Italië

Italie juni

Djoser-reis naar Italie 21 mei - 4 juni

Indien men vreugde wil vermeerderen, moet men haar delen Pythagoras

Zaterdag 20 mei

Voor ons begon de reis vandaag al. Wij wilden niet midden in de nacht naar Schiphol rijden. Dus sliepen we in het Ibis-hotel. Maar niet alleen wij. Zie morgen !

Zondag 21 mei

Om 6.00 uur in de Shuttle-bus naar Schiphol. Er stapte ook een dame in die paste bij de beschrijving van Wil van Andel op de Djoser-site. Later bleek dat ook te kloppen. Ook zij had Ibis verkozen boven een nachtelijke rit. Met LH4691 naar München. Met een kleine vertraging om 10.15 op de landingsbaan. Enige tijd (ruim 3 uur)  in München wachten en met de uit Berlijn vertraagd binnengekomen bemanning door naar Napels. (LH4052) Achteraf bleek dat de hele groep van Amsterdam naar München bij elkaar achterin had gezeten.

Met een zo goed als nieuwe bus bracht Angelo ons veilig naar ons hotel 'Nuovo Rebecchino'. Wij hebben ons daarna beperkt tot een bezoek aan de Duomo inclusief het archeologische 'kelder'-gebeuren en het baptisterium. 's Avonds met ons allen naar pizzaria Trianon, afgesloten met ijs bij El Polo del Norte aan de overkant. Wat anderen daarna deden weet ik niet. Wij zijn met een 'slaapmutsje' gaan slapen.

Maandag 22 mei

Om 9.00 na een prima ontbijt vertrek voor een metrotrip naar het Museo Nazionale. Met name de originele schatten uit Pompeï waren indrukwekkend. Om exact 14.00 stond iedereen 'onder de staart' op de Piazza Municipio. Wij kwamen daar via de Galleria (helaas geen winkeltjes meer) langs Piazza Dante, die terug is uit zijn 'inferno', aan. Beatrice stond te denken, versteend leek hij haar niet  te kunnen vergeten. Langs de Via Toledo naar 'de staart'.

14.00 Uur: Op naar Pompeï, waar Jeanette ons rondleidde. Soms was haar spraak ietwat speciaal. Wat was dat indrukwekkend. Speciaal het Ford, de Casa Fontana Piccola en het Casa del Fauno. We leerden ook nog iets over de waterhuishouding, fallus-afbeeldingen en het dagelijks leven met de 'winkeltjes'. Na een fantastische rit langs de Amalfi-kunst kwamen we ca 19.00 aan in hotel Caporal in Minori. Het restaurant Libeccio had goede klandizie. Ik tel nu 13 ! personen van onze groep op het terras. Ik mag niet vergeten de chauffeur een compliment te maken over zijn rit naar Minori !

Rieti en Gerard

Dinsdag 23 mei

Om 9.00 uur staan we op de kade. We gaan per boot naar Amalfi. We gaan per boot naar Amalfi, ca 3 kwartier varen. We varen voorbij de prachtige kust en horen uit de verte de Sirenen waartegen we ons goed verzetten. In Amalfi bekijken we de terrassen, de winkeltjes, de dom en strijken neer voor twee cappucini, Euro 3,50 per stuk, dat viel nog mee. Toen met de bus naar Ravello. We boften dat we vooraan stonden en snel in konden stappen. In Ravello weer mooie dingen bekeken en daarna weer op het terras voor twee lekkere broodjes. Toen (13.00) gingen we de afdaling beginnen voor de afdaling naar Minori. Dat was een behoorlijk zware tocht, ook door de hitte, maar onderweg was het helemaal uit de kunst. Er was niemand, je hoorde de bijtjes zoemen. We waren vlak bij de citroenplantages en de druivenranken. Moe maar tevreden uitgepuft, en weer op het terras aan een welverdiend drankje.

Evelien en Peter

Woensdag 24 mei

Vanmorgen om 8.00 vertrokken uit Minori. Vraag deze groep om voor 8.00 de koffer in de bus gezet te hebben en alle 22 klaar voor vertrek in de bus te zitten en le voilá : 6 minuten voor 8 is het al zover. Volgens mij winnen we de eerste prijs voor het onderdeel discipline.

