Tanzania & Kenia

Kenia

Dag 1

Nairobi – Castle Forrest Lodge

                Mount Kenya

Het uitzicht op de boomtoppen beneden ons, is adembenemend. De zon gaat bijna onder en het late licht werpt lange schaduwen over gras voor onze ronde boomhutten. De stilte wordt alleen doorbroken door vogelgeroep. Op een tak in een kale boom recht vóór ons zit nu al minstens een half uur een grote bruine roofvogel te turen naar zijn prooi.

Hoe anders begonnen we de dag. De wekker om half 7, onder de klamboe vandaan kruipen en nog slaperig de badkamer in.

De nacht was kort na de aankomst van gisteravond en de korte rit door een donker Nairobi naar een schemerig verlicht hotel Heron. Een grote overgang van het vliegtuig interieur naar het leven in Afrika!

Prettig om iedereen bij het ontbijt te treffen. De eieren en worstjes worden na elkaar in 1 pannetje gebakken lijkt het, maar uiteindelijk heeft iedereen toch zijn ontbijt gehad.

Tot onze verrassing doen we de rondreis niet met de verwachte truck maar een klein busje. Dat heeft zoals later zal blijken zijn beperkingen, maar het rijdt in ieder geval relatief comfortabel.

Nadat we door Saskia snel en praktisch zijn gebriefd, verlaten we Nairobi door de drukte ochtendspits. Opvallend in deze modern ogende stad is het enorme aantal mensen dat te voet op weg is. Dat beeld van stromen lopende mensen houden we de hele ochtend. Het is duidelijk dat dit deel van Kenya dicht bevolkt is.

Na een korte stop bij een grote en moderne supermarkt om water op te slaan, gaan we nu echt op weg naar het noorden : ons doel voor vandaag : Mount Kenya.

De eerste tijd een drukke vierbaans autoweg, gevolgd door steeds smaller asfaltwegen.

Onderweg veel kleurrijke mensen, vrouwen in ouderwets ogende, maar keurig verzorgde kleding, heel veel scholen, vaak nog gescheiden in jongens en meisjes apart. Opvallend erfenis van het Engelse verleden zijn de schooluniformen.

We rijden duidelijk door een vruchtbare landbouw streek. Veel bananen, maïs, ananas en laten naarmate we ons doel naderen koffie en thee.

Het plakken van de theeblaadjes is duidelijk vrouwenwerk. Ze dragen de verzamelde theeblaadjes in grote manden naar de her en der verspreid liggende drogerijen.

Ian draait Paal, onze Keniaanse chauffeur onverwacht een onverharde weg in. Deze slingert zich tussen de landerijen kilometer na kilometer naar boven op de flanken van Mount Kenya.

De weg wordt steiler en modderiger.

Dan, na een oversteek van een brug over een bergbeek, geeft Paul flink gas om de helling te nemen. De bus slipt, slingert en gromt naar horen in een zware dieseldamp.

Dan is het plots afgelopen: een tegenligger blokkeert de weg!

Na de nodige manoeuvres rijdt de bus vast in de modder = allemaal eruit!

Dankzij de stuurmanskunst van Paul en de mannen die duwen, kunnen we na een tijdje onze weg vervolgen. Opluchting dat we de rest niet hoeven te lopen…

Rond het middaguur bereiken we ons doel: Castle Forrest Lodge, prachtig gelegen op een grotendeels met gras begroeide heuvel.

De lunch genieten we buiten op de veranda in koloniale stijl = met grote tafels en schommelstoelen.

Afrikaanse pannenkoeken en salade samen met een heerlijke ‘curry’ van linnen met maïs.

Na de lunch even rust en aansluitend een bijzondere wandeling met onze Afrikaanse gids….

Hij vertelt ons onderweg over talloze bomen en struiken.

Zowel hun bijzondere eigenschappen als plant als hun bijzondere betekenis voor de lokale bevolking legt hij ons helder uit.

Vele planten en bomen hebben zowel een medicinale als spirituele of culturele waarde.                      (Castle Forrest Lodge)

Opvallend is het verhaal over de bladeren van een struik waarmee in vroeger tijden een geit bij een bruiloft geluidloos werd gedood…

Dezelfde bladen gebruiken oudere mannen nog altijd als zakdoek en als toiletpapier…

De wandeling sluiten we af met een afdaling naar de waterval en aansluitend een prachtig panoramisch uitzicht op de flanken van Mount Kenya.

Veel gezien en gedaan op deze dag! Tijd om te gaan douchen met water (warm!) uit de houtgestookte ketels die her en der bij de huisjes staan.

Tijd ook om dit verhaal af te maken. De zon is snel ondergegaan de temperatuur zakt zienderogen en mijn dagelijkse sigaar is opgebrand.

Zo dadelijk gaan we gezellig samen in het restaurant eten. Daglicht is er niet meer en ons huisje heeft geen licht. Met een zaklantaarn zoeken we straks onze weg naar het restaurant.

Zojuist brengt één van de vriendelijke Kenianen op het terrein een kruiwagen brandhout voor de openhaard in ons huisje.

Voor ná het diner, vertelt hij…

Achter mij roezemoezen gezellig de stemmen van Joop, Lyanne en Hennie, tijd om een trui op te zoeken!                                                                                                                 

Johan

Dag 2

Op het moment dat ik dit schrijf doet alles me zeer en is het koud in ons huisje en toch is het vel knus.

Vandaag zijn we met het merendeel van de groep een wandeling gaan maken naar de watervallen.

De achterblijvers hebben zich vermaakt met paardrijden, en spelletjes doen.

Na het ontbijt hebben we ons verzameld om 10 uur.

Lunchpakket in de rugzak de broek in de sokken gestopt zijn we, allercharmantst,  en vol goede moed vertrokken.

De weg naar de watervallen was veel klimmen.

Niet mijn sterkste kant, dus als onze gids iets vertelde over planten/ fruit of zelfs olifanten shit was dat een welkome afwisseling.

Even rust!

