Transsiberië Express

Reisverslag Transsiberië Express mei / juni

Transsiberië Express mei- juni Deel 1

Hoi allemaal,
Reeds vier volle dagen zijn we van het thuisfront verdwenen en aan jullie reacties bij ons afscheid of het wensen van een goede reis hunkerden jullie om nieuws te vernemen (een beetje sterk uitgedrukt van mijn kant) ! Enfin, hier zijn we dan.

Sorry als mijn relaas niet helemaal volgens de juiste regels ingetikt wordt maar mijn tablet is niet zo comfortabel doch ik zal mijn best doen om " tussendoor " nieuws te melden.

Vrijdag 22 mei zijn we dan richting Heemstede gereden waar Piet en Kitty, onze lieve vrienden van de reis naar Myanmar, ons vergastten op een heerlijke BBQ in hun immens grote tuin. Een fijne start om dan richting Schiphol te overnachten in Ibis hotel.

Op 23 mei tegen 12 uur stegen we dan op na een elektronisch gepoespas met instapkaarten en bagagedrop. Een perfecte vlucht met daarna kennismaking met de reisbegeleider Jorrit Hanssen, een naar Leiden uitgeweken Belg, en met elf andere sympathieke Nederlanders gevolgd door incheck in ons megahotel Delta in Moskou deed ons even het thuisfront vergeten.

Jorrit zorgde dat we snel de metro onder de knie kregen en na enkele uren Rode Plein en een heerlijk etentje, zalig slapen. Zeg niet zomaar "metro" want het zijn echte kunstwerken onder de grond . Prachtig ook Moskou by night!

De volgende dag 24 mei was dan de ultieme poging om met ons vijven, de Belgen, Moskou verder te beleven. Een metrotrip ten zuiden van de stad bracht ons naar het Novodevitsji - klooster met erbij de befaamde begraafplaats. Chroesjtsjov, Jeltsin, Tsjechov, zijn echtgenote en vader en nog vele beroemdheden liggen hier ter ruste. Wat een rijkdom aan grafmonumenten! Namiddag kwam het Kremlin aan de beurt met zijn vele kathedralen, de tjarenklok... maar eerst het wapenpaleis met de schatten van de Russische tsaren. Het pronkstuk is een scepter met de "Graaf Olov " diamant van 189,62 karaat geschonken door Catharina de Grote aan haar minnaar Olov.

Met de zon in ons hart, op onze neus maar toch met af en toe een klein beetje gedruppel overdag , trachten we daarna te genieten van een diepe slaap en dit lukt natuurlijk na zovele Russische indrukken.

En maandag 25 mei zitten we te popelen om ons echte "avontuur " te starten. Adieu sjiek 4-sterren hotel, we hopen op minstens evenveel luxe voor de rest van de reis! Ha! Ha!


Transsiberië Express Deel 2

Lieve allemaal,

Eerst en vooral een dankjewel voor jullie lieve reacties.

Hier gaan we dan voor de tweede maal.

Maandag 25 mei om 13 u maken we bij de trein kennis met onze lieve vrouwelijke provodniks die ons wegwijs zullen maken tijdens de rit naar Jekaterinenburg. Ons treincoupé wordt in de kortste keren omgetoverd tot een gezellig "stutje" maar eerst krijgt ons roetzwart buitenraam van ons een poetsbeurt.
Al vlug vloeit er champagne en vodka want Patty is jarig en dat vieren wij !

Dan krijgen we een eerste treinstop waar we overstelpt worden met " nuttige " koopwaren : heuse kristallen luchters, vodkaglazen, juweeltjes ... maar ook lekker uitziende schoteltjes.

Er wordt stevig verbroederd in de laatste wagon die ons werd toegewezen . Volgens Jorrit zijn het schitterende plaatsen en dat zal later blijken : geen andere reizigers die steeds voorbij lopen.

In de restauratietwagen serveren ze ons een heerlijke gegrilde kippenschotel met honingsaus en gebakken patatjes. Om 23.30 u is de laatste stop en nu onder de nette lakens kruipen om schaapjes te tellen. Armand en Albert installeren zich op de eerste etage. Na 21 u trein zijn nog 6 te gaan.

