Peru

Verslag Peru-reis 25 aug t/m 14 sept (incl. Inca Trail)

Dinsdag 25 augustus. (1e dag)

(Judith) Vandaag begon de reis voor ons om 05.15 uur. Nog even een “vertrouwde douche” genomen en om kwart over 6 stond onze “taxi” voor de deur die ons naar Schiphol zou brengen. Om kwart over 7 op Sifon, de vakantie kan beginnen. Het inchecken was zo gepiept. Dat is nu één van de voordelen van buiten het hoogseizoen op vakantie gaan. Nog even door de (strenge) douanecontrole, met honden en al, en we kunnen vertrekken.

Tevoren zagen we toch wel een beetje op tegen de lange vliegreis, maar deze verliep zeer voorspoedig. De vlucht duurde zo’n 12.30 uur. De entertainment aan boord was prima, evenals de catering. Half vier lokale tijd, landden we op het vliegveld van Lima. Nu begon het echt spannend te worden. Wie zouden er allemaal in onze groep zitten? Sommigen hadden we op Schiphol al ontmoet, een paar hadden een e-mail met foto ingestuurd, dus die hadden we in het vliegtuig al “ontdekt”.

Bij de band waar de koffers op kwamen werd al snel de rest van de groep bekend. Wat een gevarieerde groep! En wat opviel; deze keer waren de vrouwen in meerderheid. Onze reisleidster Saskia stond ons al op te wachten. Het voelde allemaal meteen goed aan. Aan de groep en de reisleidster zal het deze reis niet liggen. Dat komt wel goed.

Vanaf het vliegtuig moesten we nog een halfuurtje met de bus naar ons 1e hotel, “Hostel Mami Panchita”. Dit hotel wordt gerund door een Nederlandse eigenaar. Een knus en sfeervol hotelletje. Eenvoudige maar goede kamers. Wat vooral van belang was; De bedden waren prima.

Bij aankomst ontvingen we een welkomstdrankje, Pisco Sour genoemd.

Na de informatie van Saskia was ieder verder vrij de rest van de avond in te vullen. Sommigen hadden nog wel trek in een hapje, dus die zochten een restaurantje op (Lorenzo) wat op een paar honderd meter van het hotel lag. Anderen deden het af met een kopje koffie of thee in het hotel (gratis!) voordat de groep naar bed ging. Zo rond de klok van 21.00 uur, (in Nederland was het inmiddels 04.00 u ’s nachts) lagen de meeste toch wel te rusten na een behoorlijk lange dag.

Woensdag 26 aug. (2e dag)

(Petra) Na een heerlijke nachtrust was er een goed ontbijt. We gaan met zijn allen naar het centrum van Lima (althans dat was de bedoeling). Maar 4 mensen van de groep verdwenen in een taxi en zagen we pas veel later weer op de Plaza de Armas. De overigen worstelen zich als ervaren slangenmensen in een locaal busje. Er gaan veel makke schapen (lees; toeristen) in een gammel taxibusje. We lunchen met elkaar, voor weinig, en daarna gaan we wat kerken bekijken, een klooster, evenals het wisselen van de wacht voor het paleis.

Na weer een avontuurlijke taxirit, die nog een stuk langer duurde, arriveerden we om ong. 17.30 uur weer thuis. (ha, ha, zo voelt het om weer in Mami Panchita te komen)

’s Avond heerlijk met elkaar gegeten in Las Tetras. Heerlijke gerechten komen voorbij. Als surprise liet Toon, de eigenaar van het hotel, ons met de bus ophalen vanaf het restaurant. We bereiden ons voor op de dag van morgen. We laten Lima achter ons en het “echte werk” kan beginnen.

Donderdag 27 aug. (3e dag)

(Inge) Na een gezamenlijk ontbijt vertrokken we om 08.30 u richting Pisco. Onderweg even stoppen voor benzine, wat snacks en water etc. We reden door de buitenwijken van Lima, waar veel mensen op het platteland wonen. Na een tijdje langs de kust gereden te hebben, was het tijd voor koffie en nog meer. Daarna door naar Pisco waar we eerst even in de buurt van de haven zouden lunchen. Op weg naar de haven zagen we al het e.e.a. van Pisco waar de gevolgen van de laatste aardbeving nog (2007) goed te zien waren. In de haven kregen we heerlijk in het zonnetje gezeten, onder de klanken van Peruaanse muziek, een heerlijke lunch. Het zal je niet verbazen dat dit voor de meeste van ons uit vis bestond. Na de lunch reden we naar het Nationale park Paracas, het grootste beschermde kustgebied van Peru. De kliffen die erg steil waren, en de vele watervogels, maken dit tot een bijzonder gebied. Ook La Cathedral, een bijzonder rotsformatie in zee was erg indrukwekkend. Intussen ging de zon al behoorlijk zakken en werd het tijd om naar het hotel (San Jorge) in Pisco te gaan. Morgen weer vroeg op, en daarom bleven we vanavond in het hotel eten.