De paden waren behoorlijk nat, door de regen van afgelopen nacht dus goed opletten waar je je voeten neerzet, soms in de poot afdruk van een olifant. Onderweg ook nog plaatsen gezien waar de olifanten hadden liggen modderbaden.

Na – tijd kwamen we eindelijk in de buurt van de watervallen en dan denk je dat je er bent, maar dan………begint het pas!

De afdaling!

Je wil het niet weten, behoorlijk stijl naar beneden over een slibberig, smal pad. Het was wel kicken en eigenlijk ook wel spannend.

En nu begrepen we ook waarom de gidsen voor iedereen een stok afsneden.

Die hadden we keihard nodig om naar beneden te gaan.

Bij iedere stap eerst nadenken voor je hem zet.

En soms ging er wel iemand onderuit of deed net als ik gewoon op je kont verder gaan.

Uiteindelijk kan het je niet schelen als je maar heelhuids beneden komt.

En dan even de rivier over steken via een glibberige boomstam. Ook gelukt. Maar dan hou ik het voor gezien. We moeten nog een flinke klim maken, stijl als een trap en met bibberende benen lijkt me dat niet echt verstandig. Ik blijf dus achter met Monique en Saskia.

Van Jaap begreep ik wel dat het een mooie waterval is, echt de moeite waard.

Wel balen dat laatste stukje.

En ja hoor dezelfde weg terug, gelukkig met wat hulp ook dit weer volbracht.

Eenmaal weer boven wachtte ons de lunch.

En een surprise surprise de gidsen hadden koffie en thee bij zich. Wat kan dat lekker zijn.

De terugweg was voor mij een stuk makkelijker, veel lichtdalen dus super. Onderweg nog wel dicht bij olifanten gezeten maar niets gezien.

En met de eindstreep in zicht vertelde die gids dat we 18 kilometer hadden afgelegd toch niet misselijk.

En met enige uitleg van het begreep ik waar al die Keniaanse marathon lopers vandaan komen.

Van kinds af aan lopen ze vast 7-11 km naar school.

Beide gidsen moesten na hun werkdag nog 2 uur naar huis lopen. Ze hebben gewoon een bere conditie.

Eindelijk het dak in zicht, tijd voor een pilsje of iets fris.

Al met al een vermoeiende dag, waarbij (voor mij) weer grenzen zijn verlegd.

Het wordt steeds moeilijker mijn ogen open te houden dus ik stop ermee, nog even een dutje doen voor het avondeten.

                                                                                                                                             José

Dag 3 woensdag 27-7

Vandaag vroeg op want er staat ons een lange reis te wachten. Om 7 uur moesten de jassen gepakt buiten staan en om 8 uur was het vertrekken nar Shaba. Na een goed ontbijt vertrokken we uit het leuke Castle Forrest Lodge. Onderweg nog even een paar “charmeurs” afzetten en de lange zeer hobbelige tocht (ik zat op de achterbank gezellig ingeklemd tussen Jaap en Jeroen) kan beginnen.

Op mijn verzoek ( 2 ½ uur zonder rookstop valt niet mee) stopte we iets eerder dan gepland bij een leuk uitziend tentje op de eerste etage. Iedereen rende naar het toilet maar dat was zo smerig dat je er acuut misselijk van werd. De lucht bleef ook na beëindiging van het zéér snelle wc bezoek in je neus hangen. Snel verder na een kopje koffie en een sigaretje.

Onderweg hebben we een Afrikaanse bewapende militair opgepikt die een hele tijd met ons meereed om vervolgens ergens in de middle of knowhere te worden afgezet. Hier woonde hij blijkbaar. Het was een erg lange zware rit. Tussen de middag gingen we lunchen bij mama gloria (volgens mij) we hadden lunchpakketjes meegekregen. Na het ruilen van mijn aansteker, de mijne was blijkbaar meer gewild, werd de reis vervolgd. We zouden om ongeveer 15:30 aankomen bij een Samburu dorp. Echter onze chauffeur had zich verreden. Na diverse malen!

Een ander Samburu dorp te zijn gepasseerd kwamen we eindelijk bij “ons “dorp aan.

Doodop en zwaar vermoeid. In het Samburu dorp werd ons uitgelegd hoe ze leefden. We werden zeer gastvrij onhould door de vrouwen van het dorp met diverse traditionele dansen en liedjes.

We mochten overal foto’s van maken. Met het fotograferen van die aandoenlijke Samburu-kinderen had ik wel wat moeite. Ik wil niet dat ze zich als xxx gaan zien maar lief waren ze zeker.

Interessant was wat ze vertelde. Vrouwen zijn daar al met 12 jaar getrouwd. De mannen overleggen in een soort van kraal. Hier mogen geen vrouwen in. Laatst was er een meisje van 4 jaar in de Kraal gelopen. Dat mag niet. Pas als de vader van het meisje haar schuld heeft afgekocht met een geit, gaat de mannengraal weer open. Tot die tijd overleggen de mannen op een plaats van de graaf.

Na de dansen van de mannen konden we nog wat souvenirs kopen en werden we hartelijk “uitgezongen”. Ontmoeting met Samburu’s erg indrukwekkend. Helaas wilde niemand anders het ritueel aftappen van het bloed zien.

Samburu’s leven van bloed en melk.

Het was nu nog maar een kort stukje naar ons volgende Lodge. Een geweldige Lodge, grote huisjes, een rivier met krokodillen, loslopende niet vervelende aapjes, dansende Samburu, lekker en uitgebreid buffet en een heel mooi zwembad. Nou wat wil je nog meer…

Ik denk niets, helemaal perfect.

Hoewel het de bedoeling was véél cocktails te gaan drinken kwam ik na het eten niet verder dan één. De reis heeft toch te veel van me gevergd. Maar slapen gaan in zo’n lekkere Lodge is ook zeker geen straf. Morgen moeten we weer vroeg op voor onze eerste gamedrive.

Ben benieuwd.

