Nieuw-Zeeland

Reisverslag New Zealand

Dag 1 en 2
Vertrek vanaf Schiphol naar Hong Kong. Vlucht van Hong Kong naar Auckland (New Zealand).

Dag 3
Aankomst Auckland (New Zealand) Nadat we lichtelijk verpieterd uit het vliegtuig kwamen na zo’n 2e vlucht werden we hartelijk ontvangen door Heba, onze reisbegeleidster voor de komende weken. We hebben uitgebreid kennis kunnen maken met de “beperkte” invoerrechten die New Zealand kent. Ondanks deze obstakels kwamen we verderop in de middag aan in ons Kiwi hotel in Auckland. De rest van de middag en avond heeft iedereen op zijn eigen eigenwijze wijze doorgebracht.

Dag 4
Ook de 2e dag in Auckland gingen velen nog ieder zijn eigen weg. Een bezoek aan de Skytower, Auckland museum, wintergarden… al dan niet met de benenwagen of met The Link. ‘s Avonds is er met zijn allen samen gegeten. De volgende dag zou onze reis door New Zealand pas echt beginnen in The Bay of Islands (Paihia).

Dag 5
Om 08:00 uur vertrokken vanuit Auckland richting Paihia. Ook Trevor kan niet praten en rijden tegelijk want er werd vlot voorbij gereden aan Waikworth om daar de beroemde Kauri bomen te bekijken. Heba belooft op de terugweg dit alsnog goed te maken. Wel was er hierdoor eerder gelegenheid om het verlate ontbijt te nuttigen. Na een korte stop in Paihia voor de lunch door naar de Treaty Grounds. De meeste hebben daar de wandeling gedaan om vervolgens ook even een kijkje te nemen in het Meeting house (= Maori ontmoetingshuis), het Canoe House met de oorlogskano “Ngatokiatawhaouia” en het Treaty House. Het weer was ons ondertussen goed gezind, dus iedereen kon “droog van dit uitje genieten. Het motel waar we werden ondergebracht was goed en de avondmaaltijd uitstekend! Tot 22:30 uur buiten kunnen genieten van een drankje want toen werd de bar gesloten dus naar bed !

Dag 6
Olga, Thea en Manuela hadden een date met Trevor en hebben Russell bezocht. Marian en Jan hadden gekozen voor de boottocht van een halve dag, maar de rest van de groep hebben de “special” gedaan. Met de boot het water op zoek naar de dolfijnen en de Hole in de Rock. Het weer leek in het begin van de trip toch wat tegen te werken. Regen en wind waren ons deel. Om ongeveer 11:00 uur kwam het zonnetje voorzichtig door en om 12:00 uur het bericht dat er dolfijnen waren gespot. De zon liet zich steeds meer zien en ook de dolfijnen bleken aanwezig. Hans was al enige tijd wat stilletjes en bleek zeeziek te zijn. Jammer want de ervaringen met de dolfijnen ging hierdoor grotendeels aan hem voorbij. Harry, Corrie en Ben hebben vanaf de boot genoten maar de rest is het water ingegaan.

Marion vanuit het “boomnet” en de rest in “open” water. Het was voor iedereen een bijzondere ervaring. Na een wat wilde vaart naar het “Hole in the rock” werd de oefening met de dolfijnen nog eens door een aantal in de groep overgedaan. Heba werd zelfs door een dolfijn “geraakt”! Het zal wel komen omdat zij als onze reisbegeleidster een streepje voor heeft. Uiteindelijk werd er ook tijd gevonden om onze eigen meegebrachte lunch te nuttigen op een van de eilanden. In de groep was van alles aanwezig. Ook bleek het buffet uit het motel geplunderd te zijn. Hans kwam weer wat tot zichzelf en op het eind van de middag vond het uiteindelijk iedereen m.u.v. Hans een erg geslaagde dag.

