Peru

Rondreis Peru

 

VERSLAG RONDREIS PERU

 

 

(van 27 oktober t/m 16 november)

Dag 1 – Van Zevenaar naar Lima

Om 06. 24 uur reizen we met de gratis treinkaartjes van Djoser met Syntus van Zevenaar naar Arnhem en met de NS vervolgens rechtstreeks naar Schiphol.

Om 11.15 uur gaan we met een Boeing 737-200 (?) van KLM de lucht in. De vlucht naar Lima duurt ca. 12, 5 uur. We zitten naast Alex, de enige Belg in ons reisgezelschap.

Na een voorspoedige vlucht komen we om 18.00 uur Peruaanse tijd op het internationale vliegveld van Lima aan.

Ellen, de Nederlandse reisbegeleidster, wacht ons al op en brengt ons met een bus naar Hostal Turistico Mami Panchita met Señor Antonio als Nederlandse eigenaar.

Bij de eerste groepsbijeenkomst op de patio van het hotel worden we verwelkomd met een ‘pisco sauer’, het nationale drankje van Peru. Vanwege de verjaardag van Marjan trakteert Djoser ook op taart. Een prima begin van de reis!

De reisgroep bestaat, naast Ellen, uit 20 personen, 4 stellen en 12 singles t.w. Koos* met 67 de senior van de groep, zijn dochter Stephanie* met vriend Ruud*, de echtparen Truus en Dick (wij, als oudste echtpaar), Marcia en Adri, en Marion en René; de heren Peter, Alex, Jean-Paul en Eelco*, en de dames Linda*, Anja*, Marjan*, Sharon*, (grote) Karin, (kleine) Karin en Ina*.

De met een * gemerkte personen lopen in de laatste week de 4-daagse Inca-trail.

We praten even gezellig na, we drinken wat en we gaan nog even Peruaans geld (‘nueva soles’) pinnen. Om 22.00 uur duiken we ons bed in; het is Nederland dan al 04.00 uur.

 

Dag 2  - Lima

Om 07.00 uur ontbijt, gevolgd door een bijeenkomst met algemene reisinformatie: geld (euro’s dollars en soles), fooienpot, veiligheid, etc. Dan gaan we met een bus naar het centrum van Lima en we vallen midden in het feest en de processie van El Señor de los Milagros. Van het kruispunt van Avenida Tacna en Avenida Nicolas de Pierola wandelen we langs La Iglesia la Nazarenas naar Iglesia de la Merced en vervolgens naar Plaza San Martin en Plaza Mayor.

We drinken gezamenlijk koffie bij Bar Cordano, bekend van de film ‘El Olvido’, waar Truus nog even met de beroemde kelner op de foto gaat.

Daarna zien we om 12.00 uur de wisseling van de wacht bij het Palacio de Gobierno. Er is heel veel politie en leger; alles is afgezet en we mogen zelfs geen foto’s door het hek maken. Schuin tegenover staan het mooie Palacio Arzobispal (bisschoppelijk paleis) en La Catedral met de indrukwekkende tweelingtorens. Daar ontdekken we dat Lima in 1535 is gesticht door conquistador Francisco Pizarro (1478-1541).

Daarna lunchen we bij restaurant Machu Picchu tegenover het Convento de San Francisco. Bij het Casa de la literatura de Peruana informeert Truus naar oude en moderne bekende Peruaanse schrijvers en boektitels. We wandelen langs het Casa de Aliaga, het oudste koloniale huis van het continent, kopen wat kaarten, gaan even naar het postkantoor en we wandelen naar de rivier, vanwaar we aan de overkant tegen de berghellingen de sloppenwijken van Lima zien liggen.

Daarna bezichtigen we de kerk van het Convento de San Francisco en we bezoeken het ernaast gelegen klooster met de beroemde catacomben met duizenden geraamten, botjes en schedels. Ook bewonderen we het beroemde schilderij van de Belgische schilder Diego de la Puente: La Ultima Cena del Señor (Het laatste avondmaal).

We drinken wat op het plein en ontmoeten daar ook de andere leden van de reisgroep weer. In verschillende taxi’s gaan we terug naar het hotel.

’s Avonds gaan we met z’n allen in taxi’s naar restaurant Las Tejas in de wijk Miraflores.

Dag 3 – van Lima naar Pisco

Het ontbijt is weer om 07.00 uur en na een dagje acclimatiseren in de hoofdstad Lima vetrekken we daarna met onze bus met twee chauffeurs over de Pan American Highway naar het zuiden. De eerste tijd rijden we door grijze, troosteloze en arme buitenwijken van Lima. Gedurende de rondreis wordt onderweg regelmatig gestopt voor een combinatie foto/plas/tank/koffie/winkelpauze.