Vrijdag 28 aug.(4e dag)

(Hans) Het ontbijt werd vandaag om 06.45 u geserveerd. Redelijk vroeg, vonden wij, maar de boot naar de Ballestas eilanden ging om 08.00 uur. Het was een “spetterend” begin van deze dag. We waren amper de haven uit of we werden zeer hartelijk begroet door de dolfijnen die met ons mee zwommen. Alle camera’s zoemden en klikten dat het een lieve lust was. De gids wees ons op een figuur in de bergen. De vorm van een kandelaar, 177 meter hoog en 55 meter breed, met een diepte van 30 cm. (dit was ooit 60 cm) Niemand weet hoe en door wie deze figuur gemaakt is.

En even later gebeurde het waar we eigenlijk met zijn allen op zaten te wachten, maar normaliter maar één keer per jaar gebeurd. De gids had het dit jaar 3 x meegemaakt. DE WALVIS. Ineens was hij daar, nog ver weg, maar onmiskenbaar!! Wat een machtig gezicht om deze grote oceaanbewoner te zien zwemmen en spelen. Een grote fontein spoot omhoog, en daar was de staart te zien!

We werden er allemaal stil van, zoveel schoonheid. Je hoorde alleen het gefluister. Fantastisch om dit mee te mogen maken.

Daarna door naar de eilanden. Hier zagen we ontelbare vogels als Peruaanse zwaluw, Pelikanen en div. zeemeeuwen. Tenslotte zagen we ook nog zeehonden. Zowel zwemmend in de oceaan als liggend op de rotsen. Ze lieten zich maar al te graag op de foto zetten.

Na de cruise vertrokken we richting de wijnboerderij Alcatera, maar voordat we er waren moest onderweg eerst de bus nog worden gerepareerd. Een kapotte luchtslang was de boosdoener. En omdat de ANWB wel een weekje nodig had om te komen, kropen de chauffeurs maar zelf onder de bus om de (nood)reparatie uit te voeren. ( een beetje chauffeur regelt dat zelf, toch??) Na drie kwartier konden we weer in de bus stappen om de reis te vervolgen, richting de oase van Huacachina. Na een heerlijke lunch in hotel Mossone, werden de zandduinen beklommen om vandaar de zon onder te kunnen zien gaan. Het was wel erg veel zand allemaal, en niet iedereen ging dan ook naar boven. Een biertje is in dat geval wel heel erg lekker! Je kon ook lekker dobberen in het zwembadje, of wat luieren in de zon. Tenslotte nog een lekkere douche, een warme hap en dag 4 kon worden afgesloten als een wel zéér geslaagde dag.



Zaterdag 29 aug.(dag 5)

(Suzanne) Vanmorgen mochten we uitslapen tot ong. 08.00 uur. Lekker ontbeten en zo stonden we om 09.00 uur klaar om naar Nazca te gaan. Onderweg nog even een stop gemaakt bij het Natianale Museum van Ica. Hier waren prachtige keramieken en textiel te zien uit Paracas, Nazca en Ica. Het meest indrukwekkend waren wel de goed bewaarde mummies en de (misvormde) schedels.