Dag 7
Een lange dag in de bus vanaf 08:00 uur. Ontbijt in dezelfde gelegenheid als op weg naar Paihia. Heerlijk! De beloofde stop op in Wartworth werd gemaakt om de Kauriboom te aanschouwen. Vond deze minder groot dan verwacht, maar volgens Heba was dit niet juist. Ze zijn er wel groter (5 meter doorsnee) maar ook deze was volgens haar aanzienlijk. Een korte wandeling ter plaatse en toen door naar Huntly. Hier heeft Manuela een penvriendin ontmoet die zij nog nooit gezien had. Vertrek om 14:45 uur aldaar richting plaats van bestemming.
Trevor verraste ons nog met een bezoekje aan een stuwdam en later bij aankomst in Rotorua met een “spannend” verhaal over 2 geliefden die elkaar na lang wachten en de nodige inspanning toch nog vonden! Er werd inkopen gedaan in de plaatselijke supermarkt van Rotorua en na een drankje bij het zwembad zijn we gezamenlijk uit eten gegaan. Olga was vandaag jarig en heeft ons een drankje aangeboden Uiteraard werd er weer gezongen en zoals ook vanochtend al gebeurd was. Een mooi boek over Nieuw Zeeland van Heba en Djoser en een CD van Kiri Tekanawa waren de aangeboden kadootjes. Weer een mooie dag.

Dag 8
Vandaag een dag om vrij te besteden. Het weer lijkt goed want de zon begint al vroeg te schijnen. Een deel van de groep gaat de stad in om daar musea te bezoeken en andere bezienswaardigheden. Ben en Marion gaan samen op stap, Henk blijft in het hotel bij Hanneke, die na een dag koorts, nog niet helemaal fit is, en de rest van de groep gaat de wandeling maken in Waimaigu Forest park. Deze groep wordt opgehaald om 09:30 uur met Dave’s shuttle bus. Tot onze grote verbazing gaan we eerst naar de Lady Knox Geijser. Dit was niet onze bedoeling maar blijkt bij de rit in te zitten. Maaike trekt zich even terug om van de “ongein” bij te komen.

We bekijken dus onverwacht het spektakel van de spuitende geiser die eerst met zeep wat wordt aangemoedigd. De meeste van ons vinden het maar nep vooral als even later het mannetje dat de show verzorgde voorbij komt met een karretje op wieltjes waarin zijn attributen zijn opgeborgen. Om 10:45 uur worden we opgehaald en naar het park gebracht. Daar wacht ons de volgende verrassing: voor de wandeling moeten we nog eens 20 US NZ dollars betalen. Maar, eenmaal aan de wandel vergeten we al dit ongemak en genieten we allemaal, ieder op eigen wijze van de tocht. Het is een prachtige wandeling met veel verschillende stromende, stomende en borrelende massa’s. Er was veel te zien en ook de medewandelaar, met name onze Japanse medemens was soms een bezienswaardigheid. Aan het eindpunt werden we opgehaald door de bus die ons weer op tijd terugbracht voor Dave’s shuttle bus.

Een deel van ons werd afgezet bij het hotel en een ander deel ging de stad nog in. Intussen was het rond half 4 steeds warmer geworden. Corrie, Jan en Marian hebben nog een poging ondernomen om naar het Whakarewarewa park te gaan, een Maori nederzetting. Toch maar niet gedaan en terug naar het hotel voor een verder rustige middag om kaartjes te schrijven, te lezen te zonnen en te kletsen.

Om 19: 00 uur met de bus naar de stad. Heba en Trevor gaan met Manuela, Olga, Thea, Hans en Harry naar de film. Henk, Hanneke, Maaike, Marianne, Corrie, Jan en Marian gaan naar de Polinesian baden. De baden blijken heerlijk, we vermaken ons prima en we proberen ze haast allemaal uit. Alhoewel we 43 graden wel erg warm vinden en die dus maar overslaan. Maaike verzorgt een voorstelling voor de Japanners in het zwembad ze laat zich er als een “bommetje” middenin vallen, wat haar wat verstoorde blikken maar ook een voorzichtige grijns ontlokt. We badderen tot half 11 en voelen ons als herboren. De “film” mensen hebben ook genoten en zo keren we weer allemaal tevreden huiswaarts. Rest me nog te vertellen voor vandaag dat Hanneke gelukkig weer was opgeknapt en mee kon naar de baden.

Ook onze warme maaltijd vandaag was een ervaring apart. We aten in een Turks café met een Chinese ober die ons vertelde dat er geen licentie was voor bier en wijn, ook was er geen mineraalwater. En in dit bijzondere café at Maaike pizza Alaska. Is dat internationaal of niet?!

Dag 9
Om 08:00 uur vertrokken voor een afwisselende dag met de bus, wandelingen, waterval en Taupo voordat we rond half 6 in Tongariro Park aankomen.

