Overzicht IJsland rondreizen van Djoser

Rondreis IJsland juli

REISVERSLAG IJSLAND REIS

16 - 29 juli

Maandag 16 juli, Schiphol - Nesjavellir
Op Schiphol blijken we niet de enige vakantiegangers te zijn… Icelandair heeft de balie naast Transavia en de drukte bij Transavia is zo groot dat het pad langs de kopse kant van de balies zelfs vol staat. Na het inchecken en de controle een kopje koffie drinken en daarna naar de gate.
Op IJsland aangekomen blijkt er geen paspoortcontrole te zijn. Spullen van de band geplukt en in de rij voor de pinautomaat de eerste groepsgenoten ontmoet (herkenbaar aan het Djoser-label aan de rugzak). Buiten is het stralend!
Op naar Blue Lagoon. Blauw vanwege de kleur van het water: melkachtig blauw in een zwarte omgeving van basalt. Heerlijk dobberen in dit warme zeewater aangevuld met allerhande mineralen. Prima faciliteiten: kleedruimte, locker, douches en nog meer.
Na de Blue Lagoon doorgereden door een bij vlagen onwaarschijnlijk landschap naar het Thingvellar meer. Dit meer is een prachtige omgeving, zeker bij het mooie weer van vandaag. Omdat het niet ver van Reykjavik is, zijn hier veel zomerhuisjes.
Onze overnachtingsplek vlak bij de, naar zeggen, grootste geothermische centrale van IJsland is sober maar voldoet. Tweepersoonskamers met douche en toilet gelegenheid aan het begin van de gang. Gezien de afgelegen ligging hebben dit soort “hotels” een keuken en daar maken wij uiteraard gebruik van. Een eenvoudige doch voedzame maaltijd.
Na het eten met Jenny nog even naar buiten gegaan waar we een dampende rivier (beekje) tegenkwamen. Tja, in de nabijheid van die geothermische centrale geen verrassing eigenlijk. Om elf uur ’s avonds nog klaarlicht, dat wil zeggen enkele wolkjes beginnen voorzichtig rossig te kleuren. Het zal niet donkerder worden!

Dinsdag 17juli, Nesjavellir - Hrauneyar
Na het ontbijt (fruit, muesli, brood) naar het Thingvallei gegaan, de “oorsprong” van IJsland Naast het feit dat hier duizend jaar geleden al een democratisch gekozen orgaan recht sprak en besluiten nam, is het gebied ook geologisch bijzonder. Het Amerikaanse en Euraziatische continentale plat drijven hier uit elkaar, resulterend in een steeds breder wordende spleet (en dieper…). Waanzinnig; een mens kan hier heen en weer springen tussen Amerika en Europa. Overigens is dit niet één spleet, maar is er in dit gebied op diverse plekken scheurvorming.
De rest van de dag werd beheerst door water: geisers en watervallen. Allereerst de waterspuiters Geysir en Stokkur. Van deze doet alleen de Stokkur het regelmatig, dus ook die alleen zien spuiten. Uit de Geysir kwamen slechts zo nu en dan wat belletjes opborrelen maar de druk ging niet (genoeg) omhoog. Prachtig gezicht zo’n spuitende geiser. Het vloeistof oppervlak komt enigszins in beweging (op en neer), bolt zich en dan komt de ontlading en wordt water hoog de lucht in geblazen samen met de (oververhitte?) stoom. In dit gebied zijn meerdere bronnen waar water pruttelt, maar alleen de Stokkur spuit.
Na de geisers watervallen. Allereerste de Gulfoss die over twee trappen zo’n 30 meter omlaag dendert. Behoorlijk breed, veel water dus veel lawaai. Ook veel nevel dat omhoog vliegt omdat het tweede en grootste verval in een nauwe kloof uit komt. Ofschoon het ook vandaag heerlijk weer is, geen regenboog in de nevel te zien (kleuren we later wel in op de foto).
Na de lunch nog twee andere watervallen: Hjalparfoss en de Haifoss. Bij beide watervallen zijn de dikke lagen basalt opvallend: de rotswanden worden beheerst door 5-hoekige structuren, soms in lengte richting, dan weer dwars. Hoe is dit te rijmen met de stroomrichting van het lava? De Haifoss is een hoge waterval; het water stort hier in een diepe kloof.
Het onderkomen voor de komende twee nachten lijkt veel op dat van afgelopen nacht: barakken in de “middle-of-nowhere”. Een vosje gezien die in de buurt van het hotel aan het scharrelen was.

