Marokko

Reizigersdagboek Marokko 20 dagen (1)

Tussen Europa en Marokko ligt slechts de smalle straat van Gibraltar, maar wie de oversteek maakt, ontmoet een wereld van verschil.
Marokko is oosters. De bevolking, de geschiedenis, de middeleeuwse steden, de woestijn en het Atlasgebergte maken een reis naar Marokko een onvergetelijk avontuur.

Met deze woorden in de gids van Djoser lieten wij ons verleiden om op reis te gaan naar dit mooie land. Wij kozen voor de 12 daagse reis waarmee wij met name de koningssteden bezochten:

1. Amsterdam-Rabat
2. Rabat
3. Rabat-Tanger
4. Tanger-Chefchaouen
5. Chefchaouen-Fes
6. Fes
7. Meknes,Volubilis
8. Fes-Marrakech
9. Marrakech
10. Marrakech
11. Marrakech-Casablanca
12. Casablanca-Amsterdam


Dag 1: Zondag Amsterdam-Casablanca-Rabat
Voorspoedige vliegreis van Amsterdam naar Casablanca. We zaten met de groep bij, tussen en door elkaar in het vliegtuig. Geen vertraging, maar wel een krappe behuizing.
De Aankomst in Casablanca gaf ons een goede indruk van het weer voor de eerste paar dagen namelijk:
Regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen regen


Dag 2 Casablanca - Rabat
In de ochtend rijden we van Casablanca naar Rabat. We hebben ingecheckd en vervolgens, krijgen we een rondleiding door de stad. Deze voert ons door “eine kleine stad in einer stad”, de medina. Het mausoleum van koning Hassan 2, Mohammed 5 en diens grootvader. Het mozaïek is enorm indrukwekkend. Wat me( en anderen) opvalt is de enorm grote verschillen tussen rijk en arm.
De rondleiding eindigt in de Kashba waar we in een Moors café een ‘cafe au lait’ en een muntthee nuttigen. ’s Avonds hebben we gezamenlijk het diner genuttigd in restaurant ‘El Saadi’(?). Hier hebben we kennis gemaakt met de Marokkaanse ‘tagine’.


Dag 3 Rabat-Tanger
Onderweg hebben we een stop gemaakt in Asilah. Hier hebben we heerlijk geluncht.De stop duurde twee uur. Omdat we gingen lunchen hadden we te weinig tijd over om de mooie kasbah te bezichtigen. Voor deze stop hadden we nog een eerder stop gemaakt in Souk-Larba-du-Gharb, waar we eigenlijk voor het eerst lekkere koffie ophebben. Het regende voor de verandering pijpenstelen. De hevige regenval heeft op verschillende plaatsten voor overstromingen gezorgd. Hele akkers en weilanden staan vol water, waardoor het moeilijk is te onderscheiden of het nu een rivier, zee of buiten de oevers getreden rivier betreft.
We overnachten in een prachtig hotel, waar het jammergenoeg wel koud is. Het is duidelijk merkbaar dat de mensen niet echt berekend zijn op dit slechte weer. Tanger is een vieze stad, waar je constant aangeklampt wordt voor ‘hasj’ of ‘guide’. We hebben de oplossing gevonden door te zeggen dat we uit Nederland komen en daar betere hasj hebben. We hebben jammergenoeg een verkeerde indruk gekregen van Tanger omdat we er gedurende de ramadan en de suikerfeesten zijn geweest. Bijna alles was gesloten en in het medina waren weinig winkeltjes open. Het was wel erg mooi om te zien hoe alle mensen zichzelf mooi aangekleed hadden voor de suikerfeesten. Op de middag van de 3e dag hebben we op het terras van het ‘Continental’ hotel nog genoten van de zon. ’s Avonds een spectaculair onweer aanschouwt.


Dag 4 Tanger-Chefchaouen
In de middag zijn we vanuit Tanger vertrokken richting Tetouan. We hebben hier een stop gehad van twee uur. Door het medina zijn we naar boven gelopen naar het paleis. Althans, dat dachten we. Aldaar aan komen waaien( het stormde hevig) bleek de ruïne een ontoegankelijke kasbah te zijn. Wij- vandalen- zijn over de omheining geklommen om daar weggejaagd te worden. Het paleis van Hassan 2 bleek beneden te zijn. Weer viel de tegenstrijdigheid van arm en rijk enorm op. Het imposante paleis staat op een met dranghekken afgezet plein tegenover de Mellah
( joodse wijk). Helaas hadden we geen tijd meer om die te bezichtigen.
We vervolgden onze reis door het Rifgebergte richting ‘Chaouen’. We bereikten hierbij hoogten waar we door de wolken reden. Ook dit is Marokko. Hoewel we in het donker in Chefchaouen aankwamen, vonden we het een verfrissende afwisseling met Tanger. ’s Avonds hebben we gezamenlijk, na veel stoelendansen, gegeten in Casa Hassan.
Hier was een open haard, leuke bediening, gezellige ambiance, goed eten!