Na vertrek uit Rotorua bezoeken we eerst Waiotapu Park. We maken hier de rondwandeling om alle poelen te bezichtigen. Een prachtig gebied en weer heel anders dan het park van gisteren. Door de regen die er regelmatig valt komen de kleuren iets minder goed uit en de beroemde champagne pool ligt zelfs helemaal in de nevel.
Daarna vertrekken we richting Taupo, maar we stoppen eerste even bij de modderpool. Een grote grijze dikkige massa borrelt en pruttelt. En ….stinkt.

Bij Wairakei hebben we een korte route gemaakt door/langs het Powerstation. Een gebied waar energie dmv stoom wordt opgewekt en verwerkt. Overal buizen, pijpleidingen en stoom. Alles sist en maakt geluid. Op een hoog punt van de heuvel kunnen we uitkijken over deze vallei van stoom. De volgende stop is de Huka falls waar we circa 20 minuten worden “uitgelaten” voor een korte wandeling. Vlak onder de waterval zien we een jetboat kunstjes maken. De water val is prachtig helderblauw/groen. Maar niet zo groot als we hadden gedacht.
In Taupo een lunchstop van 3 kwartier en daarna wordt een deel van de groep naar Huka Falls teruggebracht voor een wandeling van een uur. Een leuke tocht met prachtige uitzichten over de Waikato river waar op sommige plaatsen wordt gezwommen. Tenminste … men zit in het water. De reden waarom blijkt als we dichterbij komen. Er ontspringt hier weer een warme bron bij de rivier dus men zit gewoon in een lekker warm bad.. Na een uur zijn we terug en kunnen we nog een poosje van de zon genieten voor de bus komt. De andere groep was in Taupo gebleven en wordt daar opgehaald waarna we naar de supermarkt worden gebracht om weer wat inkopen te doen.

Rond half 4 vervolgen we onze reis naar Tongariro National Park. Een prachtige tocht waar elke keer het meer van Taupo even te zien is. Een korte stop bij het strand om steentjes te gooien over het water die blijven drijven. Volgens Trevor is dit soort steen het 8e wereldwonder. We rijden ongeveer een uur door het Park voordat we bij Discovery Lodge aankomen. Uitzicht op het Ruapehu en Mount Ngaurhoe met het hoofd in de wolken. In dit gebied is ook een deel van de Lord of the Rings opgenomen. Er bloeit hier en daar nog wat hei. De lodge is prachtig en het is een goed alternatief voor de Marae waar we vanwege een sterfgeval niet terecht kunnen. De warme maaltijd verloopt weer gezellig en smaakt ons goed. Een groep van 5 mensen gaat vroeg naar bed omdat ze de grote wandeling van 8 uur gaan maken, de Tongariro Crossing.

Dag 10
En het regende! Niet even , geen buitje, nee urenlang. De wandelgroep stond klaar om 06:00 uur maar de tocht werd vanwege het weer uitgesteld. Heel jammer!

Om 09:30 uur zijn we dus met zijn allen in de bus vertrokken. Een paar mensen willen graag wandelen en worden op een punt afgezet voor een wandeling van 2 uur. Wij vinden dat heel dapper maar besluiten om het café te bezoeken om koffie te drinken. Daar vermaken we ons prima met schrijven, lezen, een babbeltje.
De wandelgroep vermaakt zich trouwens heel goed. Wat zou die tocht nog mooier zijn als het droog geweest zou zijn, want zelfs nu was het een mooie tocht, bloeiende hei, watervallen en valletjes. Bij terugkomst in het café van de achterblijvers waren we allemaal tot op ons hemd toe nat maar volden we ons wel voldaan.

Na de koffie gingen we op pad naar Taupo voor lunch vandaar vertrokken we naar Napier. Ook op deze rit trokken wij door een afwisselend landschap. Heuvels die net op een fluwelen deken lijken. Rondom Napier klaart de lucht weer op. In eens zitten we weer in de blakende zon en zien we veel fruit o.a. druiven, appels, sinaasappels). Om ca. 17:15 uur komen we in Napier aan. De stad welke in 1931 door een aardbeving geheel verwoest werd en nu weer is opgebouwd. Vooral de stijl van de gebouwen valt op om zijn Art Deco stijl. Ook ons hotel is in deze stijl gebouwd. Leuke aparte kamers.

’s Avonds op een terras ontmoeten Ben en Marion onverwachts familie, die daar 300 km voor hebben gereden. Wat een verrassing! ’s Avonds in verschillende groepjes gegeten en wat geborreld en veel gelachen op het hotelterras.

