Sri Lanka

Reizigersdagboek Sri Lanka (2)

 
Donderdag 21 augustus

Dag van aankomst. De pret kan beginnen. Maar niet direct. Er wordt voorzichtig wat kennis gemaakt met de rest van de groep, maar er blijven maar weinig namen hangen. Er wordt wat geslapen of gewandeld, en een beetje Colombo verkend, totdat het etenstijd is. Met z'n allen gaan we naar het Grand Oriental Hotel en eten op het terras aan zee. (Nooit geweten dat Colombo zo dicht aan zee lag.) Het eten is heerlijk en we wordt ook gezellig gekletst. Het ziet er naar uit dat de groep klikt. Toch zoeken we redelijk op tijd onze hotelkamers op. Morgen om 07.00 uur ontbijten en op weg.

Vrijdag 22 augustus

Iedereen is op tijd en redelijk fit na een goede nacht in het fraaie Holiday Inn Hotel. Na een goed (en lekker) ontbijt gaan we op weg naar Anuradhapura, via Aukena, waar we een onwijs grote Boeddha bekijken. Ik was onder de indruk.
Onderweg veel gezien, en we genieten van het prachtige groene landschap. Intussen blijven de namen ook hangen, en er wordt ook al heel wat afgelachen. We hebben geluncht bij Saraketha waar ook nog een joekel van een varaan het terras opstapte. Waanzinnig. Bij aankomst bij ons hotel voor de 2 komende nachten. Zo'n verschrikkelijk mooi oud koloniaal gebouw met rondom een veranda. (Ik heb iets met veranda's.) Genieten geblazen. Totdat ik na het eten naar mijn kamer ga. De dag zit er op. Morgen beginnen we weer fris aan een nieuwe.

Zaterdag 23 augustus

Ik heb vannacht redelijk geslapen. Er was afgesproken om na het ontbijt om 09.00 uur te verzamelen en te gaan fietsen met de groep en om zo al fietsend alle bezienswaardigheden van de oude koningsstad Anuradhapura aan te doen. Het was een heel karwei om voor ieder groepslid een geschikte fiets te vinden. Er werd hier en daar wat gesleuteld aan de fietsen en toen konden we vertrekken. De remmen bleven een probleem. De gids die ons begeleiden bij het bezoek aan de dagoda's was een goede leraar. Alles werd met herhalingen verteld. Dus iedereen is nu goed op de hoogte!!!! Ik zelf vond de fiets tocht een aangename afwisseling van de busreizen. En de dagoda's waren de moeite waard.
Het viel mij op dat er veel bezoekers waren. De fietstocht terug verliep voorspoedig. Dan vlug zwemspullen bij elkaar zoeken en met de bus naar het zwembad, waar we ook de lunch gebruikte. Dit was heerlijk en een aangename verkoeling. Gezellig bij elkaar zitten en wat tot rust komen. Na het zwemmen werd aansluitend de bedevaartsplaats Mikintale bezocht. Dit was nogal heftig. De klim naar de top van de berg was zwaar. Ik ben ook niet tot boven aan de top geweest. Maar er waren een paar kanjers in de groep die tot boven aan zijn geweest. Als afsluiting van de dag was er 's avonds nog een barbecue met muziek verzorgd door het personeel van het hotel. Heel gezellig. En als ik zo terug kijk zijn we vandaag heel druk geweest. Maar het geeft mij wel een voldaan gevoel. En ben ik benieuwd hoe het morgen allemaal zal verlopen.

Zondag 24 augustus

Na het ontbijt zijn we om 08.00 uur vertrokken.nadat we een tijdje gereden hadden, zijn we gestopt bij een batik "fabriekje". Ik kreeg het idee dat er al een tijdje geen nieuwe creaties gemaakt waren omdat de chemische spoelbakken vol met eten en andere huishoudelijke artikelen lagen. Het was leuk om even te zien, maar ik geloof dat de goede man niet echt rijk van ons is geworden. Bij een "wegrestaurant" aangekomen voor de lunch. Om de beurt was er weer een gelukkige die eten kreeg. Tegelijk serveren kennen ze hier niet echt, maar ondanks dat was het eten weer erg lekker. Vandaar uit was het de bedoeling om een tochtje te maken op een olifant. Zowel Myrthe als de buschauffeur (kamaque) hadden de beste man gesproken. Ondanks dat had hij niet begrepen het om vandaag ging. De olifanten waren elders aan een klus bezig. Dit zullen we alsnog over 2 dagen doen. De reis werd vervolgd naar de hout zitplaats in Polonnaruwa. We kregen daar uitleg over verschillende houtsoorten. Dit adres staat goed bekent bij Djoser. Op andere plaatsen wordt het hout ook wel met schoenpoets bewerkt. Na de uitleg kan iedereen de winkel in om iets van zijn/haar wensen te vinden. De winkel staat vol mooie en grote beelden/meubels. Zelfs shipping is included. Ze hebben overal aan gedacht! Weggaan zonder iets te kopen lukt ons bijna…..maar bij de uitgang wordt alsnog een final bid gedaan. Er wordt alsnog een deal gesloten. Wij blij, zij blij. Omdat we op tijd bij het hotel zijn aangekomen, kunnen we nog lekker zwemmen. Want ja dat heeft dit hotel , super natuurlijk!
's Avonds eten we lekker in het hotel en gaan we allemaal op tijd naar bed. Want de energie zullen we morgen wel nodig hebben!

