dik 500 km.

10/12

Bikaner heeft ook een fort, recht tegenover het hotel.

In het hotel aangekomen, prachtig oud paleisachtig gebouw – ooit bewoond door de broer van de Maharadja – lekker gedoucht en ontbeten. Leuke kamer met luikjes voor de ramen en mooie oude voorwerpen.

Rondje gemaakt rond en in het fort. In het fort een steen aan de muur met de weduwenhanden (vroeger werden de weduwen tegelijkertijd verbrand met het dode lichaam van hun echtgenoot, is in later tijden verboden). Verder het stadje bekeken, een drukke bedoening. Veel dromedarissen voor het vervoer van spullen. Even naar huis gebeld.

Geprobeerd even een slaapje te doen, helaas niet gelukt.

Wat bananen gekocht en een mooie sjaal, vooral voor in de woestijn. Om 15.00 uur naar de kamelen (het zijn allemaal dromedarissen, maar hier zegt men camels!) In een jeep naar een plek buiten de stad. Allemaal op een camel voor 500 Roepies, de woestijn in. Was wel grappig, het ging reuze kalm aan. Je went aan de cadans, rustig meegaan dat voelt het prettigst. Het dorpje waar de camel-mannen vandaan kwamen bezocht, daarna weer op de camels door het zand en boven op de duinen gepicknickt met Zai (Indiase thee met veel suiker/melk en kardemon) en naar de zonsondergang gekeken.

Onderaan de duinen werden we door de jeeps weer opgehaald en naar het hotel gebracht.

Om 20.00 uur buffet met daarna een poppenshow en een goochelaar. Alles van primitieve aard, maar wel leuk.

11/12

Om 8 uur vertrek met de bus naar Jaisalmer, dwars door de woestijn. Wel begroeiing hier en daar – leemkleurig zand, af en toe bewoning en kuddes koeien/geiten/schapen/ezels.

Onderweg koffie gedronken en geluncht. Om ca. 15.30 uur in het hotel in Jaisalmer aangekomen. Een mooie hotel, van voren lijkt het een groot moskeegebouw, rijk versierd en erachter allemaal kleine eigen kamerhuisjes.

Ondanks de lage temperatuur van het water toch nog een duik in het zwembad genomen.

Nog even van de zon genoten, maar vanwege de vliegen weer in de kleren. Later foto’s gemaakt vanaf het dak.

Morgen blijven we hier – de oude stad ligt op een tafelberg – waar we morgen heen gaan.

Ik ben al bijna door het geld heen wat ik op het vliegveld gewisseld heb.

Ik schat de temperatuur overdag op ca. 24o, er is een zacht windje, maar ’s avonds is het kil.

Ik ben blij dat we uit de grote stad weg zijn met zoveel drukte, dit hotel ligt buiten de stad, heerlijk rustig.

Het trouwseizoen blijkt te zijn aangebroken, de oogst is binnen, er is nu tijd voor. We hebben al 3 bruidsoptochten gezien. De bruidegom op een wit paard, aangekleed als een maharadja, trekt in optocht met muziekkorps door stad of dorp naar het huis van de bruid. Leuk om te zien. In Bikaner ging het zelfs vergezeld van vuurwerk, zeker een hele rijke familie !

Na het buffet nog een muziek- en dansvoorstelling in de tuin van het hotel.

12/12

Na een uitgebreid ontbijt in de Tuk Tuks naar de oude stad Jaisalmer. Door een gigantische hoeveelheid straatjes naar het Fort op de berg. Een oude Jaintempel bezocht en het paleis van de Maharadja. Bij een Tibetaans restaurant Momo’s gegeten met een Lassie.

Diverse Haveli’s (prachtige koopmanshuizen) bekeken, het zijn kunstwerken, het lijkt net allemaal kantwerk en dat in zandsteen !

Op weg naar de bank ben ik in de wirwar van straatjes het spoor bijster geraakt, heb een uur lang in de rondte gelopen; iedereen stuurde me een andere kant op als ik naar bank vroeg.

