Indonesië

Dagboek van een 21-daagse rondreis door Indonesië (augustus / september)

Auteurs:
Marcel & Femke
Olaf & Jantine
Erik & Marianne
Niels & Sabine
Falco & Margriet
Karina & Brechje

Dag 1: Een lange vlucht achter de rug!

Eindelijk…..na een lange vlucht, met een tussenstop in Kuala Lumpur, komen we aan in de hoofdstad van Indonesië, Jakarta. Meteen na aankomst leren we elkaar in de groep kennen en maken we kennis met Harmen, onze reisbegeleider. Vervolgens meteen de bus in richting het hotel. Hoe dichter we in het centrum van de stad kwamen, des te drukker werd het. En vielen er trouwens ook steeds meer in slaap in de bus. De lange vlucht heeft duidelijk z'n tol geëist. Onderweg kon je al goed zien dat er een groot verschil is tussen arm en rijk. Zie je het ene moment de prachtigste gebouwen, meteen daarna word je weer geconfronteerd met kleine sloppenwijkjes die bovenop een of andere vuilnisbelt ligt. Het hotel ziet er goed uit. We spreken af om om 17.00 uur te verzamelen om Harmen z'n verhaal te laten doen en daarna ergens te gaan eten. De één speerde als een gek naar z'n kamer om vervolgens het bed in te duiken, de ander ging meteen de stad in om alvast wat te gaan verkennen. Op een enkeling na (zoals ik) was iedereen netjes om 17.00 uur aanwezig. Een telefoontje wist toch nog de laatste 3 vermisten op te trommelen. Na het praatje van Harmen zijn we richting het restaurant gegaan. Daar hebben we heerlijk gegeten. Complete vissen en overheerlijke satéstokjes werden uit de keuken getoverd, en onder het genot van echte Javaanse danseressen opgegeten. Daarna zijn we teruggegaan naar het hotel. Nog effe een snel drankje in de lounge (duurde ongeveer drie kwartier voordat je 'm had) en toen werd het toch echt tijd om de verloren slaapuurtjes in te halen: BEDTIJD!!

Dag 2: De verkenning van Jakarta

Vandaag gaan we Jakarta verder verkennen. Met de taxi zijn we richting de wijk Kota gereden, in het Noorden van Jakarta. We kregen een rondleiding op een groot schip waarmee ik voor geen goud de woelige zee op zou durven. Na de rondleiding staken we met kleine bootjes het water over richting een kleine kampung van allemaal vissers. Ongelofelijk hoe ze zoveel mensen en huisjes op elkaar weten te drukken. We hadden als groep veel bekijks. "Hallo mister" kunnen ze allemaal zeggen, alleen zeggen ze het ook tegen de vrouwen. Weten zij veel. Daarna de vissersmarkt meegepakt en toen richting het oude stadhuis met het beroemde "bevruchtingskanon". Daarna zijn we naar café Batavia gegaan. Een prachtig koloniaal aandoend café. Wat een verschil: van de stinkende kampong naar dit café. Jakarta ten top! We hebben toen weer een stukje gelopen richting chinatown. Omdat het Independence day was, waren er overal spelletjes te doen en was het overal druk. Iedereen in Jakarta was vrij. We hebben zelfs touw getrokken (DJOSER-JAKARTA 2-1). De Djoser-vrouwen waren oppermachtig. Harmen probeerde nog wat palingen in een emmer te slingeren. Toen gingen we snel weg, anders moesten we misschien nog koekhappen ook. De sfeer was wel heel erg leuk en de mensen zijn ongelofelijk hartelijk tegen ons. Met taxibusjes hebben we ons laten afzetten op het Merdekaplein bij het grote Monas beeld. De een ging de Monas op, ik ben samen met Femke naar de grootste Moskee van zuid-oost Azië geweest. Alleen die in Mekka is groter. Van een securityman genaamd Edi kregen we alle hoeken van de moskee te zien. Wat een indrukwekkend gezicht zeg, al die biddende mensen. Volgens Edi passen 120.000 mensen in de 5-etages hoge moskee. Iedere vrijdag zitten er "maar" 60.000. Nog ff snel een Soto Ayam (aanrader!!) in de lounge te hebben gegeten, gaan we ons snel ff opfrissen. We hebben namelijk om 19.00 uur weer afgesproken om naar de backpackers buurt te gaan. Helaas is Falko niet helemaal lekker, dus gaan we zonder Falco en Margriet naar Jalan Jaksa, het walhalla voor de backpackers. Voor het eerst deze vakantie zien we dat wij niet de enige westerlingen hier zijn. Een supermarktje, wat indernetcafeetjes en wat restaurantjes/cafeetjes staan geduldig op onze komst te wachten. Het wordt PAPA's, berucht dankzij de Lonely Planet. De meningen zijn echter achteraf verdeeld over de kwaliteit van het eten. Vooral de viseters, die als ze het visje tegen het licht hielden er dwars door heen konden kijken, hebben van pure ellende nog maar een tweede gerechtje besteld. Weer een ervaring rijker. En nu allemaal maar een beetje op tijd naar bed: morgen om 06.00 uur een wake-up call. We gaan naar Bogor en Bandung. Ik ben blij dat we de smog achter ons gaan laten en het mooie, groene Java gaan zien. Jakarta, één van de grote wereldsteden, is een must om te zien, maar ook, net als al die andere miljoenensteden, weer fijn om achter te laten. Ik geef nu het boek door aan Femke.

Marcel

Dag 3: Opzoek naar frisse lucht

Iedereen staat om klokslag 07.00 uur klaar om te vertrekken. Het lijkt vroeg, maar heel Jakarta is al aan het werk of op weg naar zijn werk. Ongelofelijk, wat een drukke stad!! Blij dat we richting de natuur gaan. Nou ja richting de natuur, eerst nog langs Bogor en daarna naar de 3e grote stad Bandung. De natuur laat nog even op zich wachten. Het is ongeveer 2 a 3 uur rijden naar Bogor. Aangekomen in Bogor brengen we een bezoek aan een schitterende botanische tuin. Een tuin zo groot dat je bijna kan verdwalen, maar gelukkig hebben we een goede gids, werkzaam in deze tuin, die op z'n Indonesisch Nederlands praat. Een grappig mannetje 'Ja, ja lekker ruiken, lekker kruid, lekker eten ja, ja!! De rondleiding duurde anderhalf uur. Deze gids wist echt alles over de verschillende bomen en planten soorten. Een prachtige verzameling van orchideeën zijn te vinden in deze tuin. Niet veel planten en bloemen stonden in bloei vanwege de droge tijd. We stappen weer in de bus om richting Bandung te rijden. Een mooie rit met uitgestrekte theeplantages. Natuurlijk wordt er een stop gemaakt om een foto te nemen. Rond de middag stoppen we om een heerlijke lunch te ten en te genieten van het mooie uitzicht. Rond half acht komen we eindelijk aan in Bandung. En ook dit is een hele drukke stad. Na de rit heeft eigenlijk niemand zin om de stad nog in te gaan en besluiten we met z'n allen te gaan eten in het restaurant van het hotel. Na het eten duikt iedereen zijn bed weer in want de volgende morgen vertrekken we weer om 07.00 uur!!!!

