Sri Lanka & Malediven

Reizigersdagboek Sri Lanka (1)

Dag 2 Colombo
De deur van het vliegtuig ging open en jawel, daar was de vochtige warmte. Koffers pakken ging gelukkig heel snel en dus was iedereen lekker vlot bij onze reisbegeleidster.

Fijn nog een uur in een bus om naar het hotel te gaan. In het hotel aangekomen, konden we ons eerst opfrissen. Daarna kregen we allerlei ditjes en datjes over Colombo en wat algemene zaken.

Om 15 uur zouden we een city-tripje maken, maar eerst moest er gegeten worden. Het werd een restaurantje dat supergoedkoop èn lekker was. Het city-tripje was leuk. De verteller houdt wel veel van de hotels hier in Colombo maar over de andere dingen wist-ie ook aardig wat te vertellen. De vleerhonden in het parkje (Victoria Park, grootste pak van Colombo volgens mij, ce) waren errug leuk (not). Heel grote vleermuizen in een grote hoge boom. Een lokale bewoner wist wel wat leuks. Hij klapte in zijn handen zodat ze gingen vliegen. Daarvoor moest natuurlijk betaald worden. We kwamen bijna niet meer van hem af (omdat we niet wilden betalen uiteraard). Totaal zijn we zo’n 4 keer uitgestapt om e.e.a. te bekijken. Het was wel leuk maar als je erg moe bent, is het toch altijd iets minder. ’s Avonds gegeten in de Cricket Bar (of zoiets). Was weer lekker. De Aziatische keuken spreekt me erg aan. Zo en dan lekker naar bed om fris en fruitig op te staan.


Dag 3 Colombo
Echt fantastisch geslapen! Hopelijk hebben we de hele reis hotels als het Holiday Inn. Ik weet best dat ‘t niet zo is, maar hopen kan wel. Vanmorgen gingen we ontbijten bij Dèlifrance. Lekker gegeten. Het eten zo her en der ziet er niet echt smakelijk uit. Het stinkt ook bijna overal.

Het Nationaal Museum hebben we na ’t ontbijt bezocht. Was wel even leuk om te doen alleen …… geen airco. Wat was het daar warm. Ik zwom bijna in z’n zweet naar buiten. Er waren een paar klassen van een lagere school. Jongens en meisjes in uniform. Niet het museum maar wij waren de bezienswaardigheden. Fout van mij was om 1 meisje een hand te geven. Die andere 30 wilden dat natuurlijk ook. Veel dingen werden in het Engels aangeduid (valt me trouwens toch mee, heel veel mensen spreken toch wel aardig Engels, had ik echt niet verwacht). Sommige (zijn voor buitenlanders waarschijnlijk niet zo interessant) alleen in hun eigen taal.

’s Middags zijn we de stad ingegaan. Met de toek toek naar Main Street (stinkt). We gingen er met z’n vieren in. Veel te krap dus Trijntje ging op onze schoten. Politie vond het wel grappig. Ze lachten er om. Na een tijdje hielden we het voor gezien. Het Dutch Museum konden we niet vinden. We wilden het ook aan niemand vragen, aangezien we dan wéér een gids zouden hebben. Zonder toek toek naar ons hotel. Was wel weer warm maar daarover kan je eigenlijk niet zeuren. Dat wisten we van te voren. Zelfs het zwembadwater was warm. Je hoefde dus niet te wennen.

We wilden toch nog naar Barefoot en het internetcafé, dus namen we snel een duik en zijn ons weer gaan aankleden. Barefoot was erg leuk. Mooie spullen waar je hebberig van wordt. Ik stond alweer met een paar tassen in m’n hand. Gerard bracht me weer met beide benen op de grond door te melden dat dit onze 2e dag was en er vast nog wel een leuk tasje op m’n weg komt. Oké, laten staan en op zoek naar het internetcafé. Konden we niet vinden en vragen …… Opeens zagen we het staan - e-mail – dus gingen we er naar binnen. Een heel klein hokje met 1 computer waarachter een man zat. De vrouw meldde ons dat een half uurtje 120 rps zou zijn. Geen geld. Eerst moesten we wachten dat de meneer klaar was met typen in Word. Snel wat mailtjes eruit gedaan. De komende dagen zal er niets van komen.
Zo meteen eten in een echt Sri Lankees restaurant (is het niet Sri Lankaans??).