13/12

Wat een hoeveelheid indrukken vandaag, het duizelt me. Aanvankelijk een saai traject door de droge dorre woestijn, wat struiken en kleine boompjes met stekels en kleine blaadjes, meer groeit er niet. Een geelachtige, leemkleurige zand- en steenbodem. Af en toe geitjes of koeien. Maar toch zie ik zo nu en dan vrouwen met prachtige gekleurde sari’s, mooie hardrode, groene, gele sari’s afgezet met gouden randjes. Het lijkt wel of ze gekleed zijn voor een feest ! De vrouwen dragen vaak grote lasten op het hoofd, zoals kannen water, takkenbossen of anderzijds. Ze zijn de bloemen van de woestijn ! Enkele mannen met feloranje of gele tulbanden brengen het niet verder dan afrikaantjes in deze dorre tuin. De vrouwen daarentegen associeer ik eerder met prachtige exotische bloemen !

Even later 3 kleine gazellen en een antilope, ze springen snel weg als de bus afremt.

Als we dichter in de buurt van Jodhpur komen wordt het af en toe wat groener en ziet de grond er soms wat roder uit. Ook zijn er steenafgravingen, overal van dat lichtrode steen.

Bij gebrek aan hout (er groeien in dit gebied nauwelijks flinke bomen) worden zelfs schuttingen en andere afzettingen van steen gemaakt. De armoede onder de bevolking is hier erg groot. Heel primitieve hutjes. Verder opgestapelde stenen met een stuk zeil erover en zelfs stukken plastic vastgemaakt aan het hek van prikkeldraad. Kinderen spelen in het stoffige zand. Dichter bij Jodhpur, in de dorpjes, zie je regelmatig schooltjes met kindertjes netjes in de rij.

Aangekomen in Jodhpur zet de bus ons af bij het fort. Een gigantisch bouwwerk op een rots.

Rond een groot deel van de stad staat een vestingmuur.

Het paleis in het fort is grandioos mooi, zowel van binnen als buiten. Het voert te ver om alles op te sommen, de foto’s zullen het uitwijzen.

We krijgen een koptelefoon met bandje en een reuze duidelijke stem vertelt in het Engels de historie van alle bezienswaardigheden, voor sommige onderdelen kun je via het indrukken van een code nog verdere info krijgen. Zelden zo’n mooie tour gemaakt, museumtechnisch perfect geregeld. We hebben er wel een paar uur doorgebracht. Vanaf het fort kijk je over de gehele stad uit – waarvan een groot deel van de huizen lichtblauw geverfd zijn, een grappig gezicht. Op diverse plaatsen in het fort wordt muziek gemaakt, de suppoosten zijn in stijl (met tulband) gekleed, zelfs de obers in het restaurant.

Na de bezichtiging dalen we af door de kleine straatjes, richting van de markt waar we om 16.00 uur hebben afgesproken. Wat een markt – beroemd om de specerijen – er is van alles te koop, een gigantische herrie, alles friemelt om je heen: fietsen, brommers, koeien en Tuktuks.

Even bijkomen met een lekkere Lassie.

Dan op weg naar de bus, nog een klein uurtje rijden naar het hotel in Luni. Dit hotel is echt een verrassing, het ziet er uit als een fort geheel opgetrokken met rode steen. Wat mooi allemaal; een schitterende binnentuin met zwembad, alles authentiek ingericht – heel bijzonder. Op mijn kamer kijk ik mijn ogen uit naar allerlei versieringen.

14/12

De Jeepsafari (?) Allereerst naar een waterplas, die in juni/juli tijdens de moesson vol water komt. Hier wordt met tankwagens water opgepompt en naar het dorp gebracht. Er stonden weer kraanvogels en veel pauwen (die we sowieso veel tegenkomen). Onderweg gieren en andere roofvogels. Toen naar een familie van het Vishnu-geloof, een afsplitsing van het Hindu. Ze zijn vegetarisch en doden geen enkel levend wezen, hakken geen bomen om etc. Ze leven erg primitief in leem/stro-hutjes.

Daarna naar de familie met de 9 dochters (denk aan al die bruidschatten). Drie dochters zijn inmiddels getrouwd en wonen dus bij de schoonfamilie. Zai gedronken, foto’s genomen.

Vader verzorgt de opiumproeverij – je kunt aan de pijp lurken – er zit tabak in, daarna gaat hij opium vermengen met mineraalwater. Dan biedt hij iedereen een slokje aan, de anderen vertellen dat het naar zoethout smaakt. We bekijken de brokjes opium die hij ons gratis aanbiedt, het lijkt net bruine kandij. Rondom de man zitten nog een aantal met tulband getooide mannen te lurken of te kauwen – zeker niets beters te doen !