Woensdag 18juli,Hrauneyar
Vandaag gelopen in het Landmannalauguar natuurgebied. Dit gebied wordt beheerst door lavastromen, kratermeren en grindvlaktes. Vanaf het bezoekerscentrum een tocht van zo’n vijf uur gelopen over twee bergtoppen en terug dwars over een lavaveld. Prachtige kleuren van de bergen gezien, wat veroorzaakt wordt door de verschillende samenstelling van het lava. Zonder mineralen wordt het basisch lava genoemd en vormt het basalt, een zwart gesteente. Met mineralen wordt het zure lava genoemd en afhankelijk van het soort mineraal kleurt het geel, groen, paarsig of iets ertussen. Het gesteente wordt rhyoliet genoemd.
Het is een intensieve wandeling bij stralend weer. Boven op de berg is het fris ten gevolge van de wind, maar op beschutte plekken is het zeer aangenaam. Op de berghellingen en dalen om ons heen lag nog sneeuw, zelf zijn we op korte afstand langs een (zeer) klein sneeuwveld gelopen. Foto’s zeggen meer dan dit verhaaltje.
Na de wandeling in het warme water van een beekje gelegen om de spieren weer soepel te krijgen. Het koude water van de bergbeek mengt zich met het hete water van de diverse warmwaterbronnen die er bij het bezoekerscentrum zijn. Als je het even te warm vindt, dan schuif je gewoon een stukje weg van de warmwaterbron en omgekeerd. Ook moet je je handen niet te diep in de grindbodem steken, want hoe dieper je komt (centimeters) hoe warmer het wordt.

Donderdag 19 juli, Hrauneyar - Skógar
Van onze overnachtingsplek Hrauneyar was het een behoorlijk eind rijden tot de rondweg. Het gebied waar we door rijden is hoofdzakelijk groen en dus zijn er de nodige boerderijen.
De eerste stop betreft de Saljalandfoss, een vrij hoge waterval waar je achterlangs kan lopen. In tegenstelling tot de vorige dagen is het vandaag bewolkt (laaghangende bewolking) en miezert het een beetje. Maar met of zonder regen, als je achter deze waterval langs loopt, wordt je toch wel nat…
Deze waterval ligt aan de zuidwest kant van de Eyjafjallajökull. Aan de westkant van deze gletsjer omhoog gereden naar een uitloper van deze gletsjer, de Gigjökull. Ook bij bewolkt weer ziet een gletsjer er indrukwekkend uit. De Gigjökull wringt zich door een dal naar beneden en het laatste stukje “valt” ‘ie over de rand. Dit levert veel breuken op, zodat de typische blauwige kleur goed zichtbaar wordt. Aan de voet van deze gletsjer is een meer waar enkele brokstukken in drijven. Deze brokstukken zien er mooi schoon uit, in tegenstelling tot de Gigjökull zelf die onder het gruis zit.
Aan de rand van dit gletsjermeer, Lonjö, hebben we de zelf meegenomen lunch verorberd. Na de lunch dezelfde weg terug naar de rondweg. De hoog op de poten staande bus komt goed uit bij de diverse stroompjes die we moeten oversteken.
Doorgereden naar Skógar waar onze accommodatie voor één nacht is. Deze accommodatie ligt bijna naast de Skógafoss, dus deze moest na een kopje thee nader bekeken worden. Het eerste stuk berg is glooiend en doet ons denken aan Ierland. Na een paar bochten van de kloof waar de Skóga doorstroomt is het glooiende verdwenen en is het weer ruig. Voordat de Skóga via de Skógafoss omlaag valt en over de “laagvlakte” Skógasandur naar zee stroomt, is het water al langs diverse watervallen gekomen.
’s Avonds gegeten in een leuk restaurant een stukje terug rijden richting Reykjavik.
 