                                                                                                                                 Esther

Dag 4  28 juli

Shaba, Buffelo Springs,

Vandaag is het zover. Hier heb ik naar uitgekeken. De eerste gamedrive staat op het programma. Onze dag begint goed. Wanneer we ’s morgens naar het ontbijt lopen zien we meerdere Maribu’s in de rivier staan. Een prachtig gezicht. De rivier heet Ewaso Ng’iro. Het is goed te zien waarom deze zo heet. Het water is zo bruin dat het wel een modderstroom lijkt. Na het ontbijt stappen we in de bus. Veel geduld hoeven we niet te hebben, want al vrij snel zien we de eerste olifanten. Maar daar blijft het niet bij. Veel van de dieren die in deze omgeving leven zien we ook. We boffen dus wel, want naar ik begreep is dat lang niet altijd het geval.

Het landschap is bijna het tegenovergestelde van wat we eerdere dagen zagen. De savanne laat droge doornstruiken, termietenheuvels, bomen met Wevernestjes(?)En nog veel meer zien.

Ik weet niet heel zeker of ik de naam van de vogel, wever, goed heb, maar vandaag is gebleken dat we twee echte vogelkenners en liefhebbers in ons midden hebben. Johan en Joop. Zij lijken elke vogel, hoe bijzonder hij er ook uitziet te kennen. Zo niet, dan wordt hij opgezocht. Ik denk dat er voor mij op dat gebied nog veel te leren valt.

Zelf was ik onder de indruk van de luidde olifanten. Er stonden er veel bij elkaar en er waren veel jonge olifantjes in de groep. De giraf is ook één van mijn favorieten. We hebben er wel een aantal gezien, maar nog niet op kleine afstand.

Terwijl wij druk fotograferend samen met alle andere toeristenbusjes rondrijden, legt Joop al alles op papier vast. In enkele minuten heeft hij geschetst wat wij gefotografeerd hebben. Bijzonder knap.

’s Middags houden we even pauze. Tijd om te zwemmen en te genieten van de mooie accommodatie Ook op het park zijn genoeg dieren te zien. De bomen hangen vol met apen, in de rivier zien we een krokodil, schildpadden en Maribu’s. Op het gras lopen leguanen. Maar ’s middags wacht ons een tweede gamedrive naar Buffalo Springs. Helaas zien we minder dieren dan ’s morgens maar toch evengoed de moeite waard. Paul rijdt ons naar de waterbron Buffalo Springs en we kunnen een ander busje te hulp schieten die vastzit in een diepe kuil. Gelukkig heeft Jaap meer verstand van auto’s dan die chauffeur dus was het probleem snel opgelost. Ik vond het een schitterende ervaring op zo’n manier van de natuur te genieten, alleen is het nu nog wachten op de leeuw…

                                                                                                                                        Anniek

Dag 5…   Vrijdag 29 juli

’s Morgens vroeg op want we vertrekken uit Buffalo Springs op weg naar Thomson falls. Het wordt een lange rit vandaag. Het eerste stuk was hobbel de bobbel, maar dan komen we op een asfaltweg. De eerste stop is weer bij mama gladys, kopje koffie drinken.

Bij de volgende stop kunnen we geld pinnen en even in het dorpje kijken. We zijn even bij de kraampjes gaan kijken, wat souvenirs gekocht. Bij het ene kraampje hadden we wat gekocht, dat gingen ze bij het volgende kraampje inpakken. Maar we kregen het bijna niet mee voordat we ook eerst bij hun wat moesten kopen. Dus volgende keer laten we het niet inpakken.

Dan gaan we lunchen langs de weg. Het wordt al kouder. Gelukkig is hier een openluchttoilet. En dat vond een Keniaanse herder ook wel interessant. Hij liep toevallig langs toen Monique net terugkwam.

We maken nog een stop op de evenaar, en om dat te bewijzen, doen ze een test (ben de naam vergeten). Met een bakje water en een lucifer. Op het noorden draait de lucifer rechtsom en op het zuiden linksom. Dit heeft te maken met de draaiing van de aarde.

Om 17.30 zijn we naar de nijlpaarden (hippo’s) geweest. Er gingen 3 gidsen mee omdat de mensen hier gevaarlijk kunnen zijn (stelen enz.). We hebben 11 hippo’s gezien in de vijver. Ze deden hun bek nog even voor ons open. Het zijn de gevaarlijkste dieren van Afrika. Ook omdat je niet verwacht dat ze zo snel kunnen zijn.

Was leuk om even te zien. 

                                                                                                                              Annek

Dag 6…   Zaterdag 30 juli

De ochtend begon al vroeg. We waren met meerderen, die om half 7 al present waren voor het ontbijt van 7 uur. Kennelijk went het snel. In onze Lodge wordt voor een prima gevarieerd ontbijt gezorgd. Ieder had zijn spullen bij zich dus om half 8 konden we echt al vertrekken. Helaas zonder Anneke die zich niet goed voelt. Beterschap! De route naar Lake Nakuru voert door een dichtbevolkte streek over een redelijk asfaltweg. Natuurlijk moet je een aantal keren zigzag om je banden niet kapot te rijden bij politie controles. Er liggen schuin tegenover elkaar heuse spijkerbalken. In ieder dorp of stadje moet je een aantal keren stapvoets over vrij hoge drempels. Wat me opvalt is de grote hoeveel  scholen. Ook voortgezet onderwijs. Vele christelijke organisaties hebben hun stempel hierop gedrukt. Ik kom o.a. the Good Samaritan Academy, de Sint Francis from Assisi Academy en de Sint Michaels High School for girls tegen.