Maandag 25 augustus

Voor vandaag staat er een druk programma gepland dus ook nu weer op tijd verzamelen voor een tocht (wederom op de fiets!) door de 2e hoofd - en koningsstad Polonnaruwa. We worden om 08.15 uur met een jeep opgehaald bij het hotel en afgezet bij het museum waar we een rondleiding krijgen door de gids. In het museum zijn veel originele spullen en materialen terug te vinden. Bovendien zijn een aantal van de tempels en paleizen in het klein nagebouwd waardoor je een goed beeld krijgt hoe alles er in die tijd heeft uitgezien! NA het museum naar de fietsen (deze keer mountainbikes dus dat beloofd wat!) en op pad door de stad (de gids gaat overigens relaxed op een brommertje!). Maar al met al een hele mooie tocht, maar erg vermoeiend vanwege de warmte en natuurlijk de steile klim! (vandaar die mountainbikes).

Met een groepje van 5 gaan we direct door voor een jeepsafari. Tijdens de tocht kunnen we schitterende foto's maken van verschillende vogels maar ook van de badende, wassende en spelende vrouwen en kinderen. Aan het einde van de safari, gelukkig ook nog een groep van 6 olifanten gevonden waar we natuurlijk op hadden gehoopt. Het is inmiddels bijna 19.30 uur en worden in vlot tempo teruggebracht naar het hotel waar de rest van de groep staat te wachten voor de "nacht" safari. Ook deze tocht is schitterend! We genieten van de sterrenhemel en de duizenden vuurvliegjes waarna we bovendoen nog 8 a 9 olifanten hebben ontdekt in de duisternis. Al met al een vermoeiende dag maar alles was zeker de moeite waard en had ik niet willen missen. Ben bovendien erg benieuwd wat de komende dagen zullen brengen, aangezien we al heel veel mooie dingen hebben gezien!

Dinsdag 25 augustus

Na een korte nachtrust moesten we weer vroeg verzamelen. We gaan vandaag als nog de olifantentocht maken. Daar verheug ik me erg op. De eerste groep mensen waren al op weg toen ging de tweede groep op pad. Daarna gingen wij met z'n vijven. Het is wel een hele ervaring en ik vond het geweldig. Na een tocht van een uur waren we weer terug en hebben nog een cola gedronken. Toen kregen we allemaal een certificaat van de olifantentocht. Erg leuk.

Daarna gingen we weer de bus in om vervolgens door te rijden naar Danbulla. Daar aangekomen zagen we een Gouden Boeddha, die was zo groot als een flat van 5 etages. Een prachtig iets om naar te kijken. Hij werd daarom ook veel op de foto vastgelegd.
Toen moesten we naar boven, dat waren tig trappen maar met veel zuchten en steunen ben ik toch boven gekomen. Daar gingen we allemaal met de gids de tempelgrotten in. Daar staan allemaal verschillende Boeddha's. Grote, kleine, staande en liggende. De gids sprak erg duidelijk maar mijn engels is nog niet zo goed dat ik het allemaal kon volgen. Er volgende nog wat grotten maar mijn interesse werd wat minder en mijn dorst meer. Mijn tong hing haast op mijn schoenen. Oh nee foutje op mijn blote voeten (op de heilige grond van stoepa's en tempels is schoenen dragen verboden). Toen moesten we alle trappen weer af naar beneden maar dat was een makkie. Terug in de bus even lekker uitrusten. Op weg naar Kandy zijn we nog even gestopt voor de lunch en dat was in een kruidentuin. Daar kregen we gelijk een rondleiding over geneeskrachtige kruiden. Ik zelf heb een flesje kruidenmengsel gekocht tegen slapeloosheid. Ik slaap nog wel eens slecht. Na de lunch zijn we door gereden naar Kandy. Onderweg lekker zitten genieten van de natuur. Het is echt een prachtig land. Rond 16.00 uur kwamen we aan in het hotel. Het is weer een prachtig hotel. En we hebben ook weer een zwembad. Wat een luxe he.

Woensdag 26 augustus

Vanmorgen om 6 uur ging de wekker. Even flink uitrekken en genieten van de koffie die mama Tonnie heeft gezet. Natuurlijk zaten we weer lekker te beppen zodat ik nog snel onder de douche moest. Op schieten Cees onder die douche vandaan. Afijn de buren hadden gelijk in de gaten dat we te laat waren. Snel een broodje en dan op weg. Zo met z'n allen weer in de bus, onderweg nog even gestopt bij een bakker en wat hapjes ingeslagen. Nu zijn we op weg naar de Botanical Gardens waar we een uur de tijd hebben. Niet dat we er veel van kunnen zien, omdat het nogal groot was zijn we wat gaan drinken op het terras. Nog even gauw een bezoekje aan een Gem Factory. Daar kregen we nog een uitleg waar de edelstenen gevonden en verwerkt. Later in de middag was iedereen vrij. Sommige gingen de stad in en de andere terug naar het hotel. Ik zelf vond dit echt een hele leuke dag. Vanavond nog een hapje eten in de stad en morgen een vrije dag.

