Brazilië

Reisverslag Brazilie Amazone - 18 dagen


Door onze reisleider Chris is aan ons gevraagd om een stukje op te schrijven over hoe wij deze reis beleven. Hiervoor heeft hij dit eerder gedaan en ik moet zeggen dat dit een uitstekend idee is.

Het begon voor mij dat mijn droom uit ging komen. Na jaren uitstel heb ik besloten de knoop door te hakken en de reis gewoon te gaan maken. Om dit in mijn eentje te moeten doen leek mij nou niet echt gezellig en veilig. Ook mis je dan waarschijnlijk toch een hoop mooie plekjes en doe je sommige dingen minder snel. Dus besloot ik na veel bloqs/forums om voor Djoser te kiezen.

Het vertrek kwam; wat mij enorm verbaasde is dat 3/4 van het reisgezelschap op dezelfde rij zat in het vliegtuig. Wat nog verbazingwekkender was, is dat het ontzettend goed klikte onderling. Wat volgde was een vliegreis die zo voorbij was. Aangekomen in Belém hielp iedereen elkaar met de tassen en geld pinnen. Dit ging gepaard met veel hilariteit en humor.

Ook onze reisleider past super bij deze groep. Het kan dus niet anders dan dat mijn droomreis dus inderdaad mijn droomreis gaat worden.

Dag 1 in Belém zijn we bij een zogenaamde Mac gaan eten. Totaal naar de kl... zijn we bijtijds naar bed vertrokken.

Dag 2 begon met een supergezellige stadstour. We hadden een fijne gids die met veel humor ons door de stad meenam. We bekeken de vismarkt/vleesmarkt, de kerk en ga zo maar door. Het blijkt heel goed te klikken onderling. De excursies worden door iedereen meegedaan en het plezier straalt er bij iedereen vanaf. Na afloop is er nog geshopt in de plaatselijke supermarkt.

Chris heeft ons gewezen of het fenomeen van de kilorestaurants. Het bleek dat naast ons hotel er zo eentje zat. Dus gewoon de ene deur uit en de andere er weer in. Heerlijk gegeten en wat zijn de Brazilianen toch gastvrij. Na het eten was er de vraag, wat nu te doen. Het hotel heeft, net als de buurt, geen terras te bieden. Maar toch bleek er aan de overkant een kleintje in het park te zijn. Het leuke is dat eigenlijk de gehele groep hier neerstreek voor een biertje. De meest hilarische verhalen vlogen over het
terras en de tijd vloog om.

Dag 3 ging om 4 uur in de ochtend de wekker (vakantie .. ahum). We vertrokken naar het pape-gaaieneiland. Hier hebben wij het ontwaken van de papegaaien meegemaakt. In alle stilte zagen we het langzaam opkomen van de zon en het gekrijs van de papegaaien. Dit was fantastisch, zo genieten. Na een heerlijk bakkie koffie aan boord vertrokken we door naar het volgend eiland. Hier voeren we een aantal kreken in. Wat een ervaring: vogels, vlinders, schitterende huisjes, mensen, kinderen en een heerlijke brunch. Wat een voorproef van wat ons te wachten staat.

Dag 4 - Ilha de Marajó
Vertrek uit Belém. Iedereen staat vol verwachting op de bus te wachten. In de haven scheepten we in op een groot soort ferry. De oversteek nam de nodige uren in beslag en was hier en daar behoorlijk onstuimig. Maar iedereen heeft het goed volgehouden.
Na een busrit van een 20 minuten kwamen we aan in onze plaats van bestemming voor de aankomende paar dagen. Dit verrastte ons behoorlijk, wat een idyllische plaats. Na een snelle maaltijd en een heerlijk koud biertje zijn we de rivier in gedoken. Heerlijk dat water. Ook heerlijk om weer wat beweging te hebben. Prachtige locatie. En vanavond? Dat is een verrassing.

- Sija -

Tijdens het diner waren er een aantal misverstanden wie, wat besteld heeft. Maar uiteindelijk heeft iedereen te eten gehad. Na het diner heeft Chris nog een verrassing voor ons. we gaan, ieder voor zich, een caipirinha maken. Een paar stukjes limoen, wat suiker, dit stampen, dan likeur 51 en ijs blokjes erbij en schudden maar!
Voor de harde kern nog een biertje voor het slapen gaan.