Dag 4:Bandung richting Pangadaran
Oogverblindend mooi!!


Na het ontbijt vertrekken we om 07.00 uur en deze keer gaan we richting Pangandaran. Ik heb er zin in wat dit is een van de mooiste ritten langs de natuur van Java! En het is echt een hele mooie rit! We rijden langs palmbossen en terrassen van rijstvelden, de bergen in. Alles is zo mooi groen, het is echt een paradijs. Javaanse vrouwen en mannen die aan het werk zijn tussen de verschillende lagen van rijstvelden is een plaatje om te zien. We maken een stop en gaan verder met paardenkarretjes langs de rijstvelden en de dorpjes. Onderweg zien we hoe vrouwen in het water op zoek zijn na zoetwaterkreeftjes. De paardenkarretjes brengen ons na vlotten en vanaf hier varen we naar de overkant om een oud tempeltje ´Candi Cankkan` te bekijken. Een tempeltje dat zo oud is, dat dit een bewijs zou zijn dat het boedisme er eerder was dan de Islam. Een mooi tempeltje met een klein dorpje. Vanaf hier varen we met de vlotte terug naar de overkant en natuurlijk staan onze paardenkarretjes nog steeds te wachten om ons weer terug te brengen naar de bus. De busrit gaat verder. We maken nog een stop om een traditioneel Sundanees (Kampung Naga) dorpje te bekijken. Een dorpje gelegen in een dal tussen de bergen. De huisjes zijn gebouwd van bamboe en staan boven de grond op palen. Als er ruimte zit tussen de grond en het huisje dan is dat goed voor het geloof. We komen uiteindelijk om half 8 in Pangadaran aan. Een zeer leuk badplaatsje met leuke stalletjes aan de kant. We gaan s´avonds eten bij het relax caffee. Dit café is van een Duitse vrouw en hier kunnen we voor degene die daar zin in heeft heerlijke sorbets eten. Volgens sommigen van ons heerlijk. De groep leert elkaar al aardig kennen en het was dan ook een leuke avond.

Dag 5: De jungletocht

Eindelijk kunnen we uitslapen. Nou ja, uitslapen tot acht uur!! Vandaag zijn we de jungle in geweest met een klein groepje. Er gaan een paar gidsen mee en de groep wordt gesplitst in twee groepen, een snelle en een minder snelle groep. Ik ga met de snelle groep mee d.w.z deze lopen sneller door. We lopen vier uur lang door de jungle en komen onderweg apen, schorpioenen en spinnen tegen. Onze gids is op zoek geweest naar een slang, maar helaas niet gevonden, dus ook niet gezien. Het is echt een prachtige tocht met echt een geweldig omgeving. Wat is ontzettend leuk vond is dat een van onze gidsen visjes had gekocht bij de plaatselijke visvrouw en deze tijdens onze stop in de jungle op primitieve wijze klaar ging maken. En ze waren heerlijk. Na afloop hebben we met z´n allen een heerlijk duik genomen in zee. De dagen gaan snel, maar het is echt genieten.

Femke

Dag 6: Het traditionele leven in Pangadaran en een bezoek aan de 'Green Canyon'

Lectori salutem,

Vandaag begon de dag voor het grootste deel van de groep om 09,00 uur, tenminste het programma dan! Voor het hotel stonden een aantal becaks (betsjak) op ons te wachten om ons naar een locale markt te brengen. De chauffeurs, die overigens tot de minst goede klasse van de werkende bevolking behoren, moesten afzien doordat ze hun fiets (op drie wielen) door enorme bulten in de wegen moesten manoeuvreren. Op de markt troffen we authentieke handelaren aan, die overigens zonder veel kabaal hun waren aan de man brachten. Veel vruchten en specerijen verzorgde een prachtig beeld wat samen met de bevolking een fotogeniek geheel vormde. Zoals onze reeds wereldwijde naam betaamd hebben wij als Hollanders ook hier voornamelijk gekeken en niet gekocht. Onze beschilderde fietsen brachten ons vervolgens door de kokosplantages naar verschillende kampongs. Hetgeen ons staande hield was de fabricage van kokossuiker. Een Indo demonstreerde hoe het nectar (sap) van een palmboombloem werd verwerkt tot suiker. Hiervoor werd kokosnoot ingedikt door het te koken waarna het voor export werd klaargemaakt door het in een bamboering te gieten. Na het proeven van de lekkernij heb ik toch besloten de lokale economie te ondersteunen door de aankoop van twee suiker tabletten, verpakt in een palmblad! Erg leuk en lekker!

Na het slotakkoord van onze fietskoetsiers (het kiezen van de meest slechte hobbelige kuilen en versleten wegen) treffen we de overige reisgenoten aan bij de bus die op ons stond te wachten. De bus bracht ons naar een fantastische interessante poppenspeler. Na het laten zien van de totstandkoming van een warangpop, liet hij op mirakelleuze wijze ervaren hoe prinses Sinta haar lichaam elegant kan bewegen. De driedimensionale poppen waren namelijk personages uit de helden epos Ramayana. Uiteraard reserveerde onze entertainer voldoende tijd om zijn levenswerk aan ons te slijten. Velen van ons zijn hiervoor gezwicht, terecht want de wajangpop is nu eenmaal een van de symbolen van Indonesië. Vanuit hier hebben we onze excursie voortgezet naar de kust waar we een lunch hebben genuttigd. Doordat wij alleen hooggespannen verwachtingen hadden van een bezoek aan de 'Green Canyon', heeft het bezoek aan de kust niet veel tijd van ons gekregen. Ofschoon de kloof aan het massatoerisme is overgeleverd was het zonder twijfel de moeite waard! Een rivier van smaragd groen water leidde ons naar de nauwe, diepe bergkloof. Fantastisch mooi natuurschoon was het toneel van ons bezoek. Zonlicht in combinatie met gordijnen van druppelend water verzorgde een palet aan kleuren. Een duik in het kristal heldere water veroorzaakte voor onze reisbegeleider bijna (ge)zichtsverlies!