Dag 11
Ik ben al vroeg wakker (6 uur) en het wordt in Napier fantastisch mooi weer. Het uitzicht vanuit het hotel over de zee en Hawke’s bay is erg mooi. De zon komt vanuit het midden van de zee op. Hardloopspullen uit de tas gehaald en meer dan een uur een duurloop gedaan. Het strand bestaat geheel uit zwarte kiezels waar je diep in wegzakt. Ik loop over een grasstrook ernaast. Olga gaat, als enige van de groep, naar de Jan van Gentenkolonie.

Na een ontbijt in het Masonse Hotel Café gaan Marianne, Maaike, Harry en ik naar het museum. Hier hebben we naar Art Deco spullen gekeken. Verder was er een tentoonstelling over de aardbeving van 1931. Iemand die daar werkte liet ons nog een uitdraai van de seismograaf zien. Vorige maand was er nog een beving van 4,9 en per jaar zijn er meer dan 200 bevingen. Lekker nog even in de zon gezeten.

En om 13:00 uur vertrekken we naar Wellington. Onderweg stoppen we in Dannevivke waar Olga een houtfabriek wil bezoeken. Er is een heel klein winkeltje met wat handgemaakte souvenirs. Verder maken ze meer tafels en stoelen. Om ongeveer 18:00 uur komen we in Wellington aan. Weer zo’n plaats uitgestrekt over een grote baai. We gaan met zijn allen uiteten en nemen afscheid van Trevor. Vervolgens nog een afzakkertje in een Ierse pub, en nog een paar in een andere tent.

Dag 12
Vandaag is de dag van de grote oversteek van het Noorder naar Zuider eiland. Al vroeg wakker want een aantal gasten vondt het nodig elkaar door een dichte deur te begroeten. Na een ontbijt met een broodje gezond (er zat nu eens wat sla en zo op.) zijn we naar het museum Te Papa gegaan. Met name de tentoonstelling van de kostuums en zo van de film The Lord of the Rings hebben we goed bekeken. Zeer indrukwekkend, zo’n detaillering en zoveel uren geduld. Ik had een aantal zaken al eens op een speciale DVD bekeken maar dit was nog specialer.

Het weer was weer heerlijk zodat we buiten nog een lichte lunch namen: een ‘paar’ patatjes en een ‘kommetje’ soep. Zeer veel dus. Om 13:00 uur met de shuttle naar de ferry, welke om 14:00 uur vertrok voor een 3 uur durende bootreis. We landden in Picton waar we door onze nieuwe chauffeur Mike worden opgewacht. Nog 2 uur met de bus en we zijn in Nelson. Snel boodschappen doen en gelijk eten, want we hebben weer honger. Daarna zijn de meeste toch wel versleten, en ook ik vind het wel mooi voor deze dag, dus om 22 uur op de kamer, dit verhaal schrijven wat tv kijken en slapen.

Dag 13
Vandaag gaan we naar het stuk land waar de Nederlander Abel Tasman als eerste voet aan de grond heeft gezet. Het National Park is naar hem vernoemd. Vanuit Nelson hebben we een rit gemaakt van een uur om op de plaats van bestemming te komen.

Om een mooie wandeling te maken die te overzien is, hebben we ons met een water taxi af laten zetten. Heerlijk op het bovendek genieten van de goudgele stranden vanaf het water langs de Apple split rock werden we na een aantal bochten afgezet. We hebben een schitterende wandeling gemaakt naar Bark Bay 1,5 uur met Marianne, Harry, Hans, Thea, Henk en mijn persoontje. De tocht liep langs de zee op hoog niveau met tussen de bomen en struiken door telkens dat prachtige uitzicht op dat groen/blauwe water.

Volgens mij hebben we de Tui gehoord. Een prachtig vogelgeluid. We hebben stil gestaan en ons verwonderd over dit geweldige natuurspel. Van de schitterende baaien krijg ik geen genoeg. Bij Bark Bay hebben we heerlijk even wat gegeten. Harry bleef achter, maar wij gingen weer gauw op pad om er nog een 1,5 uur aan te plakken. Even zoeken naar het pad. Het water stond te hoog om over het strand de tocht voort te zetten.

