Via de Lares Trail naar Machu Picchu

Via de Lares Trail naar Machu Picchu

Een mooi alternatief voor de Inca Trail is een trekking door de Lares Vallei, aan de noordkant van de Heilige Vallei. Hier leven de Peruaanse Andesbewoners nog hetzelfde leven als eeuwen geleden, in kleine gemeenschappen op de hoogvlakte waar ze aardappels verbouwen en lama's en alpaca's hoeden. Tijdens deze trekking lopen we over verlaten hoogvlaktes, zó hoog dat er alleen geelgroene grassen en kleine struiken groeien, met in de verte besneeuwde bergtoppen, om weer af te dalen naar een rotsachtige canyon vol agave-cactussen en eucalyptusbomen, om uit te komen bij de snel stromende rivier in het dal. 

De stenen wegen van het Incarijk
Lares Trail PeruDe enige andere mensen die we op onze wandelingen tegenkomen zijn de vele lokale bewoners. Zoals het stel oudjes dat langs het pad uitrust van het werk op het land, dat hier nog gewoon met spaden en houten ploegen wordt gedaan. Zij is gekleed in de traditionele wijd uitlopende rok, een felroze vest en een hoofddeksel als een soort omgekeerde schotel met een oranje geweven doek eroverheen gehangen. Haar man houdt een zak cocabladeren vast, zijn resterende tanden groen van het kauwen. Beiden spreken alleen Quechua, de lingua franca van de Inca's.

Wie achterop raakt bij de groep waant zich alleen in dit prachtige, desolate gebied, waar we de kilometers lange stenen Inca-paden bijna helemaal voor onszelf hebben. Want de Inca's bouwden niet alleen geweldige steden, ze legden ook een slim systeem van met elkaar verbonden wegen aan, dwars door het gehele Incarijk. Zo konden hun rennende boodschappenjongens, chasquis genoemd, in slechts twaalf dagen een bericht van Quito naar Cusco rennen, een afstand van 1600 kilometer. Door de Andes. Ik krijg al ademnood als ik eraan denk.

Lares TrailGelukkig doen wij het iets rustiger aan. Hoewel we een paar pittige bergpassen oversteken, is de trekking goed te doen voor ongetrainde lopers uit de lage landen. “Dertig jaar geleden was dit geen probleem voor mij hoor,” hijgt een oudere medereiziger wanneer we op 4328 meter hoogte uitpuffen van onze eerste klim. Wrijf het er nog maar eens in, denk ik – toch zeker dertig jaar jonger – terwijl mijn hart uit mijn borstkas lijkt te bonken.


Afgelegen dorpen in de Andes
“Weet je waarom deze dorpen zo afgelegen liggen?” vraagt onze lokale gids in de weversgemeenschap Huacahuasi, op 3800 meter hoog in de Andes. Het dorpje is uitgestorven, op een vrouw die al wol spinnend voorbijloopt na, een omslagdoek vol maiskolven op haar rug. “Toen de Spanjaarden kwamen zocht de inheemse bevolking toevlucht in de bergen, om te ontsnappen aan de dwangarbeid van de veroveraars. En daar zijn ze gebleven.”

Markt bij Lares trekMaar uiteindelijk werd ook dit dorp onderworpen aan de conquistadores, wat resulteerde in een samengaan van de twee culturen. Zo gaan de bewoners op zondag naar de kerk, en voeren ze op andere dagen inheemse rituelen uit. “We offeren kleine dieren als cavia's, cocabladeren, en soms baby lama's. En wanneer we buiten iets drinken, dan is de eerste slok voor de aarde, Pachamama. Tegenwoordig is dat chicha (gefermenteerd maisbier) of water, maar de Inca's dronken ook bloed. En bij speciale gelegenheden offerden ze mensen. Maar dat doen we niet meer hoor.” Een hele opluchting.

De trekking eindigt in het dorp Ollantaytambo, vanwaar het nog maar een kort ritje met de trein is naar Machu Picchu. Na een nacht uitrusten in 'Machu Picchu-dorp' Aguas Calientes staan we in de vroege ochtend dan eindelijk voor de muren van de illustere Incastad. De citadel, gehuld in flarden ochtendmist, is onvoorstelbaar veel mooier dan ik me ooit had kunnen voorstellen, gebouwd op deze onmogelijke plek omringd door bergen en jungle. Daar kan geen foto je op voorbereiden.

Je kunt de Lares Trail lopen tijdens de 21-daagse reis naar Peru.
 

Reactie versturen

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met een * zijn verplicht.

Extra controle


Terug naar boven