Daarna door naar Nazca. Onze reisleidster vertelde ons dat we vandaag al over de Nazca lijnen zouden vliegen i.p.v. morgen, dus iedereen was ineens wel erg benieuwd. Tussendoor hebben we eerst nog een stop gemaakt Maria Reiche museum. Zij heeft meer dan 30 jaar onderzoek gedaan naar de Nazca lijnen en is daar ook begraven. Een maal bij het hotel hebben we weer heerlijk gegeten, natuurlijk weer inclusief de heerlijke en gezonde vruchtensapmix. Daarna nog even van de zon genoten, maar toen was het toch tijd om de lucht in te gaan om een blik te werpen op de Nazca lijnen. Toen we aankwamen kwam net de eerste groep terug, waarvan er wel een paar een beetje witjes bij liepen. De waarschuwing over “luchtziekte” was dus niet helemaal overbodig. Er zijn uiteindelijk ook daadwerkelijk een aantal mensen ziek geworden, maar al met al was er maar één conclusie: het was een schitterend gezicht om de Nazca lijnen van bovenaf te zien met schitterende uitzichten. Een geweldige ervaring.! Een echte aanrader dus! Daarna weer terug naar het idyllische hotelletje en genieten van een heerlijke en welverdiende nachtrust.



Zondag, 30 aug. (Dag 6)

(Katja) Na onze eerste nacht, waarbij we echt konden uitslapen- we gingen pas om 10.00 uur weg-

Vertrokken we naar Chauchilla. Deze begraafplaats, in een woestijnachtig gebied, herbergt verschillende Inca-graven met eeuwenoude mummies. Na dit uitstapje ben je al heel wat wijzer over de diverse mummificatietechnieken, de Inca geschiedenis, en de schedelvervormingen die de Inca’s toepasten om er mooier uit te zien. Daarna reden we verder naar de ondergrondse aquaducten die al in de Inca-tijd gebouwd werden. Het aquaduct bevond zich op een moeilijk bereikbaar en dus toeristen vrij plekje lekker in de schaduw. Dit was wel aangenaam na een warm bustochtje. Ter afronding van ons uitstapje zijn we nog naar een ceramiek workshop gegaan. Daar werd ons gedemonstreerd hoe je Inca en Paracas ceramiek maakt. En uiteraard kon je dit ook ter plekke kopen. Na de lunch was het siësta en zontijd. Lekker bij het zwembadje gelegen met een sapje en een boek. Heerlijk! Na alle activiteiten van de voorgaande dagen was iedereen wel een beetje aan een rustige middag toe in ons haciëndastijl hotel. ’s Avonds hebben we met elkaar genoten van de barbecue met uiteraard de Pisco-sour in de hand.

Maandag 31 aug. (dag 7)

(Corien) Vandaag gaat het een lange dag in de bus worden op weg naar Arequipa. Om 06.00 uur zitten we allemaal al (stil) in de bus, het is nog wel erg vroeg. Planning is dat we vanavond om 18.00 uur ons doel hebben bereikt…..  Het gaat, volgens onze reisleidster Saskia, een mooie route worden langs de kust. Daarna gaan we van de kust af door de eerste bergen, naar een hoogte van 2300 meter.

Langs de mooie kustweg zien we dolfijnen of zeeleeuwen, of misschien wel allebei. Het is wat moeilijk te zien zo in de verte. De natuur wordt steeds ruiger. In de verte zien we zelfs bergen met sneeuwtoppen. De lange reis wordt beloond met een prachtig hotel in koloniale stijl. Het avondleven ziet er gezellig uit en het Plaza de Armas is prachtig verlicht. Kortom, de komende 2 dagen zitten we weer goed.

Dinsdag 1 sept. (dag 8)

(Adewij) Oeps!! Het gaat wel wat vlug hoor! Vandaag gaat ieder zijn of haar gang in Arequipa. Na het ontbijt met echt heerlijke verse koffie, in het stijlvolle Casona Solar, (1702, ooit bewoond door de 2e president van Peru) waaieren we in kleine groepjes uiteen. Om elkaar vervolgens in het Santa Catalina klooster weer tegen te komen. Het is een rustieke omgeving en de zon doet haar best, wat weer zorg draagt voor veel sfeerkiekjes. Hier en daar klinkt het van groepsgenoten: “Het is toch wat als je op je 13e vanuit Spanje naar hier wordt uitgezonden? Dat kan toch niet vrijwillig gegaan zijn?”.

Het imponeert ons als we zien dat de meisjes hun familie alleen mogen ontmoeten vanachter een soort “scherm”waardoorheen nauwelijks iets te zien is, laat staan aanraken.

Ook in de stad komen we elkaar weer regelmatig tegen. In de winkelstraat, de Plaza des Armas of in één van de vele restaurantjes, achter een lunch of proevend van één van de vele taartsoorten die je in Arequipa kunt bewonderen.(en proeven dus).  Aan het eind van de dag gaan wij dineren bij Zig Zag. Volgens Saskia staat er zelfs Alpaca op het menu. We laten ons verrassen.

