Reizigersdagboek Kenia (1)

Dag 6 Lake Baringo
Een rustige dag aan Lake Baringo, maar toch was iedereen om 6 uur op. Om half 7 stond er een nature-walk met William op ’t programma.
Facultatief, maar wij fanatiekelingen waren allemaal present. De wandeling ging richting de rotswand van de Rift Valley. Onderweg zagen we zwarte en gele schorpioenen, de één giftiger dan de andere, een heleboel vogels, waaronder de Sunbird; laughing bird; een soort ooievaar(?); een raaf, waarvan de rechtervleugel lam kon worden met als gevolg dat hij neerstortte, een wit gespikkelde spin en nog veel meer. We kregen uitleg over geneeskrachtige planten en de bouw van de vogelnesten die bij bosjes in de acacia’s hangen. Slim gebouwd, verschillende nesten voor b.v. de eieren, het slapen en de “woonkamer”.
De slangen hielden zich helaas verborgen, maar het was de moeite waard.
Om 9 uur terug bij het kamp, een lekker ontbijtje en voorbereiden voor de boottocht.
Twee uur in de hete zon op het meer. We zagen allerlei vogels, wel 35 krokodillen en een paar nijlpaarden. De gidsen lieten ons zien hoe ze de visarend lokte: ze gooiden een vis in het water, floten en daar kwam hij. Een prachtig beest met enorme vleugels, die in een flits de vis pakte. Hopelijk zijn de foto’s gelukt.
Na een lunch met spaghetti hadden we een luie middag bij het zwembad.
Een duik in het frisse water, een ligstoel, een biertje, ijs of cocktail. Wat wil een mens nog meer? Het was in ieder geval heerlijk om even uit te rusten en alle indrukken te verwerken.
’s Avonds hadden we gehaktballen en patat. Joseph had 2 uur staan schillen, maar het was smullen. Na een kop koffie/thee gingen we met een deel van de groep op zoek naar krokodillen en nijlpaarden. Het was een avontuurlijke tocht in het donker. De krokodillen waren snel gespot. Hun oranje oogjes lichtten op in het schijnsel van de zaklantaarns.
En jawel: “daar staan ze, twee nijlpaarden. Als je heel goed kijkt zie je hun dikke billen!”
Na 10 minuten moesten we concluderen dat het toch echt struiken waren. Op de terugweg verdwaalden we, maar gelukkig kwamen we iemand tegen die ons terugleidde. Helaas geen nijlpaarden, maar als ze gezien werden zouden ze ons wakker maken. Gevolg was dat rond middernacht een aantal slaapdronken mensen in nachthemd stonden te kijken naar 2 dikbillen. Absoluut indrukwekkend,m aar het bedje lokte al snel weer en we even later lag iedereen te ronken.


Dag 7 Lake Baringo
Na een zeer relaxte dag bij Lake Baringo en niet te vergeten het fantastische zwembad is het vandaag weer tijd om flink wat kilometers te maken. De 1 ½ uur tijd die we eigenlijk hadden om weg te komen bleken niet genoeg. Gevolg dat we allemaal rond half 8 pas klaarwaren en wegreden, dit tot lichte onvrede van Livingstone.
Evenals eerdere reisdagen liggen de meeste na een half uurtje “bussen” alweer te slapen. Jammer want zeker vandaag is het een prachtige rit. Via Kabernet rijden we naar Eldoret. Onderweg bij een viewpoint nog een korte drink en plaspauze gehad.
Op weg naar marich Pass hebben we nog een belangrijke stop gemaakt bij een grote moderne supermarkt. Een belangrijke stop omdat er water, bier en eten ingeslagen moest worden. Vooral veel water omdat we in noordelijke richting naar Lake Turkana reizen. Raar om je voor te stellen dat je in 2 dagen van nu in het hete en droge zit terwijl wij met bewolking en zelfs regen in een bergachtig gebied rijden. De lunchstop was van korte duur vanwege een regenbui.. Halverwege de lunch zat iedereen alweer in de bus terwijl Robin, onze reisbegeleider, Joseph en Livingstone het boeltje in de regen moesten oppakken.
Opvallend is hoe weinig auto’s hier nog rijden, en toeristen zien we hier al helemaal niet meer.
Rond 17.00 uur komen we aan op onze campsite bij Marich Pass waarbij een onderzoekscentrum is. Een hele mooie rustige campsite waar geen enkele andere groep is.
’s Avonds weer een uitstekend 3- gangen diner: soep, karbonade met aardappelpuree en spinazie en als toet een lekkere custard met banaan.
Het groepsgevoel is nog steeds goed, iedereen doet wel wat, kortom tot zover een fantastische reis door een geweldig land.