De vervolgroute was een behoorlijke klauterpartij omhoog. De benen willen wel maar de ademhaling kost wat moeite. Echter zodra de klim over is merk ik hoe snel dat weer herstelt. We belanden bij Tonga Camp site. Ik trek de bikini alvast aan en Henk en ik lunchen even heerlijk. Hot en spicy salami met een komkommertje. Zalig. Jan en Marian komen na een minuut of 10 aangewandeld. Wat blijkt we moeten een ander strand opzoeken Tonga Bay. We dachten dat we er al waren. Geen toeval dat zij het strand opliepen en ons nog even duidelijk maakten dat de tocht nog niet ten einde was. Nog een stukje. Heerlijk even de zee in. Het water is heel fris en kraakhelder. Enorm. Dit maak je niet zo vaak mee. Al gauw is de watertaxi in zicht en koersen we naar het vertrekpunt.

’s Avonds zijn we gaan eten met Corrie, Jan en Marian. In de Insight Guide had ik een adresje gezien van een vis en vegetarisch restaurant Brocoli Row. Ik kon het op de kaart niet vinden. Wat blijkt, na even wat gewandeld te hebben, lopen we er zo tegen aan. Moeilijk te vinden. Het restaurant wordt gerund door vrouwen. De bediening en het eten zijn voortreffelijk. Het gezelschap erg gezellig. Tjonge, jonge, wat een dag. Een beauty dag om in te lijsten zoals Corrie het zegt.

Dag 14
Het was een prachtige reisdag vandaag, jammer van het in de bus zitten, maar dat is niet anders. Vanmorgen vroeg om 8 uur zat iedereen weer in de bus en kon de dag beginnen. Heba vertelde dat we twee mooie stops onderweg kregen en daar was ik erg benieuwd naar.

De eerste stop was bij een zeehonden kolonie, via een mooi aangelegd pad kon je een prachtig overzicht krijgen over de rotsen waar vele zeehonden lagen. Heerlijk zag dat eruit, het water klotste tegen de rotsen en door alle spleten en kieren zocht het zijn weg. Daar in lagen de zeehonden en ook vele baby’s te spartelen en te luieren. Het was werkelijk waar te gek om te zien. Vooral hoe alle beestjes bezig waren zich te vermaken in dat heerlijke ruige water. En wanneer er een golf tegen de rotsen sloeg aan de achterkant of voorkant, spatte het water er hoog over heen, spoelde het bassin waarin de zeehonden lagen vol en was het een waterballet van jewelste. Daarna trok het water zich weer terug en ontstonden er watervalletjes en liep de poel weer leeg. Hierin speelden de zeehonden en lieten hun geluiden van verrukking horen. Het was net een zwembad, subtropisch zwemparadijs voor zeehonden. Echt te gek om hiervan getuige te moge zijn vele zeehonden in hun eigen omgeving gade te slaan.

De dag kon al niet meer stuk, het weer was voortreffelijk, wat willen wij nog meer. Je vraagt je af waarom we niet kunnen blijven, nou omdat we weer verder moeten, dat is het antwoord. In de bus gaat de trip verder naar de Blowholes en de Pancake Rocks. Het is daar behoorlijk druk voor New Zealandse begrippen, wat zal hier nou weer te zien zijn. Maar wat we zagen was weer niet te geloven. Opgestapelde formatiesteen zodat het lijkt op een stapel pannenkoeken. Daar begon het mee, maar het mooi aangelegde pad leidde ons naar de volgende attractie. Vanuit een diepte van toch wel zeker 50 m spoot het water vanuit een gat in de rotsvloer met kracht vele meters de lucht in. Zoals een fontein omhoog spuit en dat door het klotsen van het water ver beneden in de diepte. Grillige rotstaferelen en opgestapelde pannenkoek rotsen gaven het gebied een geweldige uitstraling. Wat een natuurgeweld en wat een pracht. Dit alles op deze dag te bekijken.

Het hoogtepunt was toch wel een gigantische inham in het rotsgebied waarin de golven met al hun kracht naar binnen stroomden. Daar benenden beukten deze golven tegen rotsblokken aan waardoor het water als een enorme waaier uit elkaar spatte. Wij stonden steeds te wachten op weer zo’n geweldige golf die het water de lucht in zou brengen. En telkens stond ik te gillen (nou ja, roepen) als dit zich afspeelde. Ook hier was de tijd te kort en voordat we weer verder gingen de bus in moesten konden we nog even snel kijken naar een hangertje van jade. Prachtig maar ook prijzig, hetgeen wij mooi vonden was 750 NZ dollars, daar moest ik nog een nachtje over slapen. Later in Greymouth bleek dat dit hangertje van jade toch niet zo leuk stond en zijn we op zoek gegaan naar andere vormen, als het aan mij ligt kopen we een leuk setje als aandenken aan deze reis en dit geweldige land New Zealand.