Langs de weg weer meubelzaken met twee zits banken en twijfelaars, tuincentra, schoenenzaken, stoffenmarktjes en in Nakuru Town drie keer vlot achter elkaar…De Bata. Onderweg word bij een uitzicht punt op de Great Rift Valley wegens aanhoudende mist niet gestopt. In de bus is de stemming ontspannen. De wereld-en dagelijkse problemen worden doorgenomen. Het winkelgedrag, kledingjacht en de euro-gulden problematiek bij oma’s en (schoon) ouders. Om tien uur rijden we na een korte plaspauze het national park in. De beste spotter onder ons (Willemijn) heeft dan allang naast duizenden flamingo’s, veel buffels en een witte neushoorn gezien. Met Paul aan het stuur en met de vlugge oogjes van Saskia kan Wouter zijn lijst snel vol maken: witte neushoorns, vele buffels, zebra’s, gazellen en andere antilopen, waterbokken, wrattenzwijnen(Pumba’s) en zelfs klipdassen. Het meest opvallend zijn hier natuurlijk de miljoenen flamingo’s die de randen van het meer roze kleuren. De grote en meer roze kleine flamingo’s lopen in optocht in het ondiepe water. Door de spiegeling lijken het er nog meer. En hun ganzen gebabbel vult de lucht. Daarnaast zien we spectaculaire Maribu’s, witte- en geelsnavel ooievaars, witte reigers, aalscholvers, kieviten, helmparelhoenders en nog veel meer, maar ook een prachtige Afrikaanse visarend.

Tussen de middag komen we hoog boven het meer op de Baboonkliff.  Een prima picknickplaats. Omdat de toiletten echt smerig zijn, wordt door velen uitgekeken naar een struiktoilet. Maar……het uitzicht is formidabel. Wouter toont zijn beginnende handelsgeest door geld te vragen voor het telescoopgebruik. Jeroen, voortaan altijd meenemen. Hij verdient zó je vakantie terug! Na de lunch is het leeuwenjacht. De aandacht vermindert echter snel en bij afwezigheid van de King himself, valt menigeen in slaap. Met de vondst van José  “redcheek cordon bleu “uit het boek is het eigenlijk wel gedaan met beesten kijken. In het park zien we veel busjes met schoolreisjes. 30 kinderen in uniform, een chauffeur en 4 begeleidingsnonnen in 1 busje is hier normaal. Bovendien rijden die zo hard door het park dat buffels ervan wegstuiven, weg wezen dus. Op naar het uitzicht op het Great Rift. Zou de zon zich nog laten zien? Zouden er trouwens winkeltjes zijn? Vraag 1= nee, Vraag 2= ja! Alweer hebben we “for good prices”gezorgd dat de tassen en koffers op de terugweg niet meer dicht kunnen. Hakuna Matata, don’t worry, een leuke dag, jezus, wat een vogels!!

                                                                                                                                 Joop

Dag 7…   zondag 31 juli

Vanochtend op tijd eruit, want 7.00 uur ontbijten. Als wij om 6.45 uur in de ontbijtzaal arriveren, zitten er al 5 vroege vogels (he Joop); da’s mooi, kunnen we weer op tijd vertrekken. Om 8.00 uur zitten we weer in de bus richting Nakura, de 4e stad van Kenia. Daar worden we 1,5 uur losgelaten om te shoppen. We komen daar om ong. 9.15 uur aan, de eerste winkels gaan net open. Een aantal van ons gaan eerst lekker koffiedrinken in een keurig hotel met dito toiletten (altijd weer prettig, schone toiletten). Er waren nog meer mensen op hetzelfde idee gekomen, een paar meiden die met een andere reisorganisatie reizen, kwamen ook verheerlijkt op de dames toiletten af! Hierna zijn we de winkelstraat afgelopen, nog steeds in de gestaag naar beneden komende regen, en vonden daar een uitgebreide supermarkt. Daar konden we onze koek-en snoepvoorraad aanvullen, en vonden we ook nog een pot Nutella voor Wouter en Willemijn. Het viel me trouwens op dat de verkopers hier niet zo opdringerig waren, wel zo prettig. Jeroen vond bij een stalletje op straat een pinnetje voor zijn kapotte horlogebandje, de reparateur rommelde eerst in allerlei doosjes met oude horloges, net zo lang totdat hij een vergelijkbaar exemplaar tegenkwam wat hij kon slopen voor die van Jeroen! Tegen elven zaten we weer in de bus richting Lake Baringo. Onderweg nog steeds regen, en bij tijd en wijle weer een “bumpy ride”.

Onderweg lunchten we in het “openluchtrestaurant” met weer heerlijke lunchpakketjes (het was toen trouwens droog geworden). Op onze busstop kwamen een tiental kindertjes af, die rustig langs de kant van de weg bleven wachten tot wij klaar waren. Saskia en Paul deelden na afloop een gedeelte van de overgebleven lunch uit, wat ze enthousiast in ontvangst namen. Ze zwaaiden ons blij uit. Daarna weer op pad naar Lake Baringo, waar we rond 14.00 uur in hotel “Soi Safari Lodge”aankwamen. Daar waren we vrij in tijdsbesteding, dus iedereen toog naar het heerlijke zwembad met luie ligbedden.

Aan het eind van de middag ging Saskia met Joop en Lyan, en Johan en Hennie naar de Snakefarm, en kregen Jose, Monique, Margriet en ik een lekkere massage.

Vanavond lekker eten in het restaurant, ik rook al heerlijke geuren……….

                                                                                                                                 Marja

Dag 8…  Maandag 1 augustus.

Vanochtend mochten we weer uitslapen tot 6 uur. Om half 7 even snel toast gegeten en koffie of thee erbij. Paul bracht ons om 7 uur naar ons vertrek punt voor een wandeling van ong. 2 uur. We zagen onderweg de zwarte en bruine schorpioen, een slang, termieten heuvels en natuurlijk verschillende vogels. Onderweg heb ik nog een aantal kinderen blij gemaakt met een pen.

Om ong. 9:30 waren we weer terug voor het ontbijt en om 10:30 uur vertrokken we voor een boottocht over het Baringo meer.

Daar zie je “Hippo’s” krokodillen en weer heel veel vogels.

Er werd een paar keer vis in het water gegooid om de visarend te lokken. We konden dan proberen om er een mooie foto van te maken.  Daarna stopten we nog bij een eilandje waar we een school hebben bezocht. We moesten in de klas komen en de kinderen zongen een welkomstliedje voor ons. Daarna mochten we tussen de kinderen gaan zitten en konden we een gesprekje met hun voeren.

We hebben ook adressen uitgewisseld en het is nu de bedoeling dat we wat foto’s opsturen. Een aantal kinderen die op het vaste land wonen blijven ook slapen daar. Je wil niet weten met hoeveel ze op een slaapzaal liggen.