Woensdag 2 sept.(dag 9)

(Renske) We hebben genoten van  een heerlijke nachtrust in hotel Casona Solar op een King Size bed, met een aparte hal en een riant slaapvertrek. Om 07.00 uur vertrekken we naar Chivay, een rit van 165 km. We hebben nu een andere bus gekregen met een dito chauffeur. Ook hebben we een gids bij ons, nl. Massiël, (zeg maar Massie) Er wordt nog een fotostop gemaakt om de laatste foto’s van de vulkaan “Misty” (2800 m) te nemen. Massie geeft uitleg over de coca-leaves. Een stukje as in een coca-leave (blad van een coca struik) oprollen en in je mond stoppen, en er op kauwen. En we moeten ook veel drinken, om te voorkomen dat we last krijgen van hoogteziekte. We gaan nl. vandaag naar 4800 meter hoogte.  De spijsvertering gaat op deze hoogte veel langzamer.

Onderweg komen we Alpaca’s en Lama’s tegen. Onder weg op 3900 m. stoppen we voor coca-thee. Ook is er weer volop gelegenheid om mooie plaatjes te schieten van de mooie natuur of de kraampje s met souvenirs en andere koopwaar zoals kleding en kleedjes bij de Peruaanse vrouwen.

Op weg naar Colca passeren we de pas op een hoogte van 4920 m. Nu rijden we naar het dorpje Chivay. Bij een stopplaats zien we in de verte Chivay al liggen. Ook hier worden weer veel souvenirs te koop aangeboden. Om de canyon binnen te mogen moeten we 35 sol. betalen.  De bevolking van Chivay vond dat ook zij recht hadden op een vergoeding voor alle toeristen.

In het dorp kunnen we een hapje eten waarna we door gaan naar ons lodge, ofwel hotel.

Vanaf 14.30 uur kon er een wandeling gemaakt worden naar de waterval en een forellenkwekerij. Daarna gingen we naar de begraafplaats van het dorp en weer terug naar ons lodge. We zitten hier op 3700 meter. Om de kou van de avond en de nacht (een beetje) te verdringen hebben we kleine kacheltjes tot onze beschikking, waar gretig gebruik van gemaakt wordt.

Donderdag 3 sept. (dag 10)

(Gwendy) Vandaag moeten we weer erg vroeg op, want we gaan om 06.00 uur op weg richting de Cruz del Condor om de condors te kunnen zien. Onderweg zagen we onze eerste Vichacha. We lopen het laatste stuk naar ons uitzichtpunt (het Cruz del Condor). Tijdens onze wandeling zagen we de eerste condors al opstijgen op de thermiek. Wat een machtig gezicht om deze grote vogels (spanwijdte 3 meter) vlakbij ons in de lucht te zien zweven. We liepen steeds hoger en zagen steeds meer condors opstijgen. We hebben (zeer) ruim de tijd genomen om hier van te genieten en naar te kijken. We hebben heerlijk gewandeld in een stukje canyon (er waren 2 mogelijkheden, langer of korter), beide met prachtige uitzichten op de diepe kloven van de canyon.

Heel indrukwekkend om hier te wandelen. Na de lunch zijn we met een aantal heerlijk gaan relaxen in de warmwaterbronnen van 39 gr. Wat een prachtige omgeving. Wederom hadden we een mooie dag.

Vrijdag 4 sept.(dag 11)

(Roel) Vandaag reden we van Chivay naar Puno. We gaan weer over de pas van ruim 4900 meter hoog. Een paar leden van de groep kregen helaas toch last van de hoogteziekte. Onderweg nog een paar stops gemaakt om vulkanen te bekijken. Om ong. 13.00 uur zijn we gestopt bij het meer Laguane. Hier hebben we geluncht met het meer als uitzicht. Prachtig!

Onderweg zagen we nog een paar (kleine) windhoosjes en een rokende vulkaan gezien. Om 16.00 uur kwamen we tenslotte in Puno aan. Dit stadje verdiende vroeger zijn geld aan de (zilver) mijnbouw. In Puno werden de laatste boodschappen gedaan voordat we naar het eiland Amantani gaan. We hebben wat spullen gekocht voor de “locals” waar we zouden overnachten, zoals groenten en fruit, jam en wat snoep. ’s Avonds in het centrum van Puno nog lekker gegeten en op tijd weer naar bed, om uit te rusten van de vermoeienissen van deze toch weer mooie dag.