Dag 5 - Ilja de Marajó
Vandaag is Suzanne jarig. Na het ontbijt, om 07.40 uur, razen we naar onze Fazenda. Daar gaan we een rondje kanovaren, waterbuffelrijden, een stuk wandelen langs het strand door de mangrovebossen. We worden in twee groepen gesplitst en de ene groep begint met waterbuffelrijden en mijn groep gaat eerst kanovaren.

Het geluk zit ons vandaag niet mee, want nadat we onderweg in het busje al een fikse regenbui hebben gehad, krijgen wij op weg naar de kano en in de kano de tweede bui op onze pet. Dat is wel heel erg jammer, want foto's maken zit er niet in. Dan alleen maar rondkijken en al dat moois opslaan op de harde schijf.

Vanuit de kano komen we aan op het strand. Met een beetje klauterwerk, en hulp van medereizigers, red ik het. Het wordt een ware expeditietocht, maar heel erg mooi. Ook was het inmiddels droog geworden. Dus extra genieten!

Vooral het laatste stuk over het strand en door het mangrovebos werd zwaar, vanwege de opkomende vloed. Uiteindelijk komen we bij de waterbuffels aan en kunnen we relaxen, terug naar de Fazenda.

Onze lunch hebben we in een naburig dorpje. Daarna nog even naar een pottenbakker en een strandje. En dan snel naar de ferry en terug naar onze pousada. Ook nu weer een fikse bui. Natte spullen uit en schoenen vullen met rijst.

Dit was tot nu toe weer een geslaagde dag, maar wel vermoeiend. Na het diner, dat dit keer zonder vergissingen was, kwam er een dans/muziekgroep uit het plaatse- lijke dorp. De muziek is opzwepend en het dansen erg vermoeiend, blijkt later bij sommigen. Na deze Tiroleravond (maar dan anders) nog een gezamenlijk biertje.
Welterusten!!

- Evy -

De volgende dag. Wat voor dag is niet belangrijk, want het is vakantie. Wij mochten van reisleider Chris uitslapen en dat hebben wij dan ook gedaan. Behalve op de 4 vroege vissers na dan, zij vertrokken dus vroeg met de belofte om voor de hele groep een maaltijd bij elkaar te vangen. De avond ervoor werd er onderling al veel visserslatijn
uitgewisseld. Je weet wel dat in de visserswereld elke 10 centimeter gelijk staat aan 5 centimeter in de "normale" wereld. Ook had bijna iedereen besloten om een kanotocht te gaan maken. Zo gezegd, zo gedaan. Rond het middaguur werden wij in kleine groepjes weggebracht in een kleine auto naar het vertrekpunt. De laatste lichting was overvol, waarbij ons jonge stel wel in een heel bijzondere positie op de voorbank had plaatsgenomen.

Het weer was schitterend en nadat een ieder een plekje in de kano had gevonden klonk het startsein. Nou nee .. in de mangrove klinkt nooit een startsein, dus gingen wij gewoon van start. Sommigen van ons op eigen spierkracht en de anderen lieten zich varen door een aantal lokale jonge gasten. Rustig peddelen door de mangrove met echte oerwoudgeluiden. Het was een schitterende tocht, maar de billen hadden toch wel wat moeite met het stilzitten op het houten bankje van de boot. Pas toen wij weer voet aan wal hadden gezet brak er weer eens een tropisch regenbuitje los (omdat
wij ons hier in de tropen bevinden heet het dan ook een tropische regenbui).

Na aankomst in ons verblijf snel maar een biertje gepakt. Daarna werd de late lunch geserveerd. Nog even genieten van de hangmat. Toen kwam Chris toch nog met minder goed nieuws ... morgen om 05.00 uur vertrek ... wat? 05.00 uur? Ja! Om 05.00 uur.

Van de schrik bekomen ben ik dit dagboek aan het volschrijven. Buiten is weer een tropische regenbui los gebarsten. Binnen is het droog. Vanavond vroeg naar bed .. en tot de volgende ervaring van één van ons reisgezelschap "The Fellowschip of the Amazone".

