Litouwen, Letland, Estland & Rusland

Reisverslag Rusland april / mei

Zondag 26 april

Alles loopt voorspoedig. Inchecken is thuis al gebeurd, maar nu is de bagage-afgifte nieuw (althans voor ons), want geautomatiseerd. Je stopt je koffer in een groot gat, oppassen dat je er zelf niet achteraan gaat, het gat is groot genoeg. Abusievelijk proberen eerst onze koffers tegelijk er in te krijgen, maar samen zijn ze uiteraard te zwaar. Uiteindelijke lukt alles prima, we hebben weer een stap gezet naar onze modernisering.

Tenslotte naar de douane waar ze wel erg vriendelijk zijn. Geen woord van protest tegen mijn blikje vol met medicijnen. Jammer, want ik had zoveel bewijsmateriaal bij me om aan te tonen dat het hier niet om illegale drugs ging. Helaas moet het flesje water wél ingeleverd worden. En nu maar wachten en rondkijken of we al leden van onze groep ontdekken. De stemming is prima, we genieten van alles. Precies op tijd komen aan op het vliegveld van Moskou en ja hoor, die ene dame is inderdaad de begeleidster van onze groep. We hadden haar al regelend zien rondlopen. We maken kennis met ons clubje.

We bereiken ons hotel Ismailovo, een enorm complex dat uit vier torens van elk ongeveer 25 verdiepingen bestaat. Het is gebouwd voor de olympische spelen van 1980. Het is prima, wij zitten in gebouw Delta.

Wat gaan we ’s avonds doen? Onze gids heeft een uitstekend voorstel: een rondrit van drie uur langs de high lights van Moskou die dan uiteraard verlicht zijn. Wij vinden het een heel goed idee. Na wat gepraat over en weer, waarbij je snel de mensen leert kennen, gaat de tocht toch door. Er is nog tijd voor een kleine maaltijd in het hotelcafé. Nieuwe ervaring: men schenkt hier de glazen wijn tot de rand toe vol.

Moscow-by-night is een drie uur lange tocht van NO tot ZW Moskou. Het wordt een prachtige tocht met een uitstekend Engels sprekende gids. Het is opvallend hoe geweldig men hier in Moskou met verlichting omgaat. Hoogtepunten zijn het Rode Plein met de Basiliuskathedraal en het Kremlin, waar we morgen naar toe gaan. We passeren beroemde gebouwen, zoals het winkelcentrum GUM, het Bolshoi-theater, de zeven wolkenkrabbers van Stalin (tegenwoordig o.a. de staatsuniversiteit). ‘Suikertaartenstijl’, kitsch of – net zoals de Karl Marx Allee in Berlijn – mooi en waard om te bewaren en te renoveren. Het is in elk geval veel ‘warmer’ dan de saaie Breznjnew stijl uit de jaren-’70.

Na drie uur weer terug in het hotel waar we met enkele medereizigers in de bar nog wat napraten en –drinken. Grappig, wanneer we nog een tweede glas wijn willen geeft de serveerster aan dat we nog slechts 2 glazen kunnen krijgen. Ze houdt de fles omhoog als bewijs: er zitten nog maar 2 glazen in. Nou ja, dan die 2 glazen maar, waarbij we onderling de wijn zo eerlijk mogelijk overgieten. Mooie oplossing, waarom de serveersters ook moeten lachen. Een andere fles openen zodat we elk nog een derde glas kunnen drinken gaat kennelijk niet.

Lees hier het hele verslag.

Terug naar boven