Een mooie dag!!!

Met vriendelijke groet,
Olaf en Jantine

Dag 7: Pangadaran richting Wonosobo per boot

Na het gebruik van een erg goed diner in restaurant 'Asia' besluit ik gelijk ons vakantie journaal bij te werken. De reden dat mijn beschrijving met het diner begint heeft twee kanten. Ten eerste omdat het natuurlijk het 'verst' en toch meest dichtbij in mijn geheugen ligt, maar ten tweede omdat het mijn enigszins teleurstelling in de keuken van de Indonesiërs heeft hersteld! De dag van vandaag lag geheel in het teken van reizen en wel van Pangandaran naar Wonosobo. Een plaats die we overigens als Stop&Go zouden gebruiken. De reis van bijna 7 uur hebben we een aangename draai gegeven door een deel per boot te doen. Een prachtige tocht in een traditionele boot waarbij veel natuurschoon (mangrove etc.) ons het netvlies heeft doen kleuren. Hoewel het geluid van de ronkende dieselmotor ons zeker 3 uur heeft achtervolgd, heeft dat geen afbreuk gedaan aan de ontspannende tocht. Velen van ons hebben vandaag hiermee een gezonde vakantie kleur opgedaan.
Een verrassende wending in het landschap werd veroorzaakt door het passeren van een olieraffinaderij. Zomaar uit het niets kregen we zicht op een enorme industrie, wat best een rare gewaarwording is na urenlang zicht op vissende Javanen vanuit kano's van uitgeholde boomstammen. Kort hierna bereikten we het eindpunt waarna we per bus onze reis vervolgden. Onderweg passeerde we een traditie getrouwe bevolkingsgroep die (een week na dato) uiting gaf aan de vrijheidsviering. De onafhankelijkheid van de republiek Indonesië in 1945. De bevolking liet ons toe het ritueel bij te staan, waarbij na enig moment onze Europese vrouwen in combinatie met onze foto&video apparatuur de aandacht van het spel deed overnemen. Even leek het alsof de dorpsoudste prinses Sinta aan onze reisbegeleider wilde uit huwelijken, maar de taalbarrière heeft de exacte bedoelding van de oude man maar in het midden gelaten.

Al met al was de reis zeer aangenaam en eindigde met een ontvangst in een luxe hotel met een niet onbelangrijk goede douche.
Deze douche heeft ons dan ook opgefrist voor het diner waarmee ik mijn relaas begon.

Met vriendelijke groet,
Olaf en Jantine

Dag 8: Op naar de Borobudur

Goedemorgen, vandaag weer vroeg uit de veren! 06.15 uur gaat de wekker, 07.00 uur vertrek voor een vol programma van deze dag.
We verblijven in een erg luxe hotel. Een ieder uit de groep was zeer tevreden over het hotel. Na een lekker ontbijt staan er buiten twee plaatselijke taxi's , om ons op weg te brengen naar het Dieng Plateau. Onze eigen bus kan de rit niet aan i.v.m. de hoogt van de bergen. Onderweg, zoals de dagen ervoor, weer genieten van het prachtige landschap en natuurlijk kan de fotostop niet ontbreken. Leuk om met zo'n plaatselijk busje mee te gaan! Na ongeveer drie kwartier arriveren we met de plaatselijke gids bij de Mendit tempels. Dit zijn stenen bouwwerken uit plus minus 1834. De fotocamera's klikken er weer stevig op los. Zeer de moeite waard om te bekijken en zeker met de uitleg van de gids. Zo kom je nog eens wat te weten. Hierna nam hij ons mee naar de zwavel bronnen op het plateau. Wat een "meur" zouden wij in Utrecht zeggen. Wij vonden de stank van het zwavel niet om te harden, leuk om te zien! Daarna, ja ja, het ging maar door, hebben we het Telega Wama meer bezocht. Het meer van de duizend kleuren. De gids nam ons mee naar een hoogte dat je de kleuren goed kunt zien. We hadden hem dus niet voor niets meegenomen! Na een kleine wandeling kwamen we weer bij de bus uit die ons in naar een restaurant vracht. Wat schetste mijn verbazing een heerlijk buffet. Eindelijk kan ik mijn rijsttafeltje samenstellen! Lekker hoor!! Wat kan eten toch lekker zijn!!
Voor de middag staat de BOROBUDUR op het programma. Je kan aan bijna iedereen merken dat dit een hoogtepunt moet zijn. De reisboeken werden er nog eens op nageslagen en de fototoestellen in orde gemaakt. Wij vonden het ook spannend, je had er al zoveel over gehoord. Na ongeveer 2 uur rijden kwamen we aan. We hadden rekening gehouden met drukte, echter er stonden maar 4 bussen op de parkeerplaats. We waren amper uitgestapt en werden overvallen door de plaatselijke souvenir verkopers. Sjonge wat kunnen die mensen aandringen. Ik werd er soms wel een beetje moe van. Maar ja, ze moeten ook hun brood verdienen. Volgens onze reisbegeleider Harmen, moesten we op ongeveer 50.000 rupies per persoon rekenen. Echter in Indonesië is men ook niet stil blijven staan en had men er 90.000 rupies van gemaakt. Maar dit mocht de pret niet drukken. We zouden wederom een gids inhuren. Nu naar binnen en werkelijk, schitterend zoals de Borobudur er bij lag. Het was inderdaad erg stil en hadden alle ruimte om de prachtigste foto's te maken. We waren met ons allen onder de indruk! Natuurlijk onze handen in de Stupa gestoken. De mannen met de ringvinger naar de ringvinger van de boedha en de vrouwen moesten proberen de andere kant van de voet aan te raken. Sommigen lukte dit wel, lang zijn kan soms voordelen geven, de kleinen onder ons hadden pech en mochten geen wens doen.

Door alle indrukken ben ik vergeten een wens te doen, die doe ik wel een keer later. Je moet altijd wat te wensen overlaten!
Daarna zijn we, na het nemen van tig foto's naar de uitgang gegaan en hebben ons in de souvenirs gestort! Afdingen maar, de een ging dit prima af, de ander bekocht zich eerst maar deed later wel een goede deal. Bepakt met een hoeveelheid souvenirs zijn we vertrokken naar een tempel. Wij waren tempel moe en hebben nog een paar souvenirs gekocht. De anderen vonden deze tempel erg mooi. Je kon in deze binnen kijken wat bij de Borobudur niet mogelijk is.