- Piet -

Na het avondeten had veelzijdige Chris een muziekkwis voor de groep bedacht. De groep werd in drieën gedeeld, waarna met behulp van muziekfragmenten de naam van de zanger of band en/of de naam van de plaat en nog veel meer, zoals wat voor maat schoenen had David Bowie (grapje). Chris had duidelijk meer sympathie voor de dames en die wonnen dus. Nog heel even nagepraat, want de wekker stond op 04.00 uur.

Dag 7
04.30 uur ontbijt, was iets minder deze keer, maar de cake smaakte uitstekend.
Om 05.00 uur op weg met de bus naar de ferry. Onderweg moest de chauffeur slalommend de loslopende honden, paarden en de vele putten op de weg ontwijken. Bij de ferry aangekomen zijn we slaapwandelend aan boord gegaan en zochten snel een plekje onderdeks om verder te dagdromen. 10.30 Uur aankomst boot Belém. Gelijk met de groep naar een kilorestaurant. Maar die ging over 1 uur open, dan maar koffie drinken en we ontdekten Wifi, dat was wel even fijn. Na drie dagen konden we weer even overdrijven hoe mooi en groot alles hier is.

Na het eten in het kilorestaurant hadden we nog drie uur over om de stad Belém in te gaan. Een aantal van ons ging op visspullen uit. Na veel gevraag vonden we een viswinkeltje en met veel handen- en voetengebaren gingen we naar buiten met wat we nodig hadden. Dorst gekregen opzoek naar jeweetwel. We vonden al snel een mooie winderige plek boven de Amazone-rivier. We wisten niet welk biertje we moesten nemen. We besloten drie verschillende biertjes te nemen. Deze werden in een emmer gevuld met ijs op onze tafel gezet, plus drie glazen. Eén flesje bier werd gedeeld over drie glazen. Na een aantal emmers zijn we het eens geworden ... Antarctica vonden we het beste biertje.

In een nog vrolijker bui kwamen op de terugweg weer langs de viswinkel. Wij naar binnen, ik was benieuwd naar de prijs van viswerpnetten. Een aantal gezien. Toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen kreeg ik alleen nog werpnetten te zien die drie keer zo duur waren. Wij zuinig Hollanders dachten: gelijk weg wezen! En gelijk door naar het afgesproken verzamelpunt, waar we direct met een taxibus naar de ferry werden gebracht. Het wachten voor het inschepen duurde wel lang, maar
die tijd konden we naar de voetbalwedstrijd Atletico Madrid tegen Barcelona kijken.
Aan boord gekomen kregen we een prima hut aangeboden. Ik snel een douche genomen. Je weet maar nooit ... water genoeg in de Amazone, maar de kleur kan hier erg verschillen.

Nadat we gegeten hadden in het personeelsverblijf (dat ons goed smaakte) nog een paar biertjes en vroeg naar bed. In bed beland hoor je aan boord andere geluiden, zoals een stalen deur die klappert, de wc van de buren, het geluid van de draaiende motoren. Maar het allermooiste was wel dat je niet wakker werd geblaft en ook niet om 04.00 uur door verschillende hitsige hanen werd wakker gekraaid. Dus alles bij elkaar goed geslapen.

- Aad -

Dag 8 en 9
Het leven aan boord wordt noodzakelijkerwijs beperkt door de beschikbare ruimte. Dit biedt echter wel de mogelijkheid om rustig aan te doen. Dit heeft mij de kans gegeven om weer eens lekker een boekje te lezen en mijn gedachten te laten leiden door de horrorverhalen van H.P. Lovecraft. Daarnaast biedt de Amazone een immer veranderend en interessant uitzicht.

Dit begon met de zonsopkomst op het "panormadek". Onder het genot van een muziekje vloog de tijd hier voorbij. Dit leidde echter ook tot enkele verbrande lichaamsdelen. Deze leiden tot meewarige blikken van enkele Braziliaanse medepassagiers.

Zittend op het panoramedek werd mij een bijzonder fenomeen gewaar. Dit begon met de aanwezigheid van vele kanootjes van de oeverbewoners in de vaargeul. Tot mijn grote verbazing werden er met enige regelmaat plastic zakken overboord gegooid, welke vervolgens werden opgepikt door de kanootjes. Er ontstonden vermoeden van een ingenieus postsysteem, maar Chris wist ons te vertellen dat dit een vorm van liefdadigheid was door onze medereizigers.