Donderdag 28 augustus

Op deze vrije dag in Kandy, de tweede grootste stad van het eiland, slapen we eerst lekker uit en lopen dan na het ontbijt naar de stad toe om er eerst de Tempel van de Heilige Tand te bezoeken: dit is de belangrijkste boeddhistische reliek van Sri Lanka. Deze tand word bewaard in een schrijn, maar is zelf niet te zien, alleen maar de buitenste van zeven dagoba's waarin hij bewaard wordt. Omdat we veel te vroeg aankomen hebben Walter en ik rustig de tijd om heel de omgeving uitgebreid te fotograferen. Om 10 uur ( en niet om 09.30 uur zoals sommige gidsjes beweren) begint dan een ceremonie die 3 keer per dag doorgaat: 3 in rood en wit uitgedoste trommelaars en 1 fluitspeler spelen minuten lang op hun instrument terwijl heel wat "gelovige" hun offergaven aanbrengen. Omdat deze muziek vrij lang en eentonig blijft doorklinken besluiten we maar op zoek te gaan naar onze achtergelaten schoenen. Ook worden we even binnen geroepen in het Queen's Hotel, een prachtig historisch koloniaal huis en het centrum van Kandy. Hier vind namelijk een poepchique bruiloft plaats en die gaat gepaard met het optreden van een aantal fraai uitgedoste lokale dansers. Daarna slenteren we nog wat langs het meer om foto's te maken. In het centrum zelf wordt het ons wat te druk en nadat Walter weer de nodige rupees uit een bank heeft gehaald, zakken we af naar ons "stamcafé" "The Pub" om er een goeie pint te pakken en een hapje te eten. Ons gepland bezoek aan het Nationaal Museum moeten we echter laten vallen want vandaag is het tot ieders verrassing …..gesloten. We keren dan maar terug naar het Thilanka Hotel, waar ook een huwelijks receptie bezig is. Tenslotte kreeg onze dag nog een prachtig sluitstuk in het cultureel centrum van de stad: een buiten gewoon, kleurrijk en stijlvol spektakel ons gebracht door de lokale dansers, danseressen, trommelaars en nog veel meer.

Vrijdag 29 augustus

Toen we in de late namiddag in ST. Andrews Hotel aankwamen ( Very Britisch) was ik mij bewust van de stijlvolle klasse van het etablissement, maar ik dacht meteen aan de…….matras op de kamer. Een paar dagen terug hadden we nl. in hotel Thilanka op een soort vlies geslapen. Ik geef toe dat Boeddha meteen de verlichting zou kunnen bereiken, maar ikzelf kwam eerder geradbraakt en zonder verheven gedachte uit de strijd. Maar Andrews matras is uitstekend. Dank je!
Deze morgen stonden we met z'n allen aan het station van Kandy. Sommige besloten de boemeltrein naar Nuwara Eliya te nemen. Bij het zien van de mensentrossen die uit de deur openingen puilden besloten een aantal (waaronder ik) met onze vertrouwde bus te gaan. Dit was ook geen echte nieuwe, want de weg door de bergen was knap kronkelig en hij leek soms eerder op een veredelt muildieren pad. Maar er word aan gewerkt. Hoe dan ook, het landschap was schitterend en de Tamil-theepluksters waren op de meest fotogenieke plekken aan het werk.
Nadat we de treinreizigers van het station hadden opgepikt, reden we naar een thee plantage. We moesten het echter soms stellen met fictieve thee (bij de werking van de grote machines en in de theewinkel).

Ook Vrijdag 29 augustus

Het speciale verslag ter plaatse begint voor ons op het station van Kandy. Wanneer de kaartjes gehaald zijn is het wachten op de trein. En het vertrouwde gevoel is er al snel wanneer er omgeroepen wordt. We verstaan het geen van allen, behalve Silva en die stelt ons gerust. De trein zal over enkele minuten arriveren. Wanneer de trein er aankomt, vind ik dat het meevalt met de drukte en besluit in te stappen.
We staan met een groep van 9 mensen in het gang pad. En Myrthe vraagt aan een aantal lokale trein reizigers hoe lang zij nog moeten reizen. Sommige van hen moeten dan nog 9 uur in de trein zitten. Voor ons geen kans op zit plaatsen. Ik geloof niet dat we langer dan een half uur hebben gestaan. Voordat we de kantine van de trein bezetten. Ik hang al snel met mijn koppie uit het raam. We passeren meerdere kleine perronnetjes en dan verandert het uitzicht drastisch. Voorheen zag je allemaal kleine straatjes en dorpjes maar dat veranderd in een prachtige natuur. Met bomen, bloemen en watervallen. Door met de trein te reizen maak je snel contact met de lokale bevolking en worden een heleboel vragen gesteld. Het verbaasd ze enorm dat we van elke boom een foto willen maken. Voor sommige is het dan ook de normaalste zaak van de wereld, zij zitten elke week in deze trein. Onze reis duurt ongeveer 5 uur, maar aan eten geen gebrek. Om de paar minuten loopt er wel een mannetje rond met etenswaar. Onder luidkeels geroep prijzen ze hun product aan. Dit geeft de reis nog meer charme. Halverwege de trip in het aantal mensen in de treinzeker met de helft afgenomen en onze groep heeft allemaal een lekker plekje te pakken. Wanneer ik uit het raam kijk bedenk ik me dat ik het absoluut niet had willen missen. We kijken geloof ik allemaal wel onze ogen uit naar zoveel prachtigs en net op het moment dat je denkt:'nu heb ik voldoende van de natuur gezien heb veranderd alles en zie je tot in de verste verte alleen maar theeplantages.' Ook hier moeten natuurlijk voldoende foto's van gemaakt worden. En dan komt er een stationnetje inzicht. Hier moeten we eruit. Al snel banjeren we met z'n alle over het spoor voor de trein langs. Wanneer Myrthe zegt dat we even moeten blijven staan, doen we dat met gevaar voor eigen leven. De 5 uur durende trein reis was precies lang genoeg, zo hebben we een heleboel verschillende indrukken gekregen van het indrukwekkende landschap. Waar Sri Lanka zo rijk aan is. Na een klim om op het perron te komen zien er onze vertrouwde bus al staan. Met een lachende en zwaaiende Silva.