Ja, maar Sri Lankees klinkt leuker. Het is trouwens Singalees.

Goed het Singalese eten in het Srilankaanse restaurant was ontzettend lekker. Sommige curries wel heel erg spicy maar goed te doen. De Kiri penie was ook fantastisch. Niet dus! Wat smerig. Stierenyoghurt met iets wat honing moest zijn. Ahummm. Goed, gelukkig kon ik ruilen voor een fruitsalade. Lekker veilig.


Dag 4 Colombo - Anuradhapura
’s Morgens rond 8.00 uur op weg naar Anuradhapura via Mihintale. Eerst de stad uit waar het spitsuur was. Lange rijen mensen bij de busstations. Schoolkinderen in uniformen. De rit ging door een streek met heel veel cocospalmen, later ook thee en rijstvelden. Onderweg meerdere malen gestopt bij een tentje waar fruit werd verkocht en cashewnoten. Geproefd van een en ander en heerlijk.

Geluncht in een gelukkig zeer schaduwrijke gelegenheid aan het water, waar ook een heerlijk windje stond. Wel waren er weer jongetjes die lotusbloemen te koop aanboden (50 roepies) en een jongen met een slang. Van heel kort bij in het water ook nog een soort “slang” gezien; waarvan ik de juiste naam niet meer weet.

Toen door naar Mihintale, hier hing een hele aparte sfeer. Schoenen uit, blote voeten of de sokken aangehouden en er waren meerdere dagoba’s en Boeddhabeelden te zien. Om alles te kunnen zien, moesten er wel ruim 800 trappen beklommen worden. Maar het was ondanks de inspanning bijzonder de moeite waard. Boven een prachtig uitzicht. Naar de parkeerplaats lopend, ontdekten we nog een aantal aapjes.

Toen naar ons hotel. Schitterend gelegen. Brede veranda’s. Veel groen. Met de hele groep gegeten. Het afrekenen is hier zeer bijzonder. Alles wordt eerst op een bon gezet, ook uitgesplitst in aparte bonnetjes. Bij het afrekenen is het zoeken wie welk bonnetje moet betalen. Na ongeveer 1 uur was men er uit en hopelijk klopt de kas. 2 mensen afrekenen + 1 man op kantoor die nogmaals controleert.


Dag 5 Anaradhapura
Fietsdag! Het mag dan vakantie zijn maar dat betekent natuurlijk niet dat we alles passief hoeven te ondergaan. Fietsen dus … Om ± 9 uur worden er ons echte singaleese fietsen aangemeten die de al reeds bestaande koloniale sfeer nog meer doen versterken. Anyway …. Samen met Neill, onze gids, op discovery. Allereerst de kaart halen, want ja zonder dé cultural triangle pass kom je natuurlijk nergens. Vervolgens de fiets weer op en in karavaan op weg de oude koningsstad in. Of we ons wel veilig voelden? Nou ik dacht het wel! Tja het links rijden vergde alle concentratie maar je wist dat als er wat zou gebeuren dan konden we zo in de bezemwagen. Nou ja bezemtuktuk eigenlijk met een erg charmante 3 vrouwsterk verzorgingsteam.

Via de stupa’s en kloosters naar de “Bo tree”.Wat erg leuk om te zien was; hoe snel kan een groep toeristen integreren. Nog maar 3 dagen in Sri Lanka en dan al heel sereen bloemenoffers brengen. Prachtig! Wat de meeste indruk op mij blijft maken, is nog altijd de “Moonstone”. Niet alleen vanwege de achterliggende fylosofie en symboliek maar ook juist de verschijning. De dag wordt afgesloten bij de olifantenvijver. Tja en als wij water zien dan doet ons dat natuurlijk naar meer verlangen. Dus na de afsluiting van Neill (bedankt kerel!) op de fiets naar hotel, snel lunchen, en vervolgens weer “giddy up go” op de fiets naar het Nuwarawewa Resthouse voor een verkoelende duik in het zwembad. Welverdiende verkoeling! Toppertjes allemaal.Na nog ff van de locale service “genoten” te hebben bij het shoppen laatste fietstochtje hier. Heerlijk lachen, gieren, brullen en natuurlijk de uitoefening van de koloniale zwaai.