Het weer is fantastisch, gisteren en vandaag volop zon waarin het landschap mooi oogt met berkenbossen, weilanden met paardebloemen en met hier en daar als afwisseling een kleine nederzetting van armtierige huisjes.

In de namiddag is Jekaterinenburg in zicht. De treinteller staat op 1814 km. Hotel incheck, lekker douchen en op zoek naar een innerlijke versterking.

Woensdag 26 mei is de verkenningsdag voor de stad waar het laatste tsarengezin in de nacht van 16 op 17 juli 1918 werd uitgemoord.

Een stevige wandeling met als leidraad een rode lijn brengt ons naar de bijzonderste plekken : prachtige Russisch Orthodoxe kerken met schitterende iconostases bevolkt met meestal devote vrouwen.

Het houten gedachteniskapelletje van Nicolaas ll met een sober wit kruis in het tuintje steekt schril af tegen de pracht en praal van de bezittingen van de tsaren indertijd. Met deze moordpartij eindigt het 300 jaren durende tsarentijdperk. Hun woonst werd vroeger op bevel van Jeltsin gesloopt. Spijtig toch ! We genieten van deze mooie stad en eindigen aan de oevers van de Iset.

Om 21 u staan we gepakt en gezakt klaar met als ultiem offer drie nachten en twee volle dagen in de trein door te brengen tot Irkoetsk. De kennismaking met ons nieuw en iets mooier treinstel valt in goede aarde. We denken best niet aan de 56 uren die ons te wachten staan.

Donderdag 28 mei kondigt stofzuigergeluid aan dat de provodnik onze "flat " komt opfrissen en voor ons is het "dolce far niente".

's Avonds effe bijvullen in onze stijlvolle groen-perzikachtige restauratiewagen. We krijgen gezelschap van een Griekse cameraman die ons aanwerft als TV - sterren. Ik haal mijn enkele woorden Grieks nog eens boven en al dadelijk "a star is born" !!!
Vrijdag 29 mei half zeven is de slaap verdwenen !

Ons bioritme is helemaal naar de vaantjes. De uurwerken zijn al enkele keren vooruit en achteruit gezet. Raar hé, maar op de trein blijft het moscowtijd en passeren we andere tijdslijnen.

En ondertussen schuift het landschap met zijn onmetelijke berkenbossen, open vlakten, bewerkte akkers, houten huisjes. .. aan ons voorbij. De sfeer in ons treinstel blijft optimaal. Nu en dan verdwijnen er locals en komen er nieuwe gezichten bij. André, Arjan en Clemens hebben zo al tweemaal gezelschap gekregen van een mooie, jonge Russische. Arjan vond dat "zij" vorige nacht goed geslapen had!

Ondertussen heeft de zon zich laten verstoppen achter regenwolken. Dit kan ons alleen storen als de trein geruime tijd stopt en ons beentjes strekken in het water valt.

Morgenvroeg zaterdag 30 mei zullen we aankomen in Irkoetsk waar we één nacht verblijven om de stad te bezoeken en de volgende dag naar het Baikalmeer te trekken om dan 's avonds weer de trein in op weg naar Mongoliē maar daar meer over in deel 3.


Transsiberië Express Deel 3

Dag familie en vrienden,

We vervolgen snel ons verslag van 30 mei omdat we even Wifi hebben. Tegen de morgen, in ons bioritme 's nachts , zijn we aangekomen in Irkoetsk na een vrij kort nachtje want te vroeg in bed lost eigenlijk niets op.

Ons hotel ligt aan de Angara en met een ferm stadsplan gaan we gevijven weer op stap. De stad is nogal verloederd vooral de destijds mooie houten huizen en overal duiken er skeletten van vergane glorie op. De kerken integendeel zijn prachtig zowel buiten als het interieur. Overal zijn ijverige dames een bijzondere icoon met verse bloemen en berkentakken aan het versieren. We vernemen dat morgen Drievuldigheidszondag wordt gevierd vandaar ...