Op naar Yogjakarta. Een hartelijk ontvangst in het Mataharihotel. Nadat Harmen, onze reisbegeleider, ons het een en ander had verteld over de mogelijkheden in Yogjakarta zijn we lekker gaan douchen om vervolgens weer uit eten te gaan. Na een smakelijke maaltijd teruggelopen naar het hotel. Het dagboek bijgewerkt en nu ben ik het zat voor vandaag, lekker slapen. Morgen is er weer een nieuwe dag, slaap lekker.

Erik en Marianne Ellerman

Dag 9: Yogyakarta

Wat vliegt de tijd, we zitten al bijna weer op de helft!

Vrijdag de keus aan een ieder om zijn of haar eigen weg te gaan. Één stel, Marcel en Femke, zijn om 07.00 uur vertrokken om in de buurt van Soto de overblijfselen van de voorouders van Marcel te bezoeken. Voor hem een spannende dag!

Harmen, onze reisbegeleider had voor de liefhebbers een ochtendprogrammaatje in elkaar gezet. Te gek dat hij dit allemaal voor ons doet en het wordt echt zeer op prijs gesteld. Sommige bleven lekker uitslapen of/en gingen op deze dag hun eigen weg. Wij vonden het leuk om met een groepje een aantal gebouwen te bezoeken. Om 9.00 uur zijn we eerst naar het Paleis van de Sultan gegaan. Via een Indo die we ter plaatse op straat ontmoeten werden we via vele kleine straatjes naar het paleis gebracht. Voor het eerst moesten we geld betalen om te mogen fotograferen. Ik vond het paleis erg tegenvallen. Slecht onderhouden en na een klein half uur hadden we het wel gezien. Ondanks dat de gids probeerde er nog wat van te maken! Ik vond het maar een oude zooi om het maar eens op z'n Nederlands te zeggen!
Daarna nam deze gids ons mee naar het waterpaleis, althans de overblijfselen hiervan. Wel aardig om te zien. Plotseling moesten we opnieuw kaartjes kopen voor het waterpaleis wat men aan het restaureren was. Nu vond de gids het ook tijd om zijn geld in ontvangst te nemen, dus hebben we onze portemonnees getrokken. Het gerestaureerde gedeelte zag er wel mooi uit maar je kon merken dat de groep verzadigd raakt en het was warm, erg warm. Vervolgens kwamen we bij een batik huis. Daar hebben zowel de verkoper als wij goede zaken gedaan. Inmiddels weten we wat afdingen is en sommigen zijn ware 'kooplieden' geworden. We gingen tevreden de deur uit. Via de vogeltjes markt zijn we terug gegaan.
Hier scheiden onze wegen, sommigen gaan terug naar het hotel en de anderen gaan verder Yogyokarta in, middels de Jalan Malioboro, een erg leuke straat! Wij moesten nog wat traveller cheques verzilveren en hebben dat gedaan. Hiervoor nog even lekker koffie gedronken bij de espressobar van yogjokarta in het grote warenhuis, echt heel erg lekker! Daarna nog wat geshopt en ons met een becak naar het hotel laten brengen. Inmiddels hadden we aardig vermoeide voeten van al dat geslenter.

De kinderen thuis nog even een e-mail gestuurd via het internet café. Dit gaat prima en wordt thuis erg op prijs gesteld.Nog even water ingeslagen en lekker een tukkie gedaan. Vanavond staat het Ramajana Ballet op het programma. Om 18.00 uur werden we keurig opgehaald door twee busjes en naar het Gazebo restaurant annex theater gebracht. We werden eerst "getrakteerd" op een heerlijk buffet met overheerlijke gerechten. Wat een smulfeest! Rond 20.00 uur werden we uitgenodigd plaats te nemen in het openlucht theater, waarna de voorstelling begon. In één woord prachtig. Een zeer kleurrijk schouwspel. De gehele groep was het hier over eens! Rond de klok van 22.00 uur werden we weer keurig voor het hotel afgezet. Wederom een geslaagde dag.

Op naar morgen!!

Erik en Marianne

Dag 10: De Prambanan

Vanochtend zijn we met z'n allen om 8.05 vertrokken naar het volgende culturele hoogtepunt op Java: De hindoeïstische en boeddhistische tempels in Prambanan!
De locatie is slechts 17km verwijderd van Yogya, dus dat is een meevaller. Vlak voor aankomst zijn de tempels al vanaf de (snel?)weg te zien. Als reusachtige maïskolven steken ze boven de bomen uit, Gaaf!
Ter plaatse aangekomen wordt besloten om een gids mee te nemen. Voornamelijk vanwege de goede ervaringen met de gids op de Borobudur. Ik kan niet nalaten te vertellen over de rondleiding van deze man, en in het bijzonder zijn visie op de tempels en achtergrond, bekeken vanuit licht erotisch en biologisch perspectief! Licht erotisch? Mwoah licht pornografisch bedoel ik! Met de droge zakelijkheid van een leraar legde de goede man de vinger op de soms zeer prikkelende afbeeldingen in de tempel terwijl hij uitlegde: Penis, erection, vagina! Onze gids (peper en zout baardje, zo'n boeren zonnehoed op z'n hoofd, pakweg tussen de 40 en 50 jaar) vond het prachtig, wij dus ook.
Nu doe ik de tempel onrecht aan om ze niet te noemen, deze waren in één woord FANTASTISCH. Ze zijn schitterend gerestaureerd, alleen jammer dat de hoofdattractie, de "candi Sjiva" (tempel van Sjiva) nog steeds in de steigers stond. Voor een goed doel zullen we maar denken.
Na alle tempeltjes in de omgeving te hebben bekeken, ging eenieder zijn eigen weg. Een groot gedeelte van de groep ging kijken naar de vele zilverwinkeltjes in de wijk Kota Gede, terwijl anderen zich vergaapten aan Batik, leren tassen of zich gewoon al slenterend door de vele leuke winkelstraatjes van Yogyakarta begaven (pff wat een zin!)
's Avonds zijn ondertekenden, Sabine en onze onverschrokken reisleider/reisgenoot Harmen nog wezen kijken naar een schimmenspel (poppenkast) van het verhaal Ramanyana. Dat was ook Keigaaf! In een zaaltje stond in het midden het mooie versierde doek met hierachter een leuk aangekleed orkest, Indonesische stijl. Veel xylofoon-achtig slagwerk dus met mooi aangeklede mannetjes en vrouwtjes, 45+ dit keer!
Vooraan in het midden van het orkest zat de poppenspeler zijn one-man show op te voeren. Vanaf de kant van het orkest kun je goed zien hoe de poppenspelers zijn werk doet. Aan de andere zijde speelt het feitelijke "schaduwspel"zich af. Daar valt op hoe ongelofelijk gedetailleerd de poppen zijn afgewerkt! Het is werkelijk waar soms net een tekenfilm, van alleen silhouetten is geen sprake. En zo kun je tijdens de voorstelling het schouwspel van alle kanten bekijken. Erg leuk dus! Alleen voor diegenen die geen Indonesisch spreken (wij) een vermoeiende zit. Na 1.5 uur vinden wij het wel welletjes en nemen een taxi naar ons hotel. Morgen om 7 uur 's ochtends ("normale tijd", Harmens woorden) gaan we weer toeren. Het belooft een lange zit te worden….

