Marokko

10 dagen Marokko april

De reis in Marokko met Djoser.

27 april

De reis begint al op het vliegveld. Aangezien ik 3 uur vroeger dan de rest van de groep aankom, heb ik de tijd om Marokko,waar ik nog nooit ben geweest, eens goed te bekijken. Ik zit drie uur op mijn koffer met vermoeide, maar open ogen te kijken naar wat er allemaal aan mij voorbij gaat. Het lijkt wel of alles hier door elkaar loopt. ‘East meets west’, middeleeuwen ontmoet de 21e eeuw, donker ontmoet blank, arm ontmoet rijk. Je ziet vrouwen rondlopen die geheel gesluierd zijn tot op hun handen toe, maar je ziet ook moderne vrouwen met broeken aan die het hoogste woord voeren. Je ziet jonge jongens met spijkerbroeken en merksportschoenen eronder opgehaald worden door huilende gesluierde moeders en traditionele vaders, je ziet mannen in djellaba’s met baarden,vrouwen met djellaba’s, vrouwen gesluierd maar met hoge naaldhakken eronder en je ziet zelfs hooggeblondeerde Arabische meisjes in buiktruitjes in legerprint en glimmende broeken.

Een groepje van drie, een vrouw, een jongen en een man staan met elkaar te praten in het Arabisch, een oude man komt bij ze staan en ze groeten elkaar met de hand. Hij kan geen Arabisch dus gaan ze over in het Frans, ik begrijp er niks van; waarom kan hij dan geen Arabisch? In een hoek staat  de bewaking te roken naast het bordje ‘verboden te roken’, dat kan dus allemaal hier. Ik ben verward en zit vol met vragen. Zo begint mijn reis.

We worden met de bus naar het hotel gebracht. Het is inmiddels al 1 uur ’ s nachts en iedereen is redelijk moe van de reis.  Het hotel is eenvoudig maar prima voor 1 nacht. De volgende dag moeten we er namelijk al weer vroeg uit om de moskee, de enige die  je in héél Marokko kunt bezoeken als niet-gelovige, te gaan bekijken om daarna door te kunnen reizen naar Rabat.

Dag 2

Het is heerlijk weer en op het plein van de moskee is een kindje aan het voetballen met zijn moeder. Alle toeristen willen een foto maken van het kindje en het mag van de moeder, gratis. De moskee zelf is enorm groot en prachtig versierd. Het dak is groen, de kleur van de Islam en kan open worden gemaakt. 3.000 arbeiders hebben het gebouw opgetrokken. De minaret is de hoogste van de wereld (200 m). Binnen moeten we onze schoenen uitdoen en krijgen we een rondleiding van een vrouw, ze neemt een hele groep van wel honderden mensen door de moskee. Eerst verteld ze alles in het Frans en later in het Engels. In de moskee kunnen 25.000 gelovigen; in het midden op de vloer de mannen en buitenom in een verhoogde ruimte de vrouwen. Beneden is een prachtig badhuis met wasbakken in de vorm van bloemen en een groot bad ingelegd met mozaïek. Ook hier is een deel voor vrouwen en een deel voor mannen. De gids benadrukt dat het badhuis niks met het geloof en de moskee te maken heeft en dat iedereen er dus ook kan baden.

Meteen na de tour door de moskee moeten we alweer verder naar onze volgende bestemming; Rabat. In twee uur met de bus zijn we daar.

In Rabat zitten we in een heel goed en fris hotel, midden in het centrum. Rabat ziet er uit als een hele moderne stad. In het hotel is een bar waar je ook alcohol kunt kopen bijvoorbeeld. Over straat zie je nog traditionele moeders, maar al met moderne dochters gearmd lopen. Er zijn brede straten en gewone winkels. In elke winkel zijn altijd twee mannen; één die werkt en één die er bij hangt en zich er af en toe even mee bemoeit. Er is ook een medina met kruidenwinkeltjes en traditionele slagers die hun varkenspoten aan touwtjes voor hun kraampje hangen of geitenkoppen uitstallen als lekkere hapjes. De medina is een gekte, zeker ´s avonds. Je kunt er van alles krijgen. Schoenen liggen op een hoop, je moet zelf de tweede van de zelfde maat zoeken, kleding, zonnebrillen, dvd-spelers, nepbloemen, elektronica, mensen die de laatste schroefjes en kranen die ze hebben verkopen en zelfs is er een die alleen maar afstandbedieningen verkoopt. Je kunt er hele leuke dingen vinden als je een beetje zoekt voor geen geld!