Gisteren was één van de beroemde en zeer gewaardeerde 'vrije dagen' van Djoser. De betreffende dag kon door iedereen zelf worden ingevuld. Na de boottocht (zie de beschrijving van gisteren) heb ik gezellig met 3 medereizigers een terrasje gepakt, de kathedraal bekeken en vervolgens de (zeer volgepakte) bus naar Minori genomen. Pardon : toen waren we nog met z'n drieën. Heerlijk op een terras op het plein gezeten met uitzicht op zee en in de watten gelegd door een goede vriend van Angelo, de chauffeur. Na een heerlijk lange lunch zijn we naar de Villa  Romana gegaan. Dit prachtige gebouw is bijna 2000 jaar oud. Het is ontdekt in 1932 en de opgravingen zijn begonnen in 1934. Nu kun je een groot deel van het gebouw bekijken met een gids. Een bijzonder aardige dame heeft ons in het Italiaans van alles verteld en ze heeft echt veel moeite gedaan om zaken uit te leggen. We hebben genoten !

Aangezien ik iets zou schrijven over vandaag, en helemaal niet over gisteren, nu weer terug naar vanmorgen.

In de bus veel informatie van Wil gekregen over de geschiedenis van Italië en het Italië van nu. Een greep hieruit :

- Oppervlakte Italië 300.000 km2

- Oudste archeologische vondsten dateren van 20.000 v.Chr.

- Een Franse overheersing gehad, een Spaanse, een Oostenrijkse en weer een Franse

- De pizza Marguarita is vernoemd naar een koningin

's Ochtends een biologische boerderij bezocht waar men buffels houdt. Uitgebreide uitleg gehad en erg leuk om te zien hoe de beesten worden verzorgd. Aangezien alleen de beesten die geen melk geven een modderbad mogen nemen (waar ze dol op zijn) mogen de anderen onder een douche en door de wasstraat op het moment dat ze daar zelf voor kiezen. Na de rondleiding kon er natuurlijk geproefd worden van de producten die ze maken. Ik heb heerlijke yoghurt geproefd,  jammer dat je niet een voorraadje kunt inslaan voor de rest van de reis. De buffelkaas is trouwens de enige echte mozzarella.

Vervolgens door naar Paestum, naar één van de belangrijkste vindplaatsen van Griekse overblijfselen ten zuiden van Napels. Je kunt buiten rustig een uur ronddwalen door de restanten van allerlei gebouwen, waaronder 3 prachtige tempels. Ook in  het museum kun je rustig een uur genieten. Aangezien het museum pas in 1952 is geopend zijn de materialen die voor die tijd zijn gevonden overgebracht naar de musea in Napels en Solerno. Na de opening van het eigen museum zullen heel veel voorwerpen weer zijn teruggebracht. Ik heb genoten (en laat ik het daar maar bij houden anders schrijf ik nog 3 pagina's vol aan al het moois in Paestum).

Eind van de middag aangekomen in een mooi hotel met prachtig uitzicht. Voorstelrondje gehad. (erg leuk), met de hele groep lekker gegeten in het hotel en vandaag weer op pad naar nog meer mooie plaatsen en uitzichten. Inderdaad, we zijn inmiddels aangeland op donderdagmorgen vroeg. Ik geef de pen nu door aan Jos

Joke

Donderdag 25 mei

Vandaag rijden we een groot deel van de 870 km die er liggen tussen Napels en Sicilië. Het is wat bewolkt en een prettige temperatuur.

We gaan naar de Oostkust aan de Adriatische zee en zodoende door tunnels en op hoog niveau over de Apenijnen. We zien fraaie kalkformaties en veel groen (Intussen heb ik een gesprek met Rietje over de mooie Ooy-polder en het plaatsje Heumen) Ongeveer 10 km voor Sibati komen we op een lager niveau te rijden. De grond is daar weer in cultuur. Dit keer geen citroenen, maar perziken en tuinbouw, redelijke bodem dus. (Zuidelijker, mogen dus, wordt de grond armer en zullen we druiven zien. De daarvan gemaakte wijn heet Ciro= rode wijn, maar ziet er uit als Rosé). Andere info: je kunt het type citrusboom herkennen als je een blad plukt, dit kneust en er aan ruikt Eerste grote stop: Rossano.