Laat ik niet vergeten te vertellen over hoe men zich laat vervoeren aan boord. Wijzelf konden gebruik maken van hutten, met kleine gradaties van luxe, maar in ieder geval een lekkende airco. Wijzelf hadden de wc in de douche staan, wat een efficient ochtendritueel mogelijk maakte. De meeste andere reizigers maakten gebruik van hangmatten. Het middendek bestond uit een grote slaapzaal zonder airco, waar de meeste mensen zich bevonden. Hier bevonden zich ook enkele van onze hutten. Op het bovendek bevond zich een kleinere slaapzaal met een airco. Hier bevonden
zich ook onze overige hutten, alsook de brug en, niet te vergeten, de bar. Persoonlijk vind ik het een interessante manier van reizen, echter wel met een grote afwezigheid van privacy.

De faciliteiten voor vermaak zijn helaas erg beperkt aan boord. Er is een bar, waar naast drinken ook enige snacks worden verkocht, en een paar tafels en stoelen. Dit forceerde ons om terug te grijpen op een boek of genieten van het uitzicht, wat gelukkig geen straf was.

Naast de scheiding in hoeveelheid privacy bestond er ook een scheiding in de wijze van eten. De 'normale' klassen konden bonnetjes kopen en eten halen aan de bakboordzijde van het schip. Wij hadden echter afhalen aan stuurboordzijde, alwaar op gezette tijden (06.00, 11.00 en 17.00 uur) een buffet op ons wachtte. De eerste dag bestonden de menu's van lunch en diner helaas wederom uit (enigszins droge) kip. De tweede dag echter werd dit goedgemaakt met rundvlees en een rijkgevulde bonensaus.

Op de eerste dag voeren we voornamelijk door de wat smallere delen van de Amazonedelta. We waren toen nog steeds Ilha de Marajó niet voorbij. Het is dan wel een eiland, maar zeer groot. Onderweg konden we al wel een glimp opvangen van het rivierverkeer. Naast de kano's en kleinere passagiersboten voeren we langs enkele forse duwkonvooien. In plaats van deze te laden met containers worden vrachtwagens er direkt opgereden. 's Avonds laat wordt er nog aangelegd op Ilha de Marajó, dit heb ik echter niet meer wakker meegemaakt. De tweede dag lieten we de smallere geu-
len achter ons en kwamen we op een gegeven moment in breder vaarwater terecht, de hoofdstroom van de Amazone.

Deze dag wordt ook nog bij enkele plaatsen aangelegd, alwaar menig persoon van boord ging, en net zoveel weer aan boord. Een wanordelijk gezicht, met name vanwege de "bijzondere" wijze van afmeren en de krakkemikkige loopplank. Ook konden hier grotere schepen gezien worden, ware oceaanstomers, zo ver de rivier op.

Onze stop bereikten we vrijdagavond, Monte Alegre. De boot (Randãnia) zou nog doorvaren tot Manaus waar de aankomst op maandag verwacht wordt. In Monte Alegre zijn we met een oude bus naar ons hotel gebracht: Pousada Panorama, alwaar we allemaal kleine huisjes kregen toegewezen. Na een gezamenlijk drankje weer bij tijd naar bed vertrokken.

Al met al was de boottocht een bijzondere ervaring. Wel ben ik blij dat deze niet langer duurde. Na ruim twee dagen werd het wel weer tijd voor wat beweging.

- Alexander -

We werden in Monte Alegre ondergebracht in een hotel (naar ze zeggen vrij nieuw), waar de kippen en hanen 's morgens vroeg heerlijk aan het kakelen en kukelen waren. We zijn in een soort jeeps, een paar mensen binnen en de rest in de laadbak buiten op weg gegaan naar Serra do Ererê. De grillige rotsformaties die hoog boven het oerwoud uitsteken. Het was een hobbelige rit, door flinke plassen en kuilen. Ik was blij dat ik binnen in de auto zat. Toen we op de plek van bestemming aankwamen moesten we flink omhoog klimmen om boven bij de rots te komen. Maar de
mannen waren zo lief om mij omhoog te takelen zodat ik ook boven kwam en ook van het uitzicht kon genieten. Het uitzicht was geweldig en de rots op zich ook.