Dag 8 Chenrangani Hills - Lake Turkana
Ook deze dag zijn we weer vroeg opgestaan. Deze keer vroeg echt vroeg om 3.00 uur. Snel ons tentje inpakken en na een uur richting Lake Turkana. Deze rit was behoorlijk lastig: iets breakdance zei Livingstone toen hij de kuilen in de weg zag. Maar toen het licht was en na een fikse regenbui was het uitzicht prachtig. Van de groene bomen van Cherangani Hills werd het steeds droger en woestijnachtiger. Werkelijk inspirerend met af en toe een kameel.Toen we in Lodwar aankwamen onder begeleiding van een verplichte politie escorte hebben we een rondleiding gehad over de plaatselijke markt waar veel plaatselijke kruiden en bladen werden verkocht als medicijnen. Jammer dat er niet gefilmd of gefotografeerd mocht worden (dat werd niet op prijs gesteld) want het was weer een kleurrijk geheel, met veel zelfgemaakte handwerk, zoals bijvoorbeeld grote rieten manden. Ach een klein souvenir is ook snel gevonden om de plaats beter te herinneren.
Nadat we in Lodwar geluncht hadden (jawel, Joseph had zijn best weer gedaan) vertrokken we richting het meer. Het werd warmer en warmer. Ook duurde het even voordat de 2 boten kwamen. Nadat alle bagage was ingeladen bleek 1 van de motoren niet te werken, dus alle bagage naar een andere boot, dat was het gezeul wel waard want we zoefden met een 2 motorige boot over het meer richting Central Island.
Op dit onbewoonde eiland aangekomen hebben we een plekje uitgezocht om te kamperen. Jawel, heerlijk zonder tent onder een prachtige sterrenhemel. Na het avondeten van een versgebakken visje met aardappelpuree met een pittige tomatensaus trokken de meesten zich terug in hun slaapzakje om lekker naar de sterren te staren na een prachtige zonsondergang, tja en hoe hij op komt, dat hoor je morgen !


Dag 9 Lake Turkanan (Central Island)
’s Ochtends wakker worden onder de Afrikaanse sterrenhemel met de ruisende zee voor je. Weer een nieuwe ervaring in Kenia ! Jammer genoeg was het bewolkt. Ook dit keer weer vroeg op: 6 uur en de bedoeling was half 7 een wandeltocht naar de twee kratermeren op Central Island. Al met al weer het toch weer 7 uur. We zouden met de boot naar het Flamingo-meer gaan maar omdat er teveel zeewier/algen in het water was ging dat niet door, dan maar te voet. Eerst naar het krokodillenmeer waar geen krokodil te zien was. Heuveltje op, heuveltje af vervolgden we onze tocht naar het Flamingomeer. Prachtig !
Het was inmiddels negen uur en halftien zou ons ontbijt klaar staan dus dat was prima getimed. Even met de boot terug en heerlijk eten op het strand. Maar…..communicatie a la Turkana: geen boot terug maar te voet weer 2 uur wandelen. Viel dat even tegen !
Elf uur was iedereen weer veilig teruggekeerd. (Rescue 911) schoot op het eind nog te hulp met liters water. Uiteindelijk hebben we dus gebruncht en rond 1 uur zijn we met de boot teruggegaan richting het vaste land. De hele middag hebben we lekker in de schaduw met z’n allen op de veranda van een café gezeten. Rond 5 uur kwamen we op de camp-site aan. Nadat iedereen zich weer lekker gedoucht had kregen we opnieuw een heerlijke maaltijd van Joseph. Verse vis met rijst en als toet vruchten.
En toen brak de zaterdagavond aan…..dansen met de Turkana. Een aantal van ons werd uit de groep gehaald en dansten vrolijk mee met de Turkana. Grappig om te zien. Na deze toch wel vermoeiende dag lag iedereen om negen uur al in bed want om drie uur zou de wekker alweer gaan !


Dag 10 Van Lake Turkana naar Sirikwa Safariu Camp bij mama Jane.
Het was vanochtend weer erg vroeg. 3.30 uur, en dat na een avondje swingen. We hoefden gelukkig geen tenten af te breken.
Redelijk vlot zat alles in de bus en konden we weg.
Ik ben snel daarna in slaap gevallen. Nou ja, voor zover als dat kan op zo’n hobbelige weg.
Onderweg hebben we weer een verplichte escorte opgepikt. Langs de kant van de weg hebben we ontbeten. Weer die lekkere oliebollen en eieren.
2 uur later hebben we in een klein plaatsje koffie en fris gedronken. Ook was het een plaspauze maar de meeste dames wisten genoeg toen ze de wc roken. Dat Livingston moest tanken vonden we dan ook niet erg. Onderweg heeft Robin ook een geroosterde maïskolf gekocht. Deze hebben we met z’n allen opgegeten. Bij mama Jane aangekomen was het snel de tenten opzetten, want er hingen donkere wolken in de lucht.
Ondertussen had Joseph weer een lekkere lunch gemaakt. Na de lunch is er een deel van de groep gaan wandelen. De wandeling ging langs boerderijtjes en koffieplantages. Was erg geslaagd. De rest is op de camp-site gebleven en hebben de zeepstenen bekeken en lekker omgehangen.
Joseph is al weer bezig met het avondeten. Een Afrikaans gerecht. De Kenianen maken die klaar voor speciale gelegenheden en feestjes. Het ziet er heerlijk uit.