Vrijdag 20 juli, Skógar - Kirkjubaejarklaustur
Naar Dhyrolaey gereden voor de papegaaiduikers. Deze aan pinguïns verwante vogels van dichtbij kunnen bekijken. Met tientallen zaten ze op de uitsteeksels van de rotswand onder ons. Op zee, in de diepte, zag je vele tientallen zwarte stipjes, ook nog papegaaiduikers!
Dhyrolaey is het zuidelijkste puntje van IJsland, dus de vuurtoren is niet misplaatst. De zee heeft hier een natuurlijke brug de rotsen gesleten. Een grote boog waar een boot, formaat visserskotter, makkelijk door kan varen. Even verderop zijn prachtige basalt formaties aan het strand. Het strand is een kiezelstrand, wat moeilijk loopt.
Verder naar Kirkjubaejarklaustur om daar een lange gravelroad te nemen naar Laki of Lakagígar. Onderweg naar de afslag naar de gravelroad een grote “zandvlakte” of beter gezegd een spoelvlakte overgestoken: de Mýrdalssandur. Onder de Mýrdalsjökull zit, net als onder (sommige) andere gletsjers, vulkanische activiteit dat voor smeltwater onder de gletsjer zorgt. Wanneer de ijsrand niet meer in staat is al dit water tegen te houden, stort zo’n “onderaards” gletsjermeer zich uit over de naastliggende vlakte en spoelt alles weg wat uitsteekt. Ook neemt het zand en keien mee naar zee waardoor IJsland bij zo’n uitbraak weer een stukje groter wordt.
We waren de spoelvlakte nog niet overgestoken of we kwamen weer in een lavaveld terecht. Blijft indrukwekkend. De gravelroad naar Lakagígar was lang en voerde van een glooiend gebied aan de kust naar een ruige omgeving in het binnenland. Na zo’n 3 uur hobbelen aangekomen bij de kraterrij van Lakagígar. Vanwege de beperkte tijd de hoogste krater niet beklommen en dus het rijtje van kraters niet van bovenaf kunnen zien. Maar ondanks dat was de route die we gelopen hebben meer dan de moeite waard: over knisperende sintels afdalen in een krater met lava in alle kleurschakeringen tussen zwart en (donker)rood. Ook lavatunneltjes gezien.
Terug in Kirkjubaejarklaustur, ook wel kortweg Klaustur genoemd, inkopen gedaan en in een restaurantje lekker gegeten. De avond op de veranda van ons huisje afgesloten met een flesje Port.

Zaterdag 21 juli, Kirkjubaejarklaustur - Höfn
Na het ontbijt het kerkje van Núpsstadur bezocht. Dit is met recht een kerkje want er passen misschien net tien personen in en het is er laag: je moet nederig bukken om binnen te komen. Het dak van deze kerk is bedekt met gras en mos, net als enkele schuurtjes vlakbij, zodat alleen de voorgevel opvalt.
Na Núpsstadur over de spoelvlakte aan de voet van de Skeidarárjökull gereden. De laatste doorbraak dateert van 1996 na een uitbarsting van een vulkaan onder dit deel van de Vatnajökull (de grootste uitlopers van de Vatnajökull hebben een eigen naam). In het bezoekerscentrum van het Skaftafell NP hebben we een film bekeken die begint bij de eerste activiteiten van de vulkaan, zichtbaar door het inzakken van de ijskap via de doorbraak, waarmee de jökulhlaup een feit is, tot de ravage nadat de water-, modder- en stenenstroom opgehouden is. Aan het eind van deze zandvlakte, nabij de Skaftafellsjökull, staat een verwrongen stuk staal ter herinnering aan deze laatste doorbraak. Het stuk staal was van één van de bruggen over deze vlakte.
In het Skaftafell NP niet de gletsjer op gegaan maar gewandeld naar een uitkijkpunt met zicht op de gelijknamige gletsjer. Nog net voordat een regenbui het zicht ontnam, konden we nog enkele foto’s maken van deze gletsjer. In het druilerige regentje de lunch gegeten in de hoop dat het even later weer zou opklaren, maar deze hoop bleek ijdel. Dan maar terug lopen langs een leuke waterval met mooie basaltstructuren.
Na het NP verder over de ringweg in oostelijke richting naar de Jökulsárlón, een meer aan de voet van de Breidamerkurjökull waarin vele brokstukken van de gletsjer drijven. Boven dit meer blijkt de lucht helemaal opgeklaard te zijn: het zonnetje schijnt heerlijk! Daarmee wordt dit werkelijk een fantastische plek die eigenlijk niet in woorden te vatten is. Een filmrolletje is zo volgeschoten. De kleur van de ijsbergen is schitterend (de eerder genoemde blauwige zweem), de weerspiegeling in het water prachtig, de schittering wanneer je tegen de zon in kijkt bijzonder mooi. En dan heb ik het nog niet over de ijsbergen die op het strand zijn blijven steken nadat ze op de stroming het meer uit zijn gedreven. En ook niet over het uitzicht op de gletsjer zelf. Kortom, fantastisch! Met een amfibievoertuig het water op geweest om de ijsbergen van dichterbij te bekijken en en-passant ook enkele zeehonden gezien. Moe van de fantastische indrukken in de bus gestapt voor een korte rit naar de accommodatie.

