Nieuw-Zeeland

Reisverslag Nieuw-Zeeland 25 dagen

(Groeps-) Reisverslag Nieuw-Zeeland
Zondag 26-10 t/m woensdag 19-11

Dag 1 Amsterdam – Dubai

Om 19.00 uur beginnen we met inchecken. Ondertussen zijn er al een aantal mensen op zoek naar “Djoser-kofferlabels”. Het is natuurlijk ook spannend zo’n eerste dag. Ja hoor, de eerste kennismakingen zijn een feit! Gezellig staat er al een groep “Djoser mensen” te kletsen en ervaringen uit te wisselen.

Om 22.00 uur gaan we beginnen aan de lange vlucht richting Dubai.


Dag 2 Dubai – Auckland

Vanuit Dubai vliegen we naar Melbourne, waar de tweede overstap is.
Onze reisbegeleider Roeland zit ook in het vliegtuig en komt met iedereen spontaan en gezellig kennis maken.

De groep zit ongeveer bij elkaar, dus langzaamaan wordt het duidelijk, wie allemaal bij de groep horen!

Dag 3 aankomst Auckland

Na een vermoeiende en lange vlucht (± 30 uur) heet de douane ons welkom in het (helaas) grijsachtige Auckland. Dankzij het busritje kunnen we al een eerste glimp opvangen van de stad. De typische stadsdrukte baant zich een weg tussen de hoge gebouwen en omhoog de steile wegen. In het hotel frissen we ons op, voordat Roeland (onze reisleider) ons meeneemt naar een gezellig restaurantje. We kruipen met z’n allen rond een tafel, terwijl Roeland het woord neemt en ons uitleg geeft over de reis. Na de maaltijd (halleluja, geen vliegtuig eten!) en de introductie gaan de eersten terug naar het hotel. Hopende op een goede nachtrust kruipen we in bed. Slaapwel!
Carlien

Roeland doet het voorstel om dagelijks, op toerbeurt, een reisverslag te schrijven. Hier is het iedereen mee eens en dit zal ook vlotjes en spontaan verlopen.


Dag 4 Auckland

Vandaag willen we graag met de bus toeren en de mooie plekjes in Auckland bewonderen. Helaas beslissen de weergoden hier anders over. Niemand heeft veel zin om door de regen te stappen, dus worden er kleine groepjes gevormd, die elk iets gaan bezichtigen. Een groepje gaat naar het Auckland museum en dan zijn er ook nog een paar durvers, die de regen trotseren en toch de stad in trekken. ’s Avonds trekken we met zijn allen naar Devonport. We komen er met de ferry aan en direct maken we een steile wandeling naar boven. Een prachtig uitzicht hebben we daar op Auckland en haar omgeving. Voor we helemaal omver worden geblazen door de wind maken we de tocht naar beneden richting ons restaurantje “Monsoon”.

Helemaal voldaan kruipen we terug op de boot richting het hotel. Dit was onze laatste dag in Auckland, morgen trekken we naar Paiha.
Carlien


Dag 5 Auckland - Waipoua Kauri Forest - Bay of Islands

Vanmorgen was het vroeg op. Afspraak was om 8.00 uur vertrekken. We zijn keurig op tijd vertrokken. De eerste stop was onderweg om koffie of iets anders te drinken. Daarna door naar een supermarkt om wat boodschappen in te slaan voor de lunch / picknick bij de waterval in Waipoua Kauri Forest. De zeer oude (800 jaar) kaouri boom was indrukwekkend. Gezien zijn omvang moest hij wel oud zijn, maar hij zag er nog puntgaaf uit. We zijn naar de prachtige waterval gelopen en hebben in het grasveld geluncht. Daarna nog een korte wandeling naar beneden. Maarten en Roeland hebben al balancerend over glibberige stenen geprobeerd een pad te vinden naar achter de waterval, maar dat is niet gelukt. Daarvandaan zijn we verder gegaan naar het Treaty house. Een deel van de groep ging dit museum bezoeken en daarna wandelend naar de Haruru watervallen. Een ander deel van de groep is meteen gaan wandelen. In de bus hebben we de plannen gesmeed voor morgen.

In de Bay of Island/Paiha is niet zeer veel te kiezen. Tijdens de rit naar Paiha hebben we genoten van een prachtige omgeving. Een glooiend landschap met hier en daar een huis, soms een dorpje. En alles zo mooi groen. Het is een bijzondere ervaring, dat (gezeten op een bankje) voor het Treaty house een moeder eend met 9 jongen langs komt. Maar ook de blauwe regen bloeit volop en de madeliefjes in het gras.