Even buiten het centrum bezoeken we het Znamensky klooster.
Na lang zoeken en vragen, niet zo simpel in het Russisch, vinden we het graf en gedenkteken van Gregor Ivanovitsj Tsjelekjov, de Russische Columbus die in 1784 de kolonie Alaska ontdekte die later verkocht werd aan Amerika.

Enkele prachtige kerken, ik bespaar jullie de namen, liggen op onze wandelweg.

In het park bij het graf van de onbekende soldaat staan we even stil maar het leven gaat zijn gang en een leuke bruidsstoet komt ons tegen met een geweldige suite.

Bij Monet gaan we lekker souperen en dan ons opladen om morgenochtend het Baikalmeer te bewonderen. Wellicht moeten jullie onze berichtendienst missen tot na onze trip door de Gobiwoestijn.


Transsiberië Express Deel 4

Hoi allemaal,

Ik probeer vanuit Ulaanbaatar, de hoofdstad van Mongolië te verzenden.

Op weg naar het meer met de grootste capaciteit aan water op wereldvlak halten we bij ijsbreker Angara gemonteerd rond 1900 met een ontwerp uit Newcastle.

Deze stoomboot overbrugde 70 km in drie uren van Port Baikal naar Tankhoy en is nu als museum ingericht. Het Baikalmeer bevriest ieder jaar stevig zodat nu de wagens zonder probleem er over rijden in de winterperiode. Brr!

Tijdens de busrit brengt onze plaatselijke gids een hoop info zodat we zelfs zeer gezonde jonge varentakjes gaan gebruiken in de keuken.

Het Baikalmuseum even verderop is leuk als vergelijking met Bokrijk. Onderweg zijn gevangenen bezig aan de autostrade als vermindering van hun straf die ze moeten uitzitten in Siberische kampen.

Omdat we een solidaire groep zijn geven we toe om een tochtje te maken op het Baikalmeer. Heerlijk vertoeven in het zonnetje, jawel we hebben al 2 dagen een lekker weertje na het gedruppel tijdens de treinreis. Maar eerst effe op de markt een gerookt omoűl-visje inslaan dat onze tong streelt op het dek van de boot.

Een bezoek aan een typisch dorpje met dito kerkje brengt weer afwisseling gevolgd door een beklimming met kabellift die uitmondt op een adembenemend "belle vue". Op de terugweg besef ik dat ik al aardig wat Russisch kan lezen bv. Kacca! Foei, wat denken jullie toch, het is de toegang tot. .. dus kassa !!!

's Avonds onze laatste roebels geteld en de menukaart bestudeerd om niet meer over dit budget te gaan. Het was nog best lekker dat Grieks salaadje! En dan weer de trein op richting grens Rusland -Mongoliē. Ons treinstel is luxueuzer met alle mogelijke toiletvoorzienigen maar de restauratiewagen ontbreekt. Jammer, deze verschafte smakelijke schotels op de feestelijke zondag van 31 mei.

Maandag 1 juni na 5902 km trein verwachten we een regelrechte ramp : Rusland verlaten ! Vier uur geduldig wachten met jawel zeven controles waarvan driemaal de paspoorten. Zelfs een grote hond komt een paar maal snuffelen. Wat een circus ! Eindelijk komt de verlossing en stoten we door tot de Mongoolse grensovergang. Hier gaat het vlotter en na nog een nachtje trein zullen we dan aankomen in Ulaanbaatar, de hoofdstad van het onafhankelijke Mongoliē.

En nu zullen jullie meer dan een week alleen kunnen gissen naar wat we in de Gobi-woestijn zullen beleven.

Na de woestijnhistorie verblijven we nog enkele dagen in Beijing.
Ik heb er het raden naar of ik jullie nog kan berichten maar jullie hebben zeker nog een slot te goed.

Zondag 14 juni 's avonds zijn we terug in België.
Jullie zijn alvast bedankt voor het lezen van mijn relaas en ook bedankt voor de leuke reacties.

Tot mails vanuit. ..