Zaterdag 30 augustus

Vanmorgen moesten we vroeg opstaan om mee te gaan naar World's End. Om 06.00 uur zouden we een wake-up krijgen, maar Allah was het telefoontje voor. In het begin dacht ik dat er een mug bij mijn oor zat, maar op het moment dat ik echt wakker was, hoorde ik de "Allah" in de verte. Aangekleed en wel zouden we om 06.30 uur verzamelen en vertrekken. Niet iedereen ging mee, aangezien de tocht best wel pittig zou worden. De 2 busjes stonden al klaar en na het ontvangen van onze lunchbox gingen we op weg richting National Park, Wold's End. Daar aangekomen heeft iedereen een ticket gekocht. Silva ging ook met ons mee, terwijl Kamaqui besloot om toch maar bij de busjes te blijven (om vervolgens gewoon door te slapen). Na een lange wandeling richting Wold's End, rustten we even uit. Het duurde allemaal veel te lang voor Silva en hup weer verder. Na veel geklim en geklauter bereikten we dan toch World's End. Schitterend uitzicht! Het was gelukkig ook helemaal niet bewolkt. We konden alles goed zien. Na alles opgenomen te hebben, konden we een begin maken met de afdaling. Op naar de waterval. Onderweg kwamen we nog een aantal leguanen tegen. Na de afdaling, konden we weer gaan klimmen. Op en neer. Nadat we over een beekje waren gesprongen, begonnen we weer aan een flinke klim. Eenmaal bij de waterval in de buurt aangekomen, besloten sommige om daar te blijven, terwijl een aantal een behoorlijke steile daling inzetten om bij de waterval te komen. Het was niet ongevaarlijk, Men moest zich vasthouden aan boomstammen, maar niemand is gevallen. Silva hielp iedereen een handje. Toen we beneden waren zagen we de waterval. Het water was ijskoud, maar het was geweldig. We moesten weer naar boven klauteren, op weg richting de rest van de groep. Eenmaal weer op adem gekomen, gingen we weer verder. Onderweg kwamen we veel mensen tegen, waaronder iemand op krukken! Eindelijk, na ongeveer 10km gelopen te hebben kwamen we weer bij de ingang/uitgang. Snel nog wat te drinken besteld, nog wat gegeten uit onze lunchbox. Sommige gingen nog even naar het toilet, die speciaal was gereserveerd voor buitenlanders. De lokale bevolking moest het stellen met een gat in de grond, terwijl wij op een "normaal" toilet konden zitten. Myrthe ging in de tussen tijd Kamaqui wakker maken. Iedereen liep richting de busjes om weer in te kunnen stappen op weg naar het hotel.. Onderweg stopten we nog even bij de enige melkpoeder fabriek van Sri Lanka. Sommige vonden het leuk om een rondleiding te krijgen, maar de meerderheid wilde toch terug naar het hotel. Om toch iets te kunnen proeven van de melkfabriek kon je een ijsje of een yoghurtbekertje kopen. Dat ging er wel in. En dan toch maar weer in het busje stappen. Terug naar het St. Andrews Hotel.

Rond 17.30 uur gingen we achter het hotel kijken naar cricket. De jongens van het hotel waren dat op dat momnet bezig met spelen. Nadat dat potje was uitgespeeld, konden wij eventueel meedoen. Cor, Johan, Linda, Esther, Eelco, Myrthe en ik besloten een poging te wagen. Het ging vrij aardig. Na een potje hielden de meeste van ons er al mee op, maar de die hards speelden nog een potje. De spelregels waren aangepast aan het veld, maar konden ook elk moment wijzigen, althans dat dachten wij. Al met al was het wel leuk om een keertje mee te spelen.