’s Avonds eten (lopend buffet) bij Milano met een soort hollandse liedjes-vertier geleid door onze eigen “kids 4 kids”.


Dag 6 Anuradhapra - Polonnaruwa
Vandaag was het een reisdag van Anuradhapura naar Polonnaruwa. ’s Ochtends vroeg nog even genoten van de koloniale sfeer in het Tissawewa Resthouse met zijn Engelse ligstoelen en mooie tuin met apen en vogels. Daarna op weg. Vanwege de hoge prijs voor het ontbijt was er gisteren door o.a. er was al proviand ingeslagen om onderweg te ontbijten. Het is frappant dat je onderweg zomaar in een restaurant je meegebrachte spullen kunt verorberen terwijl je alleen maar koffie of thee bestelt.

De volgende stop op onze rit betrof een openlucht batikfabriek. We kregen een kleine rondleiding waarin getoond wordt hoe de tekening op het textiel gemaakt wordt en vervolgens hoe door insmeren met was, verfbad en verwijderen van de was achtereenvolgens de stof gekleurd werd. Ter afsluiting werden we, zoals te verwachten was, naar de bijbehorende winkel gebracht. De batik was er echter behoorlijk aan de prijs. Desondanks werd er toch wel wat gekocht.

Vervolgens ging de bus door naar Sigiriya. Sigiriya is vnl. een groot paleis/fort op de top van een rots in een overigens vlak landschap. Een aantal ging niet mee, zij werden bij een resthouse afgezet. Degenen die wel gingen, werden bij de ingang afgezet met de aanwijzing dat ze links moesten aanhouden om de bus weer terug te vinden op de parkeerplaats. Het begin van het bezoek was gemakkelijk: een wandeling door de tuinen van het paleis. Vervolgens begon de klimtocht naar boven, nog bemoeilijkt door de vele schoolkinderen en de mensen die via dezelfde smalle trappen weer naar beneden gingen. Na een wandeling langs de spiegelmuur en over rechtstreeks aan de rotswand vastgemaakte metalen platen bereikten we een plateau met een leeuwenpoort. Vandaar na een stenen trap, omhoog via een constructie van metalen traptreden en leuningen. Zo te zien was er sinds de aanleg van de constructie niet veel onderhoud gepleegd. En tenslotte de beloning voor al dit klimwerk: de top met zijn ruïnes, vijvers, mooie uitzichten en een stormachtige wind. Op de weg terug kon nog via een wenteltrap een aantal schilderingen bezocht worden. Tenslotte terug naar de bus die uiteindelijk door iedereen gevonden werd. Na het oppikken van de achterblijvers ging de rit verder.

Onze reisbegeleidster had een tochtje op een olifant georganiseerd à raison van US$ 12 per persoon. Elk van de twee olifanten kreeg zes personen te vervoeren. De tocht voerde over wat paadjes in de omgeving en gedeeltelijk door een tank. Dit is weer een andere manier om je door water te verplaatsen dan zwemmen of met een boot. Tijdens de tocht kwamen telkens kinderen naar buiten (heel opvallend altijd maar één kind per huis) die bloemen aanboden, vaak met een briefje met hun naam en het verzoek terug te schrijven. Tineke beloonde de kinderen met ballonen en ballpoints. Degenen die wilden, konden de eerste les van de cursus olifantenbestuurder volgen: ze mochten op de nek van de olifant zitten. Dit veroorzaakte gelijk weer andere problemen, zodra er van plaats gewisseld werd begonnen de zitplaatsen naar een kant van de olifant te schuiven. Gelukkig lukte het ons om het evenwicht te bewaren en bereikten we veilig het olifantenstation. De perrons zijn daar wel wat hoger dan bij de spoorwegen.

Vervolgens gingen we weer gewoon met de bus verder. Er werd nog een theepauze gehouden in een hotel, een beetje in de stijl van Frank Lloyd Wright met een bijzonder mooi uitzicht op een tank met daarin enkele eilandjes. Tenslotte bereikten we onze eindbestemming van vandaag, Hotel The Village in Polonnaruwa. Een mooi hotel met een soort van bungalows als gastenverblijven. Het management bleek voor live music gezorgd te hebben. Het gevolg was dat er na het avondeten een repertoire van liedjes gezongen werd en passant door een soort tafeldans ontwikkeld werd.