Dag 12 Cherangani Hills – Lake Nakuru
Vandaag moesten we om 6.30 uur al uit (wat erg laat is voor deze vakantie).
We vertrokken vanuit mama Jane naar Lake Nakuru. Lake Nakuru is een meer. In dat meer leven een kleine 3 miljoen flamingo’s, deze aantal flamingo’s is iets minder dan de helft van de hele wereld. Op de camp-site kwamen we op een verschrikkelijke ontdekking: mieren !!
Normaal gesproken zou dat niet zo erg zijn, maar deze mieren bijten !
Deze mieren die zijn we ook onderweg tijdens een plaspauze tegengekomen.
De mensen die moesten plassen zaten echt onder. De mieren moesten er echt uitgetrokken worden.
De tenten waren moeilijk op te zetten, maar na veel geploeter en gezwoeter stond er een redelijke tent en konden we eten. Het eten bestond uit salade, tonijn en brood.
Na het eten gingen we een gamedrive maken. Het eerste dier was een aap. Darna zijn we naar het meer geweest. Op het meer waren flamingo’s en pelikanen. We gingen verder met de gamedrive, toen zagen we even later waterbuffels en weer even later zagen we in de regen impala’s zebra’s, giraffen en de laatste van de big five: de neushoorn. Het was de witte neushoorn. Toen we verder reden zagen we een neushoorn van heel dichtbij met een drinkend jong.

Toen we weer terug op de camp-site begon ik met schrijven.


Dag 13 Lake Nakuru N.P.- Lake Naivasha
Ons aller Robin wekte ons om 6.30 uur. Met frisse tegenzin kwam iedereen langzaam de tent uit en bereidde zich voor op de eerste en tevens laatste gamedrive (volgens mij is het gewoon safari, maar goed) van deze dag. Om 7.00 uur zat iedereen in de truck die inmiddels al een klein half uur had lopen warmdraaien. Eenmaal onderweg zagen we al snel een kudde zebra’s (welk merk weet ik niet) en buffels (huge m.f.). Daarna gingen we naar de ‘baboon cliff’. Drie keer raden wat we daar zagen: ……. Baboons !! oftewel bavianen met rooie konten.
Livingstone hield de vaart er in en binnen het half uur flitste de camera’s weer voor dezelfde familie neushoorn, maar nu was de baas des huizes auch dabei.
Na een rolletje op 6 opgeschoten te hebben aan Toon, Sjaan en Maaike neushoorn kwam de koning van Afrika voor de lens. Deze leeuw hebben we even gevolgd. Hierna gingen we naar het meer om de flamingo’s nog effe te fotograferen. Na deze trip buiten de truck zijn we teruggegaan naar het kamp om te ontbijten en de zaak op te breken.
Onze nieuwe bestemming voor vandaag is Lake Naivasha.
Om een uur of 2 kwamen we aan op de camping “fisherman’s friend”, sterk spul trouwens.
We hebben de tenten opgezet en walweer gegeten (3e keer van vandaag) en om 3 uur vertrokken we met de fiets niet naar Lake Naivasha National Park. Een aantal lekkerbekjes uit onze groep zijn ook niet naar dit park gegaan maar naar Elsemere. Een landgoed van de Adams Family waar ze een hoop koekies en andere vettige lekkernijen (?) hebben genuttigd.
De fietstocht die niet door het L.N.N.P. ging was leuk. Verdere mededelingen omtrent dit park worden niet via deze weg gepubliceerd. We hebben door een leuk dorpje gefietst (tuurlijk!). Op de camping aangekomen (ong. 3 kilo) kwamen we tot de conclusie dat we iemand waren kwijtgeraakt. In totale paniek werd de administratie van het fietsenverhuurbedrijf op FIOD wijze doorgespit om te kijken of ze haar fiets al had ingeleverd, maar daar werden we ook niet veel wijzer van. Livingstone en twee groepsleden stapten in de truck en hebben heel Lake Naivasha doorgereden om haar te zoeken. Er zijn zelfs opsporingsberichten in omloop gegaan. Later bleek dat ze zich gewoon bij de rest van de lekkerbekjes had gevoegd op landgoed Elsemere.
Na al deze opwinding hebben we voor de verandering maar weer gegeten. (Joseph rules)
Er werd door de kampleiding (eng woord) nog een kampvuur gemaakt (veel rook, weinig vuur) en we hebben nog een aantal (3) nijlpaarden gespot.