Het moderne deel ligt benden, het oude deel boven. (Is een typerende indeling in Italië) Omdat daar de electriciteit was uitgevallen kregen we een mondeling toelichting bij de 'Codex purputeus rossanensis' : een 5e-6e eeuwse bijbel van Grieks-Byzantijnse oorsprong. Dit gebeurde in het bisschoppelijk museum. Onder andere omstandigheden hadden we een diapresentatie gekregen. Jongeren hebben die samengesteld om o.a. zo de toeristen meer te kunnen bieden.

Een van de verloofdes van Wil, i.e. Pasquale Cathédrale hebben we ook moeten missen, omdat hij als koster van de te bezichtigen kerk het licht natuurlijk ook niet aan kon doen.

We zakken verder af naar het zuiden, en zien de eerste grote olijfbomen en passeren brede droge rivierbeddingen. De kustvlakte is hier vrij smal en tussen de zee en de heuvels liggen van oost naar west : enkel-spoor, cultuurland, autoweg. De langgerekte dorpjes rijgen zich aan beide kanten van de weg aaneen. Ten zuiden van Crotone wordt de vlakte wat breder, totdat de kustlijn weer inspringt.

Na de stop van 16.30 ben ik gestopt met het noteren van bezienswaardigheden. Om 19.00 arriveerden we in Rocella-Jonica. Om een of andere reden mocht er vandaag niet hard gereden worden en was er veel politie controle op de weg. Onze langste reisdag van de hele reis duurde daardoor wat langer dan gepland. Een heerlijk windje verwelkomde ons in Rocella Jonica..

Tot slot wat info over de maffia, die tegenwoordig als een militaire industriële macht, met een omzet van 80 miljard euro, gezien wordt.

- Camorra (Napels)

- Draguetta (Calastia)

- Cosa Nostra (Siciclië)

Sinds 1980 één organisatie door samenwerking. De oorsprong ligt op Siclië.

Door de geallieerden zijn ze als tegenstanders van Mussolini uit de gevangenissen gehaald en op posities ook in steden gezet. Daarvoor was het voornamelijk een fatale organisatie. Gelukkig zijn hier en daar tegenwoordig wat openlijke protesten tegen de maffia te merken.

Tot zover en morgen weer een heerlijke dag.

En Toon neemt het over

Jos en Bart

Vrijdag 26 mei

Hotel Mediterraneo. Een blik uit het raam belooft een mooie dag te worden.

De Italiaanse hotels die wij bezoeken zijn ingesteld op het formaat van de tengere Italiaan. De bedden zijn een beetje kort en de douches zijn niet ingesteld op de met boter en kaas gevoede Nederlander. Ik kan alleen stram in de houding proberen daar een straal water te krijgen waar ik hem hebben wil. Voor de rest zijn de hotels prima.

Vandaag staat er een tocht naar Bivengi op het programma. We gaan met het openbaar vervoer. Na een busreis van een uur komen we in Stilo aan. We begeven ons naar een kerkje dat in de negende eeuw gebouwd is door gevluchte monniken uit Jordanië. Deze monniken woonden rond Stilo in grotten en hadden behoefte aan een eigen gebedsruimte. Het kerkje is opgetrokken in de vorm van een Grieks kruis met materiaal dat men ter plaatse kon vinden, zoals graniet en marmer. Francesco, de plaatselijke gids,liet ons diverse muurschilderingen zien die in verschillende lagen door de eeuwen heen waren aangebracht. Na bezoek aan het kerkje was het even koffietijd, om daarna met twee jeeps de bergen van de omgeving in te trekken. Deze jeeps brachten ons naar een plek waarvan het nog een half uur lopen was naar een prachtig panorama met een waterval. Na terugkomst bij de jeeps ging een gedeelte van de groep weer met de jeep terug. De andere helft van de groep, de  'Bikkels' kwamen na een wandeling van ongeveer anderhalf uur weer terug op de basis. Daar kregen wij een voortreffelijke lunch geserveerd met een heerlijk glas wijn. Conductrice Wil heeft ons weer met het openbaar vervoer terug naar het hotel gebracht. Al met al een fantastische dag.

Na thuiskomst even heerlijk onder de douche (in de houding) en nog even rondgelopen.