Dag 3

Op dag 3 maken we een hele tour door Rabat. We lopen door de medina, door de kleine straatjes die uit eindelijk leiden naar een tuin waar we thee kunnen drinken en  Marokkaanse koekjes kunnen kopen, we bezoeken voor de liefhebbers het Mausoleum, gebouwd ter nagedachtenis aan koning Mohammed V. Het is graf met een grote tuin eromheen, waar veel jongens cakejes of ballonnen en meisjes henna verkopen, maar zodra de politie eraan komt zijn ze binnen een fractie van een seconde weg. Het mausoleum zelf is overweldigend, het graf is omringt door verschillende kamers met tapijten erin, maar je kunt het alleen van de bovenkant bekijken en heeft een prachtig plafond als een koepel met allemaal lichtjes. De wachters hebben nog traditionele pakken aan en staan stil te bewaken. Af en toe gaat er een mobiele telefoon af in hun zak…We lopen door naar Chella; een oude muur omringt een tuin met ruines van een Romeinse nederzetting waar ooievaars hun nesten op hebben gelegd. Het is een heel mooi gezicht met af en toe wat overgroeide graven en opgravingen van Romeinse huizen.

Dag 4

We rijden van Rabat naar Fes, dit is een vier uur durende reis. Onder de reis maken we nog twee stops, namelijk in Meknes en Volubilis. In Meknes krijgen we vrije tijd en lopen mijn moeder en ik door, wat we later ontdekken, het gemeentehuis van Meknes, dat een vierkant gebouw is met een pleintje in het midden. Het ziet er mooi uit, maar we zijn op zoek naar het echte hoogtepunt, namelijk het mausoleum. We gaan het grote plein over waar allemaal cafeetjes met terrasjes te vinden zijn. Verder kun je er op ezeltjes rijden, er is een klein schiettentje of je kunt er je schoenen laten poetsen. Je schoenen kun je trouwens overal in Marokko laten poetsen en heel veel Marokkanen doen dat ook, je betaalt er wel wat voor of het ligt eraan hoe goed je onderhandelt natuurlijk (wat wij dus absoluut niet kunnen!), maar dan krijg je ook zeker wat.

We lopen verder door de medina en komen in de meeste drukke straatjes met allemaal winkeltjes en kleedjes waar mensen hun spullen op uitstallen, we zien ezeltjes, karren, oude blinde mensen die bedelen, maar ook ontdekken we een farmacie die kruiden verkoopt tegen impotentie en onvruchtbaarheid. De man laat alle potjes zien en legt ons in het Frans uit wat het allemaal betekent. We komen in steeds drukkere straatjes en op een gegeven moment geven we het maar op en lopen we weer terug. We hebben nog geen mausoleum gezien.

We gaan maar op een terrasje zitten en genieten van de zon. We kijken naar het leven op het plein en bestellen de lekkerste sapjes. In Marokko kun je hele lekkere en de meest gekke verst geperste sapjes krijgen, zoals jus de banane, amandelsap of advocadosap. Een uur later zitten we hier nog steeds. Het mausoleum hebben we maar op gegeven…

Net voor dat we de bus in moeten, wil mijn moeder nog een staatje bekijken en achter een poort blijkt een heel plein met schooltjes en winkels schuil te gaan en ja hoor, een man daar ziet dat we zoekende toeristen zijn en wijst ons naar het mausoleum. Te laat...

De volgende stop is Moulay Idriss, de heiligste plaats van Marokko. Tot 1912 konden niet-moslims de plaats niet eens bezoeken. En nu nog is er een balk in de straat die niet-moslims en vee laat weten dat je niet verder kunt. Wel worden we door een jongen naar boven geleid, die ons na veel lange trappen, witte straatjes en een weg waarvan je de terugweg na een straat al kwijt bent, ons het mooiste uitzicht en daarmee ook de mooiste foto in ons album laat zien. Je kijkt over de hele stad uit met allemaal witte huisjes die op een berg staan, en die daardoor, lijkt het, zelf een witte berg vormen.

Als we verder trekken naar Volubilis is de lucht inmiddels al donker geworden. Donkere wolken hangen boven de Romeinse ruinestad, maar het lijkt wel alsof op de stenen nog het laatste straaltje zon valt. Soms lijkt het net een schilderij, de oude stenen met daarachter nog velden waar boeren werken.

Na een paar uur gaan we weer de bus in om naar Fes te kunnen rijden, waar we ’s avonds aankomen in hotel ‘la Paix’ wat weer midden in het centrum ligt en een goed hotel is.

Dag 5

’s Ochtends komt een gids naar het hotel die ons de hele dag mee zal nemen door de stad Fes. Dat schijnt ook wel nodig te zijn, want de Medina van Fes schijnt veel kleine straatjes te hebben en als je er alleen heen zou gaan, zou je er zeker verdwalen. We gaan in de bus naar een plek dat zo’n uitzicht over de stad geeft dat de gids het ‘ een helikoptervlucht’ noemt. Je ziet ook de witte minaret van Fes. Fes is de enige stad die een moskee heeft met een witte minaret. Maar tot nu toe heeft elke stad wel een moskee die iets unieks heeft, volgens de gids, dus soms weet je ook niet helemaal meer wat nou écht bijzonder is. 