Met de hele Djoser club hebben we de school nog gesponsord. Die kinderen daar kunnen het heel goed gebruiken en laat ze er maar lekker van genieten. Tijdens hun uitstapje naar Mombasa.

Om 2 uur waren we weer terug en stond er een heerlijke lunch voor ons klaar en daarna natuurlijk afkoelen bij het zwembad.

Joop, Johan en Jan zijn om 4 uur weer vertrokken met een gids om vogels te spotten.

Na het zwemmen zijn we met een groepje nog naar een Local bar geweest waar de vogelspotters na een tijdje ook aankwamen.

’s Avonds hebben we buiten bij het zwembad heerlijk gegeten en het personeel kwam ons met zang en muziek nog een taart brengen.

Tot slot kregen we nog een voorstelling van de bewoners van het eiland waar we vanmiddag waren en mochten wij ook onze danskunsten vertonen. Het was een gezellige avond en na een afzakkertje in de bar zijn we weer heerlijk onder onze klamboe in slaap gevallen.

Margriet

Dag 9… 2 augustus

Hedenochtend zijn wij om 8 uur vertrokken vanuit Lake Baringo op weg naar Lake Naivasha!

Het was zoals eigenlijk al heel gewoon een heel hobbelige weg. Wegenbouw staat in geheel Kenia niet op plek nr. 1. Gelukkig was het totaal maar ca. 4 uur rijden. Tot onze verbazing zagen wij onderweg langs de snelweg zebra’s en apen. Uiteindelijk arriveerden wij bij Lake Naivasha.

Om 15:00 uur vertrokken wij per boot naar Elsamere. De locatie waar Elsa de leeuw heeft gewoond en natuurlijk Joy Adamson.

Een dame die oorspronkelijk uit Tsjechië  komt. In haar jonge jaren studeert zij kunst en later een medische studie.

Uiteindelijk vestigt zij zich in Kenia. Ontmoet hier haar 2 en 3e man. Zij is bekend geworden om haar boeken zoals “born free”. Na onze boottocht komen wij aan en krijgen een video te zien over het leven van Joy. Een veelzijdige vrouw die zich bezig houdt met het observeren van wilde dieren, schildert en zich inzet voor het nationale park van Kenia. Veel van haar tijd ontvangt zij onderscheidingen voor haar boeken en kunst. Zij promoot onderwijl de natuur en wilde dieren in Kenia.

Na de video hebben wij een high tea in het huis en de tuin van Elsamere (hier heeft zij echt gewoond). Het is een indrukwekkend landgoed met veel vogels en apen (Colobus apen). We krijgen nog een schouwspel te zien van een moederaap die lastig gevallen wordt door een mannetjesaap. De vrouwtjesaap vlucht het huis van Joy zelfs nog in. De hele club volgt het tafereel en maakt volop foto’s en video.

Het is een heerlijke middag waar je even kan dagdromen. Ik zou toch ook op zo’n landgoed willen wonen en je zo in te zetten voor zo’n stichting. Zoals Joy de natuur, vrijheid en dieren weergeeft,  heeft zijn effecten bij mij achtergelaten. Eigenlijk wilde ik hier wel de hele avond blijven. Even nog verder dagdromen…

                                                                                                                                 Monigue

P.S. het is nu 23.30 uur en we hebben gezellig zitten borrelen vlakbij de hippo’s. Morgen heb ik hier mogelijk spijt van, maar heb nu een gezellige avond. Morgen mogelijk een kater. 

       

Dag 10…woensdag 3 augustus

Vanochtend mochten we van Saskia uitslapen…. Ontbijt om 7.30 uur en daarna om 8.30 uur naar Green Krater Lake. Toen ik opstond dacht ik een lekkere warme douche te kunnen nemen… maar dat viel tegen. Omdat ik er toch mijn zinnen op had gezet ben ik wat gaan zwerven over het terrein en heb ik zalig warme douches gevonden op de camping. Toch apart dat de camping meer luxe heeft dan de Lodge…

We zijn met twee kleine busjes naar het Green Krater Lake preserve gereden en op zich leer je dan de bus van Paul waarderen. Twee weken in zo’n klein busje zou echt een kwelling geweest zijn.

In het park mochten we dit keer wandelen en al wandelend liepen we tussen Giraffen, Zebra’s, Antilopen… heel bijzonder. Het wandelingetje bracht ons ook nog langs een acacia die in symbiose leeft met een mier en onze gids heeft ons ook verteld hoe de beesten het voor elkaar krijgen om cactus te eten. Al wandelend gingen we op zeker moment de krater in en … Flamingo’s wel weer zo’n 3000. De gids heeft uitgebreid stil gestaan bij het ecosysteem maar in het kort komt het erop neer dat Flamingo’s 400 gram algen per dag eten, waarvan ze 200 gram weer als mest achterlaten dat in een paar uur tijd weer zorgt voor 400 gram alg… en zo is het cirkeltje rond.

Koffie en fris gedronken  bij wederom een plek uit een sprookje zo mooi. Daarna uiteraard weer een (toch onverwachte) klim naar een uitzicht punt dat een prachtig uitzicht op het kratermeer liet zien en waar goed de groene kleur van het meer te zien was. Weer met die rammelbakken terug naar de Lodge en ’s middags vrij. Het weer was redelijk maar wat frisjes. Hangen bij het zwembad, scrabble spelen, boekje lezen of lekker niksdoen.

Zo rond 5 uur naar de bar bij de camping en daar met de groep Yahtzee gespeeld. Esther won omdat ze op miraculeuze wijze een Yahtzee van enen gooide in haar laatste worp.

Tijdens het spelletje sloop een Hippo het land op en Esther en ik renden weg om de camera te halen. Het was al wat schemerig maar hopelijk zijn de foto’s en de video gelukt.

We zitten nu weer gezellig met z’n allen bij de camping bar. Achter me zitten wat kwekers te kaarten, een hond wil geaaid worden er wordt weer gepoold. Morgen weer vroeg dag maar

Hakuna Matata.