Zondag 22 juli, Höfn - Bakkagerdi
Met een lange rit voor de boeg nog uitgebreid ontbeten. Tegen koffietijd aangekomen in Djúpivogur voor koffie met taart. Voordat de mist helemaal binnen getrokken was nog snel een fotootje van de haven gemaakt.
De weg naar de lunchplaats Egilsstadir voert over de Öxipas en langs een aardige waterval. Inmiddels hebben we zoveel foto’s van watervallen dat we er een apart fotoalbum mee kunnen vullen: De Watervallen van IJsland.
Na Egilsstadir verder gereden naar Borgarfjördur waar onze accommodatie is. Na de spullen op de slaapkamer gelegd te hebben weer in de bus gestapt om een klein stukje verderop naar papegaaiduikers te kijken. Bij Borgarfjördur is namelijk een vogelrots waar je gewoonlijk dicht bij deze vogels (en meeuwen) kunt komen. Helaas waren de papegaaiduikers vandaag niet in de stemming om zich van dichtbij te laten zien.
Het buurthuis van Borgarfjördur deed tevens dienst als museum, schouwburg en, niet onbelangrijk, restaurant.

Maandag 23 juli, Bakkagerdi - Raufarhöfn
Ook vandaag een lange reisdag. Eerst terug naar Egilsstadir om vandaar naar Vopnafjödur te rijden voor inkopen. Om Vopnafjödur te bereiken zijn we de Hellisheidi (heidi = hoogvlakte) overgestoken. Na deze hoogvlakte en voor Vopnafjödur zijn we nog afgeslagen naar een oude turfboerderij die nu als museum in gebruik is. Het dak en de zijmuren is net als het kerkje en de huisjes bij Núpsstadur met turf of aarde en gras bedekt.
Uiteindelijk in Raufarhöfn aangekomen en onze spullen in het hotel (!) gezet om onmiddellijk door te rijden naar het (op één na) noordelijkste puntje van IJsland, slechts zo’n 5 km verwijderd van de poolcirkel. Het was er winderig en vooral koud, wat gezien de alom aanwezigheid van de Noordelijke IJszee niet verwonderlijk was. Maar ondanks deze ontberingen een aparte plek om rond te lopen. De kuststrook, een dijk van gestorte stenen, ligt er bezaaid met drijfhout, voornamelijk totaal verweerde stukken rondhout.
Het eten in het hotel was buitengewoon lekker en is samen te vatten als creatief zijn met vis.

Dinsdag 24 juli, Raufarhöfn - Húsavík
Vandaag weer enkele hoogtepunten van IJsland.
Na een heerlijk ontbijt het schiereiland Melrakkaslétta gerond en naar Asbyrgi gereden. Dit is een hoefijzervormige kloof in het Jökulsárgljúfur NP. In deze beschutte kloof groeit de vegetatie weelderig. In de ronding ligt een meertje en met de windstilte in de kloof en een heerlijk zonnetje levert dat prachtige spiegelingen op. De volgende bestemming in het NP is de Dettifoss, de krachtigste waterval van Europa, in ieder geval van IJsland. En inderdaad, met veel geweld stort een enorme hoeveelheid water zich continu over de rand. In de nevel is een prachtige felle regenboog te zien. Werkelijk een plaatje! Iets verder stroomopwaarts ligt de Selfoss. Het verval is hier beduidend minder dan bij de Dettifoss, maar dit wordt gecompenseerd door de breedte. De rivier, de Jökulsa á Fjöllum, stroomt hier door een ruige en desolate omgeving: alleen basaltrots en stenen. Aan deze omgeving is de rivier volledig aangepast: door de grote hoeveelheid sediment die meegevoerd wordt, kleurt de rivier grijs.
Na bij de Dettifoss geluncht te hebben, hebben we het park verlaten en zijn doorgereden naar de Krafla. Bij deze vulkaan wordt in een geothermische centrale gebruik gemaakt van de aardwarmte. Gelukkig komt de stoom (en bijbehorende zwaveldampen) op meerdere plekken boven de grond zodat wij er ook nog wat van kunnen zien. Op diverse plekken in dit gebied ontsnapt stoom, staan poelen met blauwig water of modder lustig te pruttelen en zie je op hellingen de vreemdste kleurschakeringen. Bij de laatste uitbarstingen van de Krafla tussen 1975 en 1984 is een uitgestrekt gebied bedekt geraakt met verse lava. Dit is duidelijk te zien aan de gitzwarte kleur. De kleur van lavavelden waar we eerder over of langs gelopen zijn, zat duidelijk meer tegen het grijze aan; hier is het overduidelijk zwart. Een onaardse ervaring.
De zwavel ruik je niet alleen, je ziet het ook getuige de geelkleuren op diverse plekken op de omringende hellingen. Ook heb ik het op enkele plekken tussen de lava en bij sommige kleine openingen op de berghelling in kristalvorm gezien.
Na deze fotogenieke omgeving doorgereden naar Húsavík waar ons hotel staat. Hier nog even gauw het haventje bekeken en in het hotel gegeten.