Vanuit hier zien we ook al de zwarte rookpluimen van wat even later een mozaïekfabriek blijkt te zijn, die we ook bezoeken. Alles wordt hier met de hand gemaakt. Het vuur wordt gemaakt door het branden van olijfpitten en mannen zitten op de grond met blote voeten om het klei plat te slaan, te beschilderen en mozaïeksteentjes eruit te hakken.

We rijden met de bus naar de medina. De straten van deze medina leiden ons naar een koranschool. Deze koranschool heeft een ‘magic swimmingpool’ zoals de gids het noemde. Want van welk punt je het bad ook bekijkt het lijkt altijd dat daar waar jij staat het diepste punt van het bad is.

We lopen verder en komen in de meest nauwe, stoffige straatjes, Gemotoriseerd verkeer is verboden; ezels zorgen voor het vervoer van zware spullen. Maar toch, als we bij een huis naar binnen mogen, zien we dat het van binnen heel groot en fris is. Het heeft een fontein in een binnenpleintje en in dit huis, vertelt de gids, hebben vier families gewoond. Elke familie heeft zijn eigen ingang in het huis met een eigen trap die naar boven leidt. Het telt twee verdiepingen met een dakterras erbovenop dat een geweldig uitzicht geeft op de kleine, drukke straatjes van de medina. Binnen is het lichter dan buiten; het huis heeft een glazen dak met een rooster eronder waar wat vogeltjes opzitten. Niets is wat het lijkt in Marokko, lijkt wel…

We gaan door naar een leerlooierij. Bij de ingang krijgen we meteen een takje mint in ons handen geduwd. Pas later ontdekken we waarom; de énorme stank die er hangt. Van boven af zie je mensen met hun handen en voeten in of om bakken staan. In de bakken zitten natuurlijke verfstoffen, ammoniak of poep (om het leer zacht te krijgen). Het is een middeleeuws gezicht,maar wel mooi om te zien hoe elk bak een verschillende kleur heeft. Overal hangen lappen leer te drogen, zelfs in de verte zien we rode puntjes in de bergen. Dat is het rode leer.

Dag 6

Vandaag moeten we in een dag van Fes naar Marrakech rijden.

In de avond komen we aan in Marrakech, onze laatste stad. Dit is de echt de stad om de reis mee af te sluiten. De straten in het centrum zijn breed en hebben moderne en chique winkels. Hier kun je ook heel goed uitgaan, als je dat wilt. Je hebt hier veel clubs en goede restaurants.  Maar de stad heeft ook weer een traditioneel deel met een medina en een plein waar ’ s ochtends een markt is en dat ’s avonds omtovert in een grote kermis. Beide delen zullen bezoeken op dag 7.

Dag 7

’s Ochtends komt een gids op verzoek van de groep naar het hotel. Hij is wat verlaat, want buiten moet hij nog even zijn schoenen laten poetsen. Dan gaan we met hem op weg de stad in. Eerst lopen we door het moderne deel en vertelt hij ons uitgebreid over de moderne straten van Marrakech, het bijzondere aan de moderne straten is namelijk dat er bomen naast geplant zijn, in het traditionele gedeelte hebben mensen namelijk een boom in hun huis. We zien ook de Koutoubia-moskee met haar karakteristieke vierkante toren.

 Dan lopen we door naar de medina, die de grootste is van Marokko. Een stadsmuur van soms wel 2 meter dik en 19 km. lang omringt de gehele medina.

We lopen met de gids door straatjes waar je normaal gesproken nooit zou komen en dat is het leuke aan het hebben van een gids. We lopen ook door straten waar het ijzer wordt gesmeed om lampen te maken. Daar zie je ook kinderen aan het werk, maar de gids vertelt ons later dat dat geen pure kinderarbeid  is, maar dat ze ’s ochtends naar school gaan en ’s middags meewerken met hun ouders om zo het vak te leren. We lopen nog even met hem door de medina, maar al vrij snel is de groep het zat om met de gids verder te gaan en willen ze vrij door de medina kunnen lopen.