Transsiberië Express Deel 5

Dag, dag ...
Het lukt me toch nog na ons fascinerend bezoek aan de Gobi-woestijn om jullie wat jaloers te maken.

Wat had Ulaanbaatar te bieden op dinsdag 2 juni?
Een verrassing want boeddha was jarig en dat vierden honderden misschien wel duizenden vrome Mongoliërs.Een monnikenstoet stond klaar om dan op het geluid van adembenemende instrumenten met de relikwie van boeddha naar een podium te schrijden.Vol interesse staan we ons te vergapen aan die religieuze ceremonie in de tuin van het Gandan Khid klooster en al snel krijg ik een micro onder de neus geduwd vergezeld van een bloedserieuze reporter met allerhande vragen over mijn afkomst en mijn interesse voor het boeddhisme .In mijn beste Engels heb ik hem dan te woord gestaan en zocht al vlug een ander slachtoffer.Zo zie je maar , wij Belgen vallen op in het buitenland.

Dit klooster is het centrum van het Mongoolse boeddhisme en wordt bewoond door een 400 monniken en bestaat uit 4 tempels waarvan één een 28 m hoog verguld en met edelstenen versierd boeddhabeeld bevat. Mooi om zo een viering mee te maken en zoals steeds worrdt massaal geofferd.

Het Choijin Lama klooster is een parel van architectuur en geschiedenis. De 5 tempels dateren uit 1904 en zijn nu als museum ingericht. Wat vooral opvalt zijn de thangka's of geschilderde of geborduurde banieren uit kloosters en grote maskers die tijdens speciale religieuzen diensten gedragen worden.
Als derde museum bezoeken we het winterpaleis van Bogd Khan, de laatste koning van Mongolië. Hij had destijds vier residenties die op één na allen gesloopt zijn onder het communisme. Ongelooflijke rijkdom treffen we hier aan.

Om vier vind je ons in het theater voor een verblindend mooie show van de frêle, elegante danseressen afgewisseld met zang en klanken van de Mongoolse kopstemzangers begeleid door een Mongoolse harp, citer of morinkhuur.

En vanzelfsprekend groeten we in het centrum van de stad de grote Sükhbaatar fier te paard op het naar hem vernoemde plein. Hij was de aanvoerder die in 1921 de bevrijdingsoorlog tegen de Chinezen inzette. En in een grote nis tegen het parlement zetelt Genghes Khan die zeer veel invloed heeft gehad op de samenleving van het huidige Mongoliē.

Woensdag 3 juni vroeg in de morgen reizen we dan met drie busjes richting Gobi. Al gauw maken we kennis met het nomadenvolk : een ger en vele paarden, geiten, schapen en koeien. Het aantal Nomaden neemt echter af en zij verhuizen naar Ulaanbaatar waar de appartementen uit de grond verrijzen.

Bij de eerste stop worden we in volle steppe door onze chauffeurs en gids beloond met een heerlijke lunch. Gelukkig is er niemand van het gezelschap die één of ander bot uit de kom heeft !!!

De tweede halte is de klimpartij op de rotsen van Baga Gazziyn Chuluu. We treffen er de ruïnes van een monnikenklooster aan. Tijdens het communisme zijn er honderden boeddhakloosters verwoest en ongeveer 13 700 monniken gedood.

Na 250 km hotsen en botsen door de enorme steppe komen we in vervoering van onze prachtige ruime ger ook joert genoemd : 4 comfortabele bedden, een kacheltje, tafel en stoeltjes en alles kraaknet.

Vandaag donderdag 4 juni staan 380 km op het programma met een bezoek aan Tsagaan Ovoo een klein monnikenklooster. Vervolgens halten we aan Zuugin Niid een verlaten steenkoolmijn maar er zou een investeerder gevonden zijn om de mijn terug rendabel te maken.

Op onze verdere weg ligt een heus dorpje Delger Khangai met een aantal schattige winkeltjes en dan naar Moltsog Els, een prachtige zandduin die we natuurlijk beklimmen.