Zaterdag 5 sept. (dag 12)

(Tom) Vandaag moest iedereen een dagrugzak meenemen naar het eiland Amantaní. De grote rugzak bleef achter in Puno. Daar komen we over twee dagen nl. weer terug. De boot vertrok om 08.30 uur. Met Riksja’s reden we naar de haven, waar de boot op ons lag te wachten. Na een half uurtje varen kwamen we bij de Uros-indianen aan. Zij leven op drijvende rieteilanden. Bijzonder om te horen en te zien hoe zij alles hebben opgebouwd met dat riet. We werden uitgenodigd om in de huisjes te kijken en sommigen kregen zelfs de traditionele kleding van de “Uros” aan!

Vervolgens moesten we zo’n 3 uur varen om bij het eiland Amantaní te komen. Op het eiland aangekomen werden we opgewacht en verwelkomd door onze gastgezinnen, waar wij de nacht zouden doorbrengen. Daarvandaan ging iedereen met zijn gastvrouw of gastheer naar hun huis. Dat was overigens een behoorlijk pittige klim. Temeer daar de meeste van ons ook nog spullen voor de gezinnen had meegenomen. Al met al behoorlijk zwaar. We werden wel verrast bij aankomst, door de nette kamers waar we terecht kwamen. ’s Middags kregen we als lunch eerst een schaal soep en daarna een bord met aardappelen, rijst en een stuk gebakken kaas. Het smaakte best aardig. Vooral de mintthee die we daarna kregen. Om kwart over 4 moesten we verzamelen bij het dorpshuis voor een wandeling naar de top van het eiland, waar de zonnetempel staat. Wanneer je daar drie rondjes omheen loopt, mag je een wens doen. Dus dat deden we dan ook maar! Vanaf de bovenkant van de berg kon je mooi de zonsondergang bekijken. Daarna werd het snel donker, dus moesten we weer vlug naar beneden. Daar werden we weer netjes door onze gastgevers opgewacht. ’s Avond s bestond de maaltijd uit soep, rijst en pasta, en stukjes aardappel en mintthee. We hebben het meisje in het gezin geleerd om in het Engels tot 20 te tellen. En we hebben ook nog wat liedjes voor haar gezongen. ’s Avonds om 8 uur werd er op de kamerdeur geklopt. Onze gastvrouw kwam met traditionele kledij die wij moesten aantrekken voor het feest die deze avond in het dorpshuis gegeven zou worden. De mannen hadden allemaal een poncho om gekregen en de vrouwen één of twee rokken en een omslagdoek. We zagen allemaal wel op tegen de feestavond maar achteraf vond iedereen het toch wel leuk. Er werd volop gedanst en het biertje smaakte ook prima. Twee bandjes wisselden elkaar af met de muziek. Om kwart voor 10 was het mooi geweest en zochten we met zaklampen en het licht van de volle maan onze weg weer terug naar “huis”. Ondanks dat het een beetje primitief was, hebben we toch een mooie dag gehad. Voldaan gingen we slapen op onze bedjes met rieten bodem.



Zondag 6 sept. (dag 13)

(Annemarie) Ondanks het “licht” ingedeukte matras hebben we heerlijk geslapen. Onze gastheer Ambrosius kwam ons om 7.00 uur wakker maken. Om 7.10 uur kwam hij nogmaals naar onze kamer. Gebarend op zijn polshorloge probeerde hij ons duidelijk te maken dat we moesten opschieten.

Onze haast werd beloond. We kregen lekkere pannenkoeken. Om ong. 8.00 uur verlieten we weer het eiland, uitgezwaaid door alle gastheren en dames. Na ong. een uur varen bereikten we het eiland Taquille. Na een wandeltocht van een half uur kwamen we op het dorpsplein aan.

Daar vertelde de gids over de tradities op het eiland. De bewoners dragen klederdracht met borduursels. De kleur hiervan, en van de kleding geeft aan of iemand vrijgezel is of getrouwd. Ook de wijze waarop de mannen hun muts dragen geeft aan of hij op zoek is naar een vrouw. Na een goede lunch (met de groep) wandelden we verder richting de boot. Na 525 treden(!!)  bereikten we de boot die ons weer naar Puno terug bracht.