Om 8 uur met Anneke en Arnold naar ons huisrestaurant gelopen en een heerlijke op houtskool gebakken quatro stationi pizza gegeten en natuurlijk een glaasje wijn erbij. Bij thuiskomst bij het hotel buiten op de stoep nog even met Claudia 's kansen op een Italiaan in Palermo besproken, en toen op tijd naar bed. We hebben wel vakantie maar de wekker loopt weer vroeg af. Groetjes, Annemieke neemt de pen van mij over

Toon en Anneke

Zaterdag 27 mei

Het wordt weer een mooie dag. Wij vertrekken ongeveer om acht uur. Naar Sicilië: eerst nog een eindje langs de oostkust en dan dwars door de bergen naar de 'neus' van de laars Italië.

Onderweg vertelt Wil een en ander over Sicilië en de gedachten om het eiland met een brug aan het vaste land te verbinden. Een heikel punt, wat de Sicilianen nog steeds hebben kunnen afhouden.

Vanaf de koffiestop hebben we een helder uitzicht op de Etna, waar zelfs aan de noordkant nog sneeuw ligt. Het is helder weer dankzij de wind. Na een korte wachttijd bij de haven in Reggio de Calabria steken we met de veerpont Prins Johan Friso, weliswaar overgeschilderd, over naar Messina. Men zegt dat het overschilderen van de naam van een schip geen goed brengt. Na een kwartier varen komen we in de Siciliaanse havenplaats aan en rijden door naar het centrum, waar om 12 uur het 'spektakel' van de mechanische klok plaatsvindt. Na het brullen van een leeuw, het kraaien van een haan, rijst de dom op uit de wolken en passeren heiligen bij de klanken  van het Ave Maria. De dom is bijzonder, verschillende stijlen aan de buitenkant. Het plafond binnen is schitterend beschilderd.

Over een overwegend dubbel baansweg, met veel tunnels, bereiken we Cefalu. Als we 's avonds op weg gaan om iets te eten,  zien we het oude stadje schitteren in de avondzon.

De pen gaat door naar Yolanda

Annemieke

Zondag 28 mei

Na het ontbijt gingen Clasina en ik naar het dorp. Leuke straatjes en winkeltjes. Op het plein naast de kerk hebben we koffie gedronken. Achter het dorp ligt een heuvel waarvandaan we een prachtig uitzicht over de zee zagen. We konen het hotel zien liggen. In een typisch Italiaans winkeltje kochten we broodjes. Worst en kaas werden vers afgesneden. Ook kregen we bekertjes voor de limonade. Op een bankje aan de boulevard hebben we de broodjes opgegeten.

's Middags ben ik met Claudia en Carolien een boottocht wezen maken. We werden met de auto opgehaald. De boot lag in een haver verderop. We zijn langs de kust gevaren. We kregen vruchtensap,. Perzik en meloen. Twee keer maakte de boot een stop waar we konden zwemmen.

's Avonds heerlijk gegeten in een restaurantje aan de boulevard

Yolanda

Maandag 29 mei

Warm, warm, warm. Maar gelukkig is er de koelte van de Dom. De wandeling langs de mooie oude gebouwen is wel geweldig. De panden van de woningen in de buurt van de markt zijn vervallen. We slenteren door de straten terwijl de rolluiken langzaam naar beneden gaan voor een siësta. Alleen het verkeer leeft nog volop. In een achterafstraatje belanden we in een klein donker maar zeer sjiek restaurantje. We bestellen ons eten en net als we dat hebben gekregen en we de eerste hap naar binnen brengen stokt de vork voor mijn mond. Met een wilde zwaai gaan de duren open en 5 bloedmooie strak in het pak zittende Italianen komen binnen. Iedereen buigt en knipt voor de heren met prachtig zwart haar en donkere ogen. Ze kijken rond en besluiten te gaan zitten.. aan ons tafeltje ! Dat de heren niet helemaal kosjer zijn maakt me niet uit. Eén van de heren, de knapste van het stel, pakt mijn hand, drukt er een stevige kus op, kijkt diep in mijn ogen en stelt zich voor als Luigi Corleone ! Wordt vervolgd.