Rond 13.00 uur zijn we in Hotel San Jorge in het stadje Pisco. Na een aardbeving op 15 augustus 2007 is er nog nauwelijks iets hersteld en de meeste straten en huizen zien er dan ook troosteloos uit.

We gaan naar het kustplaatsje Paracas aan de Stille of Grote Oceaan, waar we aan de boulevard lunchen. Daarna naar het Reserva National, het grootste beschermde kustgebied van Peru. In het park zijn een lagune met een kolonie flamingo’s, een klein museum en enkele mooie uitzichtpunten, o.a. La Catedral, een rotsformatie in zee die deels door de aardbeving is ingestort.

’s Avonds ging voor een deel van de groep het geplande diner niet door aangezien Linda er stellig van overtuigd was dat zij een money belt in het park ’s middags was verloren. Ellen was op dat moment nergens te vinden en in overleg met de chauffeurs is een aantal reizigers met zaklantaarns in het pikkedonker weer het park ingegaan. Er werd niets gevonden. Inmiddels sloeg de twijfel bij Linda toe en na telefonisch overleg met Ellen werd in het hotel haar koffer onderzocht. En daar zat in………. de verloren gewaande money belt!

Tranen van opluchting, blijdschap en schaamte. Maar alles was gelukkig weer goed. Na een soepje en een glaasje bailey’s van Sharon duiken we wat laat het bed in.

Dag 4 – Van Pisco naar Huacachina

Vandaag is het ontbijt om 06.45 uur en we vertrekken naar het haventje van Paracas. We betalen S/. 1,00 (25 eurocent) havenbelasting, stappen in een open boot, doen onze zwemvesten om en varen met een Nederlands sprekende gids uit Curaçao richting de vogeleilanden Islas Ballestas. Onderweg zien we de indrukwekkende en mysterieuze geoglief El Candelabro (de kandelaar). De vogeleilanden mogen niet worden betreden, maar de boot vaart er omheen en soms ook onderdoor; een soort ‘hole in the rock’. Er leven meer dan 160 soorten zeevogels, waaronder de humboldt-pinguïns, jan-van-genten, pelikanen, aalscholvers, Inca-sterns en meeuwen. Ook zitten er veel zeeleeuwen en onderweg zien we een aantal dolfijnen. Door de grote hoeveelheden uitwerpselen (guano) stinken de eilanden een uur in de wind. De resten van vroegere guanofabrieken en steigers zijn nog duidelijk te zien.

Na een koffiepauze aan de boulevard van Paracas rijden we verder. In Ica bezoeken we het kleine en interessante Museo Regional de Ica.

Begin van de middag komen we aan in Huacachina, een oasedorpje met een meertje in een groot dal tussen de hoge woestijnduinen. In hotel Mossone, een koloniaal complex met grote patio c.q. binnentuin, worden we ontvangen met een pisco sauer.

Na de lunch gaan sommigen nog even zwemmen en rond 16.00 uur gaan we met grote zandbuggy’s (voor ca. 6 personen) de woestijn in. We crossen een tijdje door de woestijn over de hoge zandduinen en af en toe wordt op een top een stop gemaakt en kan er met een surfboard van een 100 m hoog duin op de buik naar beneden worden gesurft. Supergaaf! Rond 18.00 uur zien we vanaf een hoge duintop een magnifieke zonsondergang.

’s Avonds gaan we met een groepje lekker eten bij restaurant Huacachinero.


Dag 5 en 6 – Nasca

Het late ontbijt is om 07.30 uur en we verlaten Huacachina en we rijden richting Nasca. Onderweg stoppen we bij Casa Museo y Mausoleo Dr. Maria Reiche. Hier heeft de Duitse Maria Reiche (1903-1998) als wiskundige en astronoom een groot deel van haar leven de Nazcalijnen bestudeerd. De betekenis van de geogliefen is nooit duidelijk bewezen. Zij dacht dat ze deel uitmaakte van een astronomische kalender om te communiceren met de goden. De lijnen, naar schatting tussen 500 v.C. en 500 n.C. in het landschap gekerfd, staan op de Werelderfgoedlijst van Unesco en blijven een van de grootste archeologische mysteries ter wereld. Even later stoppen we bij een uitkijktoren waar we twee van deze Nazcalijnen, de boom en de handen, vrij goed kunnen zien.