Toen naar de pottenbakkerdemonstratie – olielampje en vogeltjes gekocht, ernaast zit een textielbedrukker – batikhandwerk met stempels zoals ik thuis ook heb. Voor 400,- Roepies een mooi tafellaken gekocht, met z’n drieën tegelijk en goed afgedongen. Hij had mooie lappen, het is erg arbeidsintensief al die patronen met de hand en het vergt vele behandelingen met verfbaden en zo.

Om ca. 13.00 uur terug in het hotel, lekker in badpak bij het zwembad liggen lezen.

Aan het eind van de jeeptocht hebben we nog een dorpsschooltje bezocht; al die kinderen in een grote zaal op de stenen vloer liedjes zingend. Daarna gingen ze naar hun aparte klasjes, waar ze, meest met blote beentjes, op de stenen vloer zitten en op een plankje hun papiertjes beschrijven en gezamenlijk het alfabet (ook het westerse) opdreunen.

Onderweg nog een impala met vrouwtjes en kleintjes gezien.

Morgen lange reisdag – onderbroken door bezoek aan de Ranakpur-Jaintempel

15/12

Het eerste deel van de reis is wat eentonig – droog woestijngebied. Halverwege de dag komt er meer reliëf in het landschap, hoera bergen !

Dan belandden we in een grote file van vrachtauto’s. Er blijkt een ongeluk gebeurd te zijn. De buschauffeur gaat dwars door het veld om het ongeluk heen, dat kon op dat stuk heel goed.

Er lag een vrachtauto gekanteld, 2 vrachtauto’s van voren stuk + een personenauto helemaal in elkaar.

Dan de Jain-tempel, vooraan in het complex een kleine tempel met aan de buitenzijde erotische afbeeldingen. De grote tempel is werkelijk ongelooflijk,wat een kunstwerk: 144 pilaren van onder tot boven bewerkt en prachtige koepelplafonds. Dat mensenhanden dat gemaakt hebben; de bouw duurde 50 jaar.

Na de tempel naar het restaurant gelegen in een soort park met een grote variëteit aan bomen en vogels. Eten was overigens niet bijzonder.

Nog ca. 90km te rijden, waar we ongeveer 3 uur over gaan doen. Al snel zitten we in berggebied en slingeren met de bus door de vele bochten van de pas tot het hoogste punt net onder 1000 m. Apen langs de kant en op kleine stukjes grond wordt rijst verbouwd. Voor de bevloeiing gebruiken ze tredmolens met ossen.

Om ca. half zes aankomst in Udaiphur. Midden in de stad een groot meer met aftakkingen, zoveel water hebben we lang niet gezien. De bus kan niet bij het hotel in het centrum komen, dus kwartiertje lopen en de bagage in de Tuktuks.

Het hotel is wederom een verrassing – het is helemaal wit, zo’n 4 verdiepingen en met fijne rode en groene lijntjes beschilderd – het lijkt net van suikergoed !.

Mooie grote kamer. Ik kon kiezen uit deze grote of een kleinere met Jacuzzi, daar heb ik toch geen geduld voor.

Op de daktuin gedineerd met straalkachels vlakbij het zwembad, omringt door een geweldig uitzicht !

16/12

Vanmorgen gewekt door de lokroep van de moskee om 6.00 uur. Ontbijt wederom op het dak. Daarna op weg naar het paleis. Vlakbij de tempel wilde ik een foto maken en werd aangesproken door een jongeman. Na de gebruikelijke vragen (where are you from etc.) vertelde hij dat hij kunstenaar was en les gaf op de School of Arts in Udaiphur. Hij vertelde dat hij in Nederland was geweest met een tentoonstelling van eigen werk. In Amsterdam, den Haag in galeries en in Rotterdam in de Bijenkorf. Hij liet me foto’s zien van de tentoonstellingen en wist veel te vertellen over de Amsterdamse musea.

Hij wilde me graag iets van de school en het werk laten zien.

Toch maar mee gegaan, thee gedronken en veel schilderingen gezien op katoen, hout en zijde en miniatuurtjes, allemaal even mooi. Ze schilderen veel bestaand werk na die in het paleis hangen en ook moderner werk. Ik liet me verleiden tot de koop van een kleine schildering op zijde, want daar ging het tenslotte toch om ! Ook liet hij me de natuurlijke materialen zien, die ze voor de verf gebruiken, zo ook de goudverf.