De chauffeur heeft ons weer opgehaald en naar ons motel gebracht. Een erg comfortabel motel met veel ruimte. We zijn bij Alfredo in het dorpje gaan eten. Het was heerlijk, maar ook gezellig. De verhalen kwamen los over de prachtige wandeling en de mooie flora en fauna.
Ans


Dag 6 Bay of Islands

De wekker ging al weer vroeg, deze ochtend. We werden wakker in een heel breed bed in onze ruime hotelkamer. Even lekker onder de douche en ons eigen ontbijtje gemaakt. Om 9 uur vertrokken we me het busje vanuit Paihia richting Waitangi. Dar stonden al drie Maori’s op ons te wachten. We kregen eerst theorie les in het roeien op zijn Maori’s met daarbij het uitstoten van Maori-kreten. Toen we dat onder de knie hadden, stapten we in een dubbele Maori-kano. Ieder met een houten peddel in de hand. We leerden hoe we allen tegelijk de peddel moesten bewegen: boven water en in het water. Zo voeren we richting een Maori- familie. De hoofd Maori blies op een grote schelp op een bepaalde manier om de familie te laten weten, dat we geen vijandige gasten zijn. De Maori-vrouw begon vanaf de kant te zingen. We stapten uit de boot en de welkomst ceremonie kon beginnen.

Onze leider Frank accepteerde het geschenk van de Maori-leider. Vervolgens begon de toespraak van de Maori-leider. We zaten inmiddels in het Maori-huis met onze schoenen uit. Onze leider Frank bood ons geschenk aan en dit werd geaccepteerd door het Maori-hoofd. Daarna zong de hele groep een lied:”lang zal ze leven”. Daarna mochten de mannen van de groep iets zeggen en daarna de vrouwen. We verlieten het huis en hadden neus contact met de Maori’s. Een voor een… Vervolgens maakten we foto’s (De Maori-vrouw maakte ook veel foto’s en beloofde ze op facebook te zetten). Alles even hartelijk en respectvol. Met de Maori-boot voeren we weer terug. Na de lunch stapten we aan boord in de boot voor het middagprogramma.

We hebben prachtig weer en de meesten van ons stonden op het dek in het zonnetje. We gingen dolfijnen spotten: eerst een stuk varen via het eiland Russell. Toen we een stuk volle zee op waren gevaren, werd de motor uitgezet. Vol verwachting keken we over de zee. En ja hoor, daar zagen we een paar dolfijnen opduiken. En nog een paar en soms zelfs 2 tegelijk. Wat fantastisch. Er werden die middag veel foto’s gemaakt en films. We voeren verder naar “The Hole in the Rock”. Ook hier heel veel foto’s. We voeren om de rots heen en zagen “The hole” ook van de andere kant. Daarna voeren we terug. Onderweg terug nog 2x de motor uitgezet en een aantal dolfijnen gezien. Het was geweldig. Toen we van de boot afkwamen nog wat afspraken gemaakt voor de volgende dag.

We hebben een restaurant opgezocht en lekker gegeten met een glaasje wijn. Daarna teruggelopen naar ons hotel. Op tijd naar bed want morgenochtend 8 uur vertrekken we naar Rotorua.
Jolanda


Dag 7 Bay of Islands – Rotorua

Een busdag vandaag! Het is een grijze ochtend, het heeft geregend. Wat hebben we gisteren geluk gehad met het weer!

Het is zo’n 500 km naar Rotorua. We stoppen al na een half uurtje om de openbare toiletten te bekijken in KawaKawa. Deze zijn ontworpen door Hundertwasser, een architect die zo’n 10 jaar in KawaKawa heeft gewoond en gewerkt. Zijn stijl doet aan Gaudi denken qua kleur en vorm. Het grasdak heeft blijkbaar vroeger ook marihuanaplanten bevat. Goed voor de creativiteit van de kunstenaar!

We zetten onze reis voort: beetje kletsen, beetje lezen, beetje dutten. Prettig sfeertje.

De koffiestop bij the Beehive voorziet ons van het nodige zoet. Alles met honing. De aangrenzende winkel heeft enorm veel producten allemaal met honing gemaakt, van kaarsen tot gezichtmaskers. We passeren Auckland en met een laatste blik op de TV toren verlaten we Northland.

De zon schijnt intussen weer volop. Roeland neemt nog even het programma met ons door voor de komende dagen. Bij de benzinestop nemen we even de tijd voor wat rek- en strekoefeningen. Daarna zien we langzaamaan het landschap veranderen. Het wordt weidser en vlakker met toch hier en daar “Hobbitheuvels”. Na de lunch in een gezellig “tentje” opgesierd met allerlei paarden attributen gaat het verder. Heel veel grasland, heel veel koeien.

Dankzij Piet zijn we nu op de hoogte van de hoeveelheid melk, die een Nieuw-Zeelandse koe produceert in een jaar. Had ik altijd al willen weten. Het landschap wordt weer bergachtiger en we komen eerder dan verwacht aan op onze plaats van bestemming. Alpin Motel heeft ruime appartementen met een eigen spa per unit. Na de afspraak: morgen 8.45 u bij de bus gaat ieder zijn eigen weg.


Dag 8 Rotorua

Klokslag 8.45 uur de busjes in; 2 stuks. Het weer is goed, de zon is er weer. We gaan naar het mystical rain forest. De trip ernaar toe duurt toch nog bijna 2 uur. Onderweg komen we langs een immens bosbouwgebied. Hout is het 3e uitvoerproduct van Nieuw-Zeeland. We stoppen nog even aan de ingang van het bos, waar we uitleg krijgen over de 8 krijgers die het land beschermen. Bij de parkeerplaats in het bos kunnen we eerst onze lunch samenstellen. Broodjes, salades, vlees, kaas etc. Inpakken en wegwezen. We moeten trouwens voor vertrek nog een formulier invullen. Het hemd wordt je van het lijf gevraagd! Ziektes? Geboortedata, familie gegevens! Formulier van goed gedrag!