 

Maandag 7 sept.(dag 14)

(Eric)Vandaag gaan we met de bus van Puno naar Cusco. Dit is ong 180 km. Cusco was het “Corazon”(het hart) van de Inca’s. Onderweg genoot ik van het fraaie uitzicht. Een mooi landschap. Na de lunch was het moeilijk om de ogen open te houden. Maar aangekomen in Raghi mochten we de bus uit. Hier bevinden zich de restanten van een oude Inca-tempel. De gids leidde ons rond op de site en schetste een beeld van de gebouwen en waar deze voor dienden. Hier was ook een weg van de Inca’s naar Cusco.

Na een bezoek aan een kerkje kwamen we aan het eind van de middag in Cusco aan.

Dinsdag 8 sept. (dag 15)

( Nogmaals Eric) Vanmorgen is er om 6.00 uur een groep van 5 personen vertrokken. Zij gaan de Inca-trail lopen. Een trekking van 4 dagen met als bestemming de Machu Picchu.

De rest van de groep blijft in Cusco. We hebben vandaag geen programma. Zelf heb ik een rustig programma op het oog. Een bezoek aan de kathedraal, de “Compaña”kerk en het museum “Arte Religioso”. Via een afspeelapparaat word je door de kathedraal geleid. Door de tempels en belangrijke Inca gebouwen te vernietigen en daarbovenop de kathedraal te bouwen, lieten de Spanjaarden hun macht zien. Bovendien legden zij de mensen het katholieke geloof op. In de kathedraal zie je schilderijen en afbeeldingen waarin symbolen zijn opgenomen die anders zijn dan in Europa gebruikelijk: Cavia als feestmaal, en het gebruik van spiegels. Na een korte break zag ik nog een processie over straat gaan. Het zag er prachtig uit met al die mooie kostuums en klederdracht. Het was een mooie afsluiting van de dag.

Woensdag 9 sept. (dag 16)

(3e keer Eric) Vandaag staat de excursie naar de heilige vallei op het programma. Jesús, onze gids voor vandaag leidt ons door de vallei. De dag begon met een bezoek aan een lamafarm. Na het verhaal van de gids werden de noodzakelijke foto’s gemaakt. Deze excursie werd door de meesten op prijs gesteld. Ook het verven van de wol kwam aan de orde. En uiteraard was er ook hier weer een winkel waar de div. spullen te koop werden aangeboden. Hierna weer door naar Pisac. Deze ruïne van de Inca stad was al bewoond voor de Inca’s er kwamen. Dat was duidelijk te zien aan de verschillende bouwstijlen. Vanuit het verblijf van de hogepriester had je een mooi uitzicht op de vallei.

Na een mooie wandeling naar beneden, kwamen we op de markt van Pisac, waar we de lunch gebruikten. Na de lunch stond een bezoek aan Ollantaytambo op het programma. Naast de mooie vergezichten van de stad, waren hier ook de bekende grote stenen te zien waarvan niemand weet hoe deze hier gekomen zijn. Via een bezoek aan een plek waar ze de Lama wol verven, kwamen we weer terug in ons hotel.

Donderdag 10 sept. (dag 17)

(Hilly) Vandaag ging de reis via een klein stukje met de bus, 3 uur verder met de trein naar Aguas Calientes. Hierdoor konden we de volgende dag al vroeg op pad naar de Machu Picchu, zodat we de grote meute voor kunnen blijven. Hier kregen we een uitgebreide en interessante rondleiding. ’s Middags mochten we onze tijd zelf invullen. Dit betekende voor de één een bezoek aan een waterval, een ander ging naar de Botanische tuin, weer een ander nam de rust. Ook werd de plaatselijke markt bezocht. Uiteindelijk belandden 8 personen op een terrasje waar spontaan een klein feestje ontstond onder leiding van een Peruaans bandje. Onder het genot van een biertje en een Bacardi rum luisterden en klapten we mee op de mooie klanken van de band. Ik kreeg al snel een regenkoker in mijn hand gedrukt en kon ik meedoen met het ritme van de muziek. Jan mocht plaats nemen achter het drumstelletje. (dat ging hem niet onaardig af!) Ook ging Jan nog even met de pet rond voor de muzikanten, en deponeerde de giften van de gulle gevers in de koffer van de muzikanten. Al met al een plezierige en gezellige middag.