Tot zover Niets en Sabine (voorlopig)

Dag 11: Busreis van Yogyakarta naar Malang

Ja, ja dames en heren, de elfde dag is aangebroken, we zijn dus -na deze dag- op de helft van onze reis!

Vandaag gaan we van Yogyakarta naar Malang rijden, een zit die ongeveer 8 uur moet gaan duren. Om deze ontzettende lap tijd te breken hebben we een stop gemaakt in Solo waar we een paleis hebben bezocht, het zogenaamde Kraton van Solo. Hier wonen nog steeds mensen met koninklijk bloed, zodat we sommige vertrekken niet mochten betreden, soms zelfs niet fotograferen. Inhoudelijk was ons bezoek niets meer/minder dan een rondleiding langs alle mooie hebbedingetjes van de residerende familie. Juwelen, maskers etc. trokken aan ons oog voorbij. Na deze break zijn we weer op pad gegaan, waarna we om ongeveer 18.00 uur in Malang zijn aangekomen.
(Ik kan het toch niet laten om hier nog even te melden dat we in Malang in het beste restaurant (met de beste muziek) van de hele vakantie hebben gegeten, ja toch Marcel en Femke ;) groetjes Brechje)

Weltrusten, Niels en Sabine

Dag 12: Back to basic

Ook deze dag nog even meepakken want: a) ik loop achter met schrijven en b) gisteren is niet zo heel veel gebeurd….

Vandaag, oftewel eergisteren hebben enkele dappere en onverschrokken lieden ervoor gekozen om weer eens "back to basic" (= terug naar de natuur in dit geval) te gaan. Harmen heeft in samenwerking met een zeer schattige gids een flinke route uitgestippeld door rijstvelden, kampongs en tenslotte een te gek gave waterval. Chapeau Harmen!!
We (Olaf, Jantine, Brechje, Harmen, Sabine, Finidi George onze gids (tevens voetballer) en ondergetekende) vertrokken om 9.00 uur.
Wat een waanzinnig mooie omgeving mensen! We hebben 2 (1 mooie en 1 niet zo mooie) tempeltjes gezien. We zijn dwars door rijstvelden gelopen en een grote attractie voor ons waren de verschillende mensen die hun was deden en zichzelf wasten in een kraakhelder stroompje tussen de rijstvelden. Een waar kodak moment!
Niet veel later heeft onze gids een rietsuikerstengel in de hand en maakt deze eetbaar voor ons. We krijgen een stukje van deze voedzame stengel… goed kauwen! En de heerlijkste sappen stromen het mondje in… Zeer aangenaam zeg! Lekkerrr.
We hebben ook enkele kampongs bezocht. Sommige van de inwoners hadden nog niet heel vaak westerlingen gezien want we hadden veel meer bekijks dan anders! Een vrouw voelde zelfs aan het been van Jantine. Erg bizarre! In heb bewuste dorp zijn we ook nog uitgenodigd om een soort van schuilkelder te bezoeken die in de tijd van de Japanse bezetting gegraven zou zijn. Een avontuur waar alleen Brechje en Harmen zich aan waagden. Muf en benauwd waren de sleutelwoorden, dus u hebt niets gemist mensen (wat dat betreft dan).
Wat opviel in de dorpjes in het algemeen was dat men of in de moskee zat (mannen en jongens, waarom alleen deze sexe?) of aan het badderen was in de buitenlucht. Vrijdag was gebedsdag dus…. Na een fijne lunch tussen de rijstvelden ging onze gids op zoek naar kokosnoten voor ons. Na wat rondvraag vonden we een boerke van een jaar of 50, misschien 60 die ons wel van 2 kokosnoten wilde voorzien. Tot onze verbazing begon dit zeer lenige mannetje (met grijze haren hoor!) zelf in de palmboom te klauteren om 2 gave exemplaren te plukken. Die boom was zeker 10 meter hoog! Zoals eenieder weet, heeft een palmboom geen takken die kunnen worden gebruikt om te klimmen. Respect!!! De smaak van het sap en de vrucht waren wel lekker, maar niet zo zoet als in een Bounty… Wel een leuke ervaring! We besloten de trip met een bezoek aan een prachtige waterval. Wat een geweld en wat een plaatje. Heel mooi om te zien. Een schitterend einde van een schitterende tocht. Hierna zijn we in restaurant "Toko Oen" gedropt waar later de rest van de groep zich bij ons zou voegen. 's Avonds staat een bezoek aan de Bromo vulkaan op het programma, waarvoor we om 1.30 uur (ja, dat is 's nachts ja) moeten vertrekken. Ik zeg wederom Welterusten!