We vertrekken in ganzenpas. Een gids voorop, een gids sluit de rij. We gaan overigens pas het bos in, nadat de gids een ceremonie heeft uitgevoerd en we nog the breath of life, De Hangi, hebben gedaan. Onderweg krijgen we uitleg over medicinale wetenswaardigheden van verschillende planten. De gids plukte een soort verse uitlopers van een aspergeachtige varen, voor veel energie! Mochten we proeven! We zagen de meest flexibele boom en de oudste boom van dit oerbos: een Rimuboom van 1200 jr oud. Er werd gedemonstreerd hoe de communicatie kan plaats vinden via klopsignalen op holle bomen.

Het Maori scheppingsverhaal kregen we te horen, in een notendop. We lunchten in een mosrijk hoekje; halverwege de tocht. Sommigen van ons viel de tocht zwaar. De 10 km over soms glibberige paden, stijgend, dalend, nam meer tijd in beslag dan gepland. Toch was iedereen voldaan; blij! Gehaald! Tijd voor de thermal pools in Waikite valley. Heerlijk warm water voor de vermoeide spieren. Als afsluiting nog een drankje. Op de terugweg passeerden we nog de Hollandse vallei. Een paradijs voor de Hollandse immigranten, al die groene weiden.


Dag 9 Rotorua - Taupo - Tongariro nationaal park

Om 8 uur vertrek in de regen. Ikzelf met stijve spieren van de dag daarvoor, dat voor een AOW’er toch wel heftig was te noemen. Na een half uurtje bus waren we in het thermisch actieve gebied Taupo Volcanic. Kokende poelen met wat stoomwolken. Je kunt daar 3 routes lopen. Wijzelf, Trudy en ik hebben alleen de rode route gelopen. Het is toch allemaal wel een beetje hetzelfde en het weer was ook niet optimaal. Daarna hebben we op de plek nog een kopje koffie gedronken en toen de bus weer in voor de Lady Knox geiser. Precies om 10.15 uur komt de geiser in beweging, nadat er een zakje zeep in is gestrooid. Hier waren ondanks het minder goede weer toch wel veel mensen op de been.

Daarna de bus in voor een boottocht op de Huka falls; was erg mooi. De schipper deed erg zijn best bij de waterval om ons te vermaken. Dat was lachen. Daarna weer een stadswandeling in Taupo, in deze stad hebben we ook in de supermarkt boodschappen gedaan voor de komende dagen. Het woord van de dag was Trantler (winkelwagentje). Van Taupo naar het nationale park, wat overigens een heel mooi gebied is. Na een heerlijke maaltijd was Trudy al bezig met de volgende dag voor de 19 km loop aan de top van een berg. (Tangarino Alpine crossing)
Piet

Dag 10 Tongariro NP

Tangarino Alpine crossing ± 19,7 km.
Om 7.10 uur stond ondergetekende aan de weg naar onze discovery lodge. De kleding was aangepast; legging van Ans onder mijn spijkerbroek, sjaal van Ans onder mijn jack en mijn 2e paar wandelsokken te gebruiken als handschoenen. Roeland, Maarten, Trudy, Frank, Ad en Ineke waren iets later.

Een grote bus pikte ons op en in de bus vulden wij een lijst in met namen en telefoonnummers. Omtrent 7.45 uur waren wij bij het beginpunt. De chauffeur had ons in de bus nog toegesproken. Als je je niet fit voelde, kon je nog stoppen! Het vroor licht op de bergen, het sneeuwde en de tocht was niet zonder gevaar. Wij lieten dit langs ons heen glijden en gingen op weg. Wij spraken af in eigen tempo te lopen en bij de eerste stop (Soda Springs) en ook de volgende 2 op elkaar te wachten. Dit stuk was ongeveer 4,5 km en goed te doen. Na een sanitaire stop en een begin met ons lunchpakket gingen wij verder naar de top (de 2e stop op 1886 mtr). De klim begon nu echt; hijgende mensen, die van tijd tot tijd moesten bijkomen van dat eindeloze beklimmen van “de trap”.

Het begon koud te worden en mijn sjaal werd een tulband (een Sikh beklom de berg). Het laatste stuk trokken wij ons aan een deels bevroren ketting en vervolgens liepen wij met een eveneens bevroren stalen kabel naar de top. Het begon licht te sneeuwen en het uitzicht was soms redelijk en dan weer beperkt. Op de top was ik erg blij; hé, hé wij hebben het gehaald! Helaas was de afdaling in het begin een smalle richel en mijn hoogtevrees maakte dat ik als een berggeit|slak omlaag bewoog; heel voorzichtig zijdelings de voeten neerzettend naar beneden. De afdaling ging over in een stijging en daarna zagen wij de Emerald Lakes en bij de T-kruising was onze 2e stop. (de echte). De afdaling ging verder en wij zagen het Blue lake en iets verder lake Taupo en lake Ratoaing. Het uitzicht was schitterend; welk een vergezichten!