Dag 5 : Chefchaouen
Wanneer we bij daglicht buiten komen uit hotel Madrid, worden we aangenaam verrast door de imposante berg die achter het hotel ligt. Wanneer we omhoog lopen zien we een plein, omgeven door terrasjes, een moskee en een paleis.
We begeven ons richting de berg op zoek naar de bron. Dit blijkt een waterval te zijn die door de lokale bevolking als kledingwasplaats wordt gebruikt. In tegenstelling tot Tanger zijn de mensen hier erg behulpzaam in het wijzen van de weg zonder dat ze daar ‘dirham’ voor willen. De weergoden zijn ons gunstig gezind. Er hangt hier en daar en wolkje maar……de zon is overheersend aanwezig. Helaas is weer bijna alles gesloten omdat het vrijdag is, de nationale Sabbat.
Helaas is de geplande bergwandeling niet doorgegaan aangezien het te veel geregend heeft. Voor 10 Dirham mochten we het palies van binnen bezichtigen. Dit was een ruïne waarvan een gedeelte gerestaureerd is. Aan de andere zijde tegen de paleismuur is de oude gevangenis te zien. Chetchaouen is echt de moeite waard. De mensen zijn erg kleurrijk gekleed. De verschillende invloeden en culturen zijn duidelijk zichtbaar en hoorbaar. Er zijn hier veel Spaanse toeristen.

Hoewel de geplande bergtocht niet doorging, wil ik jullie toch niet onze bergtocht onthouden. De eigen bergtocht werd niet georganiseerd, maar ontstond spontaan.
Het mooie weer prikkelde onze ontdekkingszin, en zo kwam het dat Tina, Bas, Marijn en ik ons waagden aan het ‘bergpad’. Tina had hiervoor niet de juiste schoenen aan, maar toch stapte ze dapper voort over het ‘pad’. Onderweg kwamen we een ezel tegen met bepakking, en natuurlijk werden we verwelkomd door vrolijke kinderen.
Hier en daar liepen de nodige geiten rond, met de daarbij behorende geitenhoed(st)er. Deze tocht zorgde voor een aantal mooie foto’s. Het Spaanse kerkje werd bekeken en daarna begon de tocht omlaag. Onderweg konden we het niet laten om de besteende helling te beklimmen. Zelfs voor Bas was de aantrekkingskracht te groot!
Beneden aangekomen was het tijd voor de lunch. In een Marokkaans eettentje namen wij plaats tussen de voornamelijk Spaanse en Franse wietrokers. Marokkaanse muziek werd afgewisseld met Europese muziek, wat in deze ambiance totaal niet paste.
Wat een verademing met het drukke en vieze Tanger is dit plaatsje…..!


