Egypte

Reizigersdagboek Egypte/Sinaï (deel 3)

Maandag Hurghada - St. Catharina
Om drie uur de wake-up call om de boot naar Sharm el-Sheikh te halen. Deze boot vertrok om vijf uur en om ongeveer 6.45 uur waren we in Sharm el-Sheikh. Na veel onzinnig gescan van de bagage (zowel voor vertrek als bij aankomst), konden we naar de bus toe die ons naar St. Catharina zou brengen. Na een redelijk snelle reis kwamen we bij het klooster aan. Dit is een Grieks-Orthodoxe orde. Het klooster ligt aan de voet van de berg Sinaï en tussen andere bergen ingeklemd. Na het klooster bezocht te hebben (met o.a. de "bramenstruik" en de "bottenkamer"), gingen we naar ons hotel. Dit was vlakbij (ongeveer 10 min.). Toen we aankwamen, zagen we het zwembad al liggen. Na de kamerindeling ging ieder weer zijn eigen weg. Er werd afgesproken dat er een groep om 22.00 uur de Mozesberg zou beklimmen. En dat de anderen (die niet op de top wilde slapen) 's ochtends om 3.00 uur de tocht zouden aanvaarden. Dit alles om 's ochtends tussen 5.30 en 6.00 uur de zon op te zien komen. Na een verwarmende tocht (die sommigen op een dromedaris gedaan hebben) kwamen we boven (de ochtendgroep). Na een mooi plekje gezocht te hebben, voegde de nachtploeg, uitgeslapen en wel, zich bij ons. Na wat ervaringen uitgewisseld te hebben over de klim en warme kleren aangetrokken te hebben, was het wachten op het zonnetje.
De opkomst van de zon was prachtig. Er zijn natuurlijk vele foto's van gemaakt. Hopelijk is de video ook goed gelukt.


Dinsdag en Woensdag
Na een 120 km lange rit door de zinderende hitte van de Sinaï, van St. Catharina naar het plaatsje Nuweiba, ploften wij vermoeid neer op onze comfortabele hotelbedden. Op deze plaats, in dit water, zou ik het opnieuw proberen: de geweldige ervaring die ik 3 jaar geleden had gehad tijdens het duiken bij El Gorna, een kunstmatig aangelegd toeristenparadijs, hopelijk opnieuw beleven.
Nadat wij ons een beetje opgeknapt hadden, vervoegden wij ons even later bij de andere mensen van de groep in de lobby van het redelijk goede hotel in afwachting van een aantal mensen die ons zouden voorlichten ontrent de mogelijkheden om te gaan duiken of de diverse excursies te maken in de nabije omgeving. Ik vond het heel leuk dat een aantal mensen, toch misschien wel aangestoken door onze enthousiaste verhalen, een introductieduik afspraken met deze overigens zeer sympathieke duikinstructeur. Ik boekte 4 duiken voor 2 dagen. Ik was zeer benieuwd en keek al hoopvol uit naar de volgende dag.
Diezelfde avond zijn we met een grote groep met een taxi naar het bruisende Dahab gereden om wat boodschappen te doen en een hapje te eten. Toen we even later een supermarkt binnenstapten, waarvan wij in eerste instantie dachten dat hij gesloten was, kwam er opeens uit alle hoeken en gaten personeel op ons af, de airconditioning begon te brommen en alle lichten gingen aan. Dan sta je als nuchtere Nederlander wel even verbaasd in de rondte te kijken!
En het koude bier waarmee de goedlachse restauranthouder ons naar binnenlokte, hebben we de hele avond niet gezien. Maar het eten was goed en ze probeerden het zo gezellig mogelijk voor ons te maken.
De volgende morgen om 9 uur werden de mensen die wilden gaan snorkelen of duiken met een jeep door onze duikinstructeur opgehaald en naar de vrij dichtbij gelegen duikschool gebracht. Daar werden wij al opgewacht door Simon, de Duitse eigenaar van de school. Nadat de formaliteiten waren vervuld en de apparatuur werd gepast en uitgereikt, verkenden wij even deze plaats waar we de komende dagen grotendeels zouden doorbrengen. Het was een leuk en gezellig aangelegd complex met aan de linkerkant de duikschool en een restaurantje wat zich aan de rechterkant bevindt. Daarvoor op het zonovergoten strand gezellige tafeltjes en stoelen waarvan een gedeelte was overdekt en ingericht als Bedoeïenenplaats. Daar kon je lekker in de schaduw zitten lezen, wat drinken en naar muziek luisteren.
Toen wij met z'n zevenen, waaronder Carine, Marina en ikzelf, op de eerste duikplaats, die zich ± 1,5 km ten zuiden van de duikschool bevond, aankwamen, werd er door onze instructeur, voordat wij het water in mochten, eerst een uitgebreide uitleg gegeven van de apparatuur voor de minder ervarene onder ons zevenen en een gedegen briefing over de duikplaats.
Deze duik was mooi, ik was blij, tevreden, gerustgesteld. Maar de 2e duik die wij 's middags op het huisrif maakten… fantastisch, dit had ik niet meer durven hopen, ik kwam ogen te kort: lionfish, crocodilefish, stonefish, morenen, prachtige aalslang en zo kan ik nog een hele lijst maken en dat allemaal in veelvoud. En dan opeens een prachtige octopus tussen het koraal, je moet het zelf zien: groots, kleurrijk, geweldig!!
En dan de mensen van de introductieduik: jullie waren er zelf bij of hebben het gehoord. Ze vonden het prachtig. Het duikvirus heeft ze te pakken. Het etentje naast het restaurant, diezelfde avond, was een warme en sfeervolle afsluiting van deze fantastisch mooie dag.