Woensdag 25 juli, Húsavík - Narfastadir
Walvisjacht: na het ontbijt op een oud visserbootje de baai bij Húsavík opgevaren om walvissen te spotten. Rustig weer, nauwelijks wind, vlakke zee, zonnetje erbij, dus prima ingrediënten voor een boottochtje. De baai overgestoken en na een uur niet meer dan meeuwen en papegaaiduikers gezien. Maar dan komt van een andere boot niet ver weg het bericht door dat zij mogelijk een walvis gezien hebben. En nog geen minuut later: walvis op 10 uur. Het blijkt een bultrug walvis te zijn en deze walvis geeft ons ruim kans om hem te bekijken tussen z’n duiken door. Hij komt steeds niet al te ver van z’n laatste duikplek weer boven. Dan een vast patroon: stevig uitblazen wat een wolk van druppeltjes geeft (“mist”) en vervolgens enige tijd vlak onder het wateroppervlak en zo nu en dan boven water om te ademen. Bij de laatste keer adem halen komt z’n rug verder boven water en komt z’n staart ook volledig boven water en verdwijnt vervolgens onder om zo’n 5 à 6 minuten later weer boven te komen. We hebben deze bultrug diverse keren vlakbij kunnen bekijken: op 10 – 15 meter afstand. Dan zie je niet alleen z’n rug, ook de witte flippers steken af tegen het donkere water. Prachtige ervaring.
Na de lunch op picknick tafels naast de supermarkt in Reykjahlid doorgereden naar de vlakbij gelegen bubbelende modderpoelen en fluitende stoompijpen van Hverarönd, ook wel Námaskard genoemd. Ondanks de soms doordringende zwavellucht (zwavelwaterstof) is het een bizarre gewaarwording deze pruttelende modderpoelen op een veelkleurige helling. Na dit solfatorenveld de Hverfjall beklommen. Deze explosiekrater heeft een steile helling, dus een pittige klim. Andersom betekent het wel een snelle afdaling… Op de top een prachtig zicht op de omgeving, waaronder het Mývatn en de rookpluimen van het Krafla systeem. Na de afdaling door het lavaveld Dimmuborgir (donkere burcht) terug gelopen naar de parkeerplaats. Dit lavaveld heeft beduidend hogere stukken lava dan eerder bezochte velden omdat het gebied twee keer “achter elkaar” door lava is overstroomd. Ook afwijkend was de vrij weelderige begroeiing met struikjes en kleine berkenboompjes.
De overnachting is in een tot hotel omgebouwde boerderij. Dit houten huis met z’n krakende vloeren is buitengewoon sfeervol. Bovendien staat in de achtertuin een “hot-tub” en een kwartiertje hierin liggen is heerlijk ontspannend en ongetwijfeld goed voor de vermoeide spieren.