Zondag 31 augustus 2002

07.30 uur gaat de wekker, Allah heeft mij vanochtend niet kunnen wekken, lekker geslapen dus met mijn kruikje. Na uitgebreid ontbeten te hebben vetrekken we om 09.00 uur (laat hoor!)met de bus. We verlaten het prachtige St. Andrews Hotel en voor de laatste keer komen in een vlaag de straten van Nuwara Eliya aan me voorbij, een nietszeggend dorp, vies, arm & saai , een groot contrast met de prachtige engelse huizen die in de bergen om het dorp staan. We gaan met de bus op weg naar het Jungle Camp. Het weer wordt steeds warmer, naarmate we verder de bergen afdalen. Ook vind ik de dorpjes er allemaal wel gezellig uitzien. Tegen 11.00 uur maken we een eerste stop bij een theewinkeltje. Hier kunnen de laatste inkopen gedaan worden en je kunt er een lekker kopje thee drinken, deze thee is niet zo sterk dus lekker. Na een half uurtje vervolgen we de rit en tegen 12.00 uur komen we aan bij Ella Resthouse voor een plasstop en om de nodige leuke plaatjes te schieten. Wat een uitzicht hier. Waanzinnig!
We rijden weer verder en het wordt steeds warmer, onvoorstelbaar eigenlijk dat in zo'n relatief klein land zoveel klimaat-en landschapsverschillen te vinden zijn. De laatste stop onderweg maken we bij een waterval. Hier zijn ook veel stenenhandelaars die op een zeer creatieve manier hun brood (of rijst) weten te verdienen. Uiteindelijk is geloof ik iedereen zo'n beetje uit de groep "slachtoffer" geworden van deze "lucratieve handel". Ook wij hebben ons uiteindelijk laten strikken zodat we het gewicht van onze bagage weer hebben aangevuld met roze en blauwe glimmers.
Vroeg in de middag komen we aan in het Jungle Camp. Het landschap is droog en dor, het heeft hier al 6 maanden niet geregend en dat is te zien aan de grond. Het Jungle Camp ziet er gezellig uit. We slapen in echte M.A.S.H. tenten en we hebben zelfs een hemelbed. De badkamer is buiten en voordat je van het toilet gebruik maakt moet je wel even checken of Mr. Frog niet gezellig in je wc pot aan het rond zwemmen is of dat hij aan de bril hangt( komt daar misschien de naar brilkikkers vandaan).
De douche bestaat uit een golfplaten hokje met een boomstam waaruit water komt. Al met al ziet het er wel gezellig uit en een stuk luxer dan ik verwacht had. Even opfrissen en dan met een aantal uit de groep een nature walk maken. We komen veel mooie vogels tegen, 9 jonge hondjes, 2 cobra's, waterbuffels, olifantenstappen, kameleonnetjes etc en een slangenhuid. De wandeling is prachtig, mooie foto's gemaakt ook van de mensen die in deze omgeving leven. Het zijn voor namelijk boeren. Wel jammer dat ze de roofbouw methode toepassen en ook hier blijkt wederom dat men nog geen systeem heeft voor de afvalverwerking, zelfs hier in de jungle vliegt bijwijze van iets overdreven maar toch het afval om je oren. Jammer maar ook dat is een onderdeel van Sri Lanka. 's Avonds staat er een overheerlijk buffet met rotti en ander srilankaanse gerechten klaar. Heel lekker. Ter afsluiting nog even een kampvuur meet arrac aan het water en daarna lekker slapen en dat ging tegen mijn verwachting in beter dan ik gedacht had.

Maandag 1 september

Na een zwoele Islamitische nacht in het Jungle Camp was het echt heerlijk uitslapen. Pas om half 3 's nachts hield onze islamitische imam het voor gezien. Na een "back-to-basic" ontbijt, waar de koffie rook naar koffie en smaakte naar petroleum, was het tijd voor een tuk tuk rij-instructie.
De tuk tuk was "very special". Het was niet zomaar een bajaj, maar een "special limited" editie. Knal groen en een geluidsinstallatie. Het rijden in deze vehikel doet ons terug denken aan de goede oude brommer tijd van tomos en puch's. Even later kwam een 2e tuk-tuk om de instructie te versterken.

NA een korte chill-out in de bar van het jungle Camp arriveerden twee- landrovers uit de goede oude tijd. De jeeps reden…… en daar is ook alles mee gezegd. Maar de chauffeurs loodsen ons veilig naar het reservaat dat de naam Yala draagt. Onderweg kwamen we diverse dagelijkse dingen tegen. Uitgaande scholen, waarbij de kinderen keurig in uniform stonden te wachten op de gele rokende tata bussen of de tetterende Lanka Ashok Leyland bussen. Gezien het altijd in mijn jeugd een passie was voor tractoren, voelde ik mij weer even kind in zo'n ver land. Hier rijdt namelijk nog de Massey Ferguson 135, de eerste tractor waarop ik mocht rijden. Na 1 ½ uur arriveerden wij bij het reservaat. De wilde die we achter de rug hadden, werd nog heftiger toen we de poort hadden gepasseerd van het reservaat. In eerste instantie zagen we nier meer dan pauwen en waterbuffels in het reservaat. Maar hier kwam gelukkig verandering in….we zagen olifanten, herten(bambi's), wilde zwijnen, mongooses, reigers, ooievaars, krokodillen en nog meer fauna. De gids zag niet zoveel en had meer interesse voor zijn horloge, dan waarvoor hij in de auto zat. Na een rit van 1 ½ uur was het tijd voor een korte pauze aan de zee. Even lekker uitwaaien in de brandende zon en met de blote voeten in de zeegolven. Onder het genot van een glaasjes ananassap konden we even bijkomen van de wilde rit. Even later was het weer tijd om de rit voort te zetten in het reservaat. We kwamen nog diverse dieren tegen en de zwijnen deden zich te goed aan een gestorven olifant, die een zeer sterke geur verspreiden. De rit terug naar het Jungle Camp ging ook weer maximaal onbenullig. Het is maar goed dat er in Sri Lanka geen apk bestaat, omdat anders weinig voertuigen mogen rijden in de prachtige land. Het verkeer is een toestand van "de grootste heeft de meeste rechten". Dit gold dus ook voor onze chauffeur. Vele fietsers moesten het ontgelden en belanden bijna in de sloot. Onze chauffeur maakte veelvuldig gebruik van zijn claxon, of hij nu een fietser of een leuke dame zag….er werd geclaxonneerd. Bij de terugkomst konden we ons ontdoen van safari stof en zand, om vervolgens aan te schuiven aan tafel aan de rivier. We werden getrakteerd op een perfecte georganiseerde BBQ met de nodige groente en vlees.

