Argentinië en Chili

Fragmenten uit een reisdagboek: Dwars door Zuid-Amerika

magnj13_reisdagboek_large01

DAG 2: AANKOMST IN CHILI

Liefde op het eerste gezicht overkomt zelden iemand met Santiago de Chili. Het grijze stadscentrum met een combinatie van moderne en koloniale gebouwen spreekt nét niet tot de verbeelding. Ondanks het uitzicht op het Andesgebergte vanaf bijna iedere straathoek, ondanks de grote hoeveelheid groene parken net buiten het centrum en ondanks de vriendelijke inwoners.
Veel verborgen charme, maar tijd om elkaar beter te leren kennen is er niet, want onze uitdaging is om binnen 27 dagen naar de andere kant van het continent te reizen. Vamos!

DAG 4: HAVENSTAD VALPARAÍSO
Vanuit de badplaats Viña del Mar maken we een excursie naar de kleurrijke havenstad Valparaíso. De wirwar aan straten gelegen op de tientallen heuvels is voor ons een doolhof, maar het thuis voor onze gids Leo. Met een aanstekelijke passie laat hij ons kennismaken met alle facetten van zijn stad; het Werelderfgoedgedeelte met haar karakteristieke kabelliftjes die als openbaar vervoer dienen, de woonwijken, de buurtbus en de straten waar graffi tikunstenaars zich uitleven op de muren.
Voor de lunch sluiten we tussen de Chilenen aan in de rij bij een piepklein restaurant in een doodlopende straat van het centrum. Gelukkig gaat het eenmaal binnen aanzienlijk vlotter, want er wordt maar één gerecht geserveerd: Chorillana, een typisch gerecht van deze streek bestaande uit patat, ui en gegrild vlees. De komst van een lokale volkszanger en het meeklappende publiek maken het plaatje compleet.

magnj13_reisdagboek_small01DAG 7: HET DESOLATE GEVOEL VAN HET NOORDEN
Bij iedere kilometer die we in Chili noordwaarts afl eggen, lijken we ook een stap desolater te gaan op de schaal van meest afgelegen plekken in de wereld. Steeds dichter komen we bij een plek waar de ongereptheid de schoonheid bepaalt. De Atacamawoestijn is de droogste woestijn ter wereld met buitengewone landschappen. Gigantische zoutvlaktes met flamingokolonies, mineraalrijk gebergte en bijzondere rotsformaties, bergmeren in allerlei kleuren, besneeuwde vulkaantoppen, stomende geisers en hier en daar een lama of vicuña om het landschap wat beweging te geven. Wanneer we tijdens de zonsondergang naar het kleuren van de avondlucht op de Andes kijken, word ik overvallen door de intense schoonheid van het landschap.

DAG 10: HET ANDESGEBERGTE OVER
Tijd om de beroemde bergpas Paso Jama over te steken, richting Argentinië. We rijden langs besneeuwde bergtoppen die tot bijna 6000 meter reiken en langs bergen met zoveel mineralen dat de rotsen elke paar meter van kleur lijken te veranderen. Van legergroen en koperkleurig tot bijna wit. We passeren bergmeren en zoutvlaktes met weerspiegelingen op de plaatsen waar het regenwater van de afgelopen tijd is blijven liggen. Bij een grensovergang letterlijk in de middle of nowhere spotten we een kioskje. We kopen snel een empanada (typisch Chileens deegpasteitje met gehakt, ui, ei en olijf) voordat we onze reis vervolgen en aan de Argentijnse kant van de Andes de afdaling inzetten.

DAG 11: INDIANEN, GAUCHOS EN WIJNEN
Het noordwesten van Argentinië blijkt een stuk minder toeristisch dan de rest van het land. Naar dit deel kom je als je houdt van het kleinschalige en simpele leven op het platteland, van gauchos (Argentijnse cowboys) die tegen de ondergaande zon de paarden terug naar de boerderij brengen, van indianenmarkten met kleurrijke sto en en van groene valleien vol wijnranken omringd door zandkleurige bergpartijen. We maken kennis met deze regio in de prachtig koloniale stad Salta. Het stadscentrum kent een gezellige bedrijvigheid en gastvrije Argentijnen. We bezoeken een restaurant met een folkloreoptreden
en het snelle voetenwerk van de dansers houdt de aandacht van menig bezoeker vast. Als het tijd is voor interactie met het publiek wordt er bij ons aan tafel opgelucht ademgehaald wanneer niemand van ons de dansvloer op hoeft. Grappig genoeg bieden de Argentijnen zichzelf actief aan als vrijwilligers, terwijl wij Nederlanders het liefst onder tafel kruipen wanneer er mensen ten dans worden gevraagd.

DAG 19: KILOMETERS MAKEN TOT AAN IGUAÇU
De afgelopen dagen zijn we dwars over de Argentijnse pampa naar Paraguay gereisd. Via de Paraguayaanse en Argentijnse missieposten en het dorp Capioví waar de Duitse invloeden nog duidelijk zichtbaar zijn - een deel van de Latino’s heeft zelfs helderblauwe ogen - gingen we verder in noordwaartse richting naar het natuurspektakel waar de rivier Iguaçu over het Paraná
Plateau valt. Daar waar een overweldigende watermassa neerstort over een breedte van bijna drie kilometer: de watervallen van Iguaçu. Het geweld van het vallende water, dat geen einde lijkt te kennen, maakt enorme indruk op mij. Zelfs zo dat ik er tranen van in mijn ogen krijg.


magnj13_reisdagboek_large02
DAG 21: EUROPESE STAD IN BRAZILIË

Vanuit Iguaçu steken we het zuiden van Brazilië dwars door en maken de laatste kilometers van onze reis door het grootste land dat Zuid-Amerika kent. We strijken neer in de stad Curitiba met haar Europese inslag en met haar tweeledigheid wat betreft toeristentrekkers: enerzijds kent Curitiba het modernste openbaar vervoersysteem van Brazilië, anderzijds vertrekt vanuit Curitiba het boemelsjokkelmokkel-stroomtreintje dat je meeneemt door een stuk van het Serro do Mar-gebergte. Mooi maar hobbelig. Vamohohohohos…

DAG 25: VAMOS A LA PLAYA
Na een welverdiende introductie op de Braziliaanse kust - we genoten van de zon en de azuurblauwe zee in het pittoreske, koloniale dorpje Paraty - zijn we klaar voor de afsluiter van de reis in Rio de Janeiro. Vanaf het uitzichtpunt boven op de Suikerbroodberg zien we de avondlucht rood kleuren terwijl we genieten van het indrukwekkende uitzicht over de stad en haar groene heuvels met daarachter de oceaan. Terwijl we daar staan, springen een voor een de lichtjes in de stad aan. Iedereen lijkt in gedachten verzonken en ook ik denk terug aan de afgelopen weken. We zijn dwars het Zuid-Amerikaanse continent overgestoken: van Santiago de Chile naar Rio de Janeiro, van west naar oost. Door de droge Atacamawoestijn over het Andesgebergte vol besneeuwde bergtoppen en vulkanen. Door de Argentijnse pampa met langgerekte vlakke graslanden. Langs het waterspektakel van Iguaçu en door de tropische bossen van Brazilië. Om uiteindelijk hier te eindigen, in Rio de Janeiro. Vamos? Helaas wel, het geweldige avontuur zit erop.

Rondreizen Midden- en Zuid-Amerika.

Terug naar boven