Donderdag 26 juli, Narfastadir - Vatnsnes
Voor enkelen van de groep stond de ochtend in het teken van paardrijden, zelf heb ik gewandeld in de omgeving van het Mývatn. My betekent mug(gen) en deze waren er! Zo nu en dan kwam je een wolk van mugjes en vliegjes tegen en zit je er helemaal onder. Ze steken niet, dus afgezien van wat ongemak heb je er weinig last van. Het elfenbos is een leuk plekje om door te lopen, onder meer omdat de elfen er voor mooie bloemperkjes zorgen. Ook langs en op de pseudo-kraters van het Mývatn gelopen. Deze “kleine” heuvels van lavasteen zijn het gevolg van lava dat over een natte bodem stroomt en deze afdekt. Het water verdampt, maar de stoom kan er niet uit en de druk onder de lava loopt dus op. Uiteindelijk stuwt de stoom de lava omhoog en kan ontsnappen, waardoor deze pseudo-kraters ontstaan.
Nadat de paardrijders zich weer bij de groep gevoegd hebben, zijn we doorgereden naar Akureyri voor de lunch. Na de lunch in regenachtig weer verder gereden. Na nog geen uur rijden is de regen opgehouden en schijnt de zon weer!
Aan het strand bij onze accommodatie blijken zeehonden te zijn. ’s Avonds rond tien uur naar beneden gelopen om deze dieren gade te slaan. Op het strand aan de overkant (200 meter?) liggen diverse volwassen zeehonden (lichte kleur) en jonge exemplaren (donker). Enkele nieuwsgierige jonge honden komen vlak bij ons boven water om ons te bekijken. Gezien de onvoorspelbaarheid waar ze boven water komen en de korte duur lukt het niet om hier een close-up van te nemen. Hoe dan ook, een mooi schouwspel.

Vrijdag 27 juli, Vatnsnes - Grundarfjördur
Ontbijten in een Mongoolse tent, een yurt. Daarna de bus in om via Stykkishólmur (lunchtijd) naar Grundarfjördur te rijden. De bochtige wegen langs de fjorden bieden steeds weer een ander uitzicht. In Grundarfjördur al vroeg in de middag aangekomen, dus voor het eerste deze vakantie een “rustdag”. Even in het plaatsje rondgelopen en een video over Aurora Borealis ofwel Noorderlicht gezien. Het plaatsje staat in het teken van een feest en de verschillende delen van het plaatsje hebben hun eigen kleur: geel, blauw, rood en groen. Huizen, lantaarnpalen, van alles is versierd in de betreffende kleur. ’s Avonds het afscheidsdiner in één van de weinige restaurantjes van Grundarfjördur.

Zaterdag 28 juli, Grundarfjördur - Reykjavik
Vroeg vertrokken om tijdig in Reykjavik te zijn. Niet onmiddellijk naar de hoofdstad gereden, maar eerst gewandeld langs de kust van Hellnar naar Arnarstapi over een lavaveld. De krater waar de lava ooit uit stroomde is nu bedekt onder de Snaefellsjökull. Deze ochtend was alleen het onderste stukje van de gletsjer zichtbaar, de kap was bedekt met een donslaag van wolken. Natuurlijk wemelt het hier aan de kust van de vogels: diverse meeuwensoorten, aalscholvers en sterns heb ik herkend. Na deze wandeling koffie gedronken en verder gereden naar Reykjavik. Met prachtig weer, strak blauwe lucht en aangename temperatuur in Reykjavik rondgelopen. Dat wil zeggen, in en rond het centrum en bij de haven. Een mix van moderne architectuur en oude huizen. Een heerlijke afsluiting van deze prachtige vakantie: rustig slenteren en net als de Reykjavikkers op terrasjes genieten van koffie, taartjes, biertje, …!

Zondag 29 juli, Reykjavik - Schiphol
Vroeg opgestaan om het vliegtuig te halen.
 

Boek en reis met zekerheid

  • Kosteloos omboeken
  • 100% terugbetaling bij annulering
  • 24/7 hulp en bijstand, ook bij repatriëring
  • ANVR- en SGR garantie
  • Op de hoogte van plaatselijke corona-richtlijnen
  • Goede lokale vertegenwoordiging
  • Vervoer met eigen bus en gerenommeerde luchtvaartmaatschappijen
  • Nederlandse reisbegeleiding bij meeste reizen
  • Veel individuele vrijheid met comfort en veiligheid van groepsreis
  • Meer dan 35 jaar ervaring
  • Vergoeding niet-genoten reisdagen bij repatriëring bij wijziging reisadvies naar "rood"

Lees meer >

Klantwaardering

9,0

De kampeervakantie was een succes, grensverleggend en ik heb...
De kampeervakantie was een succes, grensverleggend en ik heb genoten van de bijzondere natuur in IJsland. Dit allemaal onderbegeleiding van een perfecte gids en chauffeur.

Wilma r. - 9,0
Terug naar boven