Claudia

Dinsdag 30 mei

Segesta en Selinunte. Mooie dag, gelukkig wat wind, maakt het wat aangenamer.

In Segesta eerst de dorise tempel bekeken, wat detailfoto's gemaakt, prachtige zuilen, nog zonder de canaluris, maar die met canaluris zijn ook mooi. (Paestum) Maar het bijzondere is dat deze tempel nog niet is voltooid. Verder met de bus naar boven, na een kleine wandeling het prachtige amfitheater bekeken, en nog genoten van het prachtige uitzicht.

Dan naar Selinunte, wederom dingen gezien die zeer interessant zijn, bijzonder de tempel waarin een gedeelte van de cella nog goed te zien is. (cella: de binnenste ruimte van de tempel waar het beeld stond ) Verder kon ik nog goed de contouren van de andere tempels waarnemen, en de grootte van de onderdelen waaruit een zuil is opgebouwd. (drum abacus echinus) waren in hun onderlinge verhoudingen goed te zien. Met al voor een geïnteresseerde liefhebber een must.

Dan naar het hotel, een verassing (bijzonder bouwstijl) ook het gebouw erachter. (appartementen complex)Wederom een mooie dag

Arnold

Woensdag 31 mei

Vanochtend geen haast. Lekker lang rommelen op de kamer: alle spulletjes in de koffer en tas zijn weer te vinden. Op ons gemak de stad in voor wat boodschapjes. Vooral een nieuw filmrolletje was belangrijk. Daarna zochten we het museum op. We raakten de weg kwijt en na wat handen- en voetenwerk bij een groepje oude mannetjes liep er één met ons mee om de weg te wijzen. We kronkelden door straatjes en steegjes, en ja hoor, daar had je warempel het museum ! Nu, het was de moeite waard. Wat ze hier allemaal hebben opgevist houd je niet voor mogelijk. Natuurlijk is de satyr het meest spraakmakende voorwerp. Op de film kun je zien hoe het beeld als een doodziek patiënt voorzichtig gerestaureerd wordt door deskundige restaurateurs. Het resultaat mag er zijn. Met weliswaar enkele zware handicaps en nogal wat rest verschijnselen, is toch nog goed te zien hoe het beeld er heeft uitgezien.

Na een broodje en een perzik op een bankje aan de boulevard was het tijd op de bus op te zoeken. Bij de zoutpannen konen we ons opnieuw verbazen over deze bedrijvigheid. Het zout (in de pap) winnen is toch een moeizaam proces ! Het hoogtepunt was natuurlijk het bezoek aan de molen, die warempel voor ons aan het draaien werd gebracht. Geweldig ! Er kwamen natuurlijk allerlei Hollandse spreekwoorden tevoorschijn : Een klap van de molen krijgen, De hop in de wind draaien, enz. Zeezout is gezonder dan het gewonde 'keukenzout' , omdat er minder natrium in zit.

Na ons bezoek aan de zoutpannen deden we op de terugweg Marsala aan. We mochten een half uurtje rondkijken. De kathedraal werd al gebouwd in de 12e eeuw. In de loop van de eeuwen vonden er telkens uitbreidingen plaats. De kerk zoals hij er nu staat is gebouwd in de Renaissance (17e eeuw) . Dat is goed te zien. Er zijn veel barokke versierselen. In de tweede wereldoorlog is er wel veel beschadigd, maar dat is nu gerestaureerd.

We dronken nog een kopje thee in een cafeetje aan de overkant.

Tenslotte kregen we nog in een heel klein winkeltje een assortiment van Marsala-wijnen te proeven,  begeleid door allerlei kleine hapjes. We kochten er enkele cadeautjes voor de familie. We waren om ongeveer kwart voor acht in het hotel, waarna we konden gaan nadenken over onze avondmaaltijd, Wat een interessante dag !

Zowel Wil als Angelo zijn competent en toegewijd en maken door hun bijdrage, wat ons betreft, deze reis tot een groot succes. Wil en Angelo, er zijn nog enkele dagen te gaan, maar wij willen jullie nu alvast bedanken !

Walter en Johanna

Donderdag 1 juni

Nieuwe dag, nieuwe maand, nieuwe indrukken, nieuwe schrijfster én een vrijwilligster die aanbiedt het reisverslag te typen. Yolanda alvast bedankt.