Dag 7 Polonnaruwa
Al vroeg in de ochtend op de fiets vertrokken onder leiding van Seenil, onze gids, die er duidelijk de pest in had om de hele ochtend in de hitte op een fiets te moeten rijden in plaats van met zijn motorfiets, wat hij al 15 jaren gedaan had, en dat dit.

Eerste stop was bij het beeld van de tweede koning Parakramabahu I. Kennelijk was de bloeiperiode van Polonnaruwa, als tweede hoofdstad van Sri Lanka na Anuradhapura, onder deze meneer. Het bleek een goede koning te zijn die de kunstmatige meren, 5 in totaal en 39 vierkante mijl groot, liet aanleggen. Het meer waar wij langskwamen werd in 5 jaar door 10.000 slaven aangelegd. De meren dienen voor de visvangst, drinkwater, voor de irrigatie van de sawahs en om je er in te wassen en de was te doen.

Tweede stop bij het museum, fraai opgebouwd en modern van inrichting en belichting. Enkele fraai voorbeelden van opengewerkte dagoba’s (stupa’s), het hospitaal en andere gebouwen, en dat alles in de 12e eeuw al, toen Europa net ontwaakte uit de donkere Middeleeuwen. Ook Nederland had meegewerkt aan dit museum, door schenkingen van Philips bv. de goede verlichting, de mooie glazen vitrines, en ook de Universiteit van Leiden, die alle prachtige foto’s voor haar rekening had genomen. Leuk om te weten was de mededeling van Seenil dat 3 weken geleden ìn Polonnaruwa een aanslag was gepleegd door de Tamil-tijgers. We zitten dus dichtbij Tamil country. De Tamils zouden het gebied rond Polonnaruwa willen annexeren, vooral door zijn strategische ligging en de watermeren (lees voedselvoorziening). (Dit alles volgens Seenil).

Derde stop de citadel. Hier zagen we de restanten van enkele fraaie paleizen, waarvan één nog met 2 verdiepingen. Vroeger waren dat er 7. Door de Tamils verwoest en in brand gestoken. Vanaf de 2e verdieping was alles eerst hout. Verder was de raadzaal erg interessant met zijn 20 zuilen. Voor elke provincie een gouverneur en dus een zetel en een zuil. Seenil vertelde dat als de koning niet tevreden over zijn gouverneurs was, deze niet afgezet werden, maar meteen ± 25-30 cm korter gemaakt werden (onthoofd).

Onderweg naar de vierde stop zagen we ineens een ± 1 meter grote, zeer dunne, volledig groene slang de weg oversteken, vlak voor onze fietsen. Bleek een ratelslang te zijn en niet giftig. De vierde tussenstop, na veel apen, een leguaan en enkele mooie vogels gezien te hebben, was bij het lotusbad. Hier wasten de monniken zich eerst voor zij naar het laatste meditatiecentrum gingen. Ongelooflijk knap om rond 1200 al in staat te zijn, zoveel water, over zo’n afstand te kunnen vervoeren via aarden buizen!

Vijfde en laatste tussenstop, een, u raadt het al, een boeddha-tempel, met nog enkele resten van fresco’s, maar en dat is goed nieuws, in een reconstructiefase. Het laatste stukje terug op de fiets was even afzien. De hitte, tegenwind, over de dijk en een steile helling. Het zwembad bracht ons de verlossing. Heerlijk!

Om 16:30 uur met de catamarans. Hele primitieve! De drijvers kunnen zo naar onze maritieme musea van de overheid. Maar toch veel plezier, vooral met de hoge golfslag. Je werd ….nat. Naar het vogeleiland gevaren, waar de vogels spontaan het luchtruim kozen toen Henk zijn yohoo!-welkomstzang ter begroeting aanhief. Gevolg niet veel òf heel veel vogels tegelijk op het gevoelige fotomateriaal. Medelijden kreeg ik wel met enkele vissers, die echt tot hun nek in het water stonden, met een steen op het water sloegen en hun netten aantrokken. Geen olifanten (wilde) te zien. Op de terugweg, ergens anders aangelegd en warempel een hele grote olifant te zien, die aan het foerageren was. Veel geklik van fotoapparatuur. Toen ook nog een varaan uit het water opdook was het plaatje compleet. In paniek terug naar en in de boten; de olifant kwam op ons af. Net op tijd. Teruglopend door het vissersdorp konden we goed de lemen huisjes van deze mensen zien. Maar hoe vriendelijk, ondanks hun in onze ogen, armoede zijn deze mensen. Oh ja, enkele van ons verkozen een limousine boven de fiets als vervoermiddel. Dames toch!