                                                                                                                                 Jeroen

Dag 11…4 augustus donderdag

Jan zou vandaag in het schrift zijn verhaal schrijven maar omdat hij zich echt niet lekker voelt zal ik het van hem overnemen.

Vanmorgen zijn we voor de afwisseling weer eens vroeg vertrokken. We hadden een erg lange reisdag voor de boeg. Marja voelde zich ook al niet lekker en zo’n lange dag behoorlijk zitten te schudden in de bus doet er geen goed aan. Bij de eerste stop vanochtend hadden we amper tijd om iets te drinken. Er waren erg mooie spullen te koop en er werd heel wat onderhandelt en gekocht. Het enige nadeel was, de bus wordt steeds voller. Na deze stop zijn we nog in een plaatsje waar ik de naam van ben vergeten gestopt zodat een aantal mensen nog wat geld konden wisselen en inkopen doen in de supermarkt. Om een uur of één hadden we een lunchpauze naar Masai Mara. We zijn al game drivend naar het park gereden en zagen onderweg Olifanten, Giraffen, Zebra’s een hyena, gnoes en als toetje voordat we bij de mara Hippo Lodge arriveerden een leeuw(in).

Hij liet zich nog niet goed zien maar het was er weer een van de big five.

Aangekomen bij ons tented camp was iedereen verrast hoe mooi het was. Jan ging gelijk even een dutje doen want daar was hij wel aan toe. Om half acht zijn we gaan eten en na de dans van de Masai heerlijk onder de wol gekropen.

                                                                                                                                 Margriet

Dag 12…5 augustus vrijdag

                        Masai Mara,

Toch nog even vertellen dat onze enige blanke Masai Wouter is. Bij de dans was hij degene die de pasjes kon volgen. De anderen zijn niet zo geschikt als vrijwilliger en we slaan graag over. De begeleidende zang- en keelgeluiden vond ik wel indrukwekkend. Vanmorgen mochten we weer eens vroeg weg. Early risers worden we, en trouwens ook Early reizigers- 7 uur! Poeh!

Maar… wel de moeite waard. Die ene leeuw van gisteren is snel vergeten. Busjes spottend kom je bij spectaculaire dingen. Hele leeuwenfamilie’s presenteren zich aan ons. Een vrouwtje loopt doodgemoedereerd tussen onze busjes door. We zijn haar geen blik waardig. We zien jongen in het gras, ook vader leeuw- the king himself- verheft zich. Later sleept een wijfje een pas gedode gnoe de bosjes in, waar we haar later op de middag weer tegen komen. Haar opgeschoten jongen liggen verderop op een heuveltje tussen de bomen. Niet alleen de dieren, maar ook het landschap imponeert me. Uitgestrekt- je kijkt echt heel ver- de boompjes, de blauwe bergen en daarachter vaak nog weer lichtgrijze bergen. Hoever kun je hier kijken? 50, 60, 70 km?

Het lijkt echt op het Afrika wat ik in mijn hoofd had. Het dierenfeest kan trouwens vandaag niet op, zwartrug jakhals, gieren bij een kadaver. Bokkende hartebeesten, veel soorten antilopen, giraffen, olifanten, zebra’s. De topper van vandaag is het wildebeest (Gnoe).

Steeds meer- vergezeld door groepjes zebra’s- trekken ze net als wij in de richting van een oversteekplaats in de Mara rivier. Ze maken twee keer per jaar een halve ronde. Nu komende uit de Serengeti, hebben ze de Sandriver al gepasseerd. Vanuit Tanzania zijn ze via Oost-Kenia onderweg naar het verse gras in West Masai Mara. Dat punt in de Mara rivier bezochten we met een gewapende guide. Hij liet zijn kudde wel erg ver uitzwermen en het is goed dat leeuwen en ander gespuis meer aandacht hadden voor de even verder honderdduizenden zich verzamelende gnoes. Ongelofelijk!!

Die ene krokodil op die steen moet straks overuren maken tenzij hij hulp krijgt. De nijlpaarden in de Mara zullen bij de oversteek even moeten opschikken, anders is er straks helemaal geen plaats.

Vrijwel iedereen heeft dat stukje film in zijn hoofd en alles spreekt zeer tot de verbeelding. Wanneer gaan ze oversteken? Kunnen we dat nog zien?

Na de lunch op een prachtig schaduwplekje- met apen- hebben velen het een beetje gehad. Ondanks goede wil valt menigeen tegen zijn zin in slaap. Af en toe nog even opgeschrikt voor een prachtige kudde olifanten met jongen, een groepje ruziënde gieren bij een karkas, toch nog leeuwen! Waar we nu eens echt iets aan moeten doen, is dat luipaard en die cheeta’s!

Komt vast goed! Hakuna Matata!

                                                                                                                                           Joop

Dag 13… 6 augustus zaterdag

                        Masai Mara,

Goede morgen luitjes, eerst gaan we beginnen bij het ontbijt. Wat denk je wat. Ruzie bij het eieren bakken. Een ouwe taart uit (?) Piept voor en pakt de gebakken eieren voor je neus weg. Gelukkig treedt een andere Djoser groep op, de vrouw wordt met harde hand achteraan gezet. Na het ontbijt een korte gamedrive. De meeste gaan mee. We rijden het park in en gaan spotten.