Toen is de groep nog wat hoger ge-gaan, maar Evy en ik zijn achtergebleven. Maar ja .. als je boven bent, moet je ook weer naar bene-den. Maar ook waren er weer galante heren die mij stap voor stap naar beneden geholpen hebben.Geweldig! Hierna zijn we met de auto's nog een stukje verder gereden en daar moesten we door een mulle rivierbedding lopen tot we bij een soort grot uitkwamen. Er waren mooie muurschilderingen te zien en nog duidelijk ook. Chris vertaalde dat het met urine gefixeerd werd om het te behouden, zoveel duizenden jaren. Er zaten ook vleermuizen. De groep ging nog dieper de grot in.

Na de lunch zijn we met een zeer hobbelige bus in een 3 uur durende rit op weg gegaan naar Vale do Paraíso. Het was qua natuur schitterend. Je werd alleen goed door elkaar heen geschud. Het water van de kuilen in de weg kwam af en toe tot haast de ramen van de bus. Maar we kwamen echt in een paradijsje aan hoor. Je moest alleen met je koffer een zeer stevig, hobbelig paadje naar beneden. Er werden een paar dragers gehaald om de koffers op te halen. Wat een geweldig mooi en leuk
plekje is dit.

- Jolanda -

Dag 11
Heerlijk geslapen in ons huisje op palen in Vale do Paraíso. Het geluid van de waterval overstemdehet geluid van de regen die er vannacht gevallen is.

Tijdens het ontbijt kregen we gezelschap van een roofvogel en een hertje. De vogel heeft een gebroken vleugel en kan dus niet meer vliegen. Hij was zo tam dat hij de groep langs gin om te kijken of er iets te weten voor hem was. Als er iemand iets toe wilde stoppen dan pakte hij het voorzichtig aan. Het hertje was ook erg tam en deed zich tegoed aan wat er groeide en vergat daarbij niet om ook de plantenbakken te controleren op iets lekkers.

De groep ging een wandeling maken naar een hoger gelegen waterval. Ik besloot met nog een paar mensen uit de groep om niet mee te gaan, maar een dagje rust te houden en te genieten van het paradijselijke plekje waar we waren. Even heerlijk zwemmen bij de waterval en genieten van de zon. Echter gebeurde er iets waar we geen rekening mee hadden gehouden. Toen we heerlijk aan een tafeltje zaten te genieten van een drankje bij de waterval, stroomde er een groot aantal mensen met
heel veel kinderen binnen, die heerlijk kwamen zwemmen en genieten van het water en de waterval. Het werd er drukker en drukker. Maar ook heerlijk om te zien hoe de Brazilianen genoten van het heerlijke plekje.

Toen de groep terugkwam van de wandeling vertelden ze dat het heel mooi was, maar ook heel erg zwaar.

In de middag hebben we heerlijk in het water gezeten en genoten van de zon die uitgebreid scheen. Aan het einde van de middag hebben we de koffers gepakt en vast alles klaargezet voor de volgende dag. We moeten om 02.30 uur al ontbijten en om 03.00 uur vertrekken voor een rit met de bus naar Alenquer, waar we op tijd moeten zijn om de boot te halen die ons naar Santarém zal brengen. Na het avondeten zijn we dan ook direct naar bed gegaan om toch nog een beetje nachtrust te krijgen.

- Ton -

Dag 12
Na een korte nacht, want we gingen al om 02.30 uur ontbijten, onze spullen gepakt en soms met wat hulp op de steile stukken de bagage naar de bus gebracht. Over een nog hobbeliger weg dan heen naar de veerboot gegaan. Eerst op een soort wachtbootje tot we de echte boot op konden. De echte boot was echt luxe met heerlijke stoelen.

Aangekomen in Santarém eerst de lokale vismarkt bezocht. Deze in het bijzonder heeft bezoek van de roze rivierdolfijnen, die eerst door tikken op palen worden geroepen, om daarna met een visje aan een touwtje verder te worden gelokt. Ook tig reigers zwevend en van heel dichtbij te bewonderen komen er op af.