De volgende stop was Kebetaki hut. Via paden met grote stukken stenen, soms vulkanische paden van as en stroken sneeuw, waardoor wij ons een pad baanden gingen wij voort. Uiteindelijk via tal van haarspeldbochten kwamen wij bij de Keketoki hut aan om ongeveer 12.30 uur. Nog ruim 6 km naar het eindpunt, waar de bus om 16.00 uur zou zijn. Wij hadden dus nog zeer ruim de tijd! Op ons gemak werd er geluncht en na ongeveer een uur ging Frank op weg en wij volgden. Roeland versnelde zijn tempo om Frank in te halen en wij volgden in ons eigen tempo. Het eerste stuk van die 6 km (± 3km) was een eindeloze afdaling en het laatste stuk ging door de Okahutena busch en viel zwaar tegen; eindeloos trappen op en af. Aan het eind was iedereen blij en trots, dat wij het volbracht hadden.

In de bus terug zat iedereen nog bij te komen en “thuis” vernamen wij dat vrijwel alle anderen een hele leuke dag gehad hadden bij het visitors centre van Whakapap: een wandeling van ongeveer 2 uur en/of een bezoek aan het centrum. De chauffeur had iedereen ook nog naar de top van Mount Ruapehu gebracht en weer terug naar het centrum. Een zeer bijzondere dag van deze vakantie zat er weer op!
Cees


Dag 11 Tongariro NP – Napier

We mogen uitslapen, want we vertrekken pas om 9.30 uur! Helaas konden we niet in Discovery Lodge ontbijten, maar hopelijk hadden een aantal mensen zelf het nodige ingeslagen. Na ± 2 ½ uur rijden hebben we een koffie/ontbijt stop, wat heerlijk is. Het was een mooie rit waar we kunnen genieten van een prachtige natuur met enkele fotostops (eerst de sneeuwtoppen, dan alleen maar groen). We zijn om 14.00 uur al bij het motel in Napier. Weer een mooie plek, waar we wandelend genieten van de ‘art-deco’. Erge mooie en bijzondere panden/gebouwen. ’s Avonds gaan we met z’n (bijna) allen genieten van een heerlijke Indonesische rijsttafel. Heerlijk! Weer een mooie dag voorbij!
Jeanne


Dag 12 Napier

Helaas.. regen, wind, kou! (nu ± 15° vorige week ± 26°)
’s Morgens gaat iedereen er op uit, helaas flinke regenbuien. ’s Middags gaat helaas de tocht naar de Jan-van-genten kolonie niet door. Het is te glad/modderig, dus onverantwoord om er met de bus heen te gaan. Er wordt driftig gekeken naar alternatieven: Wine tour? Bezoek aquarium? Bezoek museum? Met een boek op bed? Wandeling door de regen? Goed, voor ieder wat wils! ’s Avonds genieten we van een heerlijk buffet in RSA, ondertussen wordt er druk gekletst over de ervaringen in Napier.

Het blijkt dat het aanzienlijk kouder is dan normaal; ook waait het veel harder. Door het slechtere weer zijn zelfs de fruitoogsten mislukt.
Ook deze dag wordt weer positief afgesloten!
Jeanne


Dag 13 Napier – Wellington

In tegenstelling tot gisteren, jammer van de “Van Genten”, is het vandaag stralend weer. Fris maar mooi zonnig. We gaan ongeveer 5 a 6 uur rijden door heerlijk landschap. Alle kleuren groen, met bergen in de verte; dichtbij koeien en schapen en lammetjes. Hierdoor wordt ons woord van vandaag “Oonen”; de dag, dat de schapen zullen gaan bevallen. Hier gebeurt dat buiten, bij ons(nou ja bij onze boeren) gebeurt dat veelal in een soort ‘kraamkamer’. Verder zijn er grote gebieden met fruitbomen (de bloesem is al voorbij) en druivenstokken. Enkele liefhebbers hebben gisteren wijnmakerijen bezocht en genoten van de verhalen/geschiedenis van de wijnhuizen en de wijnen, waar vandaag in de bus door Jan verslag werd gedaan. Leuk. We zien huizen, zones in 80% van de gebieden van hout, maar deze zijn veelal goed onderhouden in tegenstelling tot veel in de steden.

We gaan via Hastings, Wakupurua en Takapua. De koffiestop is in Woodville. We vervolgen de tocht en rijden ook een indrukwekkend stuk door de bergen. We mogen even fotostoppen op uitkijkpunt Pakuratahi Forest. Daarna waren we snel in Wellington, waar we afscheid namen van Tiny, die we bedankten voor zijn prettige en veilige ritten. We zijn gezamenlijk naar de Botanic Gardens gegaan (deze was begonnen in 1868). De kabelbaan is een prachtige verbinding. Een oase in een drukke hoofdstad. Prachtig onderhouden, met veel planten, bomen en bloemen; de meesten voorzien van naambordjes.

Een verzameling waar iedereen zijn voorkeur kan bewonderen of zelfs even heerlijk in de zon op het gras kan liggen.