Mijn moeder en ik gaan nog wel met de gids verder en nodigen hem eerst uit voor een koffie op het grote plein in Marrakech. Het is altijd interessant om te praten met de gids, want de meeste Marokkanen zitten vol met verhalen. We praten over de problemen van de vrouwen, dat de moderne vrouwen in Marokko niet meer thuis willen blijven of een hoofddoek willen dragen, over de problemen die Marokkanen hebben in Nederland als ze naar Nederland komen, over zijn leven en nog veel meer. Hij laat ons ook het plein zien en geeft ons allerlei handige informatie. Bijvoorbeeld dat sommige vrouwen die henna tekenen van top tot teen gesluierd zijn, dit is om tijdens het tekenen van de henna stiekem je portemonnee te stelen en toch anoniem te blijven.

Hoe donkerder het wordt, hoe levendiger het plein. Er zijn aapjes te zien, slangenbezweerders, waarzegsters en vele véle eettentjes. Het enige vervelende van het plein is dat iedereen er is om zoveel mogelijk geld te krijgen en dan vooral van de toeristen, waardoor je niet goed rustig kan kijken, maar de mensen de hele tijd om dirhams vragen.

Dag 8

Dag 8 is een vrije dag. Dus iedereen kan een beetje zijn eigen gang gaan. We horen van twee uit de groep dat er een tuin is, die ontworpen is door Jean-Paul Gaultier. We zijn erg benieuwd naar deze tuin en het blijkt ook nog eens dicht bij het hotel te liggen. De tuin is prachtig en vertegenwoordigt de 5 continenten in de wereld. Jean-Paul Gaultier combineerde planten met geschilderde potten en vijvers in extreme kleuren. In de tuin zelf kun je niet voelen dat je midden in de stad zit. Je hoort niks van auto’s en door de hoge bomen zie je ook geen gebouwen van de stad.

Na deze tuin lopen we nog door naar de medina waar we nog snel allerlei cadeautjes moeten kopen voor het thuisfront. We komen hier in de meest kleine straatjes uit, waar je het gevoel hebt dat er nooit een toerist komt. En toch in het meest afgelegen van het meest afgelegen kom je nog een jongetje tegen die een trui aan heeft met daarop: ‘Pupil van de week’ of een man met een t-shirt: ‘Leuk u te ontmoeten’. En staat er ineens keiharde muziek op van 50 cent. Dat die mensen daar überhaupt weten dat die man bestaat!

Dag 9

Vandaag gaan we met de bus al op weg naar Casablanca, maar we gaan eerst naar een dorpje waar we een berg beklimmen en watervallen zullen zien. We lopen met zijn allen langs velden waar vrouwen gras plukken en op hun ruggen binden en we zien geitenhoeders lopen met hun geiten. De hele tijd loopt er een jongetje met ons mee en op een gegeven moment vertelt hij dat we niet meer verder kunnen en dat hij wel een alternatieve route weet. Hij brengt ons over een zelfgemaakt hangbruggetje naar de overkant en met hem lopen we over de rotsen naar boven. Niet iedereen gaat mee, een stuk of 8 mensen blijven over. De berg is  af en toe steil en er zijn wat losliggende rotsen en stukjes waar je over heen moet springen, maar de jongen weet precies de plekken waar hij ons moet helpen. Zelf rent en springt hij over de berg en af en toe moet hij wel gedacht hebben: ‘Die stomme toeristen kunnen ook écht helemaal niks..!’ Hij leidt ons langs een waterval over de berg naar beneden. Een hele goede gids en iedereen geeft hem dan ook gul.

’s Avonds gaan we met de bus naar het mooiste wegrestaurant dat ik ooit gezien heb. Kroonluchters hangen aan het plafond en grote rode gordijnen voor de ramen. Hier heeft onze reisleider al een tafel gereserveerd. En dit is de afsluiting van de reis. Er worden nog wat foto’s gemaakt door iedereen van de groep en de hoogtepunten besproken.

Daarna  rijdt de bus naar het vliegveld en gaat de hele groep rond half één ’s nachts weer naar huis.  

Dag 10

Denkend aan de reis realiseer ik me steeds meer dat na alles wat we gezien en gedaan hebben in Marokko, zijn nog steeds niet al mijn vragen die ik in het begin had op het vliegveld beantwoord. Er zijn zoveel mysteries die Marokko heeft en verschillende mensen geven ook verschillende antwoorden.

Daarom er is altijd nog een goede reden om terug te gaan, want Marokko was de meest bijzondere reis die ik tot nu tot heb gemaakt.

Klantwaardering

8,8

15 dgn Marokko, wat een fantastisch reis, zo veel gezien en...
15 dgn Marokko, wat een fantastisch reis, zo veel gezien en beleefd, een absoluut aanrader! De reisleider Sjoerd is een ongelooflijk verteller: geschiedenis, feiten, weetjes...Sjoerd heeft zijn passie met ons gedeeld en heeft voor gezorgd dat ik zal kijken naar een nieuwe Djoser reis met hem!

Claudia N. - 10,0
Terug naar boven