Vrijdag 11 sept. (dag 18)

(Jan) Vandaag stonden we maar weer eens mooi op tijd op, want om 6.00 uur moesten we de bus naar de Machu Picchu nemen. Onder de deelnemers was een lichte opwinding waar te nemen want vandaag zouden onze Inca trailers zich ook weer bij ons voegen. Op de Machu Picchu vertelt Ruben, onze locale gids, van alles en nog meer over het bijzondere van de Inca beschaving. Eigenlijk is het te veel en te indrukwekkend om alles goed in je op te nemen. Om ong. half tien zit de rondleiding er op, en ontmoetten we de trailgangers, en is er volop gelegenheid een wandelingetje te maken, o.a. naar de zonnepoort. Als iedereen weer terug is in Aguas Calientas gaan we om 16.15 uur naar het station waar om 17.00 uur de trein naar Cusco vertrekt. (3 uur)

Meer dan de helft van onze groep neemt de gelegenheid te baat om een stevige tuk te doen, en Eric geeft een “one man show” headbanging.  Zijn hoofd valt niet tegen de wand van de trein. Knap werk hoor!

Dit was weer een fantastisch stukje Peru, morgen nog wat ervaring in Cusco opdoen, en ja… dan zit het er al weer op.



Inca Trail Dag 1 (Dinsdag 8 sept.)

Terwijl de rest van de groep zich rustig aan het vermaken is in Cusco, bereiden wij met z’n 5-en  (Ton en Corien, Katja en Susan en Inge) ons voor op een lange, vermoeiende, onvergetelijke, fantastische wandeling van 4 dagen door de Andes ofwel de Inca Trail eindigend bij Machu Picchu.

Om 06.00 uur worden we opgehaald en uitgezwaaid door een paar medereizigers, na een stukje rijden en een ontbijtje arriveren we om 10.00 uur bij Km 82. Dit is een vrij algemeen startpunt van de Inca trail trekking. Onze groep bestaat uit de 5 mensen van onze Djosergroep, 1 gids en 10 porters (dragers). Zij verslepen elke dag zo´n 20 kilo aan tenten, de eettent, de krukjes, gasflessen, etenswaren, een deel van de bagage kortom alles. Iedere dag mogen er maar 500 mensen starten aan deze trail, inclusief alle begeleiding die mee gaat, dit is noodzakelijk gebleken om de natuur te sparen.

Het eerste deel van de trekking zou niet al te zwaar zijn en met een ter plaatse gekochte (houten) wandelstok beginnen we vol goede moed. Vanaf het begin is de omgeving al indrukwekkend. Na ongeveer 2 uur lopen komen we bij Llaqtapata. Dit is de eerste Inca site die we vanaf een afstand kunnen bewonderden. Hierna verder met de tocht klimmend en dalend over paden, stenen, uitgehakte trappen om wat later een uitgebreide lunch te nuttigen. De natuur is nog groen met veel cactussen, in dit deel wonen mensen die leven van de landbouw. Na de uitgebreide lunch gaan we steil omhoog richting onze eerste campsite (Wayllabamba). Om 15.30 uur komen we met daar aan en kunnen we even relaxen om daarna te smullen van de afternoontea met koekjes en popcorn. (De porters lopen sneller en slaan de uitzichtpunten over. Hierdoor zijn zij iets eerder op plaats van bestemming en zetten zij razendsnel de tenten op en bereiden het eten.)

Dag 2 (Woensdag 9 sept.)
Na een koude nacht op 3000m hoogte vervolgen wij de volgende ochtend om 7 uur onze tocht. Dag 2 zou 'challenging' worden. Al vanaf de eerste meter vanuit onze camping klimmen we naar boven richting dead woman pass (4200m). Het is bizar hoe weinig zuurstof je uit de lucht haalt op deze hoogte. De pas heeft haar naam te danken aan o.a. de vorm van de bergen maar volgens de legende is de dame die als laatste over dit punt in de bergen aankwam geofferd aan de goden. Na dead womans pass begint de afdaling en is ook het einde van onze wandeldag. We eindigen in Pacaymayu waar het van langzaam druppelen steeds harder gaat regenen....