Na twee volle dagen Gobi vinden we dat we klaar zijn om
"Parijs - Dakar" te rijden !!!

Weerom arriveren we aan schitterende gers en ditmaal hebben we het rijk voor ons alleen na een overheerlijk maal met vele groentjes.
Vrijdag 5 juni vertrekken we met pak en zak naar de Yolin Alm kloof maar voorafgegaan door een bezoek aan een natuurmuseum. Deze kloof bevat in deze periode nog een tamelijk dikke ijslaag doorspekt met een glashelder riviertje. Na wat geglij begint het zowaar te sneeuwen.

De pika's, precies dikke muizen duiken snel hun holletjes in. We snorren langs een doorschijnend wit landschap en belanden aan de beroemde rode kliffen Bayanzag, het luilekkerland van de paleontologen na eerst te lunchen bij een traditionele familie. Er worden ook enkele streekproducten geserveerd o.a. geitenmelk.

Aan de Rode Kliffen werden in 1924 dinosauruseieren en skeletten gevonden door de expeditie van Roy Chapman. Adembenemende rotsen van rood zand, groen gesteente en stekelige heesters zijn deel van dit landschap. De eieren hebben we vooraf al bewonderd in het natuurmuseum. We vernemen later dat door de dikke sneeuwvlokken onze drivers wat rondjes zijn gaan rijden. Ze hebben geen navigatie maar oriënteren zich op het gebergte. Bizar in deze woeste natuur!

Zaterdag 6 juni vertrekken we vanuit ons derde kampement en komen aan in een groot dorp. Hier zijn buiten vele winkeltjes een grote school met internaat, een muziekaccademie en ... gevestigd. Onderwijs is verplicht in Mongolië vanaf 6 jaar en zodoende is er weinig analfabetisme. Het is gratis tot 16 jaar. Momenteel is er 3 maanden vakantie.

Om de natuur die we tot nogtoe doorkruisten te beschijven, is mijn woordenschat te beperkt door de zovele variaties en kleuren. Enfin , kom maar bij ons thuis genieten van de zovele prachtige indrukken die we proberen vast te leggen. Ze zouden de Gobi-woestijn moeten omdopen tot Gobi- paradijs. En onderweg weer vele dieren en alomtegenwoordige gers.

Onze aankomst in tour camp Ongi Energy is weer een verrassing : knal met bloemen orange houtwerk en muren behangen met schitterend stoffen bloemmotief !

Op deze plek verrezen ooit 28 boeddhistische kloosters maar zijn allen gesloopt weeral onder invloed van het communisme. Er werd in 2004 een klein nieuw klooster gebouwd waar de vader van de huidige monnik ons alles haarfijn uitlegt aan de hand van gevonden voorwerpen die zich nu bevinden in het plaatselijke museum.
Zondag 7 juni na het genieten van een kleurrijke sunrise verhuizen we weerom. Tijdens de 220 km strelen we veeeeeeele keren onvrijwillig de capitonering. van ons Russisch busje maar het glooiende, kleurrijke landschap maakt alles goed.

Een fikse wandeling met hier en daar rotstekeningen verkwikt ons na de botspartij. In de ger houden we met ons vijven nog een babbeltje bij ons gezellig houtkacheltje.

Maandag 8 juni om 6 uur een lichte tik op ons houten deurtje en een langgejaste figuur komt ons kacheltje stoken. Het was één van de koudste nachten en dat hebben ze wel geweten. Heerlijke service van deze lieve mensen en dat zijn ze! Overal waar we komen groeten ze heel vriendelijk. Bij aankomst zijn ze al paraat met de kar om onze koffers in de ger te deponeren. Bij afscheid wuift de ploeg ons vriendelijk uit. Wat een verschil met de mentaliteit in Rusland!

Dan hobbelen we naar de 28 m hoge Orkhon Khürkhree-watervallen die 20 000 jaar geleden door vulkanische uitbarstingen gevormd zijn en ingebed in ongerepte natuur. We belanden in de allermooiste ger met weer een aangenaam duiveltje waardoor de kou van buitenaf ons niet kan deren.