Dinsdag 2 september

Om 07.00 uur wordt iedereen gewekt door een medewerker van het Jungle Camp. Deze nacht heb ik een stuk beter geslapen dan de vorige, je moet altijd even wennen aan alle "geluiden" in een jungle-nacht. Na een goed ontbijt vertrekken we richting Ahangama. Onderweg stoppen we nog even bij een school waar alle kinderen gymles krijgen, leuk om te zien! Even foto's maken en weer verder totdat de halve bus "tingelding!" roept. Gelukkig er is nog een winkeltje dat tingeldingen verkoopt. De man van het winkeltje heeft een superdag, zijn tingeldingen gaan als warme broodjes over de toonbank. Met als gevolg dat bijna iedereen in de bus 1 of meerdere tingeldingen heeft gekocht. Na de inkopen rijden we door naar een vissersplaatsje, waar je als je de bus uitstapt een enorme smerige vislucht tegemoet komt. Snel even doorlopen naar waar de lucht wat minder is. Er worden wat foto's gemaakt, de benen gestrekt en een sigaret gerookt en we gaan weer verder De volgende tussenstop is bij Blowhole langs de kust. Dit is een soort van gang tussen de rotsen waar de golven van de zee in komen en waar het water op het eind omhoog spuit. Alleen wij zijn er op het verkeerde moment, want de blootwoel komt niet hoger dan een meter of zo. We wandelen terug naar de bus en vertrekken naar onze op een na laatste bestemming van deze reis. Aan gekomen bij het hotel geniet iedereen van zijn welkomstdrankje en is iedereen ook snel te vinden in en om het zwembad met water wat warmer is dan de buitenlucht. Aan deze luxe waren we toe na het afzien in het Jungle Camp. Tegen de avond, net voordat het donker word verschijnen de bekende Sri Lankaanse paalvissers in zee. Weer een mooi gezicht in dit prachtige land.

Woensdag 3 september

We konden tot 08.00 uur uitslapen, althans dat dachten wij maar de Imam was wat eerder uit zijn bed. Dus er dan maar weer uit. Eerst ff douchen en dan op naar het ontbijt. Toen we allemaal gegeten hadden hup de bus in. We gingen naar Call. Daar is nog een oud Nederlands fort. Bij het fort zijn we allemaal uit de bus gegaan. Wij zijn met zijn vijven naar het museum gegaan. Daar zagen we Delfts Blauw, of we dat in Nederland niet zien, maar onze bedvoorvaderen hebben dat hierheen gebracht.
Daarna zijn we door de straatjes gelopen, maar dat valt niet mee in die hitte. Dus zijn we op zoek gegaan naar iets kouds en drinkbaar. Naar wat geslenterd te hebben vonden we een pizzeria/hippie, internet café waar we iets konden bestellen. We konden wat drinken in een soort van huiskamer, met een koude cola op de bank en de ventilator aan was het goed uit te houden. Daarna zijn we weer naar de bus gegaan. Toen iedereen er was gingen we om 12.30 weer rijden. We gingen weer terug naar het hotel, maar sommige van de groep, waaronder ikzelf, stapte uit in Unawatuna. Myrthe had ons uitgelegd hoe we in het dorpje konden komen. We moesten een stuk over het strand. Op sommige momenten konden we niet meer ontsnappen aan de golven. Dus naar veel geploeter en allemaal nat tot boven de gordel kwamen we aan in het dorp. Daar werden we ook nog een getrakteerd op een bui regen. Alsof we nog niet nat genoeg waren. Naar wat gewinkeld en gedronken te hebben zijn we in de tuk tuk naar het hotel terug gegaan. Daar nog even lekker gezwommen. 'S avonds hadden we afgesproken om te gaan eten bij Banana Garden in Unawatuna. Naar hard en zwaar onderhandelen hebben we een buisje geregeld en zijn we met zijn elven van ons hotel vertrokken naar het restaurant wat toch nog een half uurtje rijden was. We hebben er heerlijk gegeten, veel seafood, en we hebben ook erg gelachen onder het eten. Om 22.30 uur hebben we de tuk tuk genomen naar weer wat onderhandelen. Het was een hele aparte tocht. Wat je door de straten ziet scheuren en je denk dat moet een keer fout gaan, ging bijna fout. Vlak voor onze tuk tuk schoot een andere tuk tuk de hoek om. Onze bestuurder moest toch even vol op de rem en zijn stuur om gooien om een aanrijding te voorkomen. Maar gelukkig kwamen wij en onze jonge bestuurder met de schrik vrij. Na een Sri Lankaanse scheldpartij konden we weer onze reis hervatten. Nog even een politie stop en toen verder naar ons hotel. Bij ons hotel aangekomen waren hennie aaron, en ik het er over eens dat onze bestuurder het erg goed gedaan had dat we de afgesproken prijs verhoogt hebben. Hij was zo blij dat we spontaan alledrie een handkus kregen. Sri Lankaanse dankbaarheid. Ik zie het in Nederland nog niet gebeuren als je een taxichauffeur een fooi geef. We gingen gelijk naar onze kamers, want morgen gaan we snorkelen. Welterusten.