Dag 15
Na een onstuimige nacht in ons hotel in Greymouth, waar zelfs Queen Elisabeth heeft geslapen (dat dit inmiddels 50 jaar geleden is wordt er niet bij verteld) vinden we iedereen ’s morgens weer bij het ontbijt. Om 8 uur zitten we weer allemaal in de bus voor een korte rit (ca. 3 uur) naar Fox Glacier. Onderweg worden we weer opgevrolijkt met de belangrijke wetenswaardigheden van elk NZ plaatsje waar we doorheen komen (hoeveel inwoners en wat is de belangrijkste bron van inkomsten).

Halverwege stoppen we bij bar annex museum voor een koffiestop. Het museum is geweid aan het ontstaan van de rendieren jacht van NZ. De eigenaren hebben geprobeerd er een vrolijke noot aan te geven d.m.v. de aanwezigheid van possums, een groot hangbuik zwijn en een multi deurse wc met als omhulling een dubbelloops geweer van de eigenaar.

In Fox Glacier aangekomen had ik niet eens de tijd om mijn koffer uit te laden. Ik stond meteen geboekt op de 40 min. scenic helivlucht over het gehele gebied. (Fox en Frans Jozef Glacier, Mt Cook en Mt Abel Tasman). Gelukkig voor Heba was er nog een stoel vrij waardoor ze tegen “reisleider korting” ook mee kon. We vlogen in eerste instantie over Frans Jozef, over Mt Tasman en Mt Cook naar Fox glacier. Het was prachtig weer waardoor we ook met volle teugen van het uitzicht konden genieten. Halverwege de rondvlucht landde de heli voor een paar minuten op een sneeuwvlakte waardoor we de mogelijkheid kregen om even rond te lopen. Heba had in alle haast dit onderdeel vergeten. Ze stond dan ook met haar slippers tot haar enkels in de sneeuw. Maar dit mocht de pret niet drukken.

Later die middag had ik weer een helivlucht op het programma staan. Deze keer vloog ik met Maaike, Marianne en Hans naar Fox glacier om daar vervolgens twee uur met een groep Amerikanen te gaan hiken. (met een gids wel te verstaan). Ook dit was een unieke ervaring. Het is niet elke dag dat je de kans krijgt boven op zo’n ijs kollos rond te lopen. Pas op het eind van de middag begonnen de wolken op te trekken. De vlucht terug naar Fox gaf ons nog een prachtig uitzicht over het landschap. Door de ondergaande zon kreeg je een prachtig schouwspel tussen de bergen. De bossen en de rivier die slingerend door het landschap in de zee eindigt en Fox.
We sloten deze fantastische dag dan ook af met een gezellig diner in de lokale pub.

Oh ja, omdat niet iedereen het zelfde deed moet ik natuurlijk ook even over de anderen vertellen. Naast de rondvluchten die door Jan, Marian, Thea en Manuela werden gedaan die ook woorden te kort kwamen is er door een aantal ook een wandeling naar de gletsjer toe gemaakt. Ook zij hebben genoten van een fantastische wandeling en het schitterende uitzicht. Ben en Marion maakten van deze dag gebruik om goed tot rust te komen en anderen besteedden de rest van de middag aan een wandeling rond Fox.

PS Ben maakte met Henk, Hanneke en Corrie de gletsjertocht. Een 4-tal dat zich de sportiefste en sterkste vonden.

Dag 16
Vanmorgen weer op de gebruikelijke tijd in de bus voor weer een dag in de bus. Als eerste ging er weer een briefje rond, waarop we konden aangeven aan welke activiteiten we allemaal willen meedoen in Queenstown. Na een vis ontbijt in een zalm kwekerij werd de reis voortgezet naar Queenstown. Na verschillende stops bij “viewpoints” voor bergen, rivieren, watervallen etc. kwamen we uiteindelijk bij AJ Hachts 1e bungy jump ter wereld uit. Niemand van de groep voelde zich echter geroepen om een jump te maken. Bij een van de watervallen “Thunderingcreek” kwamen Ben en Marion weer een bekende tegen (deze heer was geen familie maar een collega). ’s Avonds weer goed gegeten in het hotel. Deze keer was het hotel niet alleen goed m.b.t. de view maar ook m.b.t. de accommodatie.