Van de nationale plant Tohutu kawa, met de rode-waaier bloemen (van struik tot boom) heb ik zaad gekocht, dus als het lukt heb ik volgend jaar een plantje voor de liefhebbers (vorstgevoelig). Het park stond vol met banken, geschonken ter nagedachtenis aan…. Dit vind ik wel een mooie afsluiting van de dag “Life is a treasure, a priveledge and a fast fleeting one. Every moment must be lived”.
Jopie


Dag 14 Wellington - ferry naar Picton – Nelson

De dag begon zeer mooi. De eerste ochtend met zon en zonder wolken sinds dagen.

Na een goed ontbijt in het Italiaans restaurant Ömbra” heb ik een kleine wandeling langs de havenkant gedaan. Zoals de meesten was ik dan om 10.00 uur aan het TePapa museum, het grootste museum van Nieuw Zeeland, om daar gedurende een 3-tal uur, meer te leren over de Maori’s, de geschiedenis van Nieuw Zeeland, de flora en fauna,…. Tevens was er een interessante expositie over de dinosauriërs en weer bepaald de tyranosaures-Rex. Om 13.45 uur moesten we met zijn allen terug zijn aan het hotel om dan met een shuttle busje naar de ferryterminal te rijden.

De afvaart van de ferry “Eratera”was afgesproken om 14.55 uur. Maar bij aankomst aan de terminal werd ons medegedeeld, dat er een vertraging was van 1 uur en 30 min. Uiteindelijk zijn we pas rond 17.00 uur afgemeerd. De overvaart duurt ongeveer 3 uur en legt een afstand af van 92 km. Het eerste gedeelte vanuit Wellington is over de straat van Cook. Het laatste 1uur 15 min is zeer mooi, gezien de route tussen de eilandjes/fjorden van het Noordereiland voert. Enkele gegevens over de “Eratera”: 18800 Bruto Register Ton: kan 28 treinwagons + 30 trucks (of 280 auto’s) vervoeren en maximaal 650 passagiers.

Bij aankomst in Picton om 19.45 uur worden we opgewacht door een mooie bus (45 personen) en onze nieuwe chauffeur Henri. Omdat we de volgende dag reeds om 07.45 uur dienden te vertrekken naar het Abel Tasman nationaal park gingen we eerst nog vlug langs een supermarkt om ons ontbijt te kopen. Eindelijk waren we rond 22.30 uur in Nelson in ons motel.
Frank


Dag 15 Nelson, optionele excursie Abel Tasman nationaal park

Dus weer een vroege dag. Om 7.45 uur zijn we dus vertrokken met onze bus naar Naiteriteri. De zon was weer van de partij. Er waren verschillende mogelijkheden om de dag door te brengen. Sommige onder ons gingen kayakken, anderen een kleine wandeling uitvoeren. Onze groep, Ron, Jeanne, Carlien en ik gingen de lange 12 km wandeling doen. Iedereen ging eerst wel met het bootje langs de kust vanuit Raiteriton naar Totaramui met onderweg verschillende stops: Auckorage, Torrent bay, Midlands beach, Taupa quarry en Awaroa Bay.

Onze groep ging er af in Medlinds Bay en ging dan 12 km wandelen naar Auckorage. De wandeling is zeer mooi, niet heel moeilijk, maar je moet toch goed in conditie zijn gezien er toch enkele steile passages zijn. We hadden 5 uur de tijd en zelfs met een zij uitstap naar de Cleopatra pools (een waterval) hebben we er 3uur 20 min over gedaan.

In Auckorage kwamen we samen met een paar andere groepjes van onze reis, waaronder onze kayakkers. De kayakkers hadden ook een bijzonder mooie dag. Zij hadden het geluk om tijdens hun tocht begeleid te worden door een school dolfijnen van 80-100 dieren!

Zo genoten we van de zon en verschillende verhalen tot we om 17.00 uur op onze ferryboot stapten met bestemming ons beginpunt Waiteriteri.

Vervolgens terug in de bus voor de terugweg naar ons motel “beach evenbus”. De avond werd dan mooi afgesloten met een uitstekende maaltijd in het “snugglers Zon & café” vlak om de hoek.
Frank

Suzy, Agnes, Barbara, Sander en Piet doen de wandeling naar de Cleopatra Pool met watervalletje. Pittig wandelingetje van ± 6 km met mooie zichten op de baai Anchorage, ons afstap- en opstappunt. De boottocht langs de prachtige kust was de moeite! Suzy wil het watervalletje van dichtbij fotograferen, maar wil of wou niet een bad nemen in de pool, oei kletsnat!!
Agnes


Dag 16 Nelson - pancake rocks – Greymouth

Vertrek om 8uur van Nelson naar Greymouth. In ’t begin nog zonnig, langs kronkelende met rotsen bezaaide rivier vervolgen we onze weg met koffiestop. De weg lijkt een beetje op de Gorges du Verdon. We houden halt aan de langste hangbrug, maar besluiten dat het geen 10$ waard is om ze even uit te testen. We stoppen voor een preview van de pancake-rocks op een mooi grillig strandje, afdaling naar de zee, met grotachtige structuur en een watervalletje. Er was ook een zeemeerminnen(foto) moment. Op de kleine keitjes was het moeilijk lopen! Terug naar boven pfff. We hadden wel een mooi voorbeeld van dichtbij van de pannenkoeken, enkel het tasje koffie ontbrak. We stoppen ook bij een zeehondenkolonie, de stier waggelt over de rotsen. Moeders voeren of zogen hun jong, andere dartelen in het water! Bij de pancakerotsen doen we de rondweg met prachtige zichten, maar wel in de regen.