Daarna naar het postkantoor, kaarten gefrankeerd en gestempeld en op naar het paleis.

Het is tamelijk groot, maar minder geconserveerd dan het fort hiervoor. Het zou nodig gerestaureerd moeten worden, veel vochtplekken.

Bij de German Bakery broodjes gehaald, ik durf nog geen wilde dingen te eten i.v.m. mijn darmen. Jammer van het uitgebreide ontbijt met div. verse pancakes hier.

’s Middags lekker in de tuin (erg mooi) zitten lezen. Eigenlijk zou ik graag die berg op willen de natuur in, maar durf niet. Even een wandelingetje in de buurt gedaan, kramp in m’n maag en pijn in de zij. Met een omweg terug naar het hotel, het is lastig de weg terug te vinden met al die kleine straatjes. Jongetjes gooien met steentjes naar me (kan er ook nog wel bij), verderop komt een grote hond dreigend op me af.

Bij m’n hotelkamer aangekomen, blijkt er een vergadering te zijn, zo lijkt het. Er zitten 5 mensen gezellig te babbelen, boven op mijn kleding en bed.

17/12

Om 10 uur vertrek naar het Karni Fort in Bambora, de volgende pleisterplaats, amper 2 uur rijden. Het fort ligt op een heuvel vlakbij een dorpje. We zijn de enige gasten. Onvoorstelbaar aparte kamers, heel bijzonder en heerlijk buiten. Vogels kwetteren om ons heen, weer veel dwergpapegaaien en weg van die smerige stinkende stad.

Verwelkomd d.m.v. een rode stip op ons voorhoofd en limonade. Met wat sandwiches en een pot thee op een bankje aan het zwembad in de zon. Om 15.00 uur met z’n zevenen een wandeling gemaakt van ca. 1 ½ uur. Veel verschillende vogels gezien. Het is hier een waterrijke omgeving, er worden stenen met de hand uit de klei gemaakt. Er lopen ook (water)buffels. Morgenochtend om 7 uur vertrek voor een lange reisdag.

18/12

Lange maar geen onplezierige rit. Het 1^e deel wat eentonig uitzicht, dus veel gelezen. Ik denk dat hier alleen de scholen gesloten zijn vanwege de zondag, voor de rest gaat alle werk gewoon door. Het eerste deel door de heuvels en dorpjes, later grote stukken over de tolweg.

Wel boeiend dat je op zo’n snelweg ineens 2 karren, getrokken door dromedarissen, inhaalt. Heel apart !  Onderweg thee gedronken in een local tent, allemaal kerels om je heen die je ongegeneerd van top tot teen staan te bekijken. Lunch ook in een local tentje, gaf wel wat opschudding zo’n 14 mensen tegelijk.

Tegen 15.00 uur aangekomen in Roopangarh en lopend door de smalle winkelstraatjes op naar het fort. Het fort is veel groter als het ex-paleis waar we vandaan komen. Het hotel ligt er binnenin. Het fort ziet er erg verwaarloosd en zwartgrauw uit. Ik krijg een kamer links naast de poort – Gaby en Laslo zitten aan de andere kant van de poort t/o het hotelgebouw. We worden weer ontvangen met een bloemenkrans en een glaasje Cola.

Mijn kamer is zeker 3 meter hoog met versierde bogen in het midden. De kamers van Helen en Jan en Hans en Aline zijn echte balzalen. Even diep als de eetzaal en heel hoog. Ze kunnen via ramen in de eetzaal kijken. ’s Middags geen zin om het dorp in te gaan. Eerst op de tennisbaan (half dakterras) in het zonnetje zitten lezen tot de zon daar weg was. Toen op advies van de manager op het dak gezeten. Een totaal overzicht over het fort en een groot deel van het dorp. Veel vogels te zien, op de randen van het fort lopen pauwen en apen.

Daar gezeten tot na zonsondergang. Op de kamer is het koud, jammer dat er geen verwarming is, dit is voor het eerst dat ik het koud vind op de kamer.

Nog een dik uur tot het diner, warm aankleden. Morgen vertrek om 8.00 uur.