Na de vismarkt een pinstop gemaakt waar een paar automaten helemaal leeg waren. Ondertussen een heerlijke magnum gehaald. Verder met de bus naar het hotel. Ziet er prima uit, alleen internet is zeer slecht. Van de mogelijkheid gebruik gemaakt om je spullen te laten wassen. Dit was heel hard nodig.

Heerlijke lunch gehad en een nog lekkerder toetje. Daarna had iedereen de tijd om z'n eigen gang te gaan om daarna om 19.00 uur bij een tentje echte steenovenpizza's te eten. Dit was een heel goed idee. Ze waren echt heel goed. Samen met Rosanne en Alexander 3 verschillende pizza's gedeeld. Als afsluiter een koffielikeur. 's Avonds nog even bij dezelfde bar een caipirinha gedronken en toen naar bed.

Dag 13
Vroeg ontbijten om vervolgens naar het natuurgebied in Alter do Chao te gaan per boot. De eerste stap was nadat we varend door Lago Verde waren gegaan. Hier gingen we verder in kano's door het "foresta encantade", prachtig regenwoud wat steeds dichter werd. Ook werden we een stukje gevolgd door een filmploeg die een documentaire aan het maken was. Ik kreeg ook een klein interview. Nu was het tijd voor de lunch op een prachtig wit strandje.

Na het zwemmen werden er 3 hele grote gebakken vissen geserveerd. Aad ging voor de grap, met z'n vishaakje incluis, met één van de grootste vissen op de foto.

Nu op naar de Jari-rivier met de boot. Talloze vogels gezien, waaronder hele grote roofvogels, om vervolgens door een doorgangetje op meer meertje op zoek te gaan naar de grote waterlelies. Helaas waren ze hier niet. Gelukkig kregen we contact met een local die door een smal doorgangetje ons naar z'n huis bracht. Hier waren ze wel echt mooi!

Na al dit moois gezien te hebben een afsluiting met zwemmen en de zonsondergang.
Kleine uitstap nog gemaakt om vervolgens terug te keren naar de haven. Weer bij het cafe gegeten. De meeste namen een hamburger. Tas nog even inpakken en dan naar bed.

- Suzanne -

Dag 14
Vandaag een reisdag.
Om 07.30 uur ontbijt om vervolgens met het busje naar de luchthaven in Santarém te gaan. Er stond een mooi vliegtuig voor ons klaar (GOL). Na een korte vlucht landden we in Manaus. Onze lokale gids Victor stond ons op te wachten. We hebben een stadstour gedaan. Eerst naar het Amazone Opera House (Teatro Amazonas) geweest. Erg prachtig. Daarna een verkoelend ijsje; een kilo-ijsje. Lekker opscheppen, daarna wegen en afrekenen. Daarna gingen wij naar het gebouw met een begraafplaats (?). Als laatst de markt bezichtigen. Een aantal hebben mooie hangmatten gekocht. Na het bezoek aan de stad zijn we doorgegaan naar de haven waar onze Amazone boot al
klaar lag.

Onze gids Herman heette ons welkom aan boord. Half twee gingen we varen door de zwarte rivier (Rio Negro) en bruine rivier. Deze rivieren mengen zich niet doordat de een warmer is dan de andere. En de snelheden zijn anders. Deze gaan samen verder als de Amazone. Onderweg hebben we een korte wandeling gemaakt om de waterlelies te bezichtigen (ook vogels). Een aantal apen gezien.

Na 4 uur varen werd het diner geserveerd. Herman had ook nog caipirinha voor ons gemaakt. O ja .. in de middag werden de hangmatten opgehangen. Voor het eerst slapen in hangmatten.

Dag 15
Vannacht hard geregend. De zeilen werden uitgerold. Toen de tak van een boom dwars door het zeil ging, werd hulp geroepen door Suzanne. Er zat een enorme scheur in het zeil. De boot werd een stukje verplaatst.

Een aantal hadden niet lekker geslapen. Er waren wat snurkers :-). 's Ochtends vroeg een lekkere wandeling door het woud. We werden gebracht met een gemotoriseerde kano door de kanalen van de Amazone.