Dag 17
Een dag om iets langer te slapen en van het mooie uitzicht op Lake Wakatipu te genieten, van de eigen grote hotelkamer of het restaurant, waar je ook een lekker ontbijt kon krijgen. Olga’s ballonvlucht ging jammer genoeg niet door, zodat ook zij wat langer kon slapen. Sommige van ons gingen ’s ochtends op “The Lord of the Rings Tour” en worden om 08:30 uur afgehaald, anderen zoals Thea en ik wandelden de stad in om “The Queenstown Gardens” te leren kennen, een park met heel mooie oude bomen en prachtige planten, daar van een picknick te genieten, of even de winkels te bekijken in Queenstown. Heba had ons wel gewaarschuwd dat het heel toeristisch en ook duur zou zijn.

Thea en ik wandelden verder naar “The Kiwi & Wildlife Park”, Toevallig begon om 11 uur een soort show, waarin je ook een Tuatara kon zien. Verder hadden ze natuurlijk NZ Kiwi’s, Tui’s, kea’s en nog veel meer bijzondere vogels.

Na een lekkere lunch met een versgemaakte sandwich worden wij bij “The Station” afgehaald om op stap naar Skippers Canyou te gaan. The “4WD’ bracht ons op smalle onverharde paden door bergen, over rivieren, langs sites uit “Lord of the Rings” naar een voormalig homestead, nu een afgelegen plaatsje, waar je met je tentje in de natuur kan overnachten en er ontzettend van kon genieten.

Weer terug in Queenstown waren er twee groepen wat het eten in een restaurant betrof. Sommigen gingen naar een Maori dansshow en eten , de anderen naar een visrestaurant met een grappige binnen decoratie. Een taxi bracht ons terug naar het hotel, nadat we nog een glaasje in een pub aan de haven gedronken hadden.

PS Sorry, als ik veel fouten gemaakt heb – ik ben nog bezig met het Nederlands leren!)

Dag 18
Hadden een prettige uitslaaptijd dus ook vertrektijd om 10:00 uur. Alles weer achter in de bus, koffers, tassen, zakken en de mensen voor in de bus. Het was een niet zo lange busreis vandaag, we waren in de logde om 13:00 uur. Een ieder ging weer op zoek naar zijn kamer, toch even bij elkaar kijken hoe die ander zijn kamer of aantal bedden eruit zag. Daarna gingen sommigen het dorp in even lunchen en verkennen, anderen gingen lopen of deden weer iets anders.

Tijdens de route hier naartoe was het toch opvallend dat het landschap weer anders werd dan dat we hadden gezien. Het begon te miezeren en we maakten een treinstop. De temperatuur was ook niet prettig, grauwe lucht en koud, maar velen waren zeer moedig om toch de foto van de trein te knippen. Er waren een paar die met de verrekijker ons op de hoogte hielden of de trein nu wel aan het rijden was of niet. En het leek er dan er ook op dat ook hier een tijdsverschil is tussen het spoorboekje en de werkelijkheid – 6 minuten te laat vertrokken.

Heba vertelde wat over de tocht die we morgen per boot gaan maken. Inmiddels zijn we er zeker van dat we warme kleren en regenjassen mee moeten nemen. Vanavond weer ieder zijn richting gekozen waar te gaan eten. Als altijd gezellig en veel lachen of gesprekken. Morgenochtend worden we om 07:50 uur hier opgehaald om een toer per boot in Milford Sound te maken.

Dag 19
Vanmorgen vroeg uit de veren en om kwart voor 8 was iedereen present met goede moed. Heba en Harry gingen al om 6 uur op pad om te duiken. Met zijn 13-en op cruise naar Milford Sound en met een grote bus werden we opgehaald en na 3 halte plaatsen gingen we op pad. Na enkele minuten (althans al heel snel) een eerste halte (rust) plaats van enkele minuten voor foto/ toiletstop. Marianne was de (plv) reisleidster voor een dag. Bij de boot aangekomen gingen we eerst naar boot 6, om vervolgens in boot nr 1 in te stappen. Iedereen van ons naar het bovenste dek en de cruise kon beginnen.