Begin van de middag zijn we in Nasca in het Don Agucho Hostal, met een zwembadje.

Na de lunch gaan we naar de begraafplaats Cementerio de Chauchilla, waar gehurkte mummies uit de Nazcaperiode in gerestaureerde tombes zijn te vinden. Aan het eind van de middag bezoeken we nog de bijzondere aquaducten (soort waterputten) bij Cantayoc.

De volgende dag na het ontbijt gaan we naar het vliegveldje. In groepjes van 4 of 5 gaan we de Nazcalijnen met kleine vliegtuigjes type Cessna van Alas Peruanas vanuit de lucht bekijken. Zoals gewoonlijk is het stralend weer, zonnig en ca. 20°C. Wij hebben piloot Juan Carlos en Dick is co-piloot. Van ons groepje hoeft gelukkig niemand over te geven. Een groot deel van de 70 menselijke figuren en gestileerde dieren (o.a. aap, kolibrie, spin, walvis) en diverse lijnen en driehoeken zijn voor allemaal goed te zien.

Daarna is er tijd om wat te zwemmen of in de schaduw te lezen. Dick gaat helaas met maagdarmproblemen naar bed. Truus gaat met anderen met een taxi naar Cementerio Vista Alegre. Allerheiligen (Día de los Vivos) wordt hier n.l. op het kerkhof gevierd. Heel bijzonder!

’s Avonds is er, zonder de zieke Dick helaas, een barbecue op het terras bij het zwembad.


Dag 7 en 8 – Arequipa

Na een erg vroeg ontbijt, om 05.30 uur, vertrekken we richting Arequipa. Het is een lange rit en na een paar uur stoppen we even bij het strand aan de Stille Oceaan om de benen te strekken. Na nog een aantal stops komen we begin van de avond aan in Arequipa (2400 m) bij Hostal Casona Solar, een groot oud koloniaal huis met twee patio’s. We worden door het dochtertje van de Nederlandse eigenaar in het Nederlands welkom geheten. We leveren de vuile was in, eten nog een hapje en duiken vroeg het bed in.

De volgende dag hebben we vrij en gaan na het ontbijt samen de stad in. Truus gaat met een deel van de groep naar het Monasterio Santa Catalina. Het enorme klooster werd in 1580 gesticht en lijkt wel een kleine stad met zijn honderd kamers, zes straten, drie kloostergangen, een kerk en een galerie met prachtige koloniale schilderijen. Veel gebouwen zijn gemaakt van wit vulkanisch gesteente

S middags gaan Dick wen Truus naar het Museo Sanctuarios Andinos. Daar is de mummie te zien van het ijsmeisje Juanita, het jonge meisje van de Ampato vulkaan (6380 m) dat in 1995 werd ontdekt. Ruim 550 jaar geleden was Juanita door Inca priesters geofferd aan Apu Ampato en in het gletsjerijs bewaard gebleven totdat een vulkaanuitbarsting het geheim prijs gaf…………..

We gaan weer de stad in naar het Plaza de Armas, bekijken wat kerken, o.a. de witte sillar-kathedraal, eten wat en gaan naar een ‘librería internacional’ (boekhandel).

  

Dag 9 en 10 – Chivay en Cañon del Colca

Op het tweede deel van de reis krijgen we een andere bus, plus een Peruaanse gids, Rosa.

We verlaten de stad Arequipa en zien de bergen en vulkanen, o.a de Misti (5822 m), en gaan langzaam de hoogte in. Daar krijgen we op de boomloze berghellingen de eerste lama’s, alpaca’s en vicuña’s te zien. Na en koffiestop op 4500 m hoogte komen we via veel onverharde wegen op ons hoogste punt, een pas op 4910 m hoogte. Daarna dalen we dan iets af naar het dorpje Chivay op 3800 m.

Onderweg krijgen veel reizigers hoofdpijn. Er worden veel paracetamol geslikt en Ellen en Rosa gaan rond met behandelingen met medicinale alcohol. Een enkeling krijgt zuurstof toegediend. Ook moeten we veel water drinken. Gelukkig heeft de bus een toilet aan boord.

In een restaurant genieten we van een heerlijk lunchbuffet en in de tweede helft van de middag komen we aan bij de Inkari Eco Lodge dat een eindje buiten het dorp ligt.

Gezien de hoogte is er weinig animo voor een wandeltocht. ’s Avonds eten we in het hotel.

 

De volgende dag is er om 05.30 uur ontbijt en we rijden al vroeg door de grote en vruchtbare Colca vallei naar de Cañon del Colca. Met een diepte van 3400 m en een lengte van 100 km behoort de Colca Canyon tot de diepste kloven ter wereld.