Dinsdag 9 juni reizen we noordwaarts om in Karakorum een pracht museum te bezoeken. Hier bevinden zich het resultaat van opgravingen van voornoemde stad die in 1235 door Genghis Khan tot centrum van het toenmalige grote Mongoolse rijk werd gesticht.

Er naast tekent zich een muur van 400 m op 400 m af met 108 grote witte stoepa's waar zich de tempels van Erdene Zuu bevinden. Het boeddhistisch klooster binnen de muren werd in 1586 gebouwd en bestond uit meer dan 60 tempels.

Om voor de monniken ongepaste lusten af te buigen , plaatste, volgens de legende, de bevolking op een afstand van het klooster een groot beeld in de vorm van een fallus, precies gericht naar de yoni in de dichtbij gelegen bergen. We hebben er onze vragen bij !!!

Als toemaatje doen we met een 4-tal vrouwen een ritje op een kameel in de zandvlakte van Mongol Els. Gelukkig zit er een dik wollen zadel tussen de bulten om mij stevig aan vast te houden.

Hiermee eindigt mijn woestijnverhaal. Morgen heel vroeg reizen we naar Ulaanbaatar en dan weer na een nachtje de trein op maar dat is nieuws voor als we terug thuis zijn.


Transsiberië Express Deel 6 ( slot )

Lieve allemaal,

Waar waren we gebleven? Oh ja!

Op woensdag 10 juni zijn we goed en wel aangekomen in Ulaanbaatar weliswaar langs een asfaltweg maar de ontelbare diepe gaten moeten we er maar bijnemen. Nog een kleine wandeling in de stad met een lekkere snack bij Granville sluit de dag af.

Donderdag 11 juni loopt ons vertrouwde wekkertje alweer af want om 8 uur vertrekt onze Chinese trein voor een rit van 1733 km tot Beijing en we nemen dan ook afscheid van Jack, onze plaatselijke woestijngids die samen met Jorrit alles in goede banen heeft geleid.

We leggen onze tögröks samen om nog een laatste maal te genieten van het fraaie "Poirot" effect van de restauratiewagen waar het standaardmenu heerlijk smaakt.

Nu hebben we nog even de tijd om ons voor te bereiden op Beijing en ook om de plezante noot af te werken over onze sympathieke reisbegeleider Jorrit. Oppassen want hij verschijnt op alle mogelijke momenten !

Clemens komt ons verbazen met een wondermooie uitvoering van enkele liedjes, geschreven en gezongen door zijn vader Alex van der Horst. Zijn eerste lied gaat over een verbazende treinrit, echt toepasselijk op wat wij beleven. We wachten op de uitgave van zijn eerste CD die binnenkort op zijn website te bestellen is.

De formaliteiten aan de Mongoolse grens gaan vrij vlot. Na twee uur zijn we er door maar even later zal het andere koek worden. Aan de grens met China zullen we een vijftal uren in het treinstel moeten blijven. Eerst nog een viertal controles en dan gebeurt de wisseling van de onderstellen omdat de breedte van de sporen in China verschillen. Dit kost een hele tijd maar het is wel speciaal om zo opgetild te worden. Het is ondertussen na twaalven en bedtijd.

Vrijdag 12 juni na het inslapen ervaren we precies een aardbeving. Stel je voor, je geniet van een diepe slaap en ineens worden de wagons bruusk terug aan elkaar geklikt. Dat hebben we dan ook weer beleefd .

Beijing is onze volgende bestemming en tegen de middag bereiken we deze megastad. Bijna 20 miljoen inwoners bewegen zich in deze metropool waarvan wij er een 17-tal uitmaken voor twee dagen.

Jorrit bedisselt met de plaatselijke gids een fijn programma : het Tien-An-Menplein met de Verboden Stad gevolgd door de Pearl Market. Erg commercieel, geef mij maar Flores met zijn natuurparels.