Het weerbericht om kwart over zeven voorspelt niet veel goed voor de volgende dagen maar we zijn Hollanders en sus wel war regen gewend bij de koffiestop worden de diverse koffers uit de bus gerukt om de benodigde waterdichte kledij te voorschijn te toveren en ineens ziet de groep er heel anders uit ! En zelfs Ad die wel heel erg van mooi weer houdt weten we een lachje te ontlokken.

Over Agrigento schreef de Griekse dichter Pindor: 'De mooiste stad der stervelingen' 'Waar mensen leefden alsof ze morgen zouden sterven en bouwden alsof ze eeuwig zouden leven'.

De tempel van Juno (gemalin van Jupiter en godin van de vrouwen en het moederschap) staat in de steigers evenals de tempel van Concordia, die ondanks het feit dat hij als kerk is gebruikt, bekend staat als één  van de best bewaarde tempels van de Griekse beschaving.

Ondertussen regent het en misschien lukt het vandaag zelfs een foto van de  'Tefanon ', beeld van Zeus te maken zonde de obligate daarvoor passerende Japanner. 'Elk nadeel heb zijn voordeel '(Johan Cruyff) Onder begeleiding van Siciliaanse muziek zitten Angelo en ik onze administratie bij te werken. 'Angelo, piove' zeg ik 'hm, vedo' Twee minutenl ater 'Angelo, piove' maar nu met twee uitroeptekens en we besluiten tot een reddingsactie. Onderweg komen we twee breed lachende gezichten tegen : Joke en Annemieke! Dan Gerard en Rieki al ruim over de helft en nog verder één voor één een groot deel van de groep die we vervolgens richting een droog museum transporteren.

Alle koppen weer geteld, gaan we op weg naar Piazzo Armerina, naar 'La Villa Romana del Casale' oftewel de Keizerlijke Romeinse Villa aan het riviertje Casale.

Lange tijd verborgen onder een 10 meter dikke laag modder heeft de villa haar prachtige mozaïeken eeuwen lang verborgen gehouden.

En dan nu het raadsel van de gezichten in de mozaïeken maar in hoop dat nog vele volgende Djoserianen naar de ontsluiering van het raadsel op zoek gaan en... vinden, onthullen we dat hier niet.

Nu nog eten in Ristorante 'Il theatro' in dit 'Hitchcock stadje' Morgen op visite bij Empedocle op zoek naar het geheim van de Etna !

Wil

Vrijdag 02 juni

Hoewel ik geen schrijver ben, zal ik proberen deze dag 'n beetje te beschrijven. Op weg nar de volgende bestemming 'de Ena' , hebben wij ontzettend genoten van de prachtige omgeving. Ik heb mij verbaasd over de pracht aan cultuur en landschap dat Sicilië bezit. Tijdens deze tocht kunnen we al genieten van de Etna in de verte. In de bus geeft Wil uitleg over de verschillende hoogtes die je na 1900 meter nog per gondel en jeep kunt gaan. Tijdens 'n sanitaire, rokers en koffiestop, maken wij kennis met de echtgenote en kinderen van Angelo (hij is apentrots). Verder hebben wij nog 'n fotostop gemaakt, hier kan je 'n foto maken van 'n onder lava bedolven huis. Pardon, gedeeltelijk.

Terug naar onze eindbestemming. De Etna is één van de meest bestudeerde en ingewikkelde vulkaan. Aangekomen  op 1900 meter heeft de groep zich gesplitst. Eén groep maakte hier een wandeling en de rest gin samen met Wil in de gondel naar boven, ca. 2500 meter. Vanuit de gondel heb je een prachtige uitzicht. Bijna niet te beschrijven. Met een terreinwagen zijn we nog met z'n zessen en Wil naar 3000 meter gereden. Hier hebben wij tijdens een wandeling uitleg over de kraters en het gesteente gekregen. Het rode gesteente bevat ijzeroxide en het gele zwavel. Ook hebben wij gevoeld, hoe heet de stenen onder onze voeten waren. Dit ondanks dat het jaren geleden uitgestoten is door de vulkaan. Dit is maar 'n klein gedeelte van de uitleg. Weer terug op 1900 meter en onze indrukken hebben uitgewisseld, zijn wij richting Taormina gereden. Hier hebben wij het Griekse theater en het stadje bezocht. Ook hebben wij afscheid van Angelo genomen, wat niet altijd 'n leuk moment is. Hij heeft ons 14 dagen op 'n hele leuke en veilige manier door Italié en zijn geliefde Siclié geloodst. Terug naar het hotel waar wij nog 2 nachten verblijven.