Vrijwilligers beginnen hier aan een korte wandeling, de rest rijdt met de bus iets verder tot aan het kruis van de condor (La Cruz del Condor), het hoogste punt van de kloof. Na een tijdje komen de condors vanuit de vallei en ze laten zich met de thermiek tot ver boven de hoge bergen omhoog stuwen. Met de verrekijker zijn de majestueuze zwart-witte reuzenvogels met een spanwijdte van bijna 3 meter goed te zien. Een zeer indrukwekkend

gezicht daar in het grote Andes gebergte!

Iets verder op in de vallei bezoeken we een ‘cuy’-farm (caviaboerderij). De trailers gaan nu een langere wandeling van 2 uur maken. De anderen nestelen zich op een mooi uitzichtpunt en spotten opnieuw de mooie Andes condors.

Als de wandelaars zijn aangekomen gaan we met de bus over de grotendeels onverharde en stoffige bergweg terug naar Chivay voor de lunch. In de loop van de middag gaan enkelen in de tuin van het hotel in het zonnetje zitten lezen. De anderen gaan met de bus naar de buiten Chivay gelegen heilzame thermale baden van La Calera. Heerlijk relaxen in water van 39°C en waar aan de rand van het zwembad lekkere sapjes worden geserveerd.

’s Avonds eet een deel in het hotel, ondanks de rokerige atmosfeer van de open haard.

Dag 11 – Van Chivay naar Puno

Na het ontbijt vertrekken we om 07.00 uur uit Chivay. Eerst dezelfde weg terug en over de hoogste punt op 4910 m. Hier stoppen we even om van het grandioze uitzicht te genieten en in alle richtingen de verschillende bergtoppen en de vulkanen van het Andesgebergte te ontdekken.

Na de voor ons bekende koffiestop gaan we een uurtje later bij een lagune met flamingo’s onze buikjes vullen met de goed gesorteerde lunchbox die we hebben meegekregen, zoals: kipsalade, sandwich kaas, sandwich ham, vruchtensap, water, cake, crackers, chocola, banaan, mandarijn en snoepjes.

In de loop van de middag komen we in Puno aan. Het stadje ligt op 3827 m aan het bekende Titicacameer. We logeren in hotel El Buho (de uil). We verkennen Puno, maken wat foto’s, sturen weer eens een e-mail naar het thuisfront en doen op de overdekte markt inkopen (rijst, suiker, gecondenseerde melk en koffie) voor ons gastgezin voor de komende dagen. Op het grote plein staat de barokke kerk Iglesia de San Juan Bautista.

’s Avonds gaan we met een groepje eten in het restaurant aan de overkant. Marjan durft het zelfs aan om ‘cuy’ (cavia) te bestellen.


Dag 12 en 13 – Titicacameer en Amantani

Na het ontbijt om 07.30 uur vertrekken we met fietstaxi’s in optocht naar de haven van Puno. We hebben alleen een dagrugzak bij ons; de bagage n.l. blijft in het hotel achter. Voor we aan boord gaan van de Taquile, kopen we nog even wat schriften en viltstiften voor de eventuele kinderen van ons gastgezin.

Het Titicacameer ligt op een hoogte van ca. 3800 m en is het hoogste bevaarbare meer van deze grootte ter wereld. Het meer is 194 km lang en max. 80 km breed en heeft een oppervlakte van 8300 km2. Het water is ca. 10°C.

Eerst varen we op het Titicacameer naar de drijvende rieteilanden van de Uros indianen. Onze gids en de indianen geven ons een goede visuele en kleurrijke uitleg van het wonen en werken op deze eilanden. Door de installatie van zonnepanelen beschikken ze sinds kort wel over elektriciteit.  Ook worden we in hun rieten huisjes welkom geheten. Na wat souvenirs te hebben gekocht, varen met een grote rieten boot naar een ander rieteiland en wandelen daar nog wat rond. De boten worden door twee personen geroeid. Voor het maken van eilanden, huisjes en boten wordt het zgn. totora-riet gebruikt, een soort papyrusplant.

  

Daarna beginnen we aan een 3 uur durende vaartocht naar Amantani, het eiland waar wij een etmaal zullen verblijven. De zon schijnt en de meesten zitten gezellig aan het dek van de boot. Begin van de middag komen we in het haventje van het verkeersvrije eiland aan, waar we door de dorpsoudste van Colquecachi en een aantal gastouders worden opgewacht. Wij, Truus en Dick, worden toegewezen aan Celia. We lopen van het haventje omhoog naar haar landbouwershuisje op de helling. Celia (28) woont daar met kinderen Luz (9) en Roy (6) en haar broer Milton (24) met zijn vriendin Olivia (22) en hun dochtertje Heidi (1).