Donderdag 4 september

Vandaag is het uitslapen geblazen. Voor het merendeel van de groep de eerste echte vrije dag ( een aantal heeft besloten om te gaan snorkelen en het avondmaal eens in zijn natuurlijke omgeving te bekijken. We hebben geen wekker gezet, maar tegen achten ben ik klaar wakker en terwijl ik daar zo lig krijg ik steeds meer begrip voor de problemen van de lange mensen in een te klein bed. De bedden zijn nl. ongeveer 1.70m lang. Na een lekkere douche arriveren we om 09.15 uur in het restaurant waar de kok al staat te wachten om een omeletje te bakken. In zijn enthousiasme bakt hij er gelijk maar twee en dat gaat hem heel wat beter af dan pepersteak, maar dat is een ander verhaal. Na het ontbijt even terug naar de kamer om een boek op te halen en wat te gaan lezen bij het zwembad. We hoeven echter niet naar het water te lopen, het water komt bij ons, het begint nl. te regenen en niet alleen de pannen maar ook wij worden nat als we op het balkon zitten. Als het weer droog is gaan we naar beneden om een kop thee te drinken, we zijn tenslotte in Sri Lanka. Na de thee maken we een strandwandelingetje. Ver kom je niet, aan beide zijden wordt je tegengehouden door de rotsen.

Inmiddels is het tijd geworden voor de lunch. De chef d'equipe vertelt ons dat er vandaag we garnalen zijn. We voelen ons moreel verplicht dan maar garnalen te nuttigen. In de keuken heeft men extra zijn best gedaan want ze smaken heerlijk. Na de lunch gaan we weer lekker lezen en worden er nog een paar T-shirts met olifantenopdruk aangeschaft. Vervolgens wordt er weer thee gedronken en nog even gezwommen. Dan is het alweer tijd om ons op te maken voor het laatste avondmaal met de hele groep samen met Kamaque en Silva. Het diner wordt genuttigd in het Banana Garden Restaurant. Myrhe heeft een quiz georganiseerd. We worden gesplitst in twee teams. Ons team verliest op punten. De eerste prijs is een fles arnak en de tweede prijs is………een fles arnak. Een tweede onofficiële wedstrijd wordt door ons team op zijn slofjes gewonnen. Het ledige van de fles arnak is geen enkel probleem. Wij hebben nl. Silva en Kamaque aan onze kant en van arnak blijken beide heren niet vies. Uiteindelijk heeft onze groep ook het andere team geholpen bij het ledigen van de fles, dit voor het warme groeps gevoel. Tegen elven zijn alle rekeningen voldaan en stappen we in de gereedstaande busjes die ons voor 150 rupees per persoon heen en nu ook weer terug zullen brengen. Tegen half twaalf liggen we dan eindelijk weer in bed.