Dag 15 Thanamalwilla Jungle Camp
De 2e dag in het Junglecamp “Tasks” na één nachtje in de tent. De ochtendexcursie ging niet door (is verschoven naar morgen) dus mochten we heerlijk uitslapen! Okay, om 6.30 uur was het licht in de tent, na een nacht met klapperend tentzeil, rammelende golfplaat (onze douche sluit niet helemaal, de golfplaat zit niet meer vast) en andere nieuwe nachtelijke geluiden. Slecht oftewel weinig geslapen. Ik draai me dus nog even om, behaaglijk onder mijn klamboe, veilig voor alle “bugs”en andere jungle-animals.

Het lijkt een heerlijke dag om te wassen te zijn (veel wind, felle zon en vanmiddag pas een excursie). Ik verzamel alles wat ik kan wassen en begin. Het voelt echt jungle, hoewel het stromende water gewoon uit de kraan komt. Rondom onze tent hangt de “olifantenspotter”, van onze excursie van gisteren. Blijkbaar vindt hij het zinnig om blaadjes van het zand weg te vegen. Ramón is inmiddels de warmte van de tent ontvlucht en is in de buurt van de receptie wat gaan lezen. De olifantenmeneer was even weg, maar komt nu weer terug om duidelijk te maken dat er iets ronds (gebaar met z’n armen) te zien is in de struiken verderop. “Nee, bedankt!” ik hoef niet zo nodig meer de bosjes in. Ik wordt gered van de spotter, want ze komen me halen voor het ontbijt. Daar kunnen we ook de lunch voor vanmiddag alvast bestellen.

Na het ontbijt hebben we nog wat tijd om in het kamp rond te hangen. We nestelen ons op een mooi uitkijkpostje bij het water. Even testen hoe snel een aapje een banaan in de gaten krijgt. We leggen een banaan neer op de tafels waar we gisterenavond gegeten hebben. Nog voordat hij weer boven is, heeft de aap het gepakt en zit het lekker in de boom op te peuzelen. Op datzelfde moment zijn er ook wat apen de tent van onze reisbegeleidster binnengelopen op zoek naar iets lekkers. Hm, mjammie avocado’s in een zakje. Toen ze de tent weer binnenkwam, vond ze de avocadopitten onder haar bed en groene voetstapjes op het bed.

Inmiddels is het tijd voor onze middagexcursie naar Yala National Park. We nemen plaats in de 2 jeeps die op het parkeerterrein klaarstaan. Onze chauffeur is een jonge zeer magere man (in Nederland zou dit anorexia heten) met een Sri Lankaanse doek rond zijn middel. En scheuren dat hij kan met die jeep! Als we bergaf gaan, zet hij de auto in z’n vrij (?) voor de hitte van de motor, zegt hij.

Voordat we het park in rijden, zien we al een grote olifant en komen we langs een zoutwinning (één van de watertjes daar is paars gekleurd, heel bijzonder). Bij de ingang van het park speuren we naar de “Sri Lankaanse rukkende wildeman” (die was de vorige groep namelijk tegengekomen). Maar de mannen bij de ingang kijken vrij ongeïnteresseerd en hebben hun gulp netjes dicht.

Het spotten van dieren is erg leuk, het liefste willen we iets zien voordat de chauffeur het ziet. We turen dus gedreven tussen de bosjes en struiken door. Maar deze man heeft echt goede ogen. We zien veel “bee-eaters” (groene vogeltjes met geel kopje en blauwe wangen), en daarnaast ibissen, marabu’s, aalscholvers, een hele grote uil, een visarend, pidihudua’s (oftewel ijsvogel), zilverreigers, witte reigers en pelikanen. Buffels vinden we nu bijna gewoon om te zien omdat we die op onze reisdagen ook zo vaak langs de weg zien. Maar damhertjes zijn nog altijd leuk en het ontdekken van krokodillen en varanen bij het water levert nog steeds een enthousiast “ik zie hem” op. Voor onze stop bij een wonderschoon strandje zien we nog een bijzondere schildpad ( met een soort groene parel als schild) en een wild zwijn in een modderbad. Als we daarna het park al bijna uit zijn, ontdekt de chauffeur een olifant naast de weg. Zo dichtbij zijn we er gisteren met de olifantentrek zelfs niet geweest. De terugweg is een race tussen de 2 jeeps. Wij hebben gewonnen!