Het eenvoudige boerenhuisje, zonder water, gas en licht, staat op de helling met uitzicht op het meer. Rondom liggen wat akkertjes en er lopen wat schapen en een ezel rond. Het toilet staat midden op een akkertje en is ’s nachts voor ons niet bereikbaar, vinden wijzelf. Rondom het binnenplaatsje zijn een woonkeukentje en enkele slaapvertrekken gebouwd. De logeerkamer is via een gammel trapje bereikbaar. Onder de bedden staat gelukkig een po.

Eerst gaan we lunchen in het kleine donkere en rokerige keukentje. Het eten wordt op een met takken gestookt oventje bereid. De soep en de coca- en kruidenthee smaken goed, de aardappelen, rijst en gebakken kaas wat minder.

’s Middags gaan we naar het centrale plein waar een voetbalwedstrijd wordt gespeeld. Een aantal van ons, incl. Truus, gaat omhoog voor een wandeling naar de ruïnes van de oude Inca tempel van Pachamama. Op 4200 m hoogte is het een fantastisch gezicht de zon onder te zien gaan met het Titicacameer en de Andes als decor.

Celia begeleidt ons weer naar huis en we gaan met de hele familie in de donkere keuken bij kaarslicht eten. Wij zitten aan het keukentafeltje, de rest zit op kleine houten bankjes. Aangezien wij Spaans spreken, kunnen wij gelukkig met de familie, die onderling de oude inheemse taal Quencha gebruikt, redelijk goed communiceren.

Na het eten wordt Truus door Celia in klederdracht gehuld. Dick krijgt alleen een poncho om.

We lopen naar het dorphuis waar de andere reizigers met hun gastouder ook binnendruppelen. Er zijn 2 panfluitbandjes die om beurten spelen. We hossen en we springen er op los. Dat valt op ruim 4000 m echt niet mee! Het is wel erg gezellig en kleurrijk.

Om 22.00 uur worden we door Celia weer naar huis gebracht, wat niet meevalt in het donker over de landelijke paadjes. Als een blok vallen we in slaap in de redelijk goede bedden.

De volgende morgen kunnen we onze handen wassen in een plastic bakje warm water. Na het pannenkoekenontbijt met coca- en kruidenthee nemen we afscheid van de familie en Celia brengt ons naar beneden naar het haventje. Als iedereen er rond 08.00 uur is, varen we met de boot Taquile in een uurtje naar het eiland Taquile. Een deel gaat daar een wandeling maken en zien in het dorp breiende mannen. Ondertussen is de boot om het eiland heen gevaren om de wandelaars weer op te pikken.

Na bijna 3 uur varen over een zonnig Titicacameer komen we weer in Puno aan waar een bus ons naar het hotel brengt.

Eerst even lekker onder de douche, e-mailen, winkelen en ’s avonds een heerlijk hapje eten.

Dag 14 – Van Puno naar Cusco

Om 07.00 uur vertrekken we met de bus uit Puno op weg naar Cusco.

Onze eerste stop is bij Sillustani aan de Laguna Umayo. De plaats is beroemd om zijn chulpas, ronde graftorens, waarvan sommige 12 m hoog zijn. De Collas, die hier voor de Inca’s woonden, begroeven hun leiders in de torens, die bovenaan breder zijn dan onderaan.

Bij Atuncolla bezoeken we een eenvoudige boerengemeenschap en we krijgen een interessante uitleg over het werken, wonen en eten van de familie. De aardappels met kleisaus, de kaas en de gepofte maïs smaken heerlijk. Op de daken van de huisjes staan kruisen en dieren, bijvoorbeeld stiertjes, als bescherming voor het vee en de bewoners.

Na een stop bij Pucará bereiken we het hoogste punt van de reisdag (4313 m) bij La Raya.

Bij Raqchi bezoeken we het enorme complex van de Incaleider Wiracochi, een unieke locatie van 264 ha. Op de vroeger dichtbevolkte locatie staan huizen, paleizen, tempels, fonteinen, voedselvoorraadschuren (colca’s), astronomische observatiepunten en het geheel is omgeven door grote muren.