19/12

Redelijk korte rit, tijdens de koffiestop een mooie ketting met hanger gezien (te duur), naar zoiets ga ik in Jaipur wel op zoek.

Nou, Jaipur is zeker de souvenirstad – dat is niet te veel gezegd ! Heel veel winkeltjes met dezelfde artikelen. Hotel is heel stijlvol, ligt niet al te ver van het centrum. Een mooie tuin eromheen, het zwembad is leeg, toch te koud. Ik zit boven in de toren, veel trappen op – zo’n 70 treden, blijf ik toch nog fit ! Om 12.30 naar het centrum gewandeld, ong. ½ uurtje lopen.

Door de winkelstraten gelopen tot ik er genoeg van had, bananen en mandarijnen gekocht. Toen het City-palace opgezocht en bij de kassa trof ik Jan en Helen, dus gezamenlijk het paleis bekeken en even heerlijk rustig in het Palace café thee gedronken. Daarna samen naar het Observatorium; mensenlief, wat een uitgebreide astrologische apparaten allemaal en ingewikkeld voor een leek als ik. Het Observatorium is de grootste van de 5 die de vorst Jaisingh heeft ontworpen om aan te tonen dat de Hindu-astrologie op exacte wetenschappelijke berekeningen was gebaseerd.

Toen op weg naar het museum van de wind. Aan de voorkant een mooi, maar curieus gebouw. Het was ooit een harempaleis met tralies (Jalischermen) weggewerkte ramen, van waaruit de dames het buitenwereldgebeuren konden gadeslaan. Het sloot om 17.00 uur, net toen wij aankwamen. We hadden n.l. onderweg geshopt. Voor 1300,- Roepies heb ik 2 mooie grote met zijde geborduurde tafellakens gekocht.

Met een Tuktuk in een kwartiertje terug naar het hotel, weer een leuke dag !

Rondom mijn kamer in het torentje hoor ik de pauwen en apen tekeergaan.

20/12

In de ochtend met de hele ploeg naar het Amer Palace met 3 gehuurde Ambassadors met chauffeur ! Dit zeer complexe bouwwerk stamt uit 1592. Radja Mar Singh liet het bouwen en zijn opvolgers voegden er stukken aan toe tot Jai Singh II wegtrok en Jaipur stichtte en daar het City Palace liet bouwen.

Het Amer Palace ligt op een berg, het pad gaat tamelijk steil omhoog – je kunt je door een fraai beschilderde olifant laten vervoeren. Tussen de olifanten (en hun uitwerpselen) omhooggelopen. Wel een beetje eng, je loopt tussen die reuzen door over een ommuurd pad. Vorig jaar is nog een oppasser door één van de olifanten doodgedrukt !

Het paleiscomplex is zeer de moeite waard, via een uitgebreid gangenstelsel loop je helemaal in het rond. Op de binnenplaats werd een film opgenomen met kleurig geklede dansmeisjes.

De fundamenten van het oorspronkelijke paleis dateert van 1037, daarop is dik 5 eeuwen later verder gebouwd. Een aardig deel lijkt gerestaureerd, aan de buitenkant liggende delen wordt nog gewerkt.

Op de terugweg nog foto’s genomen van het Waterpaleis, wat in het Maotameer ligt. Daarna nog een tempel bezocht. De grote muur, die je vanaf het Amerpaleis al kunt zien, loopt helemaal door over de bergen tot ver boven Jaipur.

’s Middags op zoek naar een mooie ketting met steen en uitstekend geslaagd. Na veel onderhandelen uitgekomen op 900,- R.

Nog wat T-shirts gekocht voor de kleinkinderen en een originele Indiase huisveger. Wat een hectische stad, ik had er hoofdpijn van. Met een fietstaxi terug naar het hotel. Ik heb de beste jongen m’n jack laten houden, ik wilde het toch kwijt. Het is hier nu ’s avonds behoorlijk koud. Morgen naar de Vogeltuin, ik ben reuze benieuwd !

21/12

We zitten hier midden in het marmergebied. Tientallen marmerverkoopbedrijven passeren we met de bus. Nog even gestopt bij zo’n verwerkingsbedrijf, waar vooral kleine dingen werden gemaakt. Leuke kleine marmeren olifantjes gekocht met een doorzichtig lijf met daarin een nog kleiner olifantje. Aangekomen bij het Keoladeo National Park in Bharatpur een fiets gehuurd, dateerde minstens uit 1950 ! Op weg naar de vogels met een lunchpakket in de rugzak.