Snel even douchen en dan weer avondeten. Het blijkt dat een cobra zich even heeft omgekleed in de douche van onze buren. Ze troffen daar een huid van de cobra aan. Toch wel een beetje eng idee, zo dichtbij. De apen zijn ook weer terug geweest in de tent van ons opperhoofd en hebben nu de spiegel gemold. Wij verjagen nog een grote hagedis van de klamboe.

Het avondeten is weer op een super romantische setting aan het water. Ook nu weer fakkels aan de overkant van het water, tafels mooi gedekt met het metalen servies en olielampen. De manager van het kamp begeleidt ons naar de tafel. We krijgen “Franse“(?) uiensoep en daarna mogen we zelf langs de rots met het buffet en BBQ lopen. Enne, we zitten natuurlijk met klapstoeltjes op een zandstrand, dus eh… dan moet je rustig en stevig gaan zitten. Lachen, gieren, brullen dus toen de heren om de beurt achterover kukelden We kletsen nog wat na zonder dat we flink aan de cocktails gingen (arme obers die op verzoek van de manager zware koelboxen met sterke drank naar beneden gesjouwd hebben). Voor de excursie morgenochtend moeten we op tijd op. Zes uur vertrekken we om vogels te spotten en de vorige nacht heb ik ook al zo slecht geslapen.


Dag 16 Thanamalwilla - Ahangama
Goedemorgen, het is 5:30 in de morgen en nog hartstikke donker. Vannacht zwetend wakker geworden, de wind was gaan liggen en de jungletent werd een gratis sauna.

We maken we ons op voor de ochtendwandeling. 20 minuten voor tijd zitten we al klaar. Na een kopje thee komt onze vogelexpert ons halen. Wil ik er al stevig de pas inzetten, word ik geremd door de vogelkenner want ik blijk zo langs al het wild te stormen. Waar zo’n grote verrekijker al niet goed voor is. Zo hangt er aan de kant van de weg zomaar een blossomheaded papegaai omgekeerd in de boom. Mooi. In het dorpje komen we nog een klein meisje met wild Diana Ross-haar tegen, een beauty. Verder zien we Sri Lankaanse roodborstjes, beo’s, bijeneters, the blue jay, leeuwerik, kievits (geel/rood), olifantenafdrukken, havikken, andere papegaaien, een adelaar, sunbird, oranjerode vogeltjes, kwarteltjes, kingfishers en andere leuke paradijselijke watervogels!

Het ontbijt met mijn gewilde witte bonen in tomatensaus staat al te wachten. Mjam. Wat die Engelsen hier al niet aan invloeden hebben achtergelaten. Om 9:30 uur de bus in, ik val meteen in slaap om bij de kiri peni gewekt te worden. Dat moet de groep toch nog eens proberen want ik vind het heerlijk.

De weg vervolgt zich … zoutvelden, strand en palmen, een Nederlands fort in Matara, thee in Tangalle. In de Paradise Beach club krijg ik kreeft en crab. Dat is kraken en kliederen, maar wel smikkelen. De rekening laat op zich wachten, maar iedereen vermaakt zich met het strand en de poesjes.

Het Club Lanka-hotel voldoet aan de verwachtingen. Iedereen staat gelukkig op het balkon totdat het begint te stortregenen. Ik werk snel even mijn kasboek bij, controleer de fooienpot, geef de bagagejongens hun tip en hang de infosheets op.


Dag 17 Galle
Met de bus naar Galle, zelf terug met trein, bus of chuk chuk. Sena en Jaja kunnen dan eerder “even” naar huis/vrouw.