Vrijdag 5 September

Vanmorgen weer bijtijds op gestaan. Vandaag gaan we terug naar Colombo en vannacht vliegen we weer terug naar Nederland. We hebben een lange dag en nacht voor de boeg. Dus eerst maar eens goed ontbijten. Na het ontbijt moeten we allemaal nog afrekenen van al die dagen. En ja dat gaat niet zo snel. Na een half uurtje en wat chaotische taferelen kunnen we de bus in. Weg uit Ahangama, weg van de zee, weg van strandwandelingen naar het ontbijt. Gewoon weg. Nou ja in de bus nog lekker muziek luisteren. Op weg naar Colombo. Maar we hebben nog drie stops onderweg. Via Galle rijden we naar onze eerste stop een Moon Stone Factory. Hier kregen we uitleg en zagen we hoe de blauwe maan steen gedolven. In de fabriek worden de stenen tot edelstenen verwerkt in ringen en kettingen. Natuurlijk worden we een showroom in geloodst waar we alle tijd hebben om rond te kijken. Weinig van ons hebben zin en weinig geld om iets te kopen. Cor geeft zijn hennie toch op de valreep zo vlak voor we weer naar huis gaan een hangertje cadeau. Trots laat ma haar cadeau in de bus zien. Een klein uurtje rijden en we zijn bij onze volgende stop. Hier kunnen degene die zin hebben een boot toch maken over een rivier langs mangrove bossen. Esther, Eelco, Karin, Cor, Hennie en ik blijven aan de kant. Het tochtje duurt ongeveer een uurtje. Wij hebben in dat uurtje heel wat varanen aan ons voor bij zien trekken. Cor en Kamaque hebben nog een varaan uit een vissernet bevrijd. Deze kwam ons dan ook nog even bedanken door onder onze bank door te wandelen en zijn beschadigde staart laten zien. Nadat de rest van de groep weer aan land is gaan we richting onze laatste stop. Een schildpaddenfarm. Voor 100 rupees mag de farm bezichtigen. En de schildpadjes aan raken. Niemand laat dat aan zich voor bij gaan. De 1 dag oude schildpadjes krijgen van iedereen voldoende aandacht. Ook ik kan mij naturrlijk niet beheersen en moet met zo'n klein dreumesjes op de foto worden vast gelegd. Na de rondleiding hadden we ook nog even de tijd om wat proviand voor onderweg in te slaan. Als we staan te wachten breekt er plots een wolkbreuk open. Echt droog de bus in zat er niet meer in. Silva onze bij deze wel geschikte "waterman" zorgt met een paraplu dat sommige van ons toch nog droog een zitplaats kunnen bereiken. Afijn op weg naar Colombo. Onderweg in de bus is iedereen een beetje in gedachte verzonken. Sommige dingen die we gedaan en gezien hebben lijken veel langer geleden dan 18 dagen. Ik heb het gevoel dat ik al een maand door dit prachtige, mooie land aan het rondtrekken ben.
Tegen 15.00 uur arriveren we dan in het Holiday Inn hotel. Hier zijn we onze reis begonnen en hier sluiten we hem ook weer af. Na dat we onze kamerkaarten hebben (dit hotel werkt met een pasje en niet met sleutels) kunnen we van onze spullen af en nog even Colombo in om wat souvenirs in te slaan. Pa, ma en ik (de van Dijkjes) lopen op ons gemakje naar het hilton hotel. Daar zit een teashop waar ik nog even wat tea olifantjes wil inslaan. Vanaf daar nemen we een Tuk tuk naar Odel. Maar ik krijg het gevoel dat onze chauffeur ons liever bij de concurrent zou afzetten (provisie?). Na een paar keer te hebben gezegd dat ik toch echt naar Odel wil worden we daar toch uiteindelijk afgezet. Het is een prachtige zaak waar een hoop te koop is. Je krijg hier wel het gevoel dat je een rijke kapitalist bent. Het is allemaal zo chic. Zelfs voor ons. Na een uurtje te hebben rond gedwaald door dit mooie warenhuis en natuurlijk de nodige dingen te hebben gekocht nemen we een tuk tuk terug naar het hotel. Als je in zo'n tuk tuk zit en je ziet het verkeer zo langs je heen schieten ben ik toch blij dat ze niet in holland rijden. Vanaf ons hotel lopen we nog even naar het kleine winkelcentrum vlakbij. We kopen nog wat souvenirs en drinken wat bij (ja zelfs hier) Delifrance. Met wat boodschappen voor de avond lopen we terug naar ons hotel. Eerst maar even eten bij terug komst. Na het eten ga ik naar mijn eigen kamer en word het tijd om me voor te gaan bereiden op de terug reis. Ik heb nog wel tijd om te gaan genieten van een heerlijk bad. Om 23.30 hebben we afgesproken in de foyer van het hotel. Silva Kamaque en Myrthe brengen ons terug naar het vliegveld. Het is stil in bus. Het afscheid komt dichterbij. Bij de luchthaven moeten we afscheid nemen. Myrthe mag niet mee naar binnen dus nemen we afscheid bij de bus. Het afscheid valt sommige van ons zwaar. We hadden (hebben) een leuke band opgebouwd in die 18 dagen dat we te gast waren in Sri Lanka en nu in eens is dat voorbij. Beduusd lopen we de luchthaven binnen. Na een lange rij te hebben doorstaan( waarom nemen mensen hele trossen bananen en ananassen mee in hun koffer) kunnen we inchecken. De vlucht naar Dubai valt mij zwaar. Mijn lucht tablet slaat niet aan en ik voel me echt zo ongelofelijk beroerd. De vlucht van Dubai naar Frankfurt gaat een stuk beter. Maar in het vliegtuig mogen we ook onze enveloppe openen. We hebben allemaal een enveloppe gehad van Myrthe en beloofd dat we die pas open mogen maken in het vliegtuig. Een kaart met een persoonlijke boodschap en een koelkast magneet van Sri Lanka. Wat is het toch een lieverd. En mijn persoonlijke Boodschap. Ach ja die is persoonlijk.

Zaterdag 6 september

In de aankomst hal staat onze taxichauffeur al op ons te wachten. Naar huis. Heerlijk! Eigen bed weer, Je eigen spullen om heen. Doodmoe maar heel voldaan worden we thuis afgezet. Tv aan. Het westerse leven is weer begonnen. Maar ik weet zeker dat we allemaal met onze eigen herinneringen terug kunnen kijken op een geweldige vakantie. Vol leuke belevenissen, Olifanten rit, Tuk Tuk les. Eigenlijk Te veel om op te noemen.
Een gewelidge ervaring die mij lang zal bij blijven en echt nooit meer zal vergeten.
  
Terug naar boven