Na de lunch een paar uurtjes varen. Daarna zijn we gaan piranhavissen. We hebben een aantal kleine piranhas gevangen. Helaas was het van korte duur, want het begon te hozen en onweren. We zijn maar weer snel terug naar de boot gegaan. Later nogmaals een poging gewaagd, maar het bleef regenen en onweren. Toch nog wat visjes ge-vangen.

Tegen de avond een tochtje met de kano door de kanalen. Een aantal mooie vogels gezien en pa rende ara's. Na het diner in het donker op zoek naar kaaimannen. We hebben een paar kleine kaaimannen ge-zien. Deze dag is ook weer snel voorbij gegaan. Generator uit en slapen. Morgen weer vroeg op.

Dag 16
Om 05.00 uur vertrok de boot naar het volgende evenement; met roze dolfijnen zwemmen. Er waren een aantal dolfijnen. Ze kregen visjes. Ruim een uur met de dolfijnen gezwommen. Terug naar de boot en naar het volgende; apen bezichtigen. Er waren veel apen en baby-apen. Ze kregen kleine stukjes banaan en zij kwamen op onze kano.

We waren terug naar de boot om te lunchen. Na de lunch zijn wij een Indianenstam gaan bezoeken. Hier werden we getrakteerd op een dans-voorstelling. 's Avonds een bbq.

- Leny -

Maar voor we aan de bbq beginnen, kunnen we nog even zwemmen. Dit is natuurlijk voor de liefhebbers! Het is heel makkelijk om van de boot het water in te springen, maar dan .. ja .. hoe kom je erin? Na een beetje heen en weer (het liedje van Drs. P.) hebben we dan het strandje gevonden voor onze bbq. Onder het genot van een drankje en ongelooflijke mooie luchten met diverse regenbogen wachten we af wat gaat gebeuren met de bbq.

Uiteindelijk kunnen we via een smal (!) loopplankje het strand op, waar het bbq-vuur al volop brandde en de geur van het vlees de lucht verspreidde. De complete keuken wordt naar het strand gebracht en we kunnen weer heerlijk eten van de kip en vis.

Nog even een laatste biertje en dan weer onze fantastische slaapzak in. Gelukkig is dit de laatste nacht, en dan betekent niet voor onze reis, maar zeker wel eindelijk afscheid van de hangmat. Nu gaat zo langzamerhand iedereen naar bed om morgen weer vroeg op te staan voor ons laatste ontbijt in een hotel in Manaus. Jippie!!!! Eindelijk een normale douche en wc!!!

Het was een fantastische reis, we hebben veel gezien, veel gedaan en beleefd, maar vooral een ervaring rijker!

Het was vooral nat, van het zweet, of van de regen/hoosbuien, en erg gezellig.
Ongelooflijk hoe breed en groot de Amazone is, het lijkt zo af en toe wel op een zee, met hele mooie natuur en heel bijzondere luchten!

Kortom ... het was weer fantastisch!

- Evy -

Boek en reis met zekerheid

  • Kosteloos omboeken
  • 100% terugbetaling bij annulering
  • 24/7 hulp en bijstand, ook bij repatriëring
  • ANVR- en SGR garantie
  • Reizen volgens RIVM richtlijnen
  • Opvolging reisadviezen ministerie van Buitenlandse zaken
  • Op de hoogte van plaatselijke corona-richtlijnen
  • Goede lokale vertegenwoordiging
  • Vervoer met eigen bus en gerenommeerde luchtvaartmaatschappijen
  • Nederlandse reisbegeleiding bij meeste reizen
  • Veel individuele vrijheid met comfort en veiligheid van groepsreis
  • Meer dan 35 jaar ervaring

Lees meer >

Klantwaardering

8,8

De Brazilië-Amazone reis is een leuke, relaxte reis met veel...
De Brazilië-Amazone reis is een leuke, relaxte reis met veel variatie. Bijzonder om de Amazone zo van verschillende kanten te kunnen ervaren. Verwacht niet al te veel hoogtepunten en dieren. Dankzij een leuke groep, prima reisbegeleider Linda en goede lokale gidsen hebben we ons goed vermaakt.

Inge S. - 7,0
Terug naar boven