Als laatste hoogtepunt van deze lange reisdag bekijken we in San Pedro de Andahuaylillas een eenvoudige kleistenen kerkje uit de 17e eeuw. Het rijk versierde kerkje heeft als bijnaam: de Sixtijnse kapel van Zuid-Amerika.

We komen eind van de middag in Cusco aan. Aangezien de bus niet bij het hotel kan komen, lopen we het laatste stukje ons hotel Los Aticos, dat dicht bij het historische centrum van de stad Cusco ligt. ’s Avonds gaan we heerlijk uit eten in restaurant Inka Grill.

Dag 15 – Cusco

Cusco, één van de mooiste steden in Zuid-Amerika, ligt op ca. 3400 m en was de hoofdstad van de Inca’s op het moment dat de Spanjaarden het rijk in 1534 binnenvielen. Er zijn veel resten en fundamenten uit de Inca periode terug te vinden.

’s Morgens om 06.00 uur nemen we eerst afscheid van de negen sportieve reisgenoten die de 4-daagse Inca-trail gaan lopen. We zullen hen pas in Machu Picchu terug zien.

De anderen hebben allemaal een Boleto Turístico del Cusco gekocht, een soort museum-kaart voor 16 musea en archeologische locaties in en rond Cusco. Eerst gaan we de stad Cusco een beetje verkennen met zijn vele pleinen, koloniale gebouwen, kerken, restaurantjes en winkeltjes.

Na een heerlijke cappuccino op een terras op het Plaza Pegocijo brengen we eerst een bezoek aan het interessante Museo Histórico Regional. Het is gevestigd in het Casa del Inca Garcilaso de la Vega. Daarna is er nog tijd voor het Museo Municipal de Arte Contemporaneo, waar vier moderne kunstenaars in het gemeentehuis kleurrijk exposeren. Eén van de kunstenaars, Fabiola Vidal Vivanco, is zelf ook aanwezig.

Rond het middaguur gaan we even wat winkelen, thee drinken en lunchen. Met Peter en Karin V. gaan we, aan het grote plein Plaza de Armas, een bezoek brengen aan de kerk La Compañía de Jesús, gebouwd op de fundamenten van een Inca-paleis. Het is een mooi voorbeeld van koloniale barok in Peru en het heeft spectaculaire bewerkte gevel en een 21 m hoog verguld cederhouten altaar. Vanuit de torens hebben we een fraai uitzicht over het plein, de kathedraal, de stad en de bergen rondom.

Dan naar de kathedraal: La Catedral. De bouw begon in 1560 en duurde bijna 100 jaar. De kerk is opgetrokken uit rode granieten blokken en is eveneens gebouwd op oude Inca-fundamenten. Aan weerszijden van de kathedraal staan twee kapellen, resp. El Triunfo en de Sagrada Familia (Jesús, Maria y José). In het drukke barokke interieur van de kathedraal met veel goud en zilver hangen ruim 400 schilderijen.

Dan maar weer even wat winkelen (boekensteun gevonden!), op zoek geweest naar de 12-hoekige steen (gevonden!), en samen met de anderen genoten van een lekkere cappuccino en een stuk heerlijke taart.

’s Avonds hebben we met de groep lekker gegeten bij Baco.

 

Dag 16 – De heilige vallei

Na het ontbijt gaan we, de 11 niet-trailers, met een busje en de gids Jesús op weg naar de Heilige Vallei. Als we de bergen over zijn, bezoeken we eerst een traditionele markt bij het dorpje Q’orao. Daarna rijden we door de groene en vruchtbare vallei naar Pisac, een van de belangrijkste Incaruïnes. De archeologische site werd al bewoond in de 10e eeuw en groeide onder de Inca’s uit tot een regionale hoofdstad. Fraaie landbouwterrassen en steile paden leiden naar een hooggelegen fort en een tempel van de zon.

Bij het dorpje Pisac doen we wat inkopen op een toeristische markt en even later genieten we in Urubamba van een heerlijk en uitgebreid lunchbuffet.

Dan naar Ollantaytambo. De bewoners van de naast de archeologische site gelegen stad houden nog steeds oude tradities in ere en bewerken de velden nog met voetploegen. Stenen terrassen leiden naar het fort, waar zich ook de tempel van de zon bevindt. Het geheel ligt op een driesprong van valleien en is een mooi voorbeeld van Incabouwkunde met o.a. roze granieten stenen.

In het dorpje Chichero krijgen we van de bewoners uitleg over: het wassen van wol, het verven met natuurlijke grondstoffen, het spinnen en het weven. Uiteraard zijn hun kunstnijverheidsproducten te koop.