Het eerste half uur vertoefd in het Fort, een Montessori kleuterschool, pennen uitgedeeld en foto’s van 4 klasjes + jufs. Daarna kwamen we in een klein winkeltje terecht om fotorolletje te kopen, verkoper hield ons 20 minuten bezig om uitleg te geven over edelstenen! De Dutch church bezocht, jammer, veel achterstallig onderhoud, eveneens enkele “oude” munten gekocht. Erg interessant, had er al veel over gelezen! Daarna lopend naar de “nieuwe” stad. Lopend langs een gehandicaptentehuis vroeg men ons binnen. Trijntje heeft jarenlang bij die kinderen gewerkt, maar ik zag dat niet zo zitten. Ook vroeg een man of we even bij hem binnen wilden komen, was een moderne woning dus maar niet gedaan. Kwamen langs het Dutch canal, een riool inmiddels. Daar waren we even de weg kwijt. Ook ontmoetten we een actrice toen we koffie dronken. Haar naam schiet me zo wel weer te binnen, theater Kannegieter. Ze reist 6 weken alleen door Sri Lanka, leuk gesprek. Na nog een tijdje rondgewandeld te hebben, kwamen we uiteindelijk uit in een lokaal Chinees restaurantje. Erg leuk tussen de bevolking, Chinesen aten er ook dus moest het goed zijn! En nog goedkoop ook. Ook vertelde hij dat de regen pas twee dagen geleden was begonnen.

Met de bus weer terug naar het hotel, we moesten wel staan, genoeg te zien. Vrouw gaf haar kind de borst en een zwerver door de bus die enorm scheurde en toeterde. Ook een aanrijding met een fiets/busje/kind, niet leuk. Aan bevolking in de bus gevraagd waar we er ongeveer eruit moesten. Voldoende hulp gekregen maar hij stopte niet voor het hotel maar er iets voorbij. Ook nog een kokosnoot leeggedronken, arak wilden we ook nog kopen maar dat bleek een kinderdrankje te zijn!

Kortom, leuke dag


Dag 18 Ahangama
Om 8 uur even gekeken of we de paalvissers zagen. Nee, helaas de zee is te wild, al een paar dagen. Een paar crackers gegeten en om half tien lagen we in het zwembad. We waren niet de eerste.

Tussen de middag wat gegeten en daarna even de stad in op zoek naar de kapper. Een kapper was open alleen voor mannen (er stond wel op voor lady’s). Verder waren bijna alle winkels dicht in verband met de viering van de volle maan (full moon). De meesten hebben ook een vrije dag.

Om ongeveer half zes liepen we naar de tempels van het dorp. Een extra ceremonie in verband met full moon. We hadden de tuinman van het hotel mee als gids. Na twintig minuten lopen kwamen we bij de eerste tempel aan. Boeddha’s met veel mensen die bloemen offerden. Tien minuten later de tweede tempel met keiharde muziek. Toen liep de gids naar een dorpje, hij stopte bij zijn huis. We mochten met zijn allen binnen komen en kregen drinken. Wat foto’s gemaakt die we naar hun huis toesturen. Na vijf minuten was het hele dorp uitgelopen om naar ons te kijken. We gingen ook nog naar het hutje van zijn dochter en kleinkind die ook al weer twee kinderen had. Het werd al schemerig toen we weer richting hotel liepen. We hebben de gids goed bedeeld met fooi. Dat had hij wel verdiend.

Na het avondeten hebben we getafeltennist. Mannen tegen vrouwen, het werd 2-2. Om elf uur zijn we nog even over het strand gelopen op zoek naar schildpadden. Even dachten we een grote te zien maar helaas het was een steen. Warm en bezweet onder de douche en toen naar bed.


Dag 19 Ahangama
Om 6:45 uur werden we gewekt en om 7:15 uur ontbijt. Nog een foto genomen van de tuinman die als paalvisser fungeerde. Om 8:00 uur vertrokken we naar het plaatsje Ambalangoda voor een bezoek aan het maskermuseum. Ik ben daar niet gecharmeerd van de maskers. Die wil ik ook niet in mijn huis hebben. We hebben een kleine olifantje gekocht.