Vlakbij de Acaciabomen, bevolkt met de roze-rode Painted Storks verorber ik mijn lunchpakketje. Het begint warempel te spatten, maar even onder de bomen blijven, het zet nog even door, maar uiteindelijk houdt het op met regenen. De enige regenspetters in het droge Rahjastan, waar men naar zeggen smacht naar een buitje !

Weer op de fiets en verder trappen, ondanks de beginnende zadelpijn. Het lijkit wel een soort fakir-zadel ! Ondertussen ontdek ik ook de Siberische kraanvogels, die hier elk jaar terugkeren. Vooral de grote vogels vallen op zoals de Black Necked Stork en de diverse Alken, Ibissen en kraanvogels. Ik besluit het asfaltpad te verlaten en een kleiner pad te volgen. Halverwege de fiets tegen een boom gestald en een wandeling gemaakt op een soort brede begroeide pier die zich in het meer uitstrekt. Vervolgens het pad uitgefietst, waarbij de bestrating alsmaar slechter werd, er ligt een soort steenafval met scherpe kanten, maar ja teruggaan is ook geen optie, misschien wordt het beter. Nou, dat werd het niet, volhouden dus! Onderweg doorlopend roedels herten gezien. Je kunt ze niet fotograferen, ze schieten onmiddellijk weg als je je beweegt. Een groep ezelachtigen gezien, bleken bij informatie Blue Bulls te zijn. Verder nog wat vossen tegengekomen. Het heeft toch nog lang geduurd voordat ik weer op een fatsoenlijk wegdek terechtkwam.

Naast het restaurant in een boekwinkeltje nog een mooi boekje over het park aangeschaft.

Toen de club weer compleet was, met de bus op weg naar ons laatste hotel: een Haveli !

Toen we daar aankwamen was het inmiddels al redelijk donker. Rondom de binnenplaats op een galerij werden we verwelkomd met een drankje bij de kerstboom.

De kamersleutels waren voorzien van schattige poppetjes. Na het diner kwam de eigenaresse met een leuke verrassing : voor ieder een heet gevulde warmwaterzak met geblokt hoesje.

Nou, die bleek wel nodig !

22/12

’s Morgens wat mistig en koud. Gelukkig breekt het zonnetje gedurende de busrit een beetje door. We willen wel een goed zicht hebben op de Taj Mahal!

Een dan is het eindelijk zover. Na betaling van 750,- R. gaan we gewapend met camera’s, een flesje water en slofjes onder de grote poort door.

Al zovele malen heb je de Taj Mahal kunnen aanschouwen op foto’s, films en TV, maar als je er voor staat is er een en al verwondering, zelfs kippevel. De zon schijnt op het witte marmer en het gebouw ziet er sprookjesachtig uit. We hebben ruim de tijd om het gehele complex te bewonderen en dat doen we dan ook, in één woord : prachtig !

Afscheid genomen van de chauffeur en de bijrijder, die weer met een nieuwe groep op weg moeten. Na de lunch in een andere bus op weg naar Delhi.

Alles krioelt door elkaar; bussen, vrachtauto’s, personenauto’s, Tuktuks, kamelenkarren, fietsen – dit alles mét maar ook veelvuldig zonder verlichting.

Al diep in het donker arriveren we in het besproken hotel om ons nog even op te kunnen frissen alvorens we naar de luchthaven gaan.

Heerlijk even onder een warme douche en schone kleren aan, nog even wat eten en dan op weg voor de thuisreis.

Op de luchthaven nog snel even het overgebleven geld teruggewisseld en afscheid genomen van Paulien en Karst, zij zullen iets later vertrekken met Lufthansa.

Dan blijkt onze vlucht vertraging te hebben, al met al zitten we 3 uur langer op de luchthaven. Dikke pech, we missen zo onze aansluiting in Parijs.

Verder een rustige vlucht en bij aankomst in Parijs worden we opgewacht door een employée van Air France, die ons voorziet van nieuwe instapkaarten voor een andere vlucht naar Amsterdam. Snel allemaal een telefoontje plegen naar de wachtenden in Amsterdam.

En op Schiphol is daar het afscheid van een leuke groep mensen en het einde van een mooie vakantie !