Hier geef ik de pen door aan Robin, die het eindverslag schrijft.

Groetjes,

Carolien

Zaterdag 3 juni

Per Christo nostro Signore..

Bij het betreden van de basiliek van Cefalu waaieren orgelklanken naar buiten. De mis is afgelopen. Op de brede trappen nemen familieleden foto's van een in een wit gewaad gestoken communicantje In het Godshuis stromen de banken leeg. De pastor heeft zijn habijt afgelegd en spoedt zich naar buiten. Zijn diensmaagd zal zijn lunch voorbereiden. Toeristen zoeken verkoeling onder de parasols op de terrassen en in de overbevolkte nauwe straatjes waar de zon geen vat op krijgt.

De zondagmiddag vloeit in een loom tempo over in de vooravond. Als de schemering valt, komt het uitgeslapen stadje weer tot leven. Gezinnen verzamelen zich in de restaurants. Kinderen spelen tussen de tafels.

Daar zijn ze weer, de omaatjes met hun in een knot gebonden vlechten, de jongen met de betoverde groene ogen in de lijnbus op weg naar Bivangio. Het ventje met de accordeon in Messina, de twee giebelende Russische hoertjes in de lift van ons hotel. Voor mij geven niet zozeer de bezienswaardigheden als wel de mensen kleur aan de vakantie. Natuurlijk, Napels en Pompeï, Paestum. De Villa Romana, ik zou het niet hebben willen missen, maar zo'n ontmoeting als met de jongeman in het ietwat sinistere Piazza Armerina staat voor altijd in mijn geheugen gegrift. Els en ik konden geen taxi vinden en opeens parkeerde hij zij VW Golf voor onze neus. In een opwelling vroeg ik of hij ons voor 5 euro naar Hotal Paradiso wilde brengen. Toni, zo noem ik hem, aarzelde even, maar liet ons toen instappen. We werden keurig netjes afgezet. Een handdruk en beleefde groet.

De volgende dag zagen wij Toni lopen in Taormina. 's Avonds in een restaurant aan het strand van Giardini Naxos verscheen hij andermaal ten tonele. Witte katoenen broek, roze polo en een mooie vriendin aan zijn zijde. Toni gedroeg zich niet als klant. Met een aangeboren arrogantie sprak hij met de obers, de koks, en de bazin. Toni zag ons niet. Hij controleerde een paar meter kassarolletjes, nam de administratie door, haalde een schaal langoustines uit de keuken, ging in een rustig hoekje zitten eten en vertrok zonder af te rekenen, respectvol gegroet door het personeel.

Nee, mijn fantasie gaat niet met mij op de loop als ik schrijf dat wij op de laatste middag tijdens een fijne lunch in Club American waarnamen hoe drie Sicilianen en hun wederhelften druk pratend een vorstelijke maaltijd genoten, waarna de vrouwen een uurtje uit het zicht verdwenen, hun handtasjes achterlatend. Was Wil er maar bij geweest.. Wat had ik graag begrepen waar het tafelgesprek van de mannen over ging ! Toen hun echtgenotes terugkeerden, kwam de patron-cuisinier het gezelschap uitzwaaien. Er werd geen rekening op tafel gelegd.

Vanavond is het afscheidsetentje met ons reisgezelschap. Daar komen geen oesters en spumante aan te pas, maar gezellig wordt het vast en zeker met onze Gruppo Sportivo Salve, namens

Klantwaardering

8,4

Een prachtige reis door een schitterend stukje Europa. Korte...
Een prachtige reis door een schitterend stukje Europa. Korte rijafstanden, zeer interessante bezienswaardigheden, strand, lekker eten, en voldoende vrije tijd om eigen keuzes te kunnen maken. Voeg daaraan toe de fantastische reisbegeleiding van Beatrice en een leuke groep en je hebt een top vakantie!

Wilbert W. - 9,0
Terug naar boven