Aan het eind van de middag gaan we naar de locatie Saqsayhuamán. Het is een indrukwekkend voorbeeld van militaire Inca-architectuur. Tijdens het bezoek geeft de gids een heldere uiteenzetting over hoe de enorme zware stenen uit de granieten rotsen worden vrijgemaakt, op het juiste formaat worden gebracht, worden getransporteerd en op elkaar worden gezet. De vaak meerhoekige stenen passen perfect op elkaar. Bij de bouw is geen moddermengsel of een soort cement gebruikt. De grootste steen weegt ongeveer 250 ton! Na hun overwinning sloopten de Spanjaarden bijna alle muren en gebruikten de witte stenen voor de bouw van hun kerken in Cusco.

Als we terug rijden naar Cusco is het al donker en we zien vanaf de berg de verlichte stad heel mooi in het dal liggen.

’s Avonds gaan we met de groep nog maar weer eens lekker eten bij Inka Grill, het restaurant met de aardige obers.

Dag 17– Aguas Calientes

Tegen 07.00 uur gaan we, met alleen een dagrugzak, met een busje naar station Poroy, iets buiten Cusco. Daar stappen we op de trein naar Aguas Calientes, de uitvalsbasis voor Machu Picchu. De prachtige treinreis duurt ruim 3 uur en gaat door een dal, langs een rivier en langs kleine dorpjes en akkers. We genieten van de mooie uitzichten op de soms met sneeuw bedekte toppen van het Andes gebergte.

Rond het middaguur komen we in Aguas Calientes aan. In het kleine toeristische plaatsje komen twee snelstromende riviertjes bij elkaar en de trein rijdt stapvoets door de hoofdstraat.

Verder is er een pleintje en een paar hellende winkelstraatjes en bruggetjes. We lopen wat rond, we eten wat, we drinken wat en we bekijken wat winkeltjes en een toeristenmarkt. Hier en daar speelt een panfluitbandje.

‘s Middags krijgen we onze eerste regenbui van de vakantie, en wel een tropische stortbui! We hebben dan voor het eerst tijd voor een kaartspelletje op het overdekte terras bij het hotel, Hostal Continental, met een mooi uitzicht op de rivier en de hoge bergen.

’s Avonds gaan we samen met de groep uit eten.

Dag 18 – Machu Picchu

De volgende morgen is het ontbijt om 05.00 uur in een restaurant naast het hotel. Tegen zessen gaan we met de bus de berg op. Na een viertal controles, o.a. van het paspoort, mogen we eindelijk het laatste hek door. We mogen o.a. geen eten en drinken meenemen naar de archeologische locatie. Aangezien het aanvankelijk een beetje motregent, hult iedereen zich in een kleurige poncho om rugzak en camera droog te houden. Als gids hebben we vandaag Ruben.

Na een aantal minuten klimmen ligt dan eindelijk de grootste schat voor ons: de beroemde in nevelen gehulde oude Incastad MACHU PICCHU!!! Het is een adembenemend uitzicht. De citadel ligt op 2350 m hoogte in de Urubamba vallei tussen andere bijna 6000 m hoge bergen van de Andes. De stad is nooit door de Spanjaarden geplunderd omdat ze Machu Picchu nooit hebben gevonden. De locatie is pas in 1911 door de Amerikaanse ontdekkingsreiziger, hoogleraar en archeoloog Hiram Bingham herontdekt.

Ruben leidt ons ruim 3 uur rond over de sterk geaccidenteerde locatie en geeft een prima uitleg over alle historische feiten en gebouwen. De Incastad heeft een beneden- en bovengedeelte met huizen, tempels, fonteinen, pleinen en landbouwterrassen.

Na de rondleiding gaan we lunchen buiten de poort. Daarna gaat een aantal, o.a. Jean-Paul en Dick, nogmaals een paar uur de locatie op om nog meer foto’s te maken. Inmiddels is ook de zon doorgebroken.

Tussen de mooie oude gebouwen komen we na bijna vier dagen ook onze Inca-trailers weer tegen; een prettig weerzien. De wandeltocht was mooi maar af en toe best heel zwaar.

Als we de locatie verlaten krijgen we een mooi Machu Picchu-stempel in ons paspoort.

Na deze prachtige excursie gaan we ’s middags weer met de bus naar beneden, naar Aguas Calientes. We eten, drinken en winkelen nog wat en we krijgen weer een flinke tropische regenbui.

Aan het eind van de middag stappen we weer in de trein naar Poroy. Vervolgens met een busje naar Cusco, waar we ’s avonds rond 21.00 uur in het donker aankomen.