Het uitzicht was geweldig. Het zonnetje scheen en de natuur was geweldig. Bergen met sneeuw, watervallen en het mooie geheel was adembenemend. Onderweg nog zeehonden en dolfijnen gezien. We meenden Harry en Heba gezien te hebben die in duikersuitrusting op een klein bootje op afstand zwaaiden. Naderhand bleek dit te kloppen. De foto ontwikkelingsbedrijven krijgen het druk, wederom veel foto’s gemaakt. Omstreeks 16:30 uur keerden we terug op de basis in Te Anau, nadat de chauffeur weer meerdere keren stops gemaakt had. Een geslaagde dag en morgen (donderdag) weer vroeg op voor de laatste bustrip naar Christchurch (van ca. 11 uur).

Dag 20
Vandaag zijn we vroeg opgestaan voor een rit van ruim 10 uur naar Christchurch voor de zekerheid nog even aankloppen bij Maaike en Olga. Als ik de bus instap is mijn plaats al gereserveerd. Om 7 uur rijdt de bus weg en het licht blijft uit, zodat iedereen nog wat kan slapen. Om 9 uur hebben we een plasstop in Frankton.
Langzaam wordt iedereen wakker en na een koffiestop in Cromwell komt er weer leven in de brouwerij. Er wordt van bank gewisseld en iedereen geniet van het mooie landschap of leest nog wat.

We moeten stoppen want er komt een huis voorbij. We rijden het Waitaki District binnen en gaan over de Lindispas. Bij de fotostop bestormen Henk en Hans een hoge heuvel om de mooiste foto te maken. Bij Lake Pukaki stoppen we. Het water heeft een unieke turkoois kleur. Op de achtergrond de besneeuwde Mount Cook. Helaas wordt het mooie plaatje verstoord door een buslading japanners die door het beeld lopen. Dit is een plek om uren te blijven maar we moeten weer verder. Bij Lake Tekapo hebben we onze lunchstop. Ik loop met Hanneke en Henk naar de beste picknick plek van de wereld aan de rand van het meer. Dit meer heeft ook weer de mooie kleur door het gletsjerwater.

Om 14 uur gaat de reis weer verder richting Geraldine. Er zijn weer een paar vermoeide groepsleden in slaap gevallen. Het landschap verandert langzaam van ruige bergen in groene glooiende heuvels met veel koeien, schapen en bomen . In Geraldine hebben we de koffiestop. Na Geraldine is het plotseling vlak en we rijden nu door een landbouwgebied. Vandaag hebben we 3 provincies doorkruist, wat gelijk staat aan een afstand van 3 keer Nederland.

Het wordt weer stil in de bus en iedereen dut wat verder. Om 17:30 uur zijn we bij het hotel en nemen afscheid van Mike. We spreken af elkaar om 19:00 uur te ontmoeten in Dux the Lux. Het eten was heerlijk en het was gezellig. Na het eten drinken we nog lekker een paar glazen wijn op het verwarmde terras. Dit was weer een dag om in te lijsten.

Dag 21
De laatste dag van de reis brengt iedereen op zijn eigen eigenwijze door in Christchurch. In Christchurch zijn zeer veel engelse/britse invloeden te zien, zichtbaar aan de bouwstijl, de kathedraal, en de fraai aangelegde parken. Er wordt nog een laatste keer gezocht naar souvenirs, uitgerust in de mooie parken en genietend van een drankje op het terras.

’s Avonds eten we voor een laatste keer gezamenlijk, een gezellige avond, maar toch het besef dat ook de laatste dag nu voorbij is. Heba krijgt nog een welgemeende speech van Manuela als dank voor de goede reisbegeleiding.

Dag 22
Na 18 dagen rondreizen door Nieuw Zeeland aanvaarden we weer de terugreis. We vliegen eerst van Christchurch naar Auckland ( ik had deze reis met liefde weer met de bus gemaakt, gespreid over 3 weken!), en na een korte tussenstop gaan we door naar Hong Kong.

Dag 23
Na een aanzienlijk minder lange stop-over vliegen vanuit Hong Kong door naar Amsterdam. 06:05 uur zijn we weer definitief terug in ons Kikkerlandje na een geslaagde reis.

Klantwaardering

8,9

Een adembenemend mooie en tegelijk actieve reis waar je de m...
Een adembenemend mooie en tegelijk actieve reis waar je de mensen en hun cultuur snel leert kennen. In deze reis worden alle highlights op het Noorder- en het Zuidereiland aangeboden om te bezoeken en krijg je al snel de schoonheid van Nieuw-Zeeland te zien.

Hans V. - 8,0
Terug naar boven