Dag 6 Chefchaouen-Volubilis-Meknes-Fes
Als het grijze ochtendlicht wat optimistisch getint wordt, en in de verte de bewolking wat dunner lijkt, kijk ik nog even achterom naar het langzaam achterblijvende stadje. Met een vaag gevoel van weemoed denk ik terug aan Chaouen. Hier had ik wel een paar dagen langer willen blijven. Rondhangen op de place Uta-el-Hamam, struinen door het medina met zijn wit en vaag violet geverfde huisjes: houdt de koelte binnen en de insecten buiten, op een terrasje zitten en kijken waar Berbers, rasta’s, hippies en wat en wie nog meer voorbij schuifelt, stapt, strompelt.
In de tuin van de rood bemuurde gekanteelde kashba luisteren naar de oproep tot gebed van de moëdzzin. Maar als je blijft hangen in je herinneringen maak je nooit meer wat mee, en dat wil ik juist wel. Daarom ga ik met deze reis, met deze groep mee. Ik kijk weer vooruit, dwars door de bus heen, langs Omar de chauffeur, langs Mohammed de bijrijder, langs de reisleidster, naar wat komt.
De weg is hobbelig. Dat is wel anders rijden dan langs de Nederlandse wegen zoeven. Op en neer, heen en weer. Ach, Omar rijdt verder goed en rustig, ik vertrouw hem. Kan ik tenminste kijken naar Marokko. Er is genoeg regen gevallen. Ook nu druppelt het. Herders lopen met hun schapen langs de groene glooiende hellingen. Ik zie er een, niet in een Vdjelaffa, maar in een geel plastic regenpak. Ook dat kom je hier tegen: regenpakken, moderne spullen. Je hebt gauw de neiging om te denken dat alles oud en primitief is, maar dat is onzin. Moderne winkels, flats, westerse kleding is te vinden naast de traditionele dracht, gebruiksvoorwerpen en woningen.
We stoppen even voor een café au lait, een the de menthe en natuurlijk ook een peuk. Voordat we weggaan staan we op en naast de weg bij de bus. Een paar ezels lopen voorbij, vergezeld door Berbers uit het Rifgebergte. Een ezel balkt naar Joris. “Kijk Joris”, zegt Jan, zijn vader,”Hij herkent je”. Jan maakt vaak droge opmerkingen. Een aantal Marokkaanse mannen, die hem tegenkomen in de Souk of Medina, noemen hem “Ali Baba”. Eerst dacht ik dat het een grap was, maar iemand gaf hem een hand en bracht zijn hand daarna naar zijn voorhoofd in een eerbiedig gebaar. Jan blijft daar nuchter onder. Maar nu zelfs Omar hem zo begint te noemen, vindt hij het wel genoeg.
Steeds meer verschijnen er blauwe broeken in de lucht. Vlekken zon zie je over de heuvels van het Rifgebergte dwalen. Witte huisjes in de verte lichten opeens vrolijk op. Waar het zonlicht de donkergroene velden raakt kleurt het gras en graan lichtgroen.
De kurkeiken staan halfbloot, rood van schaamte lijkt het, langs de kant van de weg. Hun schors ligt een eind verder als dakpannen op hoge stapels te drogen. Sta je daar lekker 27 jaar een boom te zijn, komen ze je uitkleden! Dat gaat zo door, om de 9 jaar, tot de kurkeik een jaar of 70 is.
Omar heeft een neef, en daar dan weer een de broer van die getrouwd is met de buurvrouw van……of zoiets. In ieder geval heeft iemand die hij kent een olijfoliepers en perst dus olijfolie.
Daar moet en zal hij even stoppen om een grote plastic fles olijfolie te halen. De pers, een grote ronde steen rechtop in een stenen bak geplaatst, wordt bewogen door een in cirkels rond de bak wandelende ezel. Alleen had die er niet zo een zin in. Voor 10 Dirham verzekerde die neef of zo iemand ons, zou hij het wel doen. Dus niet!

Bossen zie je niet. Alles is gekapt voor brandhout. De gezwollen riviertjes zijn okerkleurig. De rijke vruchtbare grond, niet vastgehouden door wortels, wordt zo weggesleurd. Triest.
Op het plein bij de imposante muur in Meknes is het erg druk. Kooplui hebben hun waren uitgestald. Nu geen lokale producten, maar telefoonhoesjes, plastic speelgoed enz….
Ook een Marokkaanse equivalent van De Slechte is hier te vinden: een tent met afgeprijsde boeken. Aan de linkerkant zijn een aantal winkeltjes, o.a. slagerijen met kippen, rood vlees, geitenkoppen en hersenen pontificaal uitgestald en patisserieën met die overheerlijke Marokkaanse zoete koekjes. Vooral de oudjes zijn hier dol op. Het meest interessante vind ik echter de muzikanten die hier in een kring van belangstellende toeschouwers hun muzikale en andere kunsten vertonen: een wat oudere man met een luid die via een megafoon spreekt over Allah en Mohammed, twee muzikanten met viool en trom die een verteller begeleiden.
Achter op het plein speelt een groepje van 4 muzikanten: 2 mannen op een grote ronde tamboura, een trommel, en 2 jongens met een nira, een fluit.
Ze begeleiden spelend en zingend een oudere vrouw die zich ritmisch beweegt. Als ze mij ziet, komt ze op me af en vraagt geld. Niet met woorden, maar door het ophouden van haar hand. Ik leg er twee halve Dirhams in. Ze kijkt er verbaasd naar en legt dan met een vies gezicht het geld naast mij op het muurtje waar ik zit.
Met haar hand maakt ze een gebaar van: wegwezen en hautain draait ze zich om. Ik pak een muntstuk van 5 DH en houd dat omhoog. Ze ziet het en met een stralende glimlach neemt ze het aan en danst weg. Van zo’n spel kan ik erg genieten.

Wielrennen doen ze hier natuurlijk ook. Maar de renners rijden in de uitlaatgassen van de auto’s. De wegen worden niet afgezet. Klimmend eet een van hen vlak achter onze bus een appeltje. Onverstoorbaar. Wat een sportmens.

Om half 7 komen we eindelijk in Fes aan.
Weer een dag voorbij.
Hoe zal het verder gaan?

Klantwaardering

8,8

15 dgn Marokko, wat een fantastisch reis, zo veel gezien en...
15 dgn Marokko, wat een fantastisch reis, zo veel gezien en beleefd, een absoluut aanrader! De reisleider Sjoerd is een ongelooflijk verteller: geschiedenis, feiten, weetjes...Sjoerd heeft zijn passie met ons gedeeld en heeft voor gezorgd dat ik zal kijken naar een nieuwe Djoser reis met hem!

Claudia N. - 10,0
Terug naar boven