's Avonds vieren we in een plaatselijk restaurant de verjaardag van Klaas met een dikke gateau en zetten we onze reisbegeleider Jorrit in de picture. Tijdens onze lange hotsende trips in Mongolië heb ik om de botsende bewegingen te overwinnen een beetje soelaas gezocht in het schrijven van een "leuk" lied voor onze sympathieke Jorrit op de tonen van " Toen onze mop (Jorrit ) een mopje (leider) was ..."

Mijn strofen werden aangevuld met een aantal rake bevindingen van dichterlijke reisgenoten en zo hadden we samen een hele "boterham" om Jorrit in de bloemetjes te zetten want iedereen vond hem toch zo een "schatje" ! Hij is er zowaar van onder de indruk en heeft dit in zijn vele reizen nooit meegemaakt. Het was een supergezellige avond!

Zaterdag 13 juni beleefden we de trip die de keizers indertijd tweemaal per jaar in processie deden in het domein van de Hemelse Tempel om de keizer van de hemel een goede oogst af te smeken of hem met een offergave te bedanken. In de tuinen zie je talloze gepensioneerden. zich ontspannen met Tai Chi, gezelschapsspelen, handwerken, musiceren. .. Jullie moeten weten dat in China de mannen op 55 en de vrouwen op 50 jaar met pensioen gaan. Zou de kas hier ook leeglopen in de toekomst? Een lekkere theeceremonie sluit dit gedeelte af.

Dan brengt de autocar ons nog naar het Olympisch dorp. Wah! Wat een constructies. De Hutongs hebben hier plaats moeten maken voor de uitbouw van dit megacomplex.

Dan volgt de ultieme betreding van de "Great Wall" bij Mutianyer. Gelukkig kunnen we een gedeelte overbruggen met de kabelbaan. Albert en ik klimmen tot de derde wachttoren terwijl Armand en Arjan tot de vierde geraken. Anderen nemen het minder steile gedeelte . Weten jullie dat 2 000 jaar geleden op last van keizer Quin Shihuan Di men begonnen is de bestaande verdedigingsmuren met elkaar te verbinden tot een Grote Muur met de bedoeling vijandelijke stammen tegen te houden. We worden echt stil bij het zien van dit bouwwerk.

's Avonds biedt onze plaatselijke gids nog een wandeling aan langs de Bell Tower en Drum Tower na eerst kennis gemaakt te hebben met de Hutonģs,de nog bestaande traditionele wijken van Beijing.Hier maken we nog kennis met een enthousiaste Chinees die krekels en sprinkhanen africht voor wedstrijden. Je neemt het niet voor mogelijk wat een dierentuin hij in huis heeft weliswaar in mini!

En nu beginnen de magen te grollen en te hunkeren naar pekingeend. Heerlijk genieten met z'n twaalven aan de grote ronde tafel terwijl de gelakte eend en diverse groentenschotels aan ons voorbijglijden op de grote glazen schijf. Even nog een wandeling rond het meer en dan zet een lokale bus met vriendelijke chauffeur ons af voor de deur van ons hotel. Super!

Nog één nachtje pitten en om 7 uur naar de luchthaven om na ruim 10 uur te landen op Schiphol en dan met de wagen naar Genk.
Wat een avontuur!!!

In feite heb ik tijdens mijn verslaggeving al vele indrukken weergegeven maar toch wil ik nog een korte samenvatting geven :

- een ontmoeting met aangename vakantiegangers die snel een fijne groep vormden onder leiding van onze sympathieke reisbegeleider Jorrit
- een schitterend gevarieerd programma door de ontmoeting met vele culturen, diverse volkengroepen,, ongeëvenaard natuurschoon
- een schitterend klimaat in deze tijd van het jaar
- goede keuze van hotels, gers met verzorgde maaltijden, fascinerende treinritten, adembenemende ritten met de Russische busjes ...
Enfin : een reis die ons heel lang met goede gevoelens zal bijblijven.

Met vriendelijke groeten aan al mijn lezers en nogmaals bedankt voor jullie vriendelijke reacties.

Ook dank aan Djoser voor de geweldige programmatie en regeling ter plaatse.

Hopelijk tot een volgende reis!

Miet

Terug naar boven