Niels en Sabine

Dag 13Het bezoek aan de Bromo en op naar Bali

Ja, ja, 1 uur s'nachts kregen we onze wake-up call, tassen waren al gepakt, dus de kleren aan en op naar de Bromo!
In het restaurant verzamelen, daar kregen we een lunchpakketje en om half 2 vertrok we. Onze groep werd verdeeld in 3 mini busjes. We hadden een aardige trip voor de boeg, als we maar voor 4.30 bij de Bromo-vulkaan zouden zijn, zodat we 'na een flinke klim' van de zonsopkomst konden gaan genieten.
De rit was voor sommigen van ons wat minder, waar anderen lekker lagen te slapen, waren er een paar heel erg misselijk, zelfs tot overgeven aan toe (dat lucht op hè Sabine!).
Mooi, we kwamen voor zonsopkomst aan.Toen we uitstapten was het aardig koud, er stonden een heleboel mannetjes waarvan je voor 'één Euro' een warme jas kon lenen. Dat kwam goed uit! De van te voren verwachte 'zware' klim die we nu nog te voet zouden gaan maken duurde maar 5 minuten! Ja, toen waren we al bij het uitkijk punt. We waren een van de eersten, dus we hadden de beste plekjes veroverd. Er was een schitterende heldere hemel, waar 1000den sterren in de hemel te zien waren, dat belooft veel goeds voor zo!
Om 4.30 begon de hemel in de verte al wat rood te gloeien, daarna ging het vrij snel. Rood, geel, oranje, donker blauw en toen kwam het topje van de zon tevoorschijn. Binnen een minuut was de fel rode bol helemaal zichtbaar. Wat een schitterend gezicht, er werden honderden foto's geschoten door de inmiddels al hele grote groep mensen. Maar wat een pech, mijn batterij was LEEG!! (Dat wordt dus even flink bijbestellen van de rest).
Nu op naar de kraterrand van de Bromo vulkaan. Na een kwartiertje met de minibusjes kwamen we bij een erg zanderige vlakte, met hier ook de krater. Hier moesten we dan wel een flinke klim voor maken (250 trappetjes).
Toen we de busjes uit stapten stoof overal het zand vol je gezicht in, dit werd vooral veroorzaakt door tientallen aanstormende paardjes (met bandiet). Ja, je kon het eerste stuk ook per paardje doen. Dit leek een enkeling van ons wel makkelijk zo op de vroege morgen.
Boven aangekomen had je een erg mooi uitzicht op de sterk rokende en naar zwavel ruikende kater. Erg fascineren!
Weer beneden gekomen konden we in een restaurantje ons lunchpakketjes nuttigen en wat te drinken bestellen.

Ok en nu op naar BALI!!!!

Dit beloofde nog een lange vermoeiende trip te worden, 3,5 uur met de bus, 1 uur met de boot en dan nog eens 1,5 uur naar LOVINA. Er werd volop geslapen in de bus, je werd af en toe gewekt voor een 'plas stop' of een van onze populaire 'fotostops'. Toen we bij de haven aankwamen reed de bus de boot op en na een uurtje varen kwamen we dan eindelijk op Bali aan. Nog 1,5 uur en dan werd ons een strand beloofd. Om ongeveer 5 uur kwamen we in Lovina aan. We hadden tijdens de anderhalf uur durende busrit erg genoten van het mooie uitzicht.
Harmen deed bij het hotel zijn welbekende 'wat is er te doen hier' praatje en vervolgens kregen we onze sleutels. Wat een schitterend hotel met een mooi zwembad erbij en aan de zee! Iedereen was erg moe en de meeste van ons gingen in het restaurant van het hotel eten om vervolgens heerlijk te gaan slapen. Het was een heeeele lange dag met 's morgens een fascinerend uitzicht op de opkomende zon, daarna de zandvlakte en de omliggende vulkanen en tenslotte de vermoeide reis naar het wel hele mooi Bali.

Slaap lekker!

Falco & Margriet

Dag 14: Zon, zee, strand en een welverdiende rustpauze

Heerlijk geslapen!
Lekker ontbijten, gebakken eitje, geroosterd brood en wat fruit. Nu lekker relaxen!!!!!!! We gaan hier 2 hele dagen vertoeven en deze willen wij (en volgens mij iedereen) echt gaan besteden om 'uit te rusten'.
Na het ontbijt de handdoeken opgehaald en op een bedje bij het zwembad gaan liggen, zo dit is echt vakantie. In het zwembad kon je aan de bar een drankje bestellen, dus de biertjes en fruitcocktails vlogen er wel in. Na enkele uurtjes in de hete zon te hebben 'gebraden' (vooral Harmen leek wel een rode kreeft), even een kijkje aan zee nemen. Dit bleek nog een hele klus te zijn, terwijl je maar 10 meter hoefde te lopen, ja de souvenirverkopers lieten je er echt niet zo maar langs voordat je wat had gekocht. Het afpingelen vergaat iedereen inmiddels al prima, dus voor een paar duizend roepia's waren we wat horloges, kettinkjes, armbandjes, doeken, knoopbroeken, pareltjes en de rest rijker. Ook hadden velen van ons al een massage van een uur gehad van 2 hele oude vrouwtjes die dit voor 25000 (=2,5 Euro) deden aan het strand. Dit bleek zeker de moeite waar te zijn.
Het strand was erg zwart door vulkanische activiteiten van het verleden. Wat erg mooi bleek te zijn was het snorkelen in de zee. Dat moesten we dan ook maar gaan doen. Met 6 man (2 bootjes van 3) gingen we ongeveer 100m de zee op en daar kregen we een snorkel uitrusting en wat zakjes brood. Wow, wat een vissen, geel, zwart, rood, blauw, groen, echt alle kleuren. Het leek wel of je in een mega aquarium aan het zwemmen was. De vissen leken hier wel tam, want ze aten het brood uit je handen. S'avonds splitste de groep zich, in wat stelletjes en een groep van 8. Zo zocht ieder een plekje om te gaan eten. Het heeft ons bij de kakatoe in ieder geval heerlijk gesmaakt. Ook na zo een dag relaxen ben je toch wel toe aan een heerlijk bedje!

Slaap lekker en tot morgen!

Falco & Margriet

Dag 15: Volle maan op BALI
Er hangt romantiek in de lucht!!


Weer een dagje aan het strand of in het zwembad. De meesten van ons zochten een plekje in de schaduw op, dit was ook wel nodig. De dag zag er globaal gezien hetzelfde uit als die van gisteren. Het grote verschil was dat we nu niet alleen gesnorkeld werd, maar ook gedoken door een groepje van 5 (Marcel, Femke, Walter, Marjolijn en Brechje). Voor 3 van de 5 was dit de eerste keer, nou ja, er was gisteravond een uurtje geoefend in het zwembad. Bij terugkomst hoorden wij dat het echt super was geweest (ben benieuwd naar de foto's)!
Het was al weer snel avond en wat een avond, het beloofde in ieder geval een hele bijzondere avond te worden want het was VOLLE MAAN hier op Bali en dat klinkt natuurlijk heel erg romantisch. De meesten van ons nuttigden het diner in het restaurant van het hotel, hier zouden immers een aantal Balinese dansen tentoon gespreid worden. Na het eten had Harmen een kampvuurtje op het strand geregeld en hier verzamelden de meesten van ons zich dan ook. Erg gezellig (de man van boven was er ook), Harmen las ons een paar mooie Indonesische verhalen voor en er werd door iedereen aandachtig geluisterd. Toen was het bedtijd, het vuurtje smeulde nog wat na, de heldere zichtbare maan scheen tussen de palmbomen door het strand op en iedereen ging lekker slapen. Oh nee toch niet, Olaf en Jantine wilden samen toch nog even genieten van dit prachtige romantische moment en bleven nog even alleen achter….
23.30, Slaap lekker en tot morgen!