Het is een fantastische dag geweest.

Dag 19 – Cusco

We slapen lekker uit en gaan pas om 08.00 uur ontbijten. We hebben nog een hele dag in de stad Cusco en we hebben ook nog de locale museumkaart die een week geldig is.

Eerst gaan we naar het kleine en wel aardige Museo de Arte Popular aan de Avenida El Sol.

Daarna wandelen we verder langs de avenida, naar het Museo de Sitio del Qoricancha. Het is een oude archeologische locatie en het museumgedeelte ligt onder de grond.

Na een cappuccino en een lunch zitten we even heerlijk op het grote plein (Plaza de Armas) in het zonnetje. Als laatste museum bezoeken we het Museo Inka, gebouwd op oude Incagrondvesten. Het is één van de mooiste koloniale huizen van Cusco. Het wordt ook wel het paleis van de admiraal genoemd (Palacio del Almirante), de oorspronkelijke eigenaar. Het museum bevat een schat aan mummies, keramiek, textiel, sieraden en houten en gouden voorwerpen.

Na nog een cappuccino wordt het zwaar bewolkt en we gaan terug naar het hotel. Daar barst de bui los: onweer, hagel en veel regen. De dakgoten kunnen het niet verwerken en in de overdekte patio komt het water aan alle kanten naar beneden. Het regenseizoen is duidelijk begonnen. Het wordt tijd om weer naar huis te gaan.

’s Avonds genieten we met de totale groep van een heerlijk afscheidsdiner in restaurant Baco.

Dag 20 en 21 – Van Cusco via Lima naar Nederland

Om 06.00 uur vertrekken we met de bus naar het vliegveld van Cusco. Ellen weet uit ervaring dat het beter is zo vroeg mogelijk naar Lima te vliegen aangezien ’s middags veel vluchten uitvallen vanwege het weer. En dan zouden we de vlucht naar Amsterdam mogelijk kunnen mislopen. Het blijkt dat ’s morgens vroeg al grote vertragingen zijn opgetreden en we moeten bijna 4 uur in de vertrekhal wachten. Dan maar een paar potjes klaverjassen met een paar reisgenoten.

Eind van de ochtend kunnen we eindelijk de lucht in en na een uurtje vliegen zijn we in Lima. Alle bagage, koffers en rugzakken, gaat in een grote kluis en wij gaan met taxibusjes naar het luxe winkelcentrum Larcomar in de wijk Miraflores. Het centrum is gebouwd in 2002 en bestaat uit een drietal terrassen (verdiepingen) die zijn uitgehouwen uit de kliffen van Miraflores aan de Stille Oceaan. Het is prachtig gelegen, de zon schijnt en het is 20°C en alles is, half november, al in kerstsfeer.

We eten wat, drinken een cappuccino, wandelen even rond, kopen nog wat souvenirs om de laatste solletjes op te maken, genieten van het prachtige uitzicht over de oceaan, en zitten lekker in de zon in het park.

Voor we eind van de middag terug rijden, wordt er nog even een groepsfoto gemaakt.

Op het vliegveld breken dan enkele uurtjes aan van in de rij staan: bij het inchecken, bij het betalen van de uitreispremie, bij de controle van de rugzakken, en tenslotte bij de douane.

Rond 21.00 uur gaan we dan de lucht. Er breken twaalf uren aan van lezen, eten en drinken, filmpjes kijken, rondlopen en kletsen met de crew, en een beetje slapen…………..

Maandagmiddag zijn we rond 15.00 uur plaatselijke tijd op Schiphol. De koffers lopen al snel van de band en de reisgroep neemt afscheid van elkaar.

Met de NS en Syntus zijn we om 17.45 uur in Zevenaar, waar buurman Piet al met de auto klaar staat. Om 18.00 uur stappen we ons eigen huisje weer in, we eten nog een hapje, bellen de familie dat we er weer zijn en rollen rond 20.00 uur heerlijk onze eigen bedjes in.

We hebben met een gezellige reisgroep een mooie en interessante rondreis door Peru gemaakt en kijken daar met veel plezier op terug.

Klantwaardering

8,9

Prachtige reis beleefd! Alles tip top geregeld door Djoser....
Prachtige reis beleefd! Alles tip top geregeld door Djoser. Je kan in 2 weken écht wel de hoogtepunten van Peru zien en ten volle genieten van dit mooie land. Ik raad deze reis 100% zeker aan. Een pluim voor Djoser!

Krystina - 10,0
Terug naar boven