 Dag 3 (Donderdag 10 sept.)
Na een stevig ontbijt klimmen we, gelukkig droog, omhoog naar Abra de Runkuraqay (3800m). Soms zien we een deel van de weg die we de vorige dag hadden afgelegd. Na deze pass gaan we verder richting Sayaqmarca (3580m), een Inca site die dienst deed als Astrologisch centrum, rustplaats en badhuis in de Inca tijd. We hebben weer een fantastische lunch en lopen daarna rechtstreeks de ‘high jungle’ in. We zien hoge toppen met uitzicht over een besneeuwde Andes, beklimmen steile trappen, dalen af door dichtbegroeide jungle en in sommige gevallen smalle kleine tunneltjes. Rond 5 uur komen we aan bij onze laatste campsite (Winaywayna, 2650m) waar we voor het eerste weer kunnen genieten van een biertje, pisco sour en een stoel met een leuning!! 's Avonds nemen we afscheid van de porters die drie dagen lang onze spullen hadden versleept, onze tenten hadden gebouwd en ons eten hadden gekookt.

dag 4 – (vrijdag 11 september)

Op deze laatste dag van de Inca Trail ging de wekker erg vroeg: 3.45 uur… Om 4.20 uur kregen we ons ontbijt in de kantine van de camping en om 4.40 uur vertrokken we met zaklamp richting het checkpoint. Vanaf 5.30 uur konden we onze stempels krijgen en daarna ging de pas er flink in richting Machu Picchu. Na een redelijk vlakke ‘etappe’ (vergeleken met de andere dagen) waren er nog een paar steile trappen te gaan om dan eindelijk bij de ‘Sungate’ aan te komen. De eerste blik op Machu Picchu was er één om nooit te vergeten, fantastisch! Het was de hele ochtend al bewolkt, maar toch kwam de zon er nog even doorheen. Dat gaf een prachtige aanblik! Na de vele foto’s begonnen we dan toch aan de afdaling naar Machu Picchu zelf. Na zo’n drie kwartier (inclusief vele fotostops) kwamen we beneden aan en konden we onze laatste stempel halen bij de ingang van Machu Picchu.

Na even wat gegeten te hebben, gingen we met onze gids opnieuw Machu Picchu binnen om een rondleiding door deze Incastad te krijgen. Na een kwartiertje lopen en luisteren kwamen we onze andere groepsleden tegen. Na vier dagen was het een hartelijk (en luidruchtig) weerzien! Toen weer verder met onze gids die ons van alles uitlegde en liet zien in deze prachtige stad.

Na een Inca-trail van vier dagen en de rondleiding van twee uur waren we flink vermoeid, waardoor we rond het middaguur de bus naar Aguas Calientes namen. Daar aangekomen aten we met onze gids in een restaurantje waar ook onze bagage naar toe was gebracht. Om half drie ging de trein richting Cusco en rond 18 uur waren we weer terug in ons hotel.

Al met al een geweldige ervaring om de Inca Trail te lopen en zo Machu Picchu te ‘ontdekken’. Adembenemend en om nooit te vergeten!

Zaterdag 12 sept. (dag 19)

(Cor) Vandaag mochten we weer eens lekker uitslapen en helemaal zelf weten wat je ging doen. Het zonnetje scheen heerlijk en we gingen lekker stappen in Cusco. ’s Avonds gingen we met de hele groep naar een restaurantje ter afsluiting van onze reis.

Saskia werd door Jan, namens de hele groep uitgebreid bedankt voor haar inzet en spontane maar “strenge” begeleiding. Cor en Renske zongen nog een mooi Fries lied over de reis in Peru, welke in onze dromen zal blijven bestaan. Saskia bedankte de groep voor de hechte band binnen de groep.

Hiermee was de dag weer voorbij en werden de matrassen weer opgezocht.

De laatste briefing van Saskia, onze reisleidster;

13 sept, om 05.30 uur ontbijt.

06.00 uur vertrek naar de Luchthaven van Cusco.

07.40 uur vertrek naar Lima.

18.00 uur vertrek naar Amsterdam, EINDE PERU REIS.

Iedereen geweldig bedankt voor deze “ADEMBENEMENDE “ reis door Peru.

Dit verslag is samengesteld door Hans, met de bijdrage van alle deelnemers.

Klantwaardering

8,9

Prachtige reis beleefd! Alles tip top geregeld door Djoser....
Prachtige reis beleefd! Alles tip top geregeld door Djoser. Je kan in 2 weken écht wel de hoogtepunten van Peru zien en ten volle genieten van dit mooie land. Ik raad deze reis 100% zeker aan. Een pluim voor Djoser!

Krystina - 10,0
Terug naar boven