Falco & Margriet

Dag 16: Het huwelijksaanzoek

Vandaag om 13.00 uur vertrekken we naar onze laatste bestemming Ubud.
Eerst nog even wat gezwommen en rondgekeken in de plaatselijke winkeltjes. Bij de lunch gaat onze vriend Olaf staan en wil even onze aandacht! "vannacht heb ik Jantine ten huwelijk gevraagd…" En zo hebben zij ineens geen verkering meer, maar zijn zij verloofd, ze zei dus JA. GEFELICITEERD OLAF EN JANTINE
Dit maak je natuurlijk niet alle vakanties mee en het was dan ook voor iedereen een heel speciaal moment. Dit bleek ook wel, Harmen had natuurlijk meteen wat geregeld, na een paar minuten kwamen er 2 prachtige bloemen kransen aan, die in de keuken even snel waren geregen. Foto, Foto, Foto en nog meer foto's werden er gemaakt.
De rit naar Ubud duurde een paar uur. Weer hadden we een erg sfeervol hotel. S'ovonds met (bijna) de hele groep naar een goed restaurant genaamd; Wayan's café.
Toen wij dachten uitgegeten te zijn, kwam Harmen zoals zo vaak, weer met iets speciaals op de proppen. Hij had een hele grote versierde taart geregeld voor Olaf en Jantine. Heel mooi gebaar en heerlijk smullen!
Na een leuke maar ook bijzondere dag gingen we weer lekker slapen.

Slaap lekker!

Falco en Margriet

Dag 17:Het offerfeest in Ubud

De meerderheid is vandaag gaan wandelen. Aangezien ik een spijbeldagje genomen heb kan ik alleen schrijven over het heerlijke zwembad bij het hotel (Puri Garden 2). Bovendien bevalt het bed mij op deze hotelkamer ook prima.
S'avonds zijn we naar een offerfeest geweest. Het is een onderdeel van een feest wat ongeveer 5 dagen duurt. Bijzondere feestelijke uitdossingen droegen de Hindoes bij het offeren. Nog mooier en indrukwekkender waren de hoog opgestapelde offers die de vrouwen op hun hoofd droegen. Nadien het diner in het Lotus restaurant. Het had een prachtige tuin met een vijver waarin, tja hoe heten die bloemen nou?!, groeiden en bloeiden. Na de maaltijd zijn Brechje, Marcel, Femke en ik naar het Jazz café gegaan. We hebben daar een fantastische dame ontmoet met een makkelijke babbel. Ze had in het Jazz café gegeten en de nodige cocktails (blauwe) gedronken. Mogelijk droeg de alcohol bij aan haar makkelijke babbel. Ze was in staat om met haar wat terughoudende vakantiemaatje een Australische vrouw, een Duits stel en ons met elkaar in contact te brengen. We spraken af om de volgende dag elkaar weer te ontmoeten.

Dag 18:

Wederom ben ik niet meegegaan. Een deel van de groep is naar een typisch Balinese crematieceremonie gegaan. Dit vond iedereen achteraf toch wel erg een erg bizarre gebeurtenis, temeer omdat de overledene nog maar een hele jonge jongen was. Erg triest dus, maar huilen mag absoluut niet. Best raar voor ons nuchtere Hollanders. Na afloop van deze ceremonie wist Harmen een omweg via de rijstvelden te organiseren.
Ikzelf ben flink gaan shoppen. Tegen 15.00 uur kwamen we elkaar bij het hotel weer tegen. Marianne en Erik hadden een grote markt in Ubud ontdekt waar Margriet, Falco, Harmen en ik zijn gaan shoppen.
Die avond hebben we weer in het Jazzcafé gegeten. De Australische dame was er niet. Wel weer live muziek. Zeer de moeite waard.

Dag 19: De een-na-laatste dag (niet voor iedereen ;-)

De een-na-laatste dag in Indonesië, het grote aftellen is begonnen. Het ontbijt begon zoals gebruikelijk met droge toast, gebakken eitje, heerlijke koffie maar met een bodempje drab (filterkoffie kennen ze niet) en heerlijke GROENE pannenkoeken.

Vandaag gaan we zonder de groep op pad. We willen zomaar eens rustig rondkijken in de omgeving. Ubud heeft tenslotte de naam de mooiste rijstvelden van Indonesië te hebben. Na het ontbijt hebben we fietsen gehuurd, reisgids en een fles water mee en gaan!! Eerst zijn we naar de olifantengrot gefietst. De Balinezen zijn goed in het bedenken van waar ze tempels bouwen, steeds in een prachtige omgeving, vaak in de buurt van stromend water en altijd omringd door prachtig groen. Ook de tempel van de olifantsgrot is mooi gelegen in een groen dal, tussen heuvels waar een beekje stroomt. Ook al is de tempel eeuwen oud, nog steeds wordt hij gebruikt voor religieuze ceremonies. Terwijl toeristen over het terrein dwalen, vlechten vrouwen mandjes waar later offers mee worden gebracht. Enkele mannen maken van bamboe offertafels zoals we die langs de kant van de weg hebben gezien.
We stappen weer op de fiets om een rijstveld van dichtbij te bekijken (nu het nog kan..). We zien hoe het water verdeeld en beheerst wordt door de aarden wallen en kanalen. Het werken in het veld moet enorm zwaar zijn, nat, altijd gebuikt, totaal geen beschutting tegen de zon. De kikkers kwaken in antwoord op het geratel van windmolens. Zouden de windmolens boze machten wegjagen, of alleen vogels? We weten het niet. De kikkers zijn er in ieder geval druk mee.
We stappen weer op de fiets en beseffen maar al te goed waarom het hier zo mooi is. De hoogteverschillen zijn niet alleen heel handig om het water te verdelen, maar je voelt het ook erg goed in je benen bij het fietsen.