We zien allerlei vormen in de rocks, waaronder een olifant. O ja, onderweg kwamen we ook nog langs Capwe Fouldwind. We maken een wandeling naar de vuurtoren. De anderen doen een grotere wandeling naar de zeehonden verder langs de kust. Bij de zeehondjes op de parking loopt een rare vogel. Lijkt een beetje op een Kiwi, maar is een southland weki. Spijtig van het weer.
Greymouth is Grey Grey Grey.
Agnes


Dag 17 Greymouth - Fox Glacier

Om 4 uur worden we wakker van een enorme regenbui. Dit voorspelt niet veel goeds met de helikopter vlucht in het vooruitzicht! Echter bij het opstaan was het aardig weer en vol enthousiasme vertrekken we rond 8.00 uur naar Fox Glacier.

Na 3 kwartier de eerste stop in Hokitiki. De stad van de jade. Hier kunnen we inkopen doen. Ontbijten en koffie drinken;10.00 uur weer terug in de bus. Inmiddels regent het al weer. Na een korte rit stoppen we bij Lake Mahinapwna. Daar maken we een korte wandeling naar het meer. Het uitzicht valt wat tegen maar…. het is wel droog en de zon schijnt. Nog wat foto’s maken en op weg naar Fox Glacier. Het weer is erg veranderlijk. Dan weer een flinke hagelbui en zo hebben we weer zon. Het is nog steeds onzeker of de helikoptervluchten nog plaats vinden!

Om 13.00 uur inchecken in ons hotel. Om 15.00 uur is het duidelijk dat de vluchten niet doorgaan en wordt dit verplaatst naar morgenochtend. De 2 uur durende wandeling beneden aan de gletsjer gaat wel door.

Zo splitst de groep zich, sommigen gaan wandelen, anderen trekken zich terug op de kamer of doen het keezspel.

In afwachting van het weer op naar de helikoptervlucht morgenochtend!


Dag 18 Fox Glacier – Queenstown

Hoewel gisteren alle vluchten waren afgelast, hoopten we dat het vanmorgen toch mogelijk zou zijn. Echter door de bewolking en de vers gevallen sneeuw kon er toch niet gevlogen worden.

Om 10.00 uur vertrokken we uit Fox Glacier en stopten we bij Salmon Farm voor een koffiestop. We vervolgden de reis naar het plaatsje Haast en namen de weg, die leidde naar de Haast pass. Onderweg zijn we diverse malen gestopt voor een fotoshot van de besneeuwde bergen o.a. bij Funder Falls. Het weer was onderweg wisselend. Zonneschijn en regen en natte sneeuw wisselden elkaar af. Langs het Wanaka in Hawea meer kwamen we om 6 uur in Queenstown aan.
Jan


Dag 19 Queenstown

Gisteren besloten om toch maar te gaan bungee jumpen, ondanks dat ik denk, dat doen we wel even, voel ik toch wel een zekere spanning deze ochtend.

Op naar het Kiwi Birdcliff park. Al snel naar het Kiwi House, om naar het voeren van de Kiwi’s te kijken, is toch wel minder spectaculair dan voeren van bijv. leeuwen of zo. Door naar de kra, veel vernietigd. Speelgoed ligt er in de kooi, maar vandaag zitten de batterijen er niet in, want geen actie, wel een grote vogel. Verder naar de vogelshow, wel grappig die laag overkomende vogels en ook een echte possum gezien in plaats van een platgereden dooie.

Na het kiwipark door met de Lord of the Rings tour. Mooie uitzichten, maar niet alle locaties waren even makkelijk te herkennen uit de film, juist omdat er in de film veel van over heel Nieuw-Zeeland veel copy/paste acties zijn gedaan. De locaties voor Ithilien en Isengard zijn wel heel goed herkenbaar.

’s Avond bij de Mexicaan is er een discussie over de economie en geld en dat het best vervangen kan worden door goederen en diensten vind Roeland, zoals bijv. spijkerbroeken, flessen wijn en uren babysitten…
Sander


Dag 20 Queenstown - Te Anau

Om 8.45 uur vertrekken we. Het wordt een dag van veel heen en weer karren. Het bordje “Historic Bridge left 300 meters”{ zien we zeker 3x voorbij komen. Het is ook de dag waarop we eerst gaan stoppen voor de bungee jump en waarna we weer terugrijden voor de Jet boot. Daarna is het gewoon weer in de bus ons laten vervoeren richting Te Anau, alwaar als iedereen deze dag overleeft we hopelijk om 16.00 uur ongeveer aan zullen komen, liefst nog steeds met:
20 passagiers/reizigers
1 reisleider (Roeland)
1 chauffeur (Henry) en
1 bus

Zeker gezien het feit dat ondergetekende aan alles meedoet en derhalve statistisch de laagste overlevingskans heeft.

We arriveren om 09.10 uur bij de Kawaran bridge, bij “Aj Hacket Bungy”(43 meter boven het water).