Donderdag 2001
Een groep ging vandaag maar de Coloured Canyon. Anderen gingen weer duiken, dus zijn wij naar de Bedoeïentent gegaan, kopje thee erbij en lekker zitten kletsen. Vrij snel voegden meerderen zich bij ons want die vonden het strand bij het hotel te ‘zonnig’. Ook hebben we toen de toekomstige verjaarscadeaus van die twee besproken. Zij gaan immers in Nederland tegeltjes tellen en hebben daarvoor flippers en computers en ademautomaten nodig. De volgende deelneemster was over het strand aangekomen. Het werd dus steeds gezelliger.
De groep Coloured Canyon volgde en zij hebben mij verteld dat het erg coloured was en behoorlijk klimmen en smalle kloven. Een ander was nog steeds euforisch over haar introductieduik en wilde dit herhalen. De foto's waren immers mislukt.
Toen we twijfelend ging snorkelen, kwam we zowaar een heel grote vis tegen, dus terug op het strand. En duiken, nou nee: er zitten vissen bij het koraal!!
Ondertussen hebben Marina en ik democratisch besloten voor de hele groep dat een fotoreünie gepland wordt bij ons thuis. Wij wonen immers centraal. Dat is ook het moment om adressenlijstjes te maken. Waar een kaft van een oud boek al niet goed voor is.
Op het strand met z'n allen gegeten. Er werd goed gespeechd en een aardigheidje voor Carine en de sentimenten sloegen een beetje toe. Na het eten ging een groepje met de taxi en anderen lopen naar het hotel. Het was weer een heerlijke dag.


Vrijdag
Na de wake-up call het ontbijt om 8.30 uurIn een grote touringcarbus terug naar Caïro. Een lange rit door de woestijn. Om ongeveer 14.00 uur waren wij weer in het Pharao-hotel, kamers verdelen en om 15.00 uur naar de Koptische wijk.
Daar rondgeslenterd en geshopt. Daarna in een theehuisje wat gedronken en terug met de metro. Naar het restaurant om iets te eten. Het was heerlijk.
Daarna op zoek naar expresso-kopjes. Wij konden alleen een hele set vinden en dat was weer teveel van het goede. Terug in het hotel nog een biertje gedronken en naar bed.


Zaterdag Caïro
Onze laatste dag in Egypte. We stonden 's ochtends om 9 uur op en gingen om 10 uur richting het Egyptisch Museum te Caïro. De nachtrust was van sommige mensen uit de groep helaas niet optimaal geweest, doordat onze wake-up call niet gewoon vanochtend was, maar een grapjas belde ons rond 3 uur 's nachts wakker (heel origineel)!
Maar goed, we gingen dus naar het museum, waar je de Egyptische oudheden kunt bewonderen. Het museum was erg mooi, maar ook erg groot, waardoor je dus niet alles aandachtig kunt bewonderen (beetje jammer).
Om half 2 hadden we met Carine, de reisbegeleidster, afgesproken voor het museum. Wij zijn toen met z'n allen naar ons vertrouwde eetplekje gegaan McDonalds; ook wel de Mac genoemd.
Toen we klaar waren met eten, zijn we met de taxi naar Khan al-Khalili gegaan. Carine vertelde mij een nieuw taxi-truc: spreek geen prijs af, zeg waar je naartoe wilt, wanneer je op de plaats van bestemming bent, stap je uit en geef je de taxichauffeur door het raampje gewoon zijn vijf pond! Hoewel ik, Emmy en Yvonne geen problemen kregen met de chauffeur, hoorde ik bijvoorbeeld wel klagen: ze zeiden bijvoorbeeld dat de chauffeur boos werd en begon te toeteren.
Wij zijn op een gegeven moment nog verder de bazaar overgelopen en we hebben een soepje gegeten terwijl anderen naar Soefi gingen (dans).
Om half 1 's nachts hadden we afgesproken bij de balie van het Pharao-hotel om om 1 uur te vertrekken naar het vliegveld.
Het is nu 4.50 uur en we zitten in het vliegtuig. De meesten liggen te pitten of te bekijken hoeveel functies zo'n stoel nou eigenlijk heeft, maar beseffen dat de kleur van de stoel niet goed bij hun interieur past.

Klantwaardering

9,3

Een heerlijke vakantie. De gids was ook top. Van alles gezie...
Een heerlijke vakantie. De gids was ook top. Van alles gezien. En opties om dingen te doen in het oneindige. Je ziet in Luxor luchtballonen opstijgen over de vallei der koningen. Ik hoorde van andere toeristen over een fietstocht. Let wel op dat de overnachting op de boot aan de koude kant is.

Chris M. - 10,0
Terug naar boven