Onderweg vraagt bijna iedereen 'where to?' Als we antwoorden 'Ubud' gebeurt het nogal eens dat de kinderen en de vrouwen precies de andere kant opwijzen dan waar wijzelf naar toe rollen. Erg handig, deze levende wegwijzers!
Op het eind van de middag wilden we terecht komen in Petulu. Dit is een klein dorpje ten noorden van Ubud waar elke dag aan het begin van de avond alle bomen bevolkt worden door witte rijstreigers. In de jaren '60 zijn de reigers gekomen en sindsdien is het elke avond raak' vluchten reigers die uit alle richtingen zich verzamelen in de boomtoppen. Waar de vogels vandaan komen is onbekend en waarom de duizenden reigers alleen in dit dorpje willen overnachten is ook nog steeds een raadsel. Bijzonder om te zien is het wel, de grote vogels die stil zonder druk gefladder in gekwek zich op de takken schikken.
Voordat de schemering echt voorbij is, zijn we downhil terug naar Ubud gerold. We hebben tenslotte geen licht en we wilden niet in het donker de weg terug zoeken. Door de korte schemering was het alsnog heel snel donker, maar toch konden we het Jazzcafé nog vinden. Dit was ons door Brechje aangeraden, goede sfeer. Later voegde de rest van de groep zich bij ons. En Inderdaad! Fijne Jazz muziek en een goede sfeer!

Walter en Marjolein

Dag 20: De laatste dag!! (niet voor iedereen ;-)

De laatste dag gaan we met een gedeelte van de groep naar Kuta. Onderweg bekijken we in de omgeving van Ubud nog wat rijstvelden (foto-stop) en een tempel. Beneden in het water zat een naakte vrouw zich ongegeneerd te wassen, wij voelden ons daardoor alleen maar meer de rijke toeristen die even kwamen rondneuzen, dus al vrij snel keerden we terug naar de auto's. Na een tijdje in de auto gezeten te hebben (we hebben geen flauw idee hoelang, in slaap gevallen…) kwamen we aan in de toeristische trekpleister Kuta. Mooi strand, mooie golven! Eerst nog een aantal winkeltjes bekeken, maar al snel vonden we het te warm worden en wilden we wat verkoeling zoeken in zee. Dat kon alleen in bepaalde stukken waar een soort Baywatch meneer op je kon letten dat je niet meegesleurd zou worden door de woeste golven.
Op het strand stonden bomen zodat je niet in de brandende zon hoefde te liggen. Zoals we al eerder hadden gezien was je als toerist op het strand vogelvrij. Van alle kanten werd je belaagd door vrouwen en mannen voor ijs, massages, sarongs, sierraden, hoeden, noem het maar op. Aan het eind van de middag vertrokken we voor de meest gefotografeerde tempel op Bali: Tanah Loth. Deze tempel ligt op een eilandje aan zee. Bij eb kan je er naar toe lopen, maar bij vloed staat het geheel in het water.
Wij hadden een mooi plekje op het terras en ook wij maakten hier weer veel foto's. De zonsondergang was prachtig!!!!!!!!!!!!!!!!

We kwamen bij het hotel weer samen met de rest van de groep. Het afscheidsfeestje bij het Jazz café was erg goed. Het schilderij wat we voor Harmen hadden gekocht werd in dank ontvangen.

Dag 21 t/m 32: Afscheid

Vandaag is voor mij een spannende dag want ik moet afscheid nemen van iedereen en ga in mijn eentje naar Lombok. Ik blijf namelijk nog bijna twee weken langer.
Altijd lastig dat afscheid, je hebt toch iets heel leuks met elkaar gedeeld en waarschijnlijk zie je elkaar nooit weer. Met een brok in mijn keel vertrek ik dan ook samen met Marcel en Femke in een taxi. Marcel en Femke blijven namelijk ook nog een week en willen die in Sanur doorbrengen. Het is de bedoeling dat ik hier nog een paar dagen blijf om vanaf daar de overtocht naar Lombok en de Gili eilanden te wagen. In de taxi veranderden de plannen echter drastisch. Ongeveer halverwege kregen Marcel en Femke (na mijn verhaal over hoe geweldig de Gili eilanden wel niet waren) het idee om toch maar het avontuur te wagen en nog dezelfde dag met mij richting de Gili eilanden te vertrekken. De taxi moest keren (de chauffeur dacht dat we niet goedwijs waren) en we vertrokken richting Padangbai vanwaar de boot zou vertrekken. Helaas was de express boot tot onze ontzetting failliet en moesten we er overnachten om de volgende morgen met de slome boot te kunnen gaan. In totaal hebben we er de heenweg zeven uur over gedaan en hebben we heel wat moeten doorstaan. We beseften opeens hoeveel we ons reisleider Harmen misten. Eenmaal op het eiland aangekomen zagen we gelukkig direct dat het de moeite waard was geweest. Het was een prachtig tropisch eiland met witte stranden, super helder water, erg leuke kroegjes en heel veel gezellige backpackers. Ik was natuurlijk erg opgelucht dat het zo mooi was want het was toch wel enigszins mijn schuld dat we hier beland waren. We hebben er een hele leuke tijd gehad. Ik ben drie dagen bezig geweest met mijn advanced duikbrevet waarbij ik een nachtduik, een navigatieduik, een 30m duik, een wrakduik en een natuurduik heb gedaan. Het was helemaal gaaf en ik heb heel veel zeeschildpadden en zelfs haaien gezien. Verder hebben we er heerlijk gerelaxed met af en toe een cocktail en heerlijk eten. Er was zelfs een bioscoop in de buitenlucht waar we nog wat leuke films hebben gezien. Vrijdag heb ik Marcel en Femke op de speedboot naar huis gezet. De reis naar Bali bleek namelijk veel sneller te kunnen. Voor 35 dollar werd je met de speedboot naar Lombok gebracht, vanaf daar met een auto naar het vliegveld en toen met het vliegtuig naar Denpasar (lekker decadent). Dit duurde in totaal 3 uur en was natuurlijk veel makkelijker. Ik ben maandag op dezelfde manier richting Bali vertrokken waar ik nog twee dagen in Sanur heb doorgebracht. Dit was trouwens wel een beetje een teleurstelling als je het vergeleek met de Gili eilanden. Gelukkig kon ik er wel goed shoppen en heb ik nog wat mooie souveniertjes kunnen scoren.

Allemaal bedankt voor de leuke tijd!!!

Groeten Brechje
 
  
 

Klantwaardering

8,6

Onwijs gave reis, ik heb echt mijn ogen uitgekeken in dit in...
Onwijs gave reis, ik heb echt mijn ogen uitgekeken in dit indrukwekkende land. De lange reisdagen zijn een minpunt, maar wel nodig om zo veel te kunnen zien. De reisleidster was vriendelijk en had kennis van het land. Het was allemaal erg goed geregeld, dat geeft veel rust :) Een aanrader!

Jaimy - 8,0
Terug naar boven