We rijden wat rond en ja hoor, we spotten busjes. 6 a 8 busjes bij elkaar, daar zit wat. We racen en hobbelen erheen. Leeuwen zien we van een eind ver. We zien er een paar rondlopen, 1 met een kleine, “maar wat gebeurt daar”!! Meerdere leeuwen sluipen over de grond en één leeuw probeert een giraffe te grijpen. We krijgen een stoot adrenaline. De giraffe gaat er in volle galop vandoor.  Hij heeft het gered. De andere probeert een gazelle te besluipen, maar zij ziet de leeuw en gaat ervan door. Prachtig!! We rijden verder. Weer dezelfde beesten als gisteren, maar we willen leeuwen en cheeta’s! Daar weer busjes op een hoop, maar hoe komen we daar…er zit een kreekje met water tussen. Wij  kunnen er niet door. De kleine busjes wel en rijden door. We moeten terug, twee bruggetjes over en een half uur later na nog een klein mini busje vast te hebben gezien in de kreek (wij waren deze keer geen ANWB). En wat was dat een leeuwen echtpaar. Pa laat zijn kop zien en ma loopt ook een beetje rond. Maar dan komen er in eens drie welpen tevoorschijn, dan nog één. We rijden om de hoop stenen heen. Waar ze omheen liggen en op liggen. Wat schetst onze verbazing…nog twee welpen. Dus zes welpen in totaal. Lekker relaxen op de rotsen en poseren voor ons. Prachtig wat mooi! We blijven nog een kwartier kijken en vertrekken richting Lodge voor de koffie. We zien nog een paar stokstaartjes. De koffie is bruin om elf uur, even dollen met elkaar. Jan en ik op de rug in de planten, een hoop lol. Op naar het Masai dorp, met krijger voorop. We worden ontvangen met dans en alles word uitgelegd. De kinderen worden door Margriet voorzien van Nederlandse armbandjes en pennen. Op de binnenplaats loop je op een zacht tapijt, koeien en geitenstront. Lekker zacht. De hutten kunnen we ook bezichtigen, klein, donker en naar stront stinkend. Pa en ma apart op de koeien huiden met takkenbossen eronder. En kinderen in de andere hoek. Jongen geiten en kalveren in het grote hok aan de andere kant van de hut (voor de nacht, tegen de leeuwen) het vuurtje voor het eten koken brandt ook nog. In het midden van de hut. Daarna het afscheids ritueel, souvenirs kopen en afdingen. En meenemen. Ook ruilen kan. Wij hebben een oud fleecevest geruild tegen een leeuwentand, welke geluk brengt. Hij trok hem gelijk aan en was de koning te rijk en vroeg bij meerderen om een deal.

Gepakt met zooi naar het kamp. Even lunchen en relaxen en om 15:45 op voor de laatste gamedrive. Het was gelijk al raak, een jackhals bovenop zijn heuvel bij zijn nest. Dan weer door voor de leeuwen. Na twintig minuten bingo, drie leeuwen. Bij elkaar. Wij zijn het enige busje, lekker kijken en foto’s nemen. Al snel komt er een andere truck (ook van Djoser) bij staan. Wij gaan door en warempel daar komt uit de verte op zijn dooie akkertje nog een leeuw aan lopen. Recht op onze bus aan. Iedereen kan hem van zeer dichtbij fotograferen en filmen. En hij loopt op één meter achter onze bus om, om te verdwijnen aan de andere kant van de bus het lange gras in. Echt zeer gaaf. Door met de bus, we zien een olifant in het water, erop af. Waarschijnlijk een zieke verstoten olifant. Hij is helemaal alleen. Hij heeft gebadderd en is aan het eten.  Maar er valt zeer veel uit zijn bek. Wij denken dat dit wel afgelopen zal wezen voor deze olifant. Gelukkig nog geen busjes en kunnen hem zeer goed fotograferen. Nu komen de busjes, wegwezen dus. Op voor onze laatste big five. De luipaard. Wij zoeken door bebost en met struiken begroeid gebied maar helaas geen luipaard, nog wel een adelaar. Terug naar het kamp. Totdat op het laatste moment “HO STOP” bij een molshoop twee paar oren, een haas, nee, twee jongen jackhalzen, ze liggen te wachten op hun ouders. Prachtig is dit. Als we Jan niet gehad hadden, waren we ze zomaar voorbij gereden. De laatste indrukken van de overige dieren, en we kijken nog naar de vuren in het park, die zeer waarschijnlijk door de Masai aangestoken zijn. Waarom? Voor ons een raadsel. Zo, op naar het kamp. Onze safari zit erop, lekker dineren en dan morgen terug naar Nairobi voor de laatste week van onze trip door Kenia.

                                                                                                                                             Jaap

Dag 14…zondag 7 augustus

                        Masai Mara-Nairobi,

Vanmorgen ben ik zoals altijd vroeg wakker en werp een blik naar buiten. Half 6 en er lopen/staan al minstens 6 kofferdragers/bewakers klaar om alles te verslepen wat er te verslepen valt. Langzaam komen er hier en daar wat geluiden uit de tenthuisjes.

Deze ochtend voelt als een afscheid van Kenia, alsof alles opgegeten is, alleen het toetje (Nyali beach) nog volgt. Het is een korte, maar heftige ervaring geweest, twee weken bush, de geur van houtvuren, het stof, de dierengeluiden ’s nachts, de sterrenhemel bij heldere avond, het overweldigende aantal dieren, de prachtige steeds wisselende natuur, de mooie mensen van de verschillende stammen, de snotterige vertederende kindjes, de vriendelijk zwaaiende kinderen, de zon die verkeerd om gaat, de enorme open vlaktes van de savanne. En toch vooral het grote aantal dieren, zo dichtbij. Terugbladerend in dit schriftje zie ik dat aan alle verwachtingen van het dierenspotten ruimschoots is voldaan. In het begin werd b.v. nog gehoopt op het zien van één leeuw, helemaal goedgekomen, sluipende leeuwen, leeuw, leeuwin met welpjes, slaperige leeuwen, van alles. Toch jammer van de cheeta en het luipaard!

Goed, de tassen zijn opgehaald, we eten ons laatste ontbijt in de Masai Mara en controleren intussen of de goede tassen echt wel op het goede busje terechtkomen, het lijkt nogal chaotisch geregeld. We hadden helemaal niet te hoeven controleren, Saskia stond er al lang bij! Bij de bus stonden wat grote zakken wortels, voor het avondeten. Zowel het aapje als de bewakers, namen van tijd tot tijd een paar wortels, razendsnel! Och, de familie moet ook eten.