De tweede stop is bij het schildpadboerderij. Heel interessant. Er zijn 8 soorten schildpadden op de wereld, waarvan 5 voorkomen op Sri Lanka. De rest in Indonesië, Australië en Midden-Amerika. Meest voorkomend in Sri Lanka de groene schildpad, daarnaast als tweede de luipaard schildpad. Een volwassen schildpad legt 3 tot 4 maal per jaar eieren. En per keer 100 - 200 eieren die in een 0,5 - 1 meter diepe kuil gelegd en begraven worden. Na 48 - 52 dagen komen ze uitbreken de schaal en vechten zich naar boven, naar de zee. Hierbij komt 80% van de 90% van de eieren die uitkomen om het leven. Het uitkomen gebeurt ’s nachts om maximale kansen te geven. Prooi aan vogels, vissen, mensen en andere roofdieren. De eieren werden vroeger geroofd en verkocht. De eieren van de groene schildpad zijn net pingpong ballen. Een visser vangt nu per avond 300 – 400 eieren als hij geluk heeft en krijgt 3000 – 4000 roepies. Ook was er een albino turtle, deze worden niet vrijgelaten.

Daarna gingen we naar Colombo naar het beroemde Odel van de reisbegeleiders. We hadden zoveel over gehoord. Vrijwel allemaal hebben we iets of wat meer gekocht. Vandaar naar het hotel in Negombo. En vanavond naar de Coconut restaurant showen met de nieuwe aankoop.


Dag 20 Negombo
Nou, dit wordt dan onze laatste dag van de vakantie in Sri Lanka. Na uitgebreid ontbeten te hebben met lekker vers fruit en sap had onze begeleidster nog een boottochtje voor ons geregeld.

Nou, het was fantastisch. Tussen de palmbomen door en het struikgewas ontdekten we nog een varaan. Verder zijn we gestopt bij een illegale arak-stokerij. Heel interessant om te zien en natuurlijk ook om arak in te slaan. Ook zijn we gestopt bij het strand waar we hebben gezien hoe men in een hoge boom klautert en toddy eruit haalt. In no-time zat de jongen bovenin en via een touw liep hij meteen boven de grond naar een andere top van een boom om daar toddy (om arak van te maken) uit te halen. Ondertussen veel kinderen die ons een hand wilden geven en om snoepjes vroegen. Onderweg veel mensen gezien die zich aan het wassen waren, helemaal ingezeept of tanden aan het poetsen. Vooral bij de kleine kinderen, die daar ingezeept met hun moeder in het water staan, is dit een vertederend gezicht.

Na terugkomst gauw wat gegeten en toen op stap voor de laatste souvenirs. We belanden in Josephines shop. Met deze mevrouw foto’s bekeken van haar zoon en zijn Nederlandse vrouw en hun kinderen. Dit gezin woont in Urk. Heel leuk! Om 17:00 uur zijn we uitgenodigd om bij haar gemberthee te komen drinken. Ik ben benieuwd.

Terwijl ik dit schrijf, zit ik lekker in de stoel en op het badlaken van Gijs, met aan de ene kant het zwembad en aan de andere kant de Indische Oceaan. Dus excuses voor het slordige schrijven.

Om 23:00 uur vertrekken we naar het vliegveld waar we verschillende beveiligingscontroles en andere bureaucratische loketten moeten passeren. We horen dat ons toestel overbooked is en dat we 3 uur later (dat is dus 5:30 van de ochtend van 8 juli) vertrekken naar Frankfurt in plaats van London Heathrow. Om de tijd te doden hangen we in een lounge waar we onbeperkt kunnen internetten, eten en drinken.

Na 4 uur wachten op het vliegveld van Frankfurt doen we het laatste traject naar Nederland per Lufthansa. Op Schiphol blijkt dat één van onze tassen niet is meegekomen. Ellende, zeker omdat we 45 minuten in de rij moeten staan om een verliesverklaring in te vullen. We zijn doodmoe, maar het was een heerlijke vakantie.

Ayubowan

Klantwaardering

8,9

Een prachtige reis met afwisselend cultuur, natuur en strand...
Een prachtige reis met afwisselend cultuur, natuur en strand. Ook altijd wel een heerlijk zwembad bij er hotel zodat je even kan afkoelen na mooie reisdag. Reisbegeleidster en gids hebben super werk geleverd. Afsluiting op de Malediven was te gek. Deze reis is zeker aan te bevelen.

Sharon K. - 10,0
Terug naar boven