De bungee spanning is nu wel wat gezakt, hoe dichterbij ik bij het moment kom, hoe gelatener ik word, dat heb ik wel vaker. Het tegenovergestelde zie ik bij Carlien (zij wilde eerst), bij haar zie ik de spanning toenemen en op het moment dat Carlien op het randje wordt gezet zie ik de ogen groter worden.

3…2…1…jump, daar gaat Carlien. Ik kan het vanuit mijn positie niet meer goed zien, maar dat komt ook, omdat nu mijn elastiek wordt bevestigd. Ook ik schuifel naar het randje 3…2….1…Go. ik zie het water inmiddels dichterbij komen, maar kom toch zeker 3 meter te kort om het aan te raken. Jammer, dat had ik wel gevraagd, maar goed na 3 seconden bungel ik nog wat aan het elastiek, word naar beneden gelaten en lig even later op mijn rug in de rubberboot omhoog te staren naar de brug, nou dat was het dus, 95$ armer en een ervaring rijker.

In de winkel kun je nog verschillende pakketten kopen m.b.t. foto’s, video’s van je gemaakte sprong. Nu gaan we niet zuinig doen, hoor!! Hatsjikidee weer 80$ over de balk en dat terwijl Barbara ook wel foto’s zal hebben van de sprong, andere mensen ongetwijfeld ook nog wel lijkt me. Roeland heeft wel een cool filmpje gemaakt met de telefoon met live commentaar en wat helemaal cool is, nog gratis ook.
Op naar de volgende waaghalzerij, de Jet boot.

Frank, Trudy, Piet, Maarten, Roeland en Barbara en ik gaan mee. Ka-tjing , weer al 2x 100$ kwijt. Maar ook dit is wel een ervaring met 90 km/u over het water scheren en objecten ontwijken. Hier en daar een spin erbij en na zo’n 40 minuten leeft iedereen nog, sterker nog, niemand is eigenlijk noemenswaardig nat geworden!!!!

De adrenaline is na 21/2 uur in de bus karren, een stop van 1 uur in Arrow town en hier en daar een toiletstop wel wat gezakt. We zijn om 16.15 uur in Te Anau. Nu nog boodschappen doen en om 17.15 uur al weer verzamelen om naar de gloeiworm grotten te gaan. Oh jee als we dat maar redden. De Nieuw-Zeelander Albert Hein zat vlakbij. Dat hebben we gered met nog 40 minuten over nog.

De adrenaline was dan wel gezakt, maar op de boot naar de gloeiworm grotten gaat het ook weer behoorlijk hard. Aangekomen wordt de gehele inhoud van de boot in stukken van 13 a 14 personen verdeeld en gaan we per groep de grotten in. Eerst een stukje lopen, daarna een stukje varen. Het is af en toe net een sterren hemel.

Vervolgens weer 30 min met de boot terug naar Te Anau en nog eten ook. Het is al na 20.00 uur. Tsjonge, wat een lange dure dag is dit geworden. Die grotten waren nog eens 75$, de schade aan het vakantiebudget is inmiddels opgelopen tot 625$ en dan moeten we nog eten.

Ben benieuwd hoeveel flessen wijn dat is en/of hoeveel spijkerbroeken of uren babysitten…
Sander


Dag 21 Te Anau

We vertrekken om 8.50 uur met een groep voor de tocht naar Milford Sound. De bus vertrekt uiteindelijk pas om 9.30 uur, dus we vermaken ons maar even met shoppen, koffie drinken.

De rit er heen is prachtig en we krijgen regelmatig uitleg van de chauffeur. Ook zijn er enkele fotostops. Helaas is het weer regenachtig! De boot vertrekt om 12.10 uur. We maken een prachtige tocht langs fjorden.

Het weer is echter bar en boos! Het plenst en waait zo hard, dat we maar met moeite foto’s kunnen maken. Even naar het dek rennen, foto maken en weer snel naar binnen. Dit is erg jammer, want het is hier prachtig. Mooie fjorden en prachtige watervallen.

Op de terugweg begint het steeds harder te sneeuwen. Nadat we de tunnel gepasseerd hebben, rijden er zelfs sneeuwschuivers. De chauffeur kan nu stoppen. Velen maken foto’s met prachtige sneeuwlandschappen. Ja, wie had dit nu verwacht? Een kerstkaart met sneeuw vanuit Nieuw Zeeland! (Hopelijk zijn ze gelukt, Piet en Trudy?)

De rest van de groep gaat de Doubtful Sound tocht ondernemen. Deze is nog onbekender bij de toeristen. Het is een dagtocht, wat ook de moeite waard is.
Jeanne


Dag 22 Te Anau – Christchurch

Te Anau, kwart voor zeven ’s ochtends: twintig reizigers staan klaar voor de laatste busdag van deze reis. Na een bedankje van Roeland, omdat we weer eens mooi op tijd zijn, vertrekt de bus om 7 uur stipt. We rijden terug richting Queenstown om dan de snelweg richting Christchurch te nemen. Maar eerst stoppen we bij een ‘fruitmarket’. Daar kunnen we naar hartenlust fruit kopen en ook proeven van gedroogd fruit en noten. Wel lekker na twee uur in de bus te zitten. Achter het marktje vinden we een rozentuin die volop in bloei staat, echt prachtig om tussen de verschillende texturen, kleuren en geuren rond te lopen.