Zoals gewoonlijk op tijd in de bus. We reden een alternatieve route door de bush en zagen nog aardig wat dieren en Masai-dorpjes. Gestopt in Naruk voor koffie bij het pompstation, tanken doet Paul bij voorkeur op een andere plek, niet tijdens de pauze. Gestopt in Mai Maihu bij de houthak-beeldhouwers die prachtige dieren maken, van rosewood. Jeroen en Marja laten hun Masai-krijger van 1,5 meter even beter inpakken. Verder werden er weinig zaken gedaan, want iedereen had bij de heenreis al de nodige dingen gekocht. Alleen Margriet kan altijd nog wat gebruiken en Lian en Joop kochten nog een maskertje. We hebben wel geluncht en lekker. Na een stop voor groepsfoto’s, camera’s werden doorgegeven, de smiles werden grijnzen, maar leuk idee. Door naar Nairobi, het hotel zag er bij daglicht beter uit dan bij de eerste overnachting. Lekker rondgekeken in Nairobi, wel verstikt door de uitlaatgassen. Nairobi heeft veel hoge moderne gebouwen en voorzover wij zagen weinig ouds, misschien de sloppenwijken? In het park waren ze bezig met oefenen voor de zangwedstrijden, heel gedisciplineerd, applaus na afloop mocht niet. Heel veel scholen waren met bussen gekomen van primary tot college. Om beurten gingen ze binnen om in het congresgebouw te zingen. ’s Avonds ging de hele groep wild eten, wij, Johan en Hennie, gingen niet mee omdat we geen wild lusten. Achteraf bleek dat ze allerlei andere lekkere dingen hadden en dat het een bijzonder leuke avond was met optredens, show van ballet en acrobatiek, Djoser danste mee!

De volgende dag ging ieder in groepjes zijn eigen dingen doen: naar de weesolifantjes, naar het Karen Blixen huis, en bijna iedereen heeft het centrum bekeken, modern met leuke terrassen, maar wat smerig allemaal.

’s Middags om 5 uur met de bus naar de trein, honderden mensen stonden in de rij om een kaartje te kopen. Heerlijk voor ons was alles weer gereserveerd. Wij konden lekker op het perron zitten en het treinleven bekijken. Kei-oude treinen, waarin de derde klasse mensen in bleven gaan. De trein vertrok maar 3 kwartier te laat. Dus tegen achten zaten we relaxed in de slaapcoupés. De eerste shift ging eten, echt treineten, de soep werd vermengd met bier, de jus kwam op tafel, maar het was wel goed. Alles verliep wel gezellig en om een uur of elf had iedereen zijn slaapplaatsje gevonden. Niets aan de hand. Wekker gezet op 6 uur om nog een paar uurtjes leuk van het landschap te genieten. Het werden er heel wat meer. Inmiddels is het 1 uur en we genieten nog steeds van het landschap. Gelukkig zijn er door Saskia en Trees bussen gehuurd, en gaan we zo verder(hopelijk)!

Op naar Mombasa…

                                                                                                                                 Hennie

Dag 17…10 augustus, woensdag

                        Mombasa

Uitslapen….rustig aan…

Lekker ontbijten…en dan rond 9.30 uur naar het Fort Jezus.

Hennie was nog wat ziekjes dus die bleven thuis om samen met Saskia even in het ziekenhuis te checken wat er aan de hand is.

De rest kreeg een excursie door Mombasa. Fort Jezus de visafslag de oude haven de oude stad, de nieuwe stad, de fruitmarkt en heel veel kruiden.

Daarna lekker terug naar het Resort en ZONNEN!!

’s Avonds ieder zijn gang naar verschillende restaurantjes en afsluiten aan de bar.

                                                                                                                                 Jeroen

Dag 18… 11 augustus donderdag

                        Mombasa

Nog even over gisteravond: Anniek en ik wilden naar een Afrikaans restaurantje gaan: Recoda.

Dus wij een taxi besteld, stopt hij bij een ander restaurantje. Wij zeiden dat we dit niet bedoelden, dus hij reed naar een restaurantje verderop.

Het zag er niet uit. Heel kleine, er konden ongeveer 4 mensen eten en ze stonden buiten op straat te koken. Toen zijn we teruggegaan naar het restaurantje waar hij eerst stopte. In het begin zaten we daar helemaal alleen, later kwamen er meer mensen. We hebben lekker gegeten. Onze taxichaufeur heeft gewacht tot wij klaar waren met eten.

Vandaag was iedereen wat later aan ’t ontbijt, lekker uitslapen… En aan ’t zwembad liggen. Over het strand gewandeld.

                                                                                                                                 Anneke

Dag 20… 13 augustus zaterdag

En jongens, daar zitten we dan op het vliegveld van Mombasa. Jullie zitten bij de international flight en ik in mijn eigen separeer, waarna we samen worden gevoegd in het vliegtuig. Hopelijk komt deze iets verder dan de trein ;-).

Gisteren hebben we nog heerlijk gesnorkeld tussen de zebravissen en ik heb zelfs een krokodilvis gespot!

Een van de water big fives!

’s Avonds nog een lekker BBQ, een mooie Masai-dans afsluiter en wouter had weer een heerlijke glimlach op z’n gezicht. Onze blanke Masai in pyama.

Ik ben blij dat ik jullie alle mooie dingen van Kenia heb mogen laten zien! De prachtige natuur, vogelliefhebbers ontstonden ter plekke. De vriendelijke Masai, Samburu, Kikuyu,Mdemds……

De geweldige beesten, en één van de grootste uitdagingen…. Mocht je in Nederland ooit aan het mopperen zijn op de NS. Dan denk je maar aan Kenia. Hier stoppen ze wel eens onderweg, geeft nieuwe energie!

Jongens, Het was gezellig

Mischien tot de volgende reis!!

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        Saskia!

The

         Big

                  Five

Gemaakt door: Willemijn Bom =)

Klantwaardering

8,8

Een fantastische reis. Wat een ervaring is Afrika. Talloze v...
Een fantastische reis. Wat een ervaring is Afrika. Talloze vogels, nijlpaarden en krokodillen in het merengebied gezien. De game drives waren geweldig en we hebben geluk gehad om de big 5 gezien te hebben. Het Afrikaanse culturele leven zie je. Goede lodges en een reisleider met heel kennis.

Hein K. - 9,0
Terug naar boven