We gaan terug in de bus en rijden verder. Op de Lindis pass stoppen we voor een foto van het dorre, maar mooie landschap. Maar het mooiste van deze reisdag waren toch wel Lake Pukati & Lake Tekapo, twee azuurblauwe meren en op deze heldere dag met en stralende zon leken ze alleen maar mooier. En hebben we ook nog een ander geluk: We kunnen mountain Cook zien in de verte bij Lake Pukaki. Voor de lunch stoppen we bij Lake Tekapo. Sander & Barbara hopen op een helivlucht naar de gletsjers (wat niet gelukt was bij Fox Glacier), maar helaas zijn twee personen niet genoeg voor één vlucht. We lunchen op het gras in de stralende zon, maar al snel zitten we terug in de bus om 300 mtr verder weer uit te stappen bij een kerkje & een standbeeld van een hond.

Daarna zijn we echt op weg. Na een paar uurtjes slapen in de bus, stoppen we even voor een koffie bij ‘Farmers Corner’. Aan de ene kant kun je koffie en een ijsje krijgen, aan de andere kant is er een winkel waar vooral alpacavellen, -dekens, -tapijten centraal staan. Heel de winkel loopt vol met chinezen, die er van alles kopen (echt raar)!

Nog een laatste stukje en we komen in Christchurch aan. Henry toont ons de stad vanuit de bus. We zijn allemaal onder de indruk van hoeveel beschadiging de stad heeft opgelopen na de aardbeving in 2011.

Na het rondje stoppen we bij ons laatste motel en nemen we afscheid van Henry. We gaan met zijn allen eten bij Thai om de hoek: ons laatste avondmaal. Sander houdt nog een leuke toespraak voor Roeland, een klein bedankje voor een geweldige reis! Na het lekkere eten lopen we terug naar het motel. Morgen trekken we (zonder mijzelf) er nog een laatste keer op uit: De walvissen wachten op ons!
Carlien xxxx


Dag 23 Christchurch, optionele excursie Kaikoura

Deze dag staat voor de meesten in het teken van walvissen spotten in Kaikoura.

Dit is prima gelukt en iedereen komt zeer blij en tevreden terug!
Carlien vertrekt eind van de middag naar Australië, Jopie, Janneke, Ron en Jeanne trekken in Christchurch hun plan.

Ron en o.g. hebben vrijwel de hele dag in het centrum gelopen, diep onder de indruk van de vele verwoestingen door de aardbevingen in 2010 en 2011. Goh, wat kunnen enkele seconden veel betekenen en veranderen!

Heel het centrum is verwoest en we zien voornamelijk grote hijskranen, vrachtwagens en veel werklui. Verschillende gebouwen worden nog gestut door grote (lelijke) containers in verband met dreigend instortingsgevaar. Men is druk met de opbouw bezig, maar dit kost kapitalen!

Men heeft een aantal containers in verschillende felle kleuren geverfd, die nu dienst doen als winkel. We “zitten” in een container, waar we een lekkere cappuccino drinken. Vreemde gewaarwording! Verder zijn er veel kunstenaars, die met kleurrijke giraffen, kunstwerken en wandschilderingen het centrum wat proberen op te vrolijken.
Jeanne


Dag 24 Christchurch - vlucht naar Dubai – Amsterdam

Om 14.00 uur worden we met een shuttle busje opgehaald en naar het vliegveld gebracht.

Roeland gaat met ons mee en neemt op het vliegveld afscheid. Hij mag volgende week weer een nieuwe reis begeleiden. Wij beginnen om 17.00 uur aan een zeer lange vlucht.
Jeanne


Dag 25 aankomst Amsterdam

Via Sydney, Bangkok, Dubai komen we uiteindelijk ’s middags om 13.00 uur in Amsterdam aan. Iedereen is erg moe, maar wel voldaan.

De klok is inmiddels weer 12 uur teruggezet. Enkele slimme mensen hadden de klok gewoon laten staan, terwijl enkelen de klok eerst een uur terug zetten, toen drie uur en uiteindelijk 8 uur.

We nemen hartelijk afscheid van elkaar en iedereen gaat lekker naar huis om daar verder na te genieten, met ongetwijfeld veel mooie foto’s, van een prachtig Nieuw-Zeeland.

Tena Koe e hoa:
Roeland, Maarten, Carlien, Jopie, Janneke, Frank, (rook-) Piet, (melk-) Piet, Trudy, Cees, Ans, Jolanda, Jan, Suzanne, Agnes, Barbara, Sander, Addy, Ineke, Ron, Jeanne.
 
Rondreizen Nieuw-Zeeland

Klantwaardering

8,9

Een adembenemend mooie en tegelijk actieve reis waar je de m...
Een adembenemend mooie en tegelijk actieve reis waar je de mensen en hun cultuur snel leert kennen. In deze reis worden alle highlights op het Noorder- en het Zuidereiland aangeboden om te bezoeken en krijg je al snel de schoonheid van Nieuw-Zeeland te zien.